บทที่ 68 ชื่อของเฉินนั่ว มีค่าถึงพันล้านเลยเหรอ

“ผมไม่เข้าใจ และไม่อยากเข้าใจด้วยครับ!”

เฉินนั่วรู้ซึ้งถึงผลได้ผลเสียในเรื่องนี้ดีอยู่แล้ว เขาถึงไม่อยากเอาตัวเข้าไปพัวพัน เลยเสนอแนวทางนี้ขึ้นมา

ไม่ใช่ว่าพอพัฒนาระบบเสร็จ ตัวเองกับสี่มหาเทพยุคโบราณกลับต้องมาซวยไปด้วย แบบนั้นคงขำไม่ออกกันพอดี

“ในเมื่อเป็นแบบนี้ ผมก็ไม่ทำให้คุณลำบากใจแล้วกัน ผมมีอีกข้อเสนอ คุณลองดูว่าพอจะไหวไหม”

เฉินนั่วพูดถึงตรงนี้ก็ชำเลืองมองเสิ่นหนานแวบหนึ่ง ก่อนจะพูดต่อ “ระบบป้องกันพวกคุณก็ทำส่วนของพวกคุณไป ส่วนผมจะตั้งบริษัทขึ้นมาแห่งหนึ่ง พวกเราจะพัฒนาขึ้นมาเองอีกระบบ แล้วส่งมอบให้พวกคุณก่อนสิ้นปี คุณแค่จ่ายค่าตอบแทนให้พวกเรา คุณคิดว่ายังไงครับ?”

“ยังไงก็แค่เวลาสามเดือนกว่าๆ คนของพวกคุณก็ไม่ต้องทุ่มลงมาทั้งหมด แถมไม่มีอะไรเสียหายด้วย”

เมื่อได้ยินข้อเสนอนี้ของเฉินนั่ว แววตาของเสิ่นหนานก็เป็นประกายขึ้นมา ก่อนจะถามด้วยความสงสัยทันที “ที่นายบอกว่าพวกเราเนี่ย คือใครบ้าง?”

“ก็สี่มหาเทพยุคโบราณน่ะสิครับ จะเป็นใครได้อีก?”

เฉินนั่วตอกกลับไปอย่างไม่สบอารมณ์

ต่อให้เขาทำคนเดียวไหวก็ไม่มีเวลา ยิ่งไปกว่านั้นงานระดับนี้มันไม่ใช่สิ่งที่คนคนเดียวจะทำได้อยู่แล้ว

“ค่าตอบแทนหนึ่งพันล้าน จ่ายงวดเดียวเข้าบัญชีทันที”

เฉินนั่วพูดจาไม่สนโลก ชนิดถ้าไม่ทำให้คนตกใจตายก็ไม่ยอมหยุด ไม่รอให้เสิ่นหนานได้แย้ง เขาก็พูดต่อ “งบประมาณของพวกคุณมีเท่าไหร่ คุณย่อมรู้อยู่แก่ใจ อย่าคิดว่าผมหน้าเลือดเลยครับ”

“อีกอย่าง คุณคิดว่าแค่ผมกับสี่มหาเทพยุคโบราณจะทำเสร็จจริงๆ เหรอ? ผมไม่ต้องหาคนเพิ่มหรือไง? ไม่ต้องเช่าสถานที่เหรอ? ไม่ต้องเสียเวลาหรือไง…”

“หยุด!”

เสิ่นหนานรีบเบรกเฉินนั่วที่เริ่มบ่นยาวเป็นพระถังซัมจั๋งทันที พร้อมกับพูดว่า “รอนี่สักครึ่งชั่วโมง เดี๋ยวฉันไปรายงานก่อน!”

หนึ่งพันล้าน จริงๆ แล้วไม่ได้เยอะเลย

สัญชาตญาณบอกเขาว่า เฉินนั่วอาจจะทำสำเร็จได้จริงๆ

ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง เสิ่นหนานก็รีบร้อนวิ่งกลับขึ้นมา

“บอสใหญ่ตกลงแล้ว แต่หนึ่งพันล้านไม่ใช่เงินน้อยๆ นายมีอะไรมารับประกัน?”

“ใช้ชื่อของผม เฉินนั่ว พอได้ไหมครับ!”

“ไม่ได้!”

เสิ่นหนานตอกกลับอย่างหงุดหงิด

ให้ตายสิ เคยเห็นคนหน้าด้านมาก็เยอะ แต่ไม่เคยเห็นใครหน้าด้านเบอร์นี้มาก่อน

ชื่อเสียงบ้าบออะไรจะมีค่าถึงหนึ่งพันล้าน นายคิดว่าตัวเองเป็นราชบัณฑิตสองสภาหรือไง? หรือเป็นผู้มีอิทธิพลในวงการไหนกันหือ?

“ช่างเถอะ เห็นแก่ความจริงใจของนาย ฉันจะค้ำประกันให้นายเอง”

ด้วยศักยภาพที่เฉินนั่วแสดงออกมาในตอนนี้ หนึ่งพันล้านก็ไม่ได้มากเกินไปจริงๆ

ด้วยคอนเนกชันและฝีมือของเจ้าเด็กนี่ในปัจจุบัน ต่อให้สุ่มไปบริษัทใหญ่สักแห่งเพื่อทำงานพัฒนาเทคโนโลยี หรือจะเริ่มก่อตั้งธุรกิจของตัวเอง มันก็เป็นเรื่องที่ง่ายดายราวกับพลิกฝ่ามือ

“นี่เป็นหนังสือรับรองกับใบแต่งตั้งเป็นกรณีพิเศษของสี่มหาเทพยุคโบราณ เอาไปให้นายพร้อมกันเลย”

“เร็วดีนี่ครับ!” ดวงตาของเฉินนั่วเป็นประกาย เขารับมาอ่านรายละเอียดอย่างถี่ถ้วน

“วางใจเถอะ พวกเราไม่เล่นตุกติกกับพวกนายหรอก ของพรรค์นี้มีบันทึกอยู่ในระบบเครือข่ายภายในทั้งหมด”

“เรื่องที่นายขอฉันก็ทำให้หมดแล้ว นายจะเริ่มลงมือทำเมื่อไหร่ล่ะ?”

เสิ่นหนานนั่งลงแล้วถามขึ้นลอยๆ

“จะรีบไปไหนครับ พวกคุณตกลงแล้ว แต่พวกเรายังไม่ได้ตกลงเลยนะ”

มุมปากของเฉินนั่วปรากฏรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ประหนึ่งสุนัขจิ้งจอก เขาเลื่อนคอมพิวเตอร์ไปตรงหน้าอีกฝ่ายแล้วพูดว่า “ถ้าคุณทำตามเงื่อนไขพวกนี้ได้ ผมถึงจะรับโปรเจกต์นี้!”

เสิ่นหนานดึงคอมพิวเตอร์ไปเปิดดูไม่กี่นาที สีหน้าก็มืดมนลงทันตา

บนหน้าจอคอมพิวเตอร์คือสัญญาโปรเจกต์ฉบับหนึ่ง เพียงแต่ตัวสัญญามันเรียบง่ายจนเกินไป ทว่าข้อกำหนดเพิ่มเติมด้านหลังนี่สิ มันสัญญาขูดรีดชัดๆ

ข้อที่หนึ่ง: เอ็นเอสเอห้ามแทรกแซง ก้าวก่าย หรือซักถามความคืบหน้าของโปรเจกต์ หากฝ่าฝืนจะต้องจ่ายเงินค่าโปรเจกต์เพิ่มอีก 10%!

ข้อที่สอง: เอ็นเอสเอสามารถสืบหาตัวตนของทีมงานในโปรเจกต์ได้ แต่ห้ามมีพฤติกรรมใดๆ รวมถึงแต่ไม่จำกัดเพียงการออกหมายเรียก ควบคุมตัว หรือการเกลี้ยกล่อมให้เข้ามอบตัว…

…

ถ้ามีแค่ข้างบนเยอะแยะพวกนี้ก็ช่างเถอะ แต่ที่สำคัญที่สุดคือข้อสุดท้าย

เอ็นเอสเอจะต้องเป็นผู้จัดหาสถานที่ทำงาน อุปกรณ์สำนักงาน รวมถึงใบอนุญาตประกอบธุรกิจของบริษัท โดยให้เอ็นเอสเอเป็นผู้ออกหน้าดำเนินการทั้งหมด

