บทที่ 94 ใช้วิธีของผม

เมื่อมองดูหน้าต่างสถานะ เฉินนั่วก็เริ่มสับสนลังเล

ตอนนี้มีแต้มชื่อเสียง 689 แต้ม สามารถสุ่มระดับเงินได้ 68 ครั้งรวด แต่โอกาสที่การสุ่มระดับเงินจะได้สกิลหรือไอเทมมันต่ำเตี้ยเรี่ยดินเหลือเกิน

หรือจะรออีกสักพัก รวบรวมให้ครบ 1,000 แต้มชื่อเสียง แล้วค่อยจัดสุ่มระดับทองสิบครั้งรวดดี?

หลังจากนอนคิดพลิกไปพลิกมาอยู่สิบกว่านาที เฉินนั่วก็คิดว่าเอามาใช้ก่อนดีกว่า

ตอนนี้เขากำลังขาดแคลนสกิลกับบัตรเทพแห่งการเรียนจุติอย่างหนัก ถ้าหากได้สกิลมาบ้าง ระบบก็จะได้อัปเกรดอีกขั้นเพื่อปลดล็อกฟังก์ชันใหม่ๆ แถมไอเทมที่ได้ก็ยังมีประโยชน์ทั้งนั้น

หลังจากทำตามขั้นตอนการสุ่มรางวัลครบสามสเต็ป เฉินนั่วก็ตัดใจสั่งในใจว่า "ระบบ สุ่มระดับเงินหกสิบแปดครั้งรวด!"

"กำลังเปิดระบบสุ่มรางวัล… เริ่มการสุ่มรางวัล…"

"ติ๊ง ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับบัตรทดลองเทพแห่งการเรียน 1 ใบ"

"เชี่ย ประเดิมได้สวยนี่หว่า ระบบ ลุยเลย เอาให้สุด!"

เสียงแรกของระบบทำให้เฉินนั่วดีใจจนเนื้อเต้น

"ติ๊ง ยินดีด้วย โฮสต์สุ่มได้ขยะ"

"ติ๊ง ยินดีด้วย โฮสต์สุ่มได้ขยะ"

…

เสียงแจ้งเตือนดังติดต่อกันสามสิบครั้ง ทั้งหมดล้วนเป็นขยะ เฉินนั่วเอนตัวกึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนเก้าอี้ด้วยสีหน้าหมดอาลัยตายอยาก

"ติ๊ง ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับบัตรทดลองเทพแห่งการเรียน 1 ใบ"

"ติ๊ง ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับบัตรทดลองเทพแห่งการเรียน 3 ใบ"

…

"ติ๊ง ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับแคปซูลความทรงจำ 1 เม็ด"

…

"ติ๊ง ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับชิ้นส่วนระบบอัจฉริยะหมายเลขหนึ่ง 1/2 ชิ้น!"

เมื่อเสียงสุดท้ายของระบบดังขึ้น เฉินนั่วก็ดีดตัวลุกขึ้นยืนทันที

"ฮ่าๆ…"

เสียงหัวเราะลั่นอย่างบ้าคลั่งของเฉินนั่วดังก้องไปทั่วห้องทำงาน เสิ่นหนานที่อยู่ในห้องประชุมข้างๆ ถึงกับสะดุ้งตื่นแล้วรีบพุ่งเข้ามาในห้องทำงานของเฉินนั่ว

"เฉินนั่ว นายไม่เป็นไรใช่ไหม ทำใจดีๆ ไว้ พวกเราต้องให้คำตอบนายได้แน่!"

เสิ่นหนานมองเฉินนั่วด้วยสีหน้าเป็นห่วงเป็นใย

ปกติแล้วเด็กมหาวิทยาลัยมักรับแรงกดดันได้ไม่มาก พอมาเจอเรื่องใหญ่ขนาดนี้เข้า กลัวเหลือเกินว่าเฉินนั่วจะทนแบกรับไม่ไหวจนสติแตกไปเสียก่อน

"ผมจะเป็นอะไรได้ล่ะ สบายดีออก คุณรีบกลับไปพักผ่อนเถอะครับ!"

เฉินนั่วที่โดนเสิ่นหนานเข้ามาขัดจังหวะความดีใจหันมองอีกฝ่ายด้วยสีหน้างุนงง

พอลับหลังเสิ่นหนาน เฉินนั่วก็เริ่มตรวจดูผลการสุ่มรางวัล

การสุ่ม 68 ครั้งรวด ได้ขยะ 60 ชิ้น บัตรทดลองเทพแห่งการเรียน 8 ใบ (ในนั้นมีครั้งหนึ่งที่ได้รวดเดียว 3 ใบ) แคปซูลความทรงจำ 1 เม็ด และชิ้นส่วนระบบอัจฉริยะ 1 ชิ้น

คำนวณดูแบบนี้แล้ว โอกาสที่จะได้ไอเทมอยู่ที่ประมาณ 15% ซึ่งสูงกว่าการสุ่มทีละครั้งถึง 10%

