บทที่ 96 คุณเคยเห็นคนยืมหนังสือด้วยรถเข็นไหม

หลังจากจัดการเรื่องโปรเจกต์เรียบร้อย เฉินนั่วก็เดินทางกลับมายังมหาวิทยาลัยหัวชิง

"เรียบร้อยแล้วเหรอ?"

จ้าวหยวนมองเฉินนั่วพลางเอ่ยถามเสียงเรียบ เฉินนั่วพยักหน้ารับเบาๆ

"ในเมื่อจัดการธุระเสร็จแล้ว เธอก็กำหนดวันจัดงานสัมมนาทางวิชาการได้แล้วนะ!"

"ทางมหาวิทยาลัยอยากให้เธอเปิดงานสัมมนาเดี่ยว บรรยายเรื่องข้อคาดการณ์ของโจวกับข้อคาดการณ์จำนวนเฉพาะคู่แฝด อย่างแรกคือถือโอกาสนี้ตอบข้อสงสัยให้นักวิชาการในประเทศ และอย่างที่สองก็ช่วยเพิ่มชื่อเสียง กู้ภาพลักษณ์ของมหาวิทยาลัยกลