บทที่ 54 คำเชิญให้เซ็นสัญญา

ถ้าเป็นเสือชีตาห์ก็ว่าไปอย่าง แต่นี่มันเสือดาว! ทำไมมันถึงได้เชื่องขนาดนี้เนี่ย?!

เซมบายิ่งรู้สึกทึ่งในตัวควั่งเหย่ขึ้นไปอีกขั้น

ควั่งเหย่อุ้มกุยซื่อเดินเข้าบ้านแล้วเอ่ยถามเสียงนุ่ม “เจ้าตัวเล็ก กินนมหรือยังหืม?”

เจ้ากุยซื่อตัวน้อยเหลือบตาโตๆ มองไปทางอื่น ยังคงแง่งอนอยู่ไม่หาย แต่ดูจากอุ้งเท้าน้อยๆ ที่เกาะไหล่ควั่งเหย่ไว้แน่นนั่นแล้ว อารมณ์บูดที่ว่าน่ะมีแค่จึ๋งเดียวเท่านั้นแหละ

ควั่งเหย่ค้นขวดนมแพะออกมาจากเสบียงที่เซมบาหิ้วมาให้ ซึ่งชายหนุ่มคนนี้รอบคอบมาก เตรียมมาเผื่อถึงสามขวดใหญ่ เพราะเขามีประสบการณ์ในการดูแลสัตว์ป่าพวกนี้อยู่แล้ว

พอล้างมือเสร็จ ควั่งเหย่ก็เข้าสู่ขั้นตอนการป้อนนมตามเคย

เขายื่นขวดนมแพะไปจ่อที่ปากของกุยซื่อ เจ้าตัวเล็กเบะปากก่อนเป็นอันดับแรก ท่าทางเหมือนไม่อยากจะกิน แต่ทว่าสองขาหน้ากลับคว้าขวดนมมากอดไว้แน่นหนึบเรียบร้อยแล้ว

“จึ๊… อารมณ์ร้ายจริงนะตัวแค่นี้”

ไปเอามาจากไหนกันเนี่ย ตัวกะเปี๊ยกแค่นี้แต่ขี้งอนขี้เก๊กเป็นที่หนึ่งเลย

ควั่งเหย่ยิ้มพลางขยี้หัวน้อยๆ ของกุยซื่อ “กินเยอะๆ ล่ะ กำลังโตเลยนะ”

จากนั้นเขาก็เริ่มหั่นเนื้อและหมักเนื้ออย่างคล่องแคล่ว รอบนี้ควั่งเหย่หยิบเนื้อออกมาเพิ่มอีกสองก้อนแล้วใส่ลงในกะละมัง

พอหั่นเนื้อวัวเสร็จ ระหว่างรอให้เครื่องหมักซึมเข้าเนื้อ ควั่งเหย่ก็ยกกะละมังเดินออกไปนอกห้อง

เลี่ยเลี่ยยังคงรักษาท่าเดิมเป๊ะตั้งแต่ตอนที่ควั่งเหย่เดินเข้าบ้าน ส่วนเซมบาก็เช่นกัน ทั้งคู่ดูเหมือนจะผ่านช่วงเวลาการเผชิญหน้าอันยาวนานมาจนแลดูซึมๆ หม่นๆ ไปทั้งสองฝ่าย

พอเห็นควั่งเหย่เดินออกมา เซมบากลับดูกระตือรือร้นยิ่งกว่าเจ้าเลี่ยเลี่ยเสียอีก!

“ในที่สุดคุณก็ออกมาสักที”

ความหมายแฝงของเซมบาชัดเจนมาก… คุณกล้าทิ้งผมไว้กับเสือดาวตัวเบ้อเริ่มแบบนี้ได้ยังไงเนี่ย!

ควั่งเหย่ยิ้มพลางบอก

“ใจเย็นน่าพวก มันสัญญากับผมแล้วว่าจะไม่ทำร้ายเพื่อนของผมหรอก”

เซมบาอ้าปากค้าง นิ่งอึ้งไปครู่ใหญ่

นี่เขากำลังคุยด้วยเหตุผลกับเสือดาวเนี่ยนะ!