บัตรทดลองเทพแห่งการเรียนไม่ต้องพูดถึง นี่คืออาวุธลับตัวเด็ดสำหรับการเรียนรู้ มีบัตรเทพแห่งการเรียนจุติรวมกัน 9 ใบนี้ เขาก็สามารถยกระดับความรู้ด้านวัสดุศาสตร์ไปถึงระดับศาสตราจารย์ได้สบายๆ

"ฮ่าๆ สะใจโว้ย…"

เฉินนั่วระเบิดเสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่งออกมาอีกรอบ

ถัดมาคือแคปซูลความทรงจำ กินเข้าไปแล้วจะเพิ่มค่าสติปัญญาถาวร 5 แต้ม

สรรพคุณข้อนี้ทำเอาเฉินนั่วถึงกับยืนงง แม้เขาจะไม่เคยเรียนชีววิทยาอย่างจริงจัง แต่ก็พอรู้ว่าสติปัญญาถูกควบคุมด้วยยีนและเป็นเรื่องของพันธุกรรม

ตอนเด็กๆ การอบรมบ่มเพาะอาจช่วยพัฒนาไอคิวขึ้นมาได้บ้าง แต่นั่นก็เป็นเพียงการดึงเอาไอคิวตามพันธุกรรมออกมาใช้เท่านั้น

การที่จู่ๆ ไอคิวจะเพิ่มขึ้นมาดื้อๆ แบบนี้ มันไม่นับว่าเป็นการดัดแปลงพันธุกรรมหรอกเหรอ?

จากนั้น สีหน้าของเฉินนั่วก็พลันมืดลง

หมายความว่าไงวะ? แอบด่าอ้อมๆ ว่าฉันโง่เหรอ?

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เฉินนั่วก็กลืนมันลงคอไปในคำเดียว ถ้าหากระบบคิดจะฆ่าเขา แค่ลมหายใจเดียวก็ตายแล้ว ไม่จำเป็นต้องเล่นท่ายากขนาดนี้ เขามั่นใจว่าของที่ผลิตจากระบบ ย่อมเป็นของชั้นเลิศเสมอ

ตอนแรกเขาคิดจะเก็บไว้ให้น้องสาว แต่คิดดูอีกที ทดลองกับตัวเองก่อนน่าจะปลอดภัยกว่า มีครั้งแรกก็ต้องมีครั้งที่สอง วันหน้าค่อยสุ่มใหม่อีกหลายๆ ครั้งก็พอ

หลังจากรอไปสิบกว่านาที ร่างกายก็ไม่ได้มีความเปลี่ยนแปลงอะไร มีเพียงความรู้สึกว่าสมองตื่นตัวและแล่นไวกว่าเดิมนิดหน่อย

รายการสุดท้ายคือชิ้นส่วนระบบอัจฉริยะหมายเลขหนึ่ง เฉินนั่วเปิดดูคำอธิบายทันที

ยิ่งอ่านก็ยิ่งตื่นเต้น ของที่ระบบให้มาชุดนี้จะเรียกว่าระบบอัจฉริยะก็คงไม่ตรงนัก เอาเข้าจริงมันคือระบบประมวลผลกลางเสียมากกว่า

แก่นแท้ของระบบอัจฉริยะคือการประมวลผลและการรับส่งข้อมูล รวมถึงความสามารถในการเรียนรู้ด้วยตนเอง การใช้เหตุผล และการแก้ปัญหา

ตามคำอธิบายของระบบนี้ หากพัฒนาไปจนถึงขีดสุด และมีฮาร์ดแวร์ที่ตามทัน มันจะสามารถตบเกรียนระบบอัจฉริยะทั้งหมดที่มีอยู่ในท้องตลาดได้อย่างราบคาบ

"ฮ่าๆ โคตรเจ๋ง…"

เฉินนั่วระเบิดเสียงหัวเราะลั่นอีกหน อารมณ์เหมือนกำลังง่วงแล้วมีคนโยนหมอนมาให้พอดิบพอดี ช่างมาได้ถูกจังหวะจริงๆ

เสิ่นหนานที่อยู่ในห้องประชุมข้างๆ ยิ่งแสดงสีหน้าวิตกกังวลหนักขึ้น จากนั้นก็รีบกดโทรศัพท์โทรออกไปรวดเดียวสามสี่สาย

หลังจากอ่านคำอธิบายจบ เฉินนั่วก็เลือกหลอมรวมทันที

ในพริบตาเดียว โค้ดและคำอธิบายระบบจำนวนมหาศาลก็หลั่งไหลทะลักเข้ามาในสมอง เฉินนั่วรู้สึกราวกับมีใครเอาสากมาบดกวนอยู่ในหัวจนเวียนหัวแทบอ้วก

"ระบบ ไอ้เวรเอ๊ย มึงเซฟใส่แฟลชไดรฟ์มาให้กูไม่ได้หรือไงวะ!"

