บทที่ 62 ฝึกขับถ่ายให้เป็นที่

ตัดสลับมาที่ฉากเด็ดจังหวะพี่ฮิปโปเริ่มแคะฟัน

"แรดถูกก้อนโคลนก่อกวน พอโกรธจัดก็เลย… โมโหได้แป๊บเดียวแล้วกลายสภาพเป็นไหมขัดฟันราคาแพงเฉยเลย แง ศักดิ์ศรีไม่เหลือแล้ว…"

"อย่าเห็นว่าฮิปโปผิวหนาแล้วจะชิลๆ นะ แรงกัดของมันเป็นสองเท่าของเสือเชียวล่ะ แถมน้ำหนักตัวยังพุ่งไปถึง 3,200 กิโลกรัมด้วย"

"ดังนั้นในเมื่อไม่มีศัตรูตามธรรมชาติ พวกมันก็เลยสรรหาความเกรียนเพื่อสร้างศัตรูขึ้นมาเองซะงั้น"

ปิดท้ายด้วยภาพที่แรดกับฮิปโป ตัวหนึ่งวิ่งไล่จนภาพเบลอ ส่วนอีกตัวก็โกยแน่บหลุดหายออกไปจากเฟรม

แม้แต่ควั่งเหย่เองยังกดดูซ้ำไปตั้งหลายรอบ

สุดท้ายเขาก็กดโพสต์ลงเพจ

เขาบอกฝันดีกับชาวเน็ตในห้องไลฟ์ แล้วอาบน้ำสระผมแบบรวบรัดก่อนจะเข้านอน

ปกติแล้วควั่งเหย่แทบไม่เคยฝัน หัวถึงหมอนก็หลับยาวรวดเดียวจนฟ้าสาง คุณภาพการนอนถือว่ายอดเยี่ยมมาก ดังนั้นต่อให้ไม่มีรางวัลการเสริมสร้างสมรรถภาพร่างกายจากระบบ เขาก็มีพลังงานเหลือเฟือให้ใช้อยู่แล้ว

ทว่าควั่งเหย่สัมผัสได้อย่างชัดเจนว่า หลังได้รับการเสริมพลังจากระบบ สายตา ความว่องไว และพละกำลังของเขาก้าวกระโดดขึ้นอย่างเห็นได้ชัด สิ่งนี้ทำให้เขายิ่งรู้สึกสนใจรางวัลของระบบมากขึ้นไปอีก ชักอยากรู้แล้วสิว่าระบบยังมีเซอร์ไพรส์อะไรที่เขายังไม่รู้อีกบ้าง

เช้าวันรุ่งขึ้น ทันทีที่ควั่งเหย่ตื่นนอนแล้วเปิดห้องไลฟ์ เขาก็พบว่ามีคนหลั่งไหลเข้ามามากกว่าปกติเสียอีก!

พอกดเข้าไปดูหลังบ้าน ยอดผู้ติดตามก็พุ่งขึ้นมาอีกไม่น้อย ดูท่าคลิปพี่ฮิปโปคลิปนั้นจะถูกใจชาวเน็ตเข้าอย่างจัง

ควั่งเหย่กระปรี้กระเปร่าเป็นพิเศษ เขาต้มโจ๊กข้าวโพดหม้อเล็กๆ ให้ตัวเอง แล้วก็ชงนมแพะให้กุยซื่อด้วย เจ้าตัวเล็กนี่กินเก่งขึ้นเรื่อยๆ ควั่งเหย่เลยเริ่มคิดว่าจะต้องเริ่มเสริมอาหารบดให้มันได้แล้ว

ทุกวันควั่งเหย่จะคอยสังเกตอึของกุยซื่อเสมอ มันจับตัวเป็นก้อนและมีสีสันปกติ บ่งบอกว่าสุขภาพร่างกายของมันแข็งแรงดีมาก ติดอยู่แค่อย่างเดียว พอกินเยอะขึ้น เจ้าตัวแสบก็เริ่มถ่ายหนักบ่อยตามไปด้วย ช่วงนี้ควั่งเหย่เลยต้องเปลี่ยนแผ่นรองนอนบ่อยขึ้นกว่าเดิม

