บทที่ 67 เสือดำ

เลี่ยเลี่ยจับจ้องเจ้าเสือดำตัวนั้นไม่วางตาในขณะที่มันกำลังจัดการกับมื้ออาหาร

อาหารมื้อที่ว่าก็คือแอนทิโลปที่เพิ่งล่ามาได้สดๆ ร้อนๆ นั่นเอง

สมมติฐานในใจของควั่งเหย่ได้รับการยืนยันเป็นที่เรียบร้อย ทำให้เขาอดตื่นเต้นขึ้นมาไม่ได้

เขารีบรัวชัตเตอร์ถ่ายรูปเสือดำตัวนั้นเก็บไว้รัวๆ

ขนาดตัวของมันใหญ่กว่าเสือดาวทั่วไปอย่างเห็นได้ชัด แถมทั่วทั้งร่างยังแผ่กลิ่นอายเย็นชาเด็ดขาดออกมาอีกต่างหาก

เจ้าเสือดำจัดการมื้ออาหารได้รวดเร็วเหลือเชื่อ เพียงพริบตาเดียวแอนทิโลปตัวนั้นก็เหลือเพียงแค่ซากกระดูก

เลี่ยเลี่ยนอนเอกเขนกอยู่บนพื้นอย่างเกียจคร้าน หาวหวอดๆ เป็นระยะ ดูท่าทางจะเบื่อจัด

หลังจากเสือดำกินอิ่มหนำสำราญ มันก็ยืดตัวขึ้นแล้วจ้องมองเลี่ยเลี่ยนิ่งๆ

ส่วนเลี่ยเลี่ยยังคงหาวไม่หยุด

ชาวเน็ตในห้องไลฟ์เริ่มมโนเป็นตุเป็นตะ เขียนบทละครให้เสือดาวคู่นี้กันใหญ่:

【เกาตูดแล้วดมฟินสุด: ว่าแล้วเชียว เลี่ยเลี่ยกำลังหาอาหารมาป้อนแฟนสาวอยู่สินะ!!】

【สตรีมเมอร์นายคือพระเจ้าของฉัน: ขนาดเสือดาวยังหาของกินมาเอาใจแฟน แฟนฉันเนี่ยเอาแต่วนบอกให้ดื่มน้ำอุ่นเยอะๆ…】

【บิสกิตสอดไส้: ซี้ด เลี่ยเลี่ยโคตรเจ๋ง หาแฟนได้เท่บาดใจขนาดนี้ ตัวตึงของรุ่นเราชัดๆ!】

แต่ควั่งเหย่กลับไม่คิดแบบนั้น

จากการสังเกตโครงหน้า เสือดาวดำตัวนั้นน่าจะเป็นตัวผู้

สรุปคือทั้งคู่เป็นตัวผู้เหมือนกันนั่นแหละ

จนกระทั่งเสือดาวดำลุกขึ้นยืน แล้วหันตัวเดินเลี่ยงไปอีกทาง

ควั่งเหย่ถือโอกาสนี้กวาดสายตามองโคนหางของมันอย่างละเอียด ในที่สุดเขาก็ยืนยันได้ว่าเจ้านี่เป็น ‘ตัวผู้’ ของจริง

ทว่าหลังจากนั้นไม่นาน ควั่งเหย่ก็สังเกตเห็นว่าท่าทางการเดินของมันดูแปลกไปนิดหน่อย

พอลองเพ่งมองดูดีๆ เขาก็พบว่าตามตัวของมันมีขนบางจุดที่แหว่งหายไป แถมสีก็อ่อนกว่าปกติ ไม่เรียบลื่นเป็นเงางามเหมือนจุดอื่น

