บทที่ 71 เฉินนั่วจอมผลาญสมบัติ

“คนที่ผมให้พวกคุณไปหามา หาได้หรือยังครับ”

คุยเรื่องโครงสร้างระบบจบ เฉินนั่วก็ถามถึงเรื่องกำลังคน

“ฝั่งผมดึงมาได้ 9 คน”

“ฝั่งฉัน 11 คน”

“8 คน”

“ฉันติดต่อได้ 13 คน”

รวมทั้งหมด 41 คน มากกว่าที่คิดไว้เยอะ คนที่ทั้งสี่คนยอมรับได้ ฝีมือย่อมไม่ธรรมดาแน่นอน

“จะมาถึงกันได้ตอนไหนครับ”

นี่คือเรื่องที่เฉินนั่วใส่ใจที่สุด

“ก่อนสองทุ่มมาถึงกันได้หมดครับ”

“ได้ครับ พวกคุณแจ้งพวกเขาเลย!”

สองทุ่มตรง อาคารหลังเล็กก็เริ่มคึกคัก ผู้คนสี่สิบกว่าชีวิตมารวมตัวกันแน่นห้องประชุมชั้นสาม การปรากฏตัวของเฉินนั่วทำเอาทุกคนส่งเสียงฮือฮาด้วยความตกตะลึงอีกระลอก

ทว่าเฉินนั่วกลับนิ่งสนิท พอเปิดปากพูดก็วางมาดเฉียบขาดทันที

“จุดประสงค์ที่พวกคุณมาที่นี่คงรู้กันดีอยู่แล้ว ผมจะไม่พูดพร่ำทำเพลง”

“โครงสร้างกำลังคนจะแบ่งเป็นสามระดับ ได้แก่ สมาชิก หัวหน้ากลุ่มย่อย และผู้รับผิดชอบโมดูล สมาชิกกลุ่มย่อยได้เดือนละ 500,000 หัวหน้ากลุ่มย่อย 1,000,000 ผู้รับผิดชอบโมดูล 2,000,000

กำหนดเวลาคือสามเดือน โปรเจกต์เสร็จก่อนกำหนดหนึ่งวันได้โบนัสเพิ่มหนึ่งแสน ช้าไปหนึ่งวันหัก 10% ของค่าตอบแทนทั้งหมด ถ้าตัวเลขติดลบ พวกคุณก็เตรียมขายตัวใช้หนี้ได้เลย”

“ขอแค่พวกคุณทำเสร็จตรงเวลา ส่งมอบโปรเจกต์ได้น่าพอใจ ให้โบนัสเพิ่มอีกคนละหนึ่งล้าน เรื่องประวัติมลทินของพวกคุณ ผมจะจัดการสะสางให้ทั้งหมดด้วย”

เฉินนั่วพูดถึงตรงนี้ก็กวาดสายตามองสีหน้าของทุกคน แล้วเอ่ยปากต่อ

“ส่วนใครจะได้เป็นหัวหน้ากลุ่มย่อย พวกคุณเลือกกันเอง กระบวนการผมไม่สนใจ ผมเอาแค่ผลลัพธ์”

“แน่นอนว่าตำแหน่งหัวหน้ากลุ่มย่อยไม่ได้ล็อกตายตัว ถ้าระหว่างทางคุณรู้สึกว่าตัวเองมีฝีมือพอ ก็ท้าชิงตำแหน่งหัวหน้ากลุ่มย่อยได้โดยตรง แต่ห้ามเบียดบังเวลาทำงาน”

สิ้นเสียงเฉินนั่ว ทั่วทั้งห้องประชุมก็ระเบิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังลั่น

เรื่องนี้ต่อให้เฉินนั่วไม่จ่ายเงิน พวกเขาก็ยินดีทำอยู่แล้ว เพราะแต่ละคนต่างมีประวัติไม่ขาวสะอาดติดตัวกันทั้งนั้น

ไม่มีใครอยากให้ถึงวันที่เรื่องแดงขึ้นมาแล้วถูกเอ็นเอสเอคุมตัวไป เพราะนั่นจะสร้างความเสียหายอย่างใหญ่หลวงต่อครอบครัว คนรัก และลูกหลาน