ดังนั้นวันนี้เขาจึงตั้งใจจะฝึกให้กุยซื่อไปขับถ่ายในจุดที่กำหนดไว้… ส้วมชั่วคราวตรงลานหน้าบ้าน ทำแบบนี้จะได้ช่วยเก็บปุ๋ยธรรมชาติเอาไว้รดแปลงผักในสวนได้ด้วย

ระหว่างรอกุยซื่อกินมื้อเช้า ควั่งเหย่ก็แวะไปรดน้ำแปลงผัก เขารดน้ำไปพลาง ตอบคำถามของผู้ชมในห้องไลฟ์ไปพลาง:

"สำหรับผักกินใบ โดยทั่วไปแล้วเราต้องคอยดูความชื้นของดินทุกวันครับ ขอแค่ผิวดินเริ่มแห้งนิดหน่อยก็รดน้ำได้เลย"

"ช่วงสองสามวันแรกหลังหยอดเมล็ด อาจจะรดน้ำถี่หน่อย สักวันละสองครั้งก็พอครับ"

"อย่างมะเขือเทศ ก็รดน้ำทุกหนึ่งถึงสองวัน ให้ดินชุ่มชื้นเล็กน้อยแต่ไม่ถึงกับแฉะขัง แค่นั้นก็พอแล้วครับ"

"พอมันเริ่มงอก เราค่อยลดความถี่ในการรดน้ำลง แต่ก็ต้องคอยคุมความชื้นของดินให้พอดี"

"พอเข้าสู่ช่วงออกดอกติดผล มันจะต้องการน้ำมากขึ้น ตอนนั้นก็ต้องเพิ่มความถี่ในการรดน้ำให้เหมาะสมครับ"

"ส่วนหัวไชเท้า ถ้าตอนหยอดเมล็ดดินยังชุ่มอยู่ก็ยังไม่ต้องรีบไปรดครับ รอให้ผิวดินแห้งก่อนค่อยรดก็ได้"

"รดสักสองถึงสามวันครั้งก็พอ ความถี่ระดับนี้ช่วยให้เมล็ดงอกได้ดีในสภาพแวดล้อมที่ชุ่มชื้นแต่ยังระบายอากาศได้"

"หัวไชเท้าเป็นพืชหัวครับ ช่วงที่หัวกำลังขยายตัวมันจะต้องการน้ำมากเป็นพิเศษ ความถี่ในการรดน้ำเลยต้องปรับเพิ่มตาม ปกติคือทุกหนึ่งถึงสองวัน เพื่อให้ดินชุ่มชื้นสม่ำเสมอ หัวของมันถึงจะโตได้เต็มที่"

ควั่งเหย่อธิบายอย่างละเอียดละออ

พอพูดจบ น้ำก็รดเสร็จพอดี

พอกลับเข้ามาในกระท่อม เจ้าตัวเล็กกุยซื่อก็กินนมหมดเกลี้ยงแล้ว

ควั่งเหย่จัดการเก็บกวาดทำความสะอาดให้เรียบร้อย ถึงค่อยเริ่มกินมื้อเช้าของตัวเอง

แสงแดดภายนอกส่องลอดเข้ามาในห้อง อบอวลไปด้วยบรรยากาศอันอบอุ่นสบายตา

ทว่าเจ้ากุยซื่อกลับกำลังเปิดศึกกับผ้าปูโต๊ะอีกรอบ กัดแล้วกระชาก กระชากแล้วก็กัดต่อ จนผ้าปูโต๊ะย้วยเสียทรงไปหมดแล้ว

ควั่งเหย่คิดขึ้นมาได้ว่า ถึงเวลาต้องหาของเล่นชิ้นเล็กๆ ให้กุยซื่อเสียที

แต่ในสภาพแวดล้อมแบบนี้ จะไปหาของเล่นมาจากไหน?