ผ่านไปสิบกว่านาที เฉินนั่วถึงได้สติกลับมาเต็มร้อยแล้วสบถด่าลั่น

ข้อมูลของระบบทั้งระบบมันมหาศาลขนาดไหนกัน หากเป็นช่วงก่อนที่เขาจะได้ระบบมา คงช็อกหมดสติคาที่ไปแล้ว ดีไม่ดีอาจโดนคลื่นข้อมูลซัดจนกลายเป็นคนปัญญาอ่อนไปเลยก็ได้

หลังจากความตื่นเต้นซาลง เฉินนั่วก็เริ่มคิดต่อว่าจะนำระบบนี้ไปผสานรวมกับระบบโค้ดเนมเสวียนอู่อย่างไร

จะส่งมอบออกไปทั้งหมดคงเป็นไปไม่ได้ โค้ดต้นฉบับแบบนี้ยังไงก็ต้องกำไว้ในมือตัวเองเท่านั้น

ระหว่างที่กำลังคิดสะระตะ เฉินนั่วก็เผลอผล็อยหลับไป

ตอนตีห้า เฉินนั่วสะดุ้งตื่นเพราะเสียงกระแทกเปิดประตูอย่างแรง

"เฉินนั่ว รู้ผลแล้ว!"

เสิ่นหนานก้าวเข้ามา สีหน้าเคร่งเครียดดูน่ากลัวยิ่งกว่าเมื่อคืนเสียอีก

"สถานการณ์เป็นยังไงบ้างครับ?"

เฉินนั่วสร่างงัวเงียเป็นปลิดทิ้ง

"ยืนยันแน่นอนแล้วว่าเป็นหวังฉี แถมยังสมรู้ร่วมคิดกับศัตรูภายนอกด้วย ส่วนขั้นตอนการสืบสวนฉันคงบอกนายไม่ได้ มันเป็นชั้นความลับ!"

เฉินนั่วพยักหน้ารับ เมื่อกลไกของรัฐเริ่มขยับ มันย่อมทรงพลังและน่าสะพรึงกลัวกว่าองค์กรใดๆ นับไม่ถ้วน!

"ช่วงวันหยุดวันชาติที่เว็บจองตั๋วโดนแฮก คงไม่ได้เกี่ยวกับเขาด้วยใช่ไหมครับ?"

เสิ่นหนานมองเฉินนั่วด้วยความประหลาดใจ ก่อนจะพยักหน้าตอบ "เรื่องนี้ ผู้เชี่ยวชาญภายในของเราก็ตั้งข้อสงสัยไว้เหมือนกัน ถึงจะยังไม่มีหลักฐาน แต่น่าจะเกี่ยวพันกับเขาแน่ๆ"

นั่นเป็นเว็บไซต์ระดับชาติ การป้องกันของเว็บไซต์ระดับนี้แน่นหนาเกินกว่าจะจินตนาการ ต่อให้เป็นทีมแฮกเกอร์สามอันดับแรกของโลกเปิดฉากโจมตีพร้อมกัน ก็ไม่มีทางเจาะระบบเข้าไปได้ฉับพลันโดยที่ดาร์กเน็ตไม่ระแคะระคายเลยสักนิด

แต่ถ้าหวังฉีเปิดประตูลับให้ฝ่ายตรงข้าม ทุกอย่างก็ปะติดปะต่อได้อย่างสมเหตุสมผล

"แล้วยังมีอีกเรื่อง ในฐานะที่เขาเป็นหัวหน้าของดาร์กเน็ต เขาจึงกุมความลับของดาร์กเน็ตไว้เยอะมาก รวมถึงแผนการพัฒนาโครงการโค้ดเนมเสวียนอู่ด้วย พอเขาแปรพักตร์ ระบบชุดนี้ของเราก็จำเป็นต้องรื้อออกแบบใหม่ทั้งหมด ไม่อย่างนั้นต่อให้เข็นออกมาได้ ก็ไม่มีทางรับมือฝ่ายศัตรูได้อยู่ดี"

ยิ่งพูด สีหน้าของเสิ่นหนานก็ยิ่งถมึงทึง เรื่องนี้ทำให้พวกเขาตกเป็นฝ่ายตั้งรับอย่างสิ้นเชิง

สีหน้าของเฉินนั่วก็มืดมนลงไม่แพ้กัน คนทรยศขายชาติแบบนี้ เขาอยากจะแล่เนื้อเถือหนังให้สาสมจริงๆ

"เรื่องระบบป้องกันคุณไม่ต้องกังวลไปหรอกครับ ระบบใหม่ที่เราออกแบบ มีความคล้ายคลึงกับแบบร่างเดิมของพวกคุณแค่ยี่สิบถึงสามสิบเปอร์เซ็นต์เท่านั้น พวกเรามั่นใจ ต่อให้พวกมันได้แผนร่างไป ก็ไม่มีทางแฮกเข้ามาในระบบของเราได้หรอก!"

ตอนที่เฉินนั่วพูดประโยคนี้ น้ำเสียงของเขาเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม

ก่อนจะเปลี่ยนน้ำเสียงแล้วพูดทิ้งท้ายอย่างจริงจังว่า "ส่วนเรื่องจะลากคอเขามาลงโทษยังไง นั่นเป็นหน้าที่ของพวกคุณแล้ว ถ้าผ่านไปหนึ่งอาทิตย์แล้วพวกคุณยังจัดการไม่ได้ ผมก็คงต้องใช้วิธีของผมเอง"