คิดไม่ถึงเลยว่าเฉินนั่วจะใจป้ำขนาดนี้ ผลตอบแทนที่ให้นี่เกินฝันไปไกล แค่สามเดือนก็ได้เงินที่คนธรรมดาทั้งชีวิตยังหาไม่ได้ด้วยซ้ำ

เสิ่นหนานยืนมองอยู่ด้านข้างจนมุมปากกระตุก หัวใจแทบหลั่งเลือด พลางลอบทึ่งในความมือเติบของเฉินนั่ว ควักทีเดียวค่าจ้างเดือนหนึ่งก็ปาเข้าไปสามสิบล้านอัป โคตรจะผลาญเงินเลยให้ตายสิ

เรื่องแบบนี้ก็ทำได้แค่ที่นี่เท่านั้น ขืนกล้าไปเปิดช่องแบบนี้ในระบบราชการทั่วประเทศ มีหวังโดนด่าจมดินแน่

“ทุกท่านอย่าเพิ่งรีบดีใจไป ผมขอพูดคำไม่รื่นหูไว้ก่อน ใครหน้าไหนทำพังหรือเป็นตัวถ่วง ก็ขอโทษด้วยนะ ครึ่งชีวิตที่เหลือพวกคุณก็เข้าไปจิบชาในตารางซะเถอะ!”

วิธีตบหัวแล้วลูบหลังแบบคลาสสิก ได้ทั้งซื้อใจคนและข่มขวัญไปพร้อมกัน

“ถ้าทุกท่านไม่มีข้อโต้แย้ง ก็เซ็นสัญญาปกปิดความลับได้เลยครับ!”

เฉินนั่วปรายตามองเสิ่นหนาน เสิ่นหนานจึงเดินไปส่งสัญญาณหน้าประตู เจ้าหน้าที่เอ็นเอสเอเจ็ดแปดคนเดินเข้ามาแจกเอกสารสัญญาปกปิดความลับให้ทุกคน

เมื่อเห็นคนที่คล้องบัตรประจำตัวเอ็นเอสเอ ทุกคนก็รู้สึกขนลุกซู่ รีบจรดปากกาเซ็นชื่อลงบนเอกสารปกปิดความลับด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

วุ่นวายกันอยู่ครึ่งชั่วโมง ขั้นตอนสัญญาปกปิดความลับถึงเสร็จสิ้นเรียบร้อย

“ผมขอประกาศว่า โปรเจกต์ระบบเครือข่ายป้องกันไซเบอร์หัวเซี่ย รหัสเสวียนอู่ เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ อีกหนึ่งชั่วโมงผมต้องการรายชื่อหัวหน้ากลุ่มย่อยครับ”

เฉินนั่วพูดจบก็พยักหน้าให้อินทรีทั้งสี่คนกับเสิ่นหนาน แล้วเดินนำออกไปข้างนอก

“อ้อ มีสวัสดิการให้อีกอย่าง ตอนนี้คนเรายังไม่พอ ถ้าใครในที่นี้ดึงคนมาได้ และผ่านการประเมินของพวกอินทรีทั้งสี่คน รับโบนัสไปเลยหนึ่งล้าน”

“ยิ่งไปกว่านั้น ระหว่างการพัฒนา ใครมีผลงานดีเด่น โบนัสเริ่มต้นที่หนึ่งล้าน ทางเอ็นเอสเอจะบันทึกความดีความชอบให้ด้วย ในอนาคตลูกหลานพวกคุณจะเข้าเรียน หากมีเงื่อนไขเท่าเทียมกันจะได้รับการพิจารณาก่อน หรือถ้าอยากย้ายสำมะโนครัวเข้าเมืองหลวงก็จัดให้ได้หมด”

เฉินนั่วที่เดินถึงประตูหันกลับมามองทุกคนในห้องประชุมแล้วเสริมขึ้นอีกประโยค

ในห้องประชุมพลันระเบิดเสียงเฮลั่นยิ่งกว่าเมื่อครู่

ปัจจุบันในประเทศ สิ่งที่แข่งขันกันดุเดือดที่สุดก็คือเรื่องการศึกษา คิดว่ามีเงินแล้วจะเข้าโรงเรียนดีๆ ได้เหรอ เรื่องนี้ไม่แน่เสมอไปหรอก