ดูจากขนที่งอกใหม่จนสีไม่สม่ำเสมอแบบนี้ ก็น่าจะผ่านการบาดเจ็บมา

ควั่งเหย่สังเกตเห็นรอยแผลเป็นทางยาวลากตั้งแต่แผ่นหลังลงไปจนถึงใต้ท้อง

แถมรอยแผลนั้นยังออกสีแดงจางๆ เห็นได้ชัดว่าเป็นแผลสดที่เพิ่งเกิดขึ้นไม่นานนี้เอง

นึกไม่ออกเลยว่าเสือดาวดำตัวนี้ไปเจอศึกหนักอะไรมา

ในสายตาคนนอก การเกิดมาแตกต่างอาจจะดูเท่ แต่มีเพียงเจ้าตัวเท่านั้นที่รู้ว่าความแตกต่างนี้นำพาความลำบากอะไรมาให้บ้าง

ช่วงที่เสือดาวดำตัวนี้บาดเจ็บ คงเป็นเลี่ยเลี่ยนี่แหละที่คอยดูแลมาตลอด

ดูจากสภาพแล้ว เสือดาวดำตัวนี้กินจุยิ่งกว่าเลี่ยเลี่ยเสียอีก

เพราะเสือดาวดำต้องพักฟื้นเลยออกล่าเองไม่ได้ เลี่ยเลี่ยก็เลยต้องแบกภาระล่าเผื่อเป็นสองเท่า

ควั่งเหย่เดาว่าสาเหตุที่เลี่ยเลี่ยดูผอมลงไปตอนที่เจอหน้ากันครั้งที่สอง ก็คงเป็นเพราะต้องทำงานหนักเป็นสองเท่านี่แหละ

อาหารการกินบนทุ่งหญ้าสะวันนานี่เอาแน่เอานอนไม่ได้เลย ถ้าโชคดีล่าแอนทิโลปตัวเต็มวัยได้สักตัว ก็พอประทังชีวิตให้ทั้งคู่ได้สักสองวัน

แต่ถ้าอาหารที่อุตส่าห์ล่ามาได้ด้วยความยากลำบากดันถูกพวกพี่รองหรือสิงโตแย่งไป… นั่นก็คงเป็นฝันร้ายซ้ำสองที่กระหน่ำใส่เลี่ยเลี่ยเลยล่ะ

มันถึงได้เริ่มรู้สึกต่อต้านการออกล่าอยู่ในใจ ก็แหละนะ ต้องควงกะโอทีบ่อยๆ ใครบ้างจะไม่หมดไฟ

และถ้าเดาไม่ผิด ตอนที่เลี่ยเลี่ยล่าอาหารได้น้อย มันอาจจะยกอาหารส่วนใหญ่ให้เสือดาวดำตัวนี้กินก่อนด้วยซ้ำ

"เสือดาวดำตัวนี้คงสำคัญกับแกมากสินะ…"

ควั่งเหย่มองเลี่ยเลี่ยผ่านกล้องพลางเอ่ยสิ่งที่คิดออกมาเบาๆ

บางครั้งธรรมชาติก็ดูโหดร้ายทารุณ

แต่บางครา สัตว์ก็ดูจะเห็นอกเห็นใจและผูกพันกันยิ่งกว่ามนุษย์เสียอีก

ภาพในห้องไลฟ์เริ่มสั่นไหว ปรากฏว่าควั่งเหย่สลับภาพมาใช้กล้องอุปกรณ์พกพาแทน

เมื่อมุมกล้องขยับลึกเข้าไปเรื่อยๆ ชาวเน็ตก็ต้องตกตะลึงเมื่อพบว่า ควั่งเหย่กำลังเดินเข้าไปในถ้ำ

พูดให้ถูกคือ ควั่งเหย่กำลังย่อตัวค่อยๆ ย่องเข้าไปในถ้ำ!