ควั่งเหย่เดินเข้าไปใกล้เลี่ยเลี่ย ย่อตัวลงแล้วดันกะละมังใส่เนื้อไปไว้ตรงหน้ามัน

“นี่ครั้งสุดท้ายจริงๆ แล้วนะ พรุ่งนี้แกต้องออกไปข้างนอกกับฉัน แกไปล่า ส่วนฉันจะยืนดู”

สายตาที่เลี่ยเลี่ยมองควั่งเหย่เต็มไปด้วยความไม่เต็มใจ

ดูเหมือนสำหรับมันแล้ว การออกไปล่าสัตว์ยังยากกว่าการคลุกคลีกับมนุษย์เสียอีก

ควั่งเหย่ลูบหลังเลี่ยเลี่ยเบาๆ

ฮะ ค่าความแค้นเคืองสูงปรี๊ดเลยแฮะ

“ถ้าไม่กิน ฉันยกกลับนะ!”

เลี่ยเลี่ยได้ยินแบบนั้น เนื้อเข้าปากแล้วจะยอมให้หลุดลอยไปได้ยังไง! เรื่องพรุ่งนี้ก็ให้มันเป็นเรื่องของพรุ่งนี้เถอะ

มันรีบก้มหน้าก้มตาจัดการกับเนื้อตรงหน้าอย่างตะกละตะกลามทันที

เซมบามองดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตรงหน้าแล้วเลิกคิ้วขึ้นโดยไม่รู้ตัว เหมือนมีคำพูดเป็นพันคำอัดอั้นอยู่ในอก แต่กลับพูดไม่ออกบอกไม่ถูกไปหมด

พระเจ้า…

พระผู้เป็นเจ้า…

นี่เขากำลังคุยด้วยเหตุผลกับเสือดาวอีกแล้วเหรอเนี่ย…

พอดูแลเลี่ยเลี่ยเสร็จ ควั่งเหย่ก็เดินตรงมาหาเซมบา

“เพื่อน ก่อไฟได้เลย”

เซมบาวางหญ้าแห้งไว้ชั้นล่างสุดอย่างชำนาญ จากนั้นก็หยิบแผ่นไม้ขึ้นมาเริ่มปั่นไฟ

ควั่งเหย่ส่งเสียง “เอ๊ะ” ออกมา

“ทำไมไม่ใช้ไฟแช็กแล้วล่ะ?”

เซมบาชี้ไปที่อุปกรณ์ไลฟ์สดแล้วพูดว่า “คุณเคยบอกไม่ใช่เหรอว่าไลฟ์สดต้องดึงคนดู ถ้าผมสาธิตวิธีปั่นไม้จุดไฟ ก็น่าจะมีคนเข้ามาดูเพิ่มขึ้นนะ”

ควั่งเหย่รู้สึกอบอุ่นในใจขึ้นมา ไอ้น้องชายเซมบาคนนี้ใช้ได้จริงๆ

“ผมมีเรื่องอยากปรึกษาคุณหน่อย”

สีหน้าของเซมบาฉายแววประหลาดใจแวบหนึ่ง “เรื่องอะไรเหรอ?”

“ผมพกเมล็ดพันธุ์ผักติดตัวมาด้วย เห็นว่าลานบ้านตรงนี้มันกว้างดี ปล่อยทิ้งไว้เฉยๆ ก็เสียดาย ปลูกผักไว้กินเองก็น่าจะดีนะ นายคิดว่าไง?”

เซมบาแทบไม่ลังเลเลยสักนิด “ดีสิ! ถึงพวกเราจะไม่ค่อยถนัดเรื่องเพาะปลูก แต่ถ้ามีผักให้กินก็แจ๋วเลย”

พูดจบ เซมบาก็ทำหน้าลังเลนิดๆ “แล้ว… ถ้าปลูกสำเร็จจะพอ…”

“ได้แน่นอนอยู่แล้ว!” ควั่งเหย่รีบตอบทันควัน เขาย่อมรู้ว่าเซมบาหมายถึงอะไร หมอนี่คงอยากแบ่งปันให้คนในเผ่าได้กินเพื่อปรับปรุงมื้ออาหารบ้างนั่นเอง

ควั่งเหย่ยิ้มพลางพูดต่อ “ถ้าปลูกสำเร็จ นายก็ปลูกต่อไปได้เรื่อยๆ เลย เดี๋ยวเมล็ดพันธุ์ที่เหลือผมยกให้หมดนี่แหละ”

เซมบาพลันตาสว่าง “อ๋อ มิน่าล่ะถึงให้ผมไปซื้อจอบซื้อพลั่วพวกนั้นมา ที่แท้ก็วางแผนจะปลูกผักไว้ตั้งนานแล้วนี่เอง!”