ไม่เหมือนสภาพแวดล้อมการศึกษาในต่างประเทศ บริจาคไม่กี่ร้อยล้านให้ฮาร์วาร์ด ลูกหลานคุณขอแค่ไม่ถึงขั้นโง่เง่าเต่าตุ่น ก็เข้าไปชุบตัวที่ฮาร์วาร์ดได้สบาย

การสอบเกาเข่าของหัวเซี่ยคือระบบคัดเลือกที่ยุติธรรมที่สุดในโลก ฝั่งตะวันตกยกย่องว่าเป็นสิ่งประดิษฐ์ชิ้นที่ห้าของหัวเซี่ย ซึ่งทนทานต่อการเปรียบเทียบและการพิสูจน์จริง

พ่อแม่สู้กันหลังขดหลังแข็งขนาดนี้ ก็เพื่อให้อนาคตของลูกมีทางไปที่ดีไม่ใช่เหรอ

แม้เฉินนั่วจะบอกว่าแค่มีเงื่อนไขเท่าเทียมกันแล้วได้รับการพิจารณาก่อน ไม่ใช่การเพิ่มคะแนนให้ แต่แค่นี้ก็ดีใจยิ่งกว่าได้เงินหลายล้านเสียอีก

ไม่กี่นาทีต่อมา พวกเฉินนั่วก็มาปรากฏตัวที่ห้องทำงานของเฉินนั่ว

“พวกคุณสี่คน ถ้าโปรเจกต์เสร็จสิ้นจะได้โบนัสคนละสิบล้าน ไม่มีปัญหาใช่ไหมครับ”

“แล้วก็ ตอนนี้คนยังไม่พอ อย่างน้อยยังต้องการอีกเท่าตัว เรื่องคนพวกคุณช่วยเหนื่อยหน่อยนะ เรื่องเงินไม่ใช่ปัญหา”

เฉินนั่วพูดจาเปี่ยมด้วยความมั่นใจ อินทรีทั้งสี่คนรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมา ได้ตามเจ้านายสายเปย์นี่มันสะใจจริงๆ

ส่วนเสิ่นหนานนั้นใจหลั่งเลือด ได้แต่ลอบด่าเฉินนั่วในใจว่าเป็นไอ้ตัวผลาญเงิน

“คุณเสิ่น ที่ผมพูดไปเมื่อกี้ เรื่องที่มีผลงานดีเด่นแล้วเอ็นเอสเอจะบันทึกความดีความชอบ ลูกหลานได้รับการพิจารณาเข้าเรียนก่อนในเงื่อนไขเดียวกัน และย้ายสำมะโนครัวเข้าเมืองหลวง ไม่มีปัญหาใช่ไหมครับ”

เสิ่นหนานส่ายหน้าแล้วเอ่ย “ถ้าผ่านมาตรฐานการประเมินภายในของเรา การบันทึกความดีความชอบกับการได้สิทธิ์พิจารณาเข้าเรียนก่อนก็ทำได้ทั้งนั้น”

“ส่วนเรื่องย้ายสำมะโนครัวเข้าเมืองหลวง ยิ่งง่ายเข้าไปใหญ่ ด้วยระดับฝีมือของพวกเขา จัดว่าเข้าเกณฑ์นโยบายดึงดูดผู้มีความสามารถของเมืองหลวงอยู่แล้ว”

พอได้ยินคำตอบที่ชัดเจนของเสิ่นหนาน เฉินนั่วก็โล่งอก

เขากลัวอยู่เหมือนกันว่าเสิ่นหนานจะบอกว่าไม่ได้ ถ้าเป็นงั้นคงหน้าแตกแย่

กลยุทธ์ของเฉินนั่วง่ายมาก ไม่เล่นท่ายากแต่ใช้เงินฟาด ด้านหนึ่งให้สิ่งที่พวกเขาต้องการและจับต้องได้มากที่สุด อีกด้านก็เอาเรื่องประวัติมาบีบ ให้พวกเขายอมทุ่มเทสุดชีวิต

