บทที่ 87 เปิดใช้งานภารกิจลับ

ควั่งเหย่กำลังคุยเล่นกับคนดูในห้องไลฟ์อย่างสนุกสนาน ทันใดนั้นในหัวก็มีเสียงเรดาร์ดังขึ้น

เสียง "ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด…" แว่วมาเป็นระยะอย่างขาดๆ หายๆ

พอได้ยินว่ามีของกิน ควั่งเหย่ก็ตาสว่างขึ้นมาทันที

เขาเดินตามเสียงเรดาร์ไปข้างหน้า ยิ่งใกล้ถึงชายป่า เสียงเรดาร์ก็ยิ่งดังถี่ขึ้นเรื่อยๆ

ควั่งเหย่เงยหน้ามอง ทันใดนั้นเหนือหัวพลันมีค้างคาวแม่ไก่หลายตัวกระพือปีกบินพรวดพราดออกมา ส่งเสียง "ซ่าๆ"

เสียงไม่ได้บาดหู แต่ท่ามกลางความเงียบสงัด มันกลับฟังดูวังเวงชอบกล

ภาพนี้ในสายตาของคนดูในห้องไลฟ์ดูหลอนอยู่ไม่น้อย

เริ่มมีแฟนคลับเข้ามาเตือนให้ควั่งเหย่หันหลังกลับได้แล้ว

แต่ถ้าเขายอมฟังคำเตือน ก็ไม่ใช่พี่เหย่สิ

ควั่งเหย่ไม่ลังเลแม้แต่น้อย ก้าวเท้าเดินมุ่งหน้าเข้าป่าไปทันที

เขาแทรกตัวผ่านพุ่มไม้รกทึบและต้นไม้สูงตระหง่านอย่างระมัดระวัง

คราวนี้เสียงเรดาร์ดังรัวติดกันเป็นพรืด

ควั่งเหย่กวาดสายตาค้นหาครู่หนึ่ง ในที่สุดก็ล็อกเป้าหมายได้—

ต้นไม้ใบกว้างต้นใหญ่ตรงหน้านี่เอง

ควั่งเหย่แหงนหน้าสำรวจ พบว่าบนเรือนยอดสูงลิบเหมือนมีอะไรบางอย่างอยู่

พอนึกถึงภาพฝูงค้างคาวแม่ไก่อพยพเมื่อครู่ เขาก็นึกถึงความเป็นไปได้ขึ้นมาอย่างหนึ่ง

ควั่งเหย่ตั้งใจจะปีนขึ้นไปพิสูจน์ข้อสันนิษฐานในใจ

เขากวาดตามองรอบตัวเงียบๆ

จากนั้นก็หยิบเชือกปีนเขาออกมา

ควั่งเหย่ตรวจดูความเรียบร้อย มั่นใจว่าเชือกไม่มีรอยสึกหรอหรือชำรุด

แล้วจึงผูกปลายข้างหนึ่งเป็นบ่วงอย่างชำนาญ

ก่อนจะเหวี่ยงสุดแรงไปที่กิ่งไม้ใหญ่กิ่งหนึ่ง

ครั้งแรกที่ลอง เชือกคล้องกิ่งไม้ไม่พอดีจึงรูดตกลงมา

ควั่งเหย่สูดหายใจลึก ปรับท่าทางและแรงใหม่ แล้วเหวี่ยงออกไปอีกรอบ

คราวนี้ บ่วงคล้องเข้ากับกิ่งไม้เป้าหมายได้อย่างมั่นคง

"ผมจะปีนขึ้นไปดูหน่อยนะ"

ควั่งเหย่ยังไม่ลืมหันมาบอกคนดูในห้องไลฟ์

คนดูต่างพากันงงๆ แต่ขณะเดียวกันก็คิดว่าสตรีมเมอร์ทำอะไรย่อมมีเหตุผลของเขา

ต่างพากันส่งคอมเมนต์เตือนให้ควั่งเหย่ระวังตัว

ควั่งเหย่สวมไฟฉายคาดหัวแล้วทำสัญญาณมือ "OK" จากนั้นมือทั้งสองข้างก็จับเชือกปีนเขาไว้แน่นแล้วเริ่มปีนขึ้นไป

เขายันเท้าทั้งสองข้างเข้ากับลำต้น ใช้แรงขาช่วยดันตัวขึ้น

ขณะเดียวกันสองมือก็ปีนสลับกันขึ้นไปข้างบน ทุกจังหวะที่ดึงเชือกกล้ามเนื้อจะเกร็งและออกแรงอย่างเห็นได้ชัด

ควั่งเหย่ใช้ทั้งมือและเท้า ว่องไวคล่องแคล่วไม่ต่างจากลิง

พอถึงจุดพักแต่ละจุด เขาก็คล้องเชือกเข้ากับกิ่งไม้เป้าหมายกิ่งใหม่อีกครั้ง

ทำซ้ำอยู่ไม่กี่รอบ ก็ปีนขึ้นมาถึงที่สูงได้อย่างรวดเร็ว

เรดาร์แสดงผลว่าเขากับเป้าหมายอยู่ใกล้กันมากๆ แล้ว

ระหว่างที่ปีนขึ้นมา ควั่งเหย่ก็คอยสังเกตเรือนยอดไม้รอบๆ ไปด้วย จนในที่สุดก็พบเป้าหมาย—

ตรงนี้มีรังนกอยู่จริงๆ ด้วย!