【มาร์โคโปโลไม่ใส่น้ำตาล: สตรีมเมอร์ นาย…นายคงไม่ทำจริงๆ ใช่ไหม? นั่นมันเสือดาวดำนะเว้ย! จะเล่นเสี่ยงตายเรียกยอดคนดูเหรอ?!】

【สตรีมเมอร์ฉันขอเตือนด้วยความหวังดีนะ เลี่ยเลี่ยอาจจะรู้จักนาย แต่เสือดาวดำตัวนั้นดูดุโคตรๆ】

【เกาตูดแล้วดมฟินสุด: จะว่าไป สตรีมเมอร์ลองดัดนิสัยขวางโลกของตัวเองดูก่อนดีไหมวะ?】

ควั่งเหย่ปล่อยกลิ่นอายของตัวเองออกมา

เลี่ยเลี่ยผุดลุกขึ้นจากพื้นทันที!

มันได้กลิ่นที่แสนคุ้นเคย วินาทีถัดมาร่างหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นจากหัวมุม

ควั่งเหย่คลี่ยิ้มกว้าง สว่างไสวดั่งตะวันฉายทะลุเมฆา

คิดไปเองหรือเปล่านะ?

เหมือนแสงสว่างในถ้ำจะเจิดจ้าขึ้นมาทันตาเห็น

เลี่ยเลี่ยชะงักไปนิดหนึ่ง

ส่วนเสือดาวดำที่อยู่ข้างๆ กลับหรี่ตาลง โก่งหลังขึ้น และจ้องมองเขาด้วยความระแวดระวัง

วินาทีถัดมา เลี่ยเลี่ยก็พุ่งโผเข้าใส่ควั่งเหย่

ควั่งเหย่กอดเลี่ยเลี่ยไว้พลางลูบหัวมันเบาๆ:

"เหนื่อยแย่เลยนะ"

เลี่ยเลี่ยเอาคางไถเข้ากับคางของควั่งเหย่อย่างมีความสุข

เสือดาวดำที่ยืนอยู่ข้างๆ ถึงกับอึ้งค้างอยู่กับที่ จากนั้นสีหน้าก็กลายเป็นยากจะบรรยาย…

คงกำลังคิดอยู่ล่ะสิว่า เสือดาวตัวหนึ่งทำตัวมุ้งมิ้งเหมือนเหมียวๆ ร้องขออ้อมกอดจากมนุษย์เนี่ยนะ มันสมเหตุสมผลแล้วเหรอ?

แต่ในตรรกะของเลี่ยเลี่ย เมื่อมันเกิดขึ้นแล้วย่อมสมเหตุสมผลทั้งนั้น

ไม่เพียงแค่ขอกอด แต่ยังเอาหน้าไถอ้อนได้ด้วย

อาจเป็นเพราะเห็นเลี่ยเลี่ยกระตือรือร้นกับควั่งเหย่ขนาดนี้ ประกอบกับความเป็นมิตรที่แผ่ออกมาจากเนื้อแท้ของควั่งเหย่

เสือดาวดำจึงไม่มีท่าทีระแวดระวังและต่อต้านเหมือนก่อนหน้านี้อีก

มันทำเพียงยืนนิ่งอยู่ข้างๆ เฝ้ามองพวกเขาด้วยใบหน้าไร้อารมณ์

ชาวเน็ตในห้องไลฟ์ฮากันครืนทันที ต่างคนต่างคอมเมนต์กันไปคนละทิศละทาง:

【เสือดาวดำ: จู่ๆ ก็มีลิงยักษ์โผล่มาแย่งแฟน ทำไงดี? รอคำตอบออนไลน์ ด่วนมาก…】

【สภาพการเงินฉันคุณก็รู้อยู่: การปรากฏตัวของสตรีมเมอร์ ส่งผลกระทบต่อความเร็วในการโซ้ยข้าวของเสือดาวดำเฉยเลย 555!】

【ฉันไม่เก็ต: มีแค่ฉันคนเดียวเหรอที่โฟกัสว่า ทำไมสตรีมเมอร์ถึงทำให้สัตว์ป่าวางความระแวงลงได้ตลอดเวลาเลยวะ?!】