นี่ตกลงมันเป็นบริษัทของเอ็นเอสเอ หรือบริษัทของเฉินนั่วกันแน่

ใช้งานเอ็นเอสเอเยี่ยงคนรับใช้แบบนี้ คงมีแต่เฉินนั่วนี่แหละที่กล้า

“คุณเสิ่น คุณต้องคิดแบบนี้นะครับ ถ้าพวกผมไปจัดการเรื่องพวกนี้กันเอง ไม่มีทางเสร็จในสิบวันครึ่งเดือนหรอก โดยเฉพาะใบอนุญาต ประสิทธิภาพของหน่วยงานที่เกี่ยวข้องน่ะ คุณก็รู้ๆ กันอยู่”

“ก็ได้ อีกสามวันฉันจะจัดการเรื่องพวกนี้ให้เรียบร้อยทั้งหมด แต่หลังจากสามวัน ฉันต้องเห็นพวกนายเริ่มโปรเจกต์”

“รอชมได้เลยครับ!”

พอเห็นว่าเสิ่นหนานยอมตกลง เฉินนั่วก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก น้ำเสียงเริ่มกลับมากวนโอ๊ยอีกครั้ง

“คุณเสิ่น มีอะไรต้องทำก็ไปทำเถอะครับ ผมขอยืมสถานที่อันทรงเกียรติของคุณสักหน่อย เดี๋ยวผมจัดการเสร็จแล้ว คุณค่อยหารถไปส่งผมกลับนะ”

เสิ่นหนานส่ายหน้าแล้วหันหลังเดินจากไป เขาย่อมรู้อยู่แล้วว่าเฉินนั่วจะทำอะไร

หลังจากเสิ่นหนานออกไปแล้ว เฉินนั่วก็หยิบคอมพิวเตอร์ขึ้นมารัวแป้นพิมพ์เสียงดังสนั่น แถวโค้ดนับไม่ถ้วนไหลผ่านหน้าจอไปเรื่อยๆ ผ่านไปยี่สิบกว่านาที เขาถึงหยุดมือแล้วนั่งรออย่างนิ่งสงบ

ขณะเดียวกัน ในร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่ที่อยู่ห่างออกไปนับพันกิโลเมตร จู่ๆ คอมพิวเตอร์ของเจ้าของร้านก็ส่งเสียงร้องตี๊ดๆ บาดหูขึ้นมา สีหน้าของเจ้าของร้านเปลี่ยนไปอย่างแรงทันที

เสียงนี้หมายความว่ามีแฮกเกอร์กำลังเจาะเข้าระบบคอมพิวเตอร์ของเขา เจ้าของร้านกำลังเตรียมจะเผ่นหนี ทว่าบนหน้าจอก็มีคำขอหนึ่งเด้งขึ้นมาอย่างกะทันหัน

เจ้าของร้านลังเลอยู่ครู่หนึ่งแต่สุดท้ายก็คลิกยอมรับ เฉินนั่วหัวเราะเบาๆ ออกมาทีหนึ่ง ก่อนจะเริ่มเคาะแป้นพิมพ์อย่างเมามันอีกครั้ง

หนึ่งชั่วโมงต่อมา เฉินนั่วก็พับปิดหน้าจอคอมพิวเตอร์ลง แล้วถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก

เป็นไปตามที่เขาคาดไว้ สี่มหาเทพยุคโบราณยอมตอบรับคำเชิญของเขา

จริงๆ มันก็เดาไม่ยากเลย เมื่อวานตอนที่กองกำลังไม่ทราบฝ่ายโจมตีเว็บไซต์จองตั๋วของหัวเซี่ย ในช่วงหน้าสิ่วหน้าขวานแบบนั้น ทั้งสี่คนยังยอมเสี่ยงเปิดเผยตัวตนเพื่อยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือ นั่นแสดงว่าอย่างน้อยในเรื่องจิตสำนึกรักชาติ พวกเขาก็ไม่มีปัญหาอะไร

ตอนนี้เฉินนั่วช่วยแก้ปัญหาเรื่องตัวตนให้พวกเขาแล้ว พวกเขาจึงไม่ต้องคอยซ่อนตัวและใช้ชีวิตอย่างหวาดระแวงอีกต่อไป

แถมยังมีผลตอบแทนมหาศาล รวมถึงเวทีให้ได้แสดงฝีมืออีกด้วย

ถ้าพวกเขาไม่ตกลงล่ะก็ เฉินนั่วก็พร้อมจะเปิดโปงพิกัดของพวกเขาทั้งสี่คน แล้วปล่อยให้เอ็นเอสเอตามไปลากคอกลับมาได้ทันที