ก่อนตัดสินใจปีนต้นไม้ ควั่งเหย่ก็เดาไว้แล้วว่าบนต้นไม้น่าจะมีไข่นก

คงเป็นเพราะเรดาร์หาอาหารตรวจจับได้ เลยจัดให้ไข่นกอยู่ในหมวดของกิน

ควั่งเหย่มองสำรวจรอบตัวอย่างระแวดระวัง ไม่มีความเคลื่อนไหวของสัตว์ปีกใดๆ

เขาถึงได้ยื่นมือไปเปิดดูในรังนก

ข้างในนอกจากกระดูกและเศษขนของสัตว์ตัวเล็กๆ แล้ว ก็ไม่มีอะไรเลย

ไม่มีทั้งลูกนก และไม่มีทั้งไข่นก

คราวนี้ควั่งเหย่ถึงกับขมวดคิ้วด้วยความสงสัย

ถ้าไม่ใช่ไข่นก แล้วมันจะเป็นอะไรได้อีกล่ะ

แต่รอบข้างนอกจากรังนกนี้แล้ว ก็ไม่มีอะไรอื่นอีก

ถึงตอนนี้ เสียงเรดาร์ก็เงียบหายไปแล้ว

ขณะที่ควั่งเหย่นึกว่าระบบเกิดบั๊กและเตรียมจะปีนกลับลงพื้น

แสงจากไฟฉายคาดหัวส่ายไปโดนจุดหนึ่ง ควั่งเหย่จ้องมองตรงนั้นพลางม่านตาหดเล็กลงทันที

กิ่งไม้ไม่ไกลจากรังนก มีไข่นกใบหนึ่งพาดอยู่อย่างโดดเดี่ยว

ขนาดของมันใหญ่มาก เปลือกไข่เป็นสีเทาอมเขียว มีจุดสีน้ำตาลเข้มกระจายอยู่ทั่วแบบไม่เป็นระเบียบ

มันติดค้างอยู่ตรงง่ามไม้ที่พาดไขว้กันพอดิบพอดี

ไม่ต้องพูดถึงนกล่าเหยื่อตัวอื่นเลย แค่มีลมพัดแรงหน่อย มันก็คงร่วงลงไปแหลกละเอียดบนพื้นแล้ว

ตามหลักแล้ว สัตว์ปีกช่วงที่ขยายพันธุ์ฟักไข่จะไม่ยอมห่างไปไหนเลย แต่นี่กลับไม่มีใครเฝ้าไข่ใบนี้ไว้เลยสักตัว

สถานการณ์ดูไม่ชอบมาพากลเสียแล้ว

แต่ควั่งเหย่ก็ยังตั้งใจจะเอาไข่ใบนี้กลับไปวางไว้ในรังก่อน

เขาค่อยๆ ปีนสูงขึ้นไปอีกราวๆ ครึ่งเมตร

ยื่นมือไปแตะไข่นกอย่างระมัดระวัง ขณะเดียวกันก็ระวังไม่ให้ไปโดนกิ่งไม้จนไข่กลิ้งตกลงไป

มือของควั่งเหย่นิ่งมาก เขายื่นนิ้วเดียวไปแตะไข่นกก่อน

พอดูกะมุมดีแล้ว ก็พลิกข้อมือตามจังหวะ คว้าไข่นกมาไว้ในมือได้อย่างมั่นคง

ควั่งเหย่ค่อยๆ ขยับตัวไปทางรังนกต่อ

พอจัดองศาได้ที่ ก็เอี้ยวตัวออกไปครึ่งตัว—

ถ้าเท้าเกิดลื่นขึ้นมา บทบาทของเขาบนโลกใบนี้ก็คงต้องปิดฉากลงตรงนี้ทันที

แต่ดูเหมือนควั่งเหย่จะไม่ทันคิดว่าคนดูจะลุ้นจนใจหายใจคว่ำขนาดไหน

ท่าทางอาจจะดูหวาดเสียว แต่ท่อนล่างของเขาเกี่ยวล็อกลำต้นไว้แน่นหนา ที่จริงแล้วมั่นคงมาก

เขาแค่อยากรีบกำจัดความเสี่ยงที่ไข่นกกำลังเผชิญอยู่ให้เร็วที่สุด

ยังดีที่ควั่งเหย่แขนยาวขายาวมาแต่เกิด ในที่สุดก็สามารถนำไข่นกกลับไปวางไว้ในรังได้อย่างปลอดภัย

ควั่งเหย่เอ่ยเสียงเบา:

"นี่คือไข่ของอินทรีมงกุฎครับ"

คนดูถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ นี่มันไม่ใช่นกตัวที่เพิ่งไล่ล่าฝูงค้างคาวแม่ไก่อย่างโหดเหี้ยมเมื่อกี้นี้หรอกเหรอ?!