จู่ๆ ก็นึกขึ้นได้ว่าในกระเป๋าเดินทางมีตุ๊กตาผ้าที่โรงแรมแถมมาตอนเข้าพัก เป็นรูปสัตว์ที่เป็นสัญลักษณ์ของท้องถิ่นแถบนี้ ซึ่งที่เขาได้มาคือลูกยีราฟ

ตอนนั้นเขาไม่ได้คิดอะไร ก็เลยยัดใส่กระเป๋าเดินทางมาด้วย พอหยิบออกมาดูชัดๆ อีกที ถึงได้รู้ว่าเนื้อสัมผัสของตุ๊กตาตัวนี้ดีไม่เบาเลย

พอกุยซื่อเห็นตุ๊กตาสีสันสดใสในมือควั่งเหย่ มันก็สละผ้าปูโต๊ะผู้น่าสงสารทิ้งทันควัน ลืมไปเลยว่าตัวเองกำลังทำสงครามเย็นกับควั่งเหย่อยู่ มันเริ่มตะกุยขากางเกงของควั่งเหย่เพื่อขอกอดทันที

ควั่งเหย่ยิ้มตาหยี มือหนึ่งอุ้มกุยซื่อขึ้นมา อีกมือแกว่งตุ๊กตายีราฟไปมาตรงหน้ามัน

เจ้าตัวเล็กกุยซื่อทนไม่ไหว ยื่นสองขาหน้าออกมาจะคว้าตุ๊กตาให้ได้ ควั่งเหย่เลยเอาตัวยีราฟเคาะหัวกุยซื่อไปทีหนึ่ง

"วันหลังยังจะกล้างอนพี่แกอีกไหมหืม?"

จู่ๆ กุยซื่อก็โดนยีราฟ 'จู่โจม' คอที่หดอยู่ก็ยืดตรงแหน็วทันที แต่เพราะความอยากเล่นมันมีมากกว่า เลยยอมก้มหัวให้ควั่งเหย่ชั่วคราวแล้วร้อง "เหมียวๆ" ออกมาอย่างว่าง่าย

ควั่งเหย่พอใจมาก ยัดตุ๊กตายีราฟใส่อ้อมอกกุยซื่อทันที

พอดูแบบนี้แล้ว ยีราฟตัวเกือบจะเท่ากุยซื่อเลย!

กุยซื่อกอดเจ้าคอยาวไว้แน่นแล้วเริ่มงับทันที ควั่งเหย่หัวเราะขำพลางดึงยีราฟออกจากอ้อมกอดของมันอีกรอบ

กุยซื่อที่เดิมทีหรี่ตาเคลิบเคลิ้มกับการแทะอย่างสบายอารมณ์ จู่ๆ วินาทีต่อมาปากก็งับโดนความว่างเปล่า พอลืมตาขึ้นดูก็เห็นยีราฟกลับไปอยู่ในมือควั่งเหย่เสียแล้ว

มันย่นจมูก ส่งเสียงขู่ฟ่อต่ำๆ ในลำคอเพื่อแสดงความไม่พอใจ

ควั่งเหย่เคาะหัวเจ้ากุยซื่อไปอีกที

"แล้วก็ ต่อไปเวลาจะอึต้องออกมาที่ลานบ้าน เข้าใจไหม?"

ควั่งเหย่อุ้มกุยซื่อมาที่ลานบ้าน จากนั้นชี้ไปที่ส้วมชั่วคราวแล้วพูดว่า:

"เดี๋ยวฉันจะปูแผ่นรองไว้ตรงนี้ เวลาจะอึก็มายืนบนนี้ พออึเสร็จแล้วก็คาบหญ้าแห้งแถวๆ นี้มากลบไว้ เข้าใจไหมครับ?"

ควั่งเหย่สัมผัสได้ถึงเครื่องหมายคำถามที่ลอยเต็มหัวของเจ้ากุยซื่อ

เขาเลยตัดสินใจสาธิตให้มันดูเป็นตัวอย่างรอบหนึ่ง

ชาวเน็ตในห้องไลฟ์เริ่มระเบิดเสียงหัวเราะกันยกใหญ่

ก็จะไม่ให้ขำได้ไง ในเมื่อควั่งเหย่เล่นลงไปคลานสี่ขาเลียนแบบท่าทางของกุยซื่อเพื่อสาธิตจริงๆ!