【เดี๋ยวนะ มีแค่ฉันคนเดียวหรือเปล่าที่ยังมูฟออนจากรอยยิ้มเมื่อกี้ของสตรีมเมอร์ไม่ได้…】

"ไม่ใช่แฟนครับ"

ควั่งเหย่ปล่อยมือจากเลี่ยเลี่ย ก่อนจะหันมาบอกห้องไลฟ์

"เพื่อนกันต่างหาก"

【???】

【เอาแล้วไง สตรีมเมอร์เริ่มปั่นอีกแล้ว!】

【แฟนไม่แฟนไม่รู้ แต่เห็นกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันนัวเนียแบบนี้… คนดูตาร้อนแล้วนะเว้ย!】

ควั่งเหย่หันกล้องไปทางเสือดาวดำ

"ทุกคนลองดูตรงโคนหางของเสือดาวดำตัวนี้สิ เห็นกระดิ่งไหมครับ?"

ควั่งเหย่เลือกมุมกล้องได้เป๊ะสุดๆ ชนิดที่ไม่มีใครมองพลาดแน่นอน…

ทว่าเสือดาวดำกลับยักไหล่ฉับพลัน ใบหน้าบูดบึ้งขึ้นมาทันที

ควั่งเหย่รีบเก็บอุปกรณ์ไลฟ์ลงอย่างไว แล้วส่งยิ้มแหยๆ ให้เสือดาวดำ

"พี่ชายเสือดาว ผมไม่ได้ตั้งใจจะล่วงเกินนะ แค่ไม่อยากให้คนอื่นเข้าใจพี่ผิดน่ะ"

เลี่ยเลี่ยที่ยืนอยู่ข้างๆ เดินเข้าไปหาเสือดาวดำ เอาหัวดุนหลังมันเบาๆ สองสามที คล้ายกำลังกล่อมให้ใจเย็นลง

เสือดาวดำเหลือบมองเลี่ยเลี่ยทีหนึ่ง ท่าทางจึงค่อยผ่อนคลายลง

เลี่ยเลี่ยดูแลเสือดาวดำดีจริงๆ ยิ่งตอนที่มันโก่งหลังขึ้น ลายกล้ามเนื้อนี่คมชัดไร้ที่ติสุดๆ

"เดาล้วนๆ เลยนะ พี่เสือดาวตัวนี้คงเป็นเพื่อนซี้ของเลี่ยเลี่ย และเป็นเสือดาวที่มีภาวะเมลาเนิสซึม หรือการกลายพันธุ์จนขนดำ"

"ก่อนหน้านี้พี่เสือดาวน่าจะบาดเจ็บสาหัสมา ในช่วงพักฟื้นก็คงได้เลี่ยเลี่ยนี่แหละที่คอยดูแล"

"ส่วนเลี่ยเลี่ยของเราก็ไม่ได้แกล้งทำเป็นหมูหลอกกินเสืออะไรหรอก เพียงแต่ตอนที่เราเจอมัน มันต้องล่าเหยื่อเผื่อเพื่อน ร่างกายเลยใช้พลังงานไปเยอะมาก มันเหนื่อยจริงๆ นั่นแหละครับ"

เลี่ยเลี่ยดูเหมือนจะฟังสิ่งที่ควั่งเหย่พูดเข้าใจ มันส่งเสียงครางหงิงๆ ในลำคอรับคำควั่งเหย่ไปสองสามที

【เลี่ยเลี่ย: ชีวิตเจ้าก้อนมันขม มีแค่นายคนเดียวที่เข้าใจเค้า…】

【ฮือออ มิตรภาพข้ามสายพันธุ์ มันช่างน่าประทับใจ!】

ควั่งเหย่เห็นว่าเวลาเริ่มเย็นมากแล้ว จึงเอ่ยกับเลี่ยเลี่ย

"ผมต้องกลับแล้วนะ แกจะไปด้วยกันไหม?"