ควั่งเหย่พยักหน้าพลางยิ้ม “พอผมกลับไปแล้ว ถ้าคุณต้องการอีก ก็บอกนะ เดี๋ยวส่งเมล็ดพันธุ์มาให้อีก”

เซมบาหลุบตาลงกะทันหัน “คุณจะกลับแล้วเหรอ?”

ควั่งเหย่ส่ายหน้า “ตอนนี้ยังหรอก ผมยังกะว่าจะไปลุยป่าดิบชื้น ต่อด้วยเกาะกลางทะเล แล้วก็ป่าอีกหลายๆ แห่ง ยังมีอีกตั้งหลายที่ที่อยากไป”

เซมบาเผยแววตาเปี่ยมด้วยความฝัน “นั่นสิ โลกนี้กว้างใหญ่ขนาดนั้น น่าออกไปดูให้เห็นกับตาจริงๆ”

ควั่งเหย่ตบไหล่เซมบาเบาๆ “ขอแค่คุณอยากไป คุณก็ไปได้เหมือนกัน”

ควั่งเหย่รู้ดีว่าสำหรับชาวมาไซแล้ว แผ่นดินเกิดมีความสำคัญมากเพียงใด ดังนั้นต่อให้พวกเขาออกไปทำงานข้างนอก พอหาเงินได้แล้วก็จะกลับมาที่เผ่าอยู่ดี เซมบาก็เช่นกัน เขาโหยหาความแปลกใหม่ของโลกภายนอก แต่ก็ตัดความอบอุ่นของบ้านเกิดไม่ลง

มื้อค่ำวันนี้เซมบากินอย่างเอร็ดอร่อยด้วยความอิ่มเอมใจ ส่วนเสือดาวเลี่ยเลี่ยพอกินเนื้อเสร็จก็กลับขึ้นไปนอนบนต้นไม้ไม่ไกลจากตรงนั้น เจ้าไฮยีน่าน้อยก็ผล็อยหลับไปในห้องแล้ว ในลานบ้านเหลือเพียงเถ้าถ่านที่ยังคุอยู่กับดวงดาวพร่างพรายเต็มท้องฟ้า คอยเป็นเพื่อนควั่งเหย่และเซมบาให้ได้เพลิดเพลินกับช่วงเวลาย่อยอาหารหลังมื้อค่ำ

เมื่อได้รับความเห็นชอบจากเซมบา ควั่งเหย่ก็ตั้งใจว่าจะเริ่มหยอดเมล็ดพันธุ์ในช่วงสองสามวันนี้เลย เซมบาเองก็เสนอตัวว่าจะมาช่วยควั่งเหย่อีกแรง

ควั่งเหย่บอกเขาว่า แค่ช่วงสองวันนี้ไม่มีงานก็มาได้ตลอดเวลา เซมบาตื่นเต้นมาก ตั้งแต่ควั่งเหย่มาที่นี่ ดูเหมือนจะมีเรื่องสนุกๆ รอให้เขาทำอีกเพียบ เรื่องนี้ทำให้เขารู้สึกตั้งตารอคอยเป็นที่สุด

ทั้งสองคุยกันต่ออีกพักหนึ่ง เซมบาก็ขอตัวกลับไป ควั่งเหย่เก็บกวาดเรียบร้อยแล้วไปตักน้ำมาอีกถัง หลังจากล้างหน้าแปรงฟันเสร็จสรรพ ก็เริ่มตัดต่อคลิปวิดีโอตอนใหม่

ฟุตเทจมีเยอะจนเลือกไม่ถูก

ตัดต่อเท่าไหร่ก็ดูเหมือนจะไม่มีวันหมดสักที

แต่ควั่งเหย่กลับมีความสุข เพราะเขากำลังทำในสิ่งที่รักมาโดยตลอด

ระบบช่วยเขาไว้มากจริงๆ

มันสนับสนุนให้เขาเดินทางไปได้ไกลขึ้น พาทุกคนในห้องไลฟ์ไปพบเจอกับเรื่องราวใหม่ๆ ที่น่าสนใจอีกมากมาย แถมยังไม่ต้องเสียเวลาหาเงินเหมือนเมื่อก่อนอีกด้วย