【ฝันกลางวันแสนสั้น: อย่าหาว่าอย่างงั้นอย่างงี้เลยนะ หุ่นลีนๆ เพรียวๆ ของสตรีมเมอร์ พอลงไปหมอบคลานกับพื้นแล้ว แอบได้ฟีลลิ่งบรรพบุรุษมนุษย์ยุคหินสุดๆ…】

【ฮ่าๆ คนข้างบนก็พูดตรงไป๊ บอกว่าสตรีมเมอร์เหมือนมนุษย์ถ้ำปักกิ่งเลยไม่ดีกว่าเหรอ】

【กุยซื่อ: หนูเข้าใจแล้ว หนูเก็ทแล้ว พ่อลุกขึ้นเถอะ หนูเริ่มกลัวพ่อแล้วนะ…】

ควั่งเหย่สาธิตไปพลาง ก็แอบเลียนแบบท่ากลอกตาของกุยซื่อไปด้วย

สภาพจิตใจพี่แกนี่จัดว่าล้ำยุคมาก แถมยังหลุดโลกแบบกะทันหันสุดๆ…

ภาพเหตุการณ์ตรงหน้าทำเอาคนดูเชื่อมโยงพวกคลิปไวรัลฮาๆ ในเน็ตเข้ากับตัวควั่งเหย่ได้อย่างไม่มีข้อกังขาเลยแม้แต่นิดเดียว

ควั่งเหย่นั่งยองๆ ลงบนแผ่นรอง และในจังหวะที่เขาลุกออกไป ดันมีของทรงกลมสองสามก้อนหล่นลงบนแผ่นรองจริงๆ!

เจ้าสิ่งนั้นตกกระจายอยู่บนแผ่นรอง มองจากระยะไกลเห็นเป็นก้อนสีน้ำตาล…

ชาวเน็ตในห้องไลฟ์ต่างพากันแห่คอมเมนต์ "เชี่ย เล่นจริงเหรอวะ!"

การสาธิตของควั่งเหย่ยังคงดำเนินต่อไป

เขาหันหลังแล้วใช้มือเท้าคลานสี่ขาไปที่กองหญ้าแห้ง ก่อนจะหยิบหญ้าแห้งกลับมาที่แผ่นรอง

จากนั้นค่อยๆ บรรจงนำมากลบ 'สิ่งปฏิกูล' ไว้อย่างระมัดระวัง

เจ้ากุยซื่อที่ยืนอยู่ข้างๆ ตาค้างอ้าปากหวอจนแทบหุบไม่ลง ดูท่ามันคงคิดว่าพี่ชายคนนี้สติหลุดกู่ไม่กลับไปเรียบร้อยแล้ว

"วันหลังทำตามนี้นะ เข้าใจไหม?"

เจ้ากุยซื่อพยักหน้าหงึกๆ เหมือนตุ๊กตาไขลาน

"ต้องให้ฉันสาธิตอีกรอบไหม?"

กุยซื่อ: "พอแล้วจ้า พอแล้วจริงๆ พ่อคุณ…"

ชาวเน็ตในห้องไลฟ์ตอนนี้ยังคงคาใจกับเจ้าก้อนสีน้ำตาลนั่นไม่หาย

วินาทีต่อมา ควั่งเหย่ก็ก้มลงไปหยิบพร็อพที่ใช้แทนสิ่งปฏิกูลขึ้นมา แล้วแกะถุงบรรจุภัณฑ์ด้านนอกออกต่อหน้ากล้อง

ข่าวดีคือสีน้ำตาลนั่นเป็นแค่ถุงห่อ

ส่วนข่าวร้ายคือก้อนกลมๆ ที่โผล่ออกมาข้างในดันเป็นสีดำ…

ควั่งเหย่เงยหน้าขึ้น โยนก้อนดำๆ เข้าปากแล้วเคี้ยวตุ้ยๆ โชว์หน้ากล้องทันที

【แหวะ~~!!】

【ไอ้บ้าควั่ง! แกเล่นอะไรของแกเนี่ย!】

【ใจคอไม่ดีเลยโว้ย นึกว่ากินของเสียเข้าไปจริงๆ!】

ชาวเน็ตในห้องไลฟ์ต่างพิมพ์ข้อความพร้อมกับผงะถอยหลังหนีจอไปตามๆ กัน

ควั่งเหย่ยิ้มยิงฟันโชว์ฟันดำปี๋:

"เม็ดงาดำอัดก้อนเฉยๆ น่ะ"

จากนั้นเขาก็หันไปมองเจ้ากุยซื่อที่ยืนเอ๋ออยู่ข้างๆ ชี้นิ้วไปที่ปากตัวเองแล้วกำชับว่า:

"อันนี้ไม่ได้สาธิตนะ ห้ามจำไปทำตามเด็ดขาด"