เลี่ยเลี่ยเดินเข้ามา ยื่นอุ้งเท้ามาสะกิดขากางเกงของควั่งเหย่

ควั่งเหย่วางมือลงบนหลังของเลี่ยเลี่ย สัมผัสได้ถึงอารมณ์ของมัน

มันดูร้อนรนเล็กน้อย และแฝงความกังวลอยู่นิดๆ

อารมณ์แบบนี้… เหมือนกำลังร้องขอความช่วยเหลือจากควั่งเหย่มากกว่า

"แกอยากให้ฉันช่วยอะไรเหรอ?"

เลี่ยเลี่ยหันหน้าไปมองเสือดาวดำ

เสือดาวดำสบสายตากับเลี่ยเลี่ย แววตาสีอำพันของมันวาวโรจน์ขึ้นมา

ควั่งเหย่เข้าใจเจตนาของเลี่ยเลี่ยในทันที

มันเคยสัมผัสความมหัศจรรย์ของวิชาจัดกระดูกของควั่งเหย่มาแล้ว ย่อมอยากให้พี่น้องเสือดาวดำของมันได้ลองบ้างเป็นธรรมดา

เมื่อกี้ควั่งเหย่ก็สังเกตเห็นแล้วว่า ท่าเดินของเสือดาวดำตัวนี้ดูขัดๆ ไปหน่อย

"แกอยากให้ฉันช่วยจัดกระดูกให้มันใช่ไหม?"

ควั่งเหย่ถามย้ำอีกครั้ง

ดวงตาของเลี่ยเลี่ยเป็นประกาย คำตอบนั้นชัดเจนโดยไม่ต้องพูด

ควั่งเหย่หันไปทางเสือดาวดำเพื่อถามความเห็น

"นายว่าไง?"

เสือดาวดำถอยหลังไปสองก้าว แต่เลี่ยเลี่ยกลับเอาหัวดุนตัวมันไม่หยุด

คล้ายจะบอกว่า 'ลองดูหน่อยสิ ไม่เสียหายอะไรสักหน่อย'

ทว่าสายตาที่เสือดาวดำมองควั่งเหย่ยังคงแฝงความไม่สบอารมณ์อยู่รางๆ

ก็เข้าใจได้… อยู่ดีๆ มีมนุษย์โผล่พรวดพราดเข้ามา แถมยังสนิทสนมกับเพื่อนซี้ของตัวเองขนาดนี้ เป็นใครก็หมั่นไส้!

เป็นใครก็คงหงุดหงิดเหมือนกันนั่นแหละ

ควั่งเหย่ไม่อยากฝืนใจใคร เรื่องจัดกระดูกเนี่ยเน้นความเต็มใจเป็นหลักอยู่แล้ว

ขืนเจ้าตัวไม่ยอมทำไป ผลลัพธ์ก็คงออกมาไม่ดีหรอก

ควั่งเหย่บุ้ยปากไปทางปากถ้ำ:

"งั้นผมไปล่ะนะ?"

เจ้าเสือดาวดำยังคงยืนนิ่งไม่ไหวติง

จู่ๆ เลี่ยเลี่ยก็ส่งเสียงคำรามต่ำในลำคอ เท้าขวาที่ควั่งเหย่กำลังก้าวออกไปจึงชักกลับมาแทบไม่ทัน

ทันใดนั้น ร่างที่เดินกะโผลกกะเผลอก็รีบพุ่งเข้ามาข้างกายควั่งเหย่อย่างรวดเร็ว

ควั่งเหย่เพ่งมองดีๆ ก็เห็นว่าเจ้าเสือดาวดำทิ้งตัวลงนอนตะแคงอยู่แทบเท้าเขาเรียบร้อยแล้ว สายตาที่มันช้อนมองมาแฝงความขุ่นเคืองตัดพ้ออยู่หน่อยๆ…