ควั่งเหย่ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าชีวิตแบบนี้แหละที่ต้องรักษาไว้ให้ดี มือที่กำลังตัดต่อคลิปเลยยิ่งขยันขันแข็งขึ้นไปอีก

ถ้าหากยอดผู้ติดตามทะลุ 5,000 คนแล้วระบบมีรางวัลให้ รางวัลต่อไปก็คงเป็นตอนที่ยอดผู้ชมพร้อมกันในห้องไลฟ์ทะลุ 5,000 คน ซึ่งดูแล้วก็คงอีกไม่ไกลเกินเอื้อม

ใช้เวลาเพียงชั่วโมงเดียว ควั่งเหย่ก็จัดการคลิปใหม่จนเสร็จเรียบร้อย

ธีมหลักของคลิปนี้คืออาณาจักรปลวก

บทบรรยายแทบไม่ต้องแก้ไขอะไรมาก เพราะตอนที่คุยเรื่องปลวกกับคนดูในไลฟ์วันนั้น มันก็เกือบจะเป็นรูปเป็นร่างสมบูรณ์อยู่แล้ว

ควั่งเหย่ตรวจทานรอบสุดท้ายก่อนจะกดส่งเผยแพร่

ป่านนี้ผู้ชมส่วนใหญ่คงหลับกันหมดแล้ว แต่ก็ยังมีพวกนกฮูกนอนดึกที่ดูเหมือนจะตั้งตารอคอยเข้ามากดไลก์ให้อยู่ดี แฟนคลับกลุ่มนี้ช่างน่ารักจริงๆ ถึงขั้นศึกษาเวลานอนของควั่งเหย่จนทะลุปรุโปร่ง

ควั่งเหย่ล้มตัวลงนอนบนเตียง ไถหน้าจอไถดูคลิปไปเรื่อยเปื่อยสองสามอัน

ก่อนจะเหลือบไปเห็นว่าในกล่องข้อความหลังบ้านมีข้อความส่วนตัวจากทางแพลตฟอร์มเด้งเข้ามา

ควั่งเหย่อ่านไปอ่านมา ดวงตาก็เริ่มเบิกกว้างขึ้นเรื่อยๆ!

ข้อความส่วนตัวนี้ส่งมาจากแอดมินระดับสูงนามว่า “เหอจ้ง” เป็นคำเชิญชวนให้เซ็นสัญญา

ที่แท้ทางแพลตฟอร์มก็คอยติดตามความเคลื่อนไหวในการไลฟ์ของเขามาตลอด แถมยังเริ่มตรวจสอบข้อมูลบัญชีของเขาแล้วด้วย

จำนวนผู้ติดตามของควั่งเหย่ในตอนนี้อาจจะยังไม่ถือว่ามหาศาล แต่แนวโน้มการเติบโตของยอดการมองเห็นกลับพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็วมาก!

บวกกับเนื้อหาการไลฟ์ของเขานั้นมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว เปี่ยมด้วยความรู้ระดับมืออาชีพ ทั้งยังผลิตคอนเทนต์ออกมาได้อย่างสม่ำเสมอและต่อเนื่อง เรื่องภาพลักษณ์กับการพูดคุยสื่อสารของเขายิ่งไม่ต้องพูดถึง

และที่สำคัญที่สุดคือ แฟนคลับของเขามีความผูกพันและมีส่วนร่วมกับช่องสูงมาก

ด้วยเหตุนี้ ทางแพลตฟอร์มจึงได้ส่งคำเชิญเซ็นสัญญามาให้

ควั่งเหย่ดูข้อมูลสถิติที่ทางแพลตฟอร์มแนบมาให้แล้วรู้สึกได้ว่าพวกเขาจริงใจและให้เกียรติมากทีเดียว

เขาจึงตอบกลับไปว่ามีความสนใจที่จะเซ็นสัญญา พร้อมกับทิ้งข้อมูลติดต่อเอาไว้

จากนี้ก็แค่รอให้ทางแพลตฟอร์มติดต่อกลับมาเท่านั้น