ขณะที่ควั่งเหย่กำลังเตรียมตัวจะปีนลงไป ระบบก็ส่งสัญญาณเตือนขึ้นมา!

【ติ๊ง! ยินดีด้วยค่ะท่านโฮสต์ ค้นพบภารกิจลับ ไข่อินทรีมงกุฎ หากช่วยเหลือสำเร็จจะปลดล็อกสารานุกรมพืชและสัตว์ป่าค่ะ】

ฮะ ยังมีภารกิจลับด้วยเหรอเนี่ย ชักจะน่าสนุกขึ้นมาแล้วสิ

สารานุกรมพืชและสัตว์ป่านี่เป็นของชั้นยอดเลยนะ

ถึงควั่งเหย่จะเรียนจบสายนี้มาโดยตรง แต่คนเราก็ย่อมมีขีดจำกัด ย่อมมีขอบเขตความรู้ที่เขายังไม่ได้ปลดล็อกอยู่ดี

สารานุกรมพืชและสัตว์ป่าถือเป็นการเสริมเขี้ยวเล็บให้ยอดเยี่ยมขึ้นไปอีกอย่างไม่ต้องสงสัย

แต่ที่ระบบบอกว่าช่วยเหลือสำเร็จนี่หมายความว่ายังไงกันแน่?

คงไม่ใช่ว่าต้องให้เขาฟักไข่ใบนี้ออกมาหรอกนะ?

【ขอให้โชคดีนะคะ!】

"ได้เลย ถ้าไม่สำเร็จ ก็กลายเป็นมะเขือเทศผัดไข่ไปซะ"

เสี่ยวโหยวชะงักไปนิดหนึ่งก่อนตอบ:

【เอ่อ ท่านโฮสต์นี่เสี่ยงนอนคุกมากเลยนะคะ】

ล้อเล่นก็ส่วนล้อเล่น ในเมื่อเจอภารกิจลับแล้ว มีเหตุผลอะไรที่จะไม่ทำให้สำเร็จล่ะ

บอสลับทุกตัวในเกม ควั่งเหย่ไม่เคยปล่อยให้รอดมือไปได้อยู่แล้ว

ยิ่งไปกว่านั้นคือเขาอยากปลดล็อกสารานุกรมนี้มากๆ

ควั่งเหย่ตั้งใจจะเอาไข่ใบนี้ลงไปจากต้นไม้ก่อนแล้วค่อยว่ากัน

แต่ก่อนอื่นต้องหาอะไรนุ่มๆ มาห่อมันไว้

คนดูในห้องไลฟ์ยังไม่ทันได้ตั้งตัว ก็เห็นควั่งเหย่ถอดเสื้อท่อนบนออกแล้ว

【แกป่วยหรือฉันป่วยกันแน่: เชี่ย สตรีมเมอร์นายมันตัวตึงจริงๆ ตัวยังห้อยอยู่บนต้นไม้อยู่เลย เริ่มโชว์เนื้อหนังแล้วเหรอ?】

【กรี๊ดดด!! พี่ชาย แบบนี้มันจะไม่กะทันหันไปหน่อยเหรอคะ?】

【ตอนอาบน้ำไม่ให้ดู จู่ๆ มาถอดเอง สตรีมเมอร์คุณนี่มันร้ายจริงๆ…】

【ซี๊ดดด พี่ชาย หุ่นแซ่บจนต้องซี๊ดปากเลยนะ…】

ควั่งเหย่เหลือบมองห้องไลฟ์แวบหนึ่ง ไม่นึกเลยว่ากระแสคนดูจะมาแนวนี้

เขาแค่กะจะเอาเสื้อห่อไข่ไว้แล้วมัดติดกับเอวต่างหาก

จะได้มั่นใจว่ากอดไข่นกไว้แนบอกได้ปลอดภัย

ไม่อย่างนั้นยังไม่ทันลงถึงพื้น ภารกิจก็คงพังไม่เป็นท่า

สภาพมันคงดูไม่จืดแน่ๆ

แต่คนดูกลับไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่

นึกว่าเขาอยากจะโชว์เรือนร่างเรียกยอดวิวให้ห้องไลฟ์เสียอีก

ควั่งเหย่หน้าขึ้นสีนิดๆ แต่เรื่องหน้าตาเป็นเรื่องเล็ก เรื่องไข่เป็นเรื่องใหญ่กว่า

เขาจึงเลิกสนใจคอมเมนต์ในห้องไลฟ์

มือข้างหนึ่งจับเชือกไว้แน่น แล้วค่อยๆ ไต่ตัวลงไปข้างล่าง

พอขาดมือช่วยพยุงไปข้างหนึ่ง ความเร็วในการปีนลงก็ช้าลงไปถนัดตา

ทันใดนั้น เหนือหัวก็มีเสียงกระพือปีก "พึ่บพั่บ" ดังขึ้น!

ควั่งเหย่เงยหน้าขึ้นมองทันที เห็นเงามืดขนาดยักษ์ทาบทับลงมา กรงเล็บแหลมคมแผ่ไอเย็นเยียบชวนขนลุก

มันคือนกแร้ง!!