ยิ่งไปกว่านั้น เฉินนั่วยังบอกให้พวกเขาช่วยดึงตัวยอดฝีมือมาร่วมงานเพิ่มอีก เรื่องค่าตอบแทนและตัวตนไม่มีปัญหาอยู่แล้ว

เฉินนั่วเตรียมจะใช้เงินฟาด ซึ่งนี่ก็เป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงเรียกเงินหนึ่งพันล้าน เรื่องแบบนี้ถ้าเป็นบริษัทเอกชนก็พอทำได้ แต่ถ้าอยู่ในระบบคงเป็นไปไม่ได้เลย เพราะในระบบมีโปรเจกต์เยอะเกินไป ถ้าทำแบบนี้กันหมด แม้แต่จีดีพียังแบกรับไม่ไหว

สิ่งที่ทำให้เขามั่นใจอย่างแท้จริงก็คือการมีระบบติดตัวอยู่ หากโดนบีบจนถึงที่สุด เขาก็พร้อมจะออกไปวิ่งส่งอาหารยี่สิบสี่ชั่วโมงเพื่อปั๊มสกิลจริงๆ

หรือไม่ก็ไปทำเรื่องสะเทือนโลกสักอย่างเพื่อกวาดแต้มชื่อเสียงมาสักหมื่นแปดพัน แล้วกดสุ่มรางวัลไปเลยสักสองสามร้อยครั้ง เขาไม่เชื่อหรอกว่าจะสุ่มไม่ได้ระบบป้องกันสักระบบ

การหาคนไม่ใช่ปัญหาสำหรับพวกเขาทั้งสี่คนเลย ตลอดหลายปีที่ผ่านมาที่ต้องคอยหลบๆ ซ่อนๆ และคลุกคลีอยู่ในเว็บบอร์ด พวกเขาเคยรับลูกศิษย์และคบค้าสมาคมกับผู้คนมานับไม่ถ้วน ย่อมมียอดฝีมือที่ไว้ใจได้อยู่บ้าง

หลังจากให้ช่องทางติดต่อและนัดหมายเวลาภายในสามวันแล้ว เรื่องระบบป้องกันก็ถือว่าได้ก้าวผ่านก้าวแรกไปได้เสียที

“คุณเสิ่น ช่วยจัดรถไปส่งผมทีครับ!”

หลังโทรศัพท์หาเสิ่นหนานแล้ว เฉินนั่วก็ตั้งใจแน่วแน่ว่า พอบ่ายนี้กลับไปแล้ว จะต้องออกไปส่งอาหารเพื่อปั๊มสกิลให้ได้

“ต่อแถลงการณ์ของทั้งหกบริษัทอย่างซิสและโอรา ทางเราขอประณามอย่างรุนแรง ขณะเดียวกัน ทางเราจะส่งคณะทำงานตรวจสอบเข้าไปยังสาขาย่อยของทั้งหกบริษัทในหัวเซี่ย และขอแถลงอย่างเป็นทางการว่า การดำเนินการครั้งนี้เป็นการตรวจสอบทางภาษีและการเงินตามปกติ ขอให้ภายนอกอย่าได้ตีความเกินเลยไป!”

จู่ๆ โทรทัศน์ในพื้นที่พักผ่อนก็มีรายงานข่าวด่วนขึ้นมา ก่อนจะตัดภาพไปอย่างรวดเร็ว

แม้จะเป็นข่าวสั้นๆ แต่เนื้อหากลับแฝงความหมายลึกซึ้งยิ่งนัก

เฉินนั่วหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เข้าแอปเถาเป่าและจิงตงดู ก็พบว่าสินค้าของทั้งหกบริษัทถูกถอดออกจากระบบทั้งหมดโดยไม่มีข้อยกเว้น

คนที่เข้าใจย่อมเข้าใจดี เกรงว่าก่อนที่ข่าวนี้จะออกอากาศ บริษัทพวกนั้นคงได้รับหนังสือแจ้งเตือนล่วงหน้าไปแล้ว

บางที นี่อาจจะเป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น

ในจังหวะนั้นเอง เสิ่นหนานก็เดินขึ้นมาพอดี

“คุณเสิ่น รีบจัดรถให้ไวเลยครับ บ่ายนี้ผมยังต้องไปส่งอาหารอีกนะ!”