คุยกันต่ออีกเกือบชั่วโมง ก็มีคนมารายงานว่าเลือกหัวหน้ากลุ่มย่อยเสร็จแล้ว

เฉินนั่วพูดให้กำลังใจไปไม่กี่คำก่อนจะกลับเข้าห้องทำงาน

“อินทรี อัศวิน พาพวกหัวหน้ากลุ่มย่อยมา คืนนี้พวกเราทำงานล่วงเวลา รื้อโครงสร้างการออกแบบใหม่กันอีกรอบ พ้นวันพรุ่งนี้ไป โปรเจกต์นี้พวกคุณสี่คนรับผิดชอบดูแลทั้งหมด ผมอยากให้เริ่มงานได้ในวันพรุ่งนี้เลย”

เฉินนั่วเก็บเอกสารพลางสั่งงานพวกอินทรี

“พวกเราดูแลทั้งหมดเหรอ แล้วนายจะไปไหน”

“ผมยังเป็นนักศึกษาอยู่นะ พรุ่งนี้เปิดเทอมแล้ว นักเรียนโดดเรียนไม่ใช่เด็กดีหรอกนะครับ!”

เช็ดเข้!

ได้ยินคำตอบของเฉินนั่ว ทั้งสี่คนถึงกับพูดไม่ออก จวนตัวขนาดนี้แล้วยังมีกะจิตกะใจไปเข้าเรียนอีกเรอะ

ยังจะเด็กอีกเหรอ มึงน่ะมันเด็กโข่งชัดๆ รู้ตัวเองบ้างไหมเนี่ย

พวกเขาอยากจะถามเหลือเกินว่า นายไม่เคยได้ยินประโยคที่ว่า ‘ชีวิตมหาวิทยาลัยที่ไม่เคยโดดเรียนคือชีวิตที่ไม่สมบูรณ์’ หรือไง

ช่วงไม่กี่วันนี้เฉินนั่วก็คิดอยู่บ้างเหมือนกัน ว่าจะหาโอกาสไปคุยกับอธิการบดีเพื่อขอสอบจบการศึกษาล่วงหน้าดีไหม

ด้วยสกิลคณิตศาสตร์ระดับแถวหน้าของประเทศ ข้อสอบวิชาเอกของภาควิชาคณิตศาสตร์สำหรับเขาถือเป็นเรื่องกล้วยๆ ปัญหาเดียวที่ยุ่งยากคือวิชาภาษาอังกฤษเฉพาะทางกับวิชาคุณธรรมและกฎหมายพวกนี้ แต่สอบให้ได้สัก 60 คะแนนก็คงไม่ยากเกินไปหรอกมั้ง

ทว่าหลังจากชั่งน้ำหนักดูซ้ำๆ แล้ว เขาก็ตัดสินใจรอไปอีกครึ่งปีค่อยว่ากัน

มหาวิทยาลัยหัวชิงมีกฎว่าไม่อนุญาตให้ยื่นขอจบการศึกษาระดับปริญญาตรีล่วงหน้าหนึ่งปี แต่ถ้ารอให้พิสูจน์ความเป็นอนันต์ของจำนวนเฉพาะคู่แฝดเสร็จสิ้น มีผลงานตีพิมพ์ระดับนานาชาติคลาสเอหนึ่งฉบับ กับคลาสทีอีกหนึ่งฉบับอยู่ในมือ ทางมหาวิทยาลัยก็น่าจะยอมเปิดข้อยกเว้นให้

หากเป็นไปได้ ถ้าเอาความเป็นอนันต์ของจำนวนเฉพาะคู่แฝดมาเป็นวิทยานิพนธ์จบปริญญาตรี เขาก็จะกลายเป็นตัวตนที่แกร่งที่สุดในหมู่นักศึกษาปริญญาตรีของมหาวิทยาลัยหัวชิง หรือแม้กระทั่งของสถาบันอุดมศึกษาทั่วทั้งหัวเซี่ย

ถึงจะจบการศึกษาล่วงหน้าไม่ได้ แต่รายวิชาของเทอมนี้สามารถขอสอบล่วงหน้าได้ เพื่อเจียดเวลาไปลงเรียนวิชาเลือกอย่างพวกวัสดุศาสตร์หรือชีวเคมี

ต่อให้ในอนาคตจะได้รับจากระบบ ตอนนี้ไปเรียนไว้เพื่อปูพื้นฐานหน่อยก็ยังดีไม่ใช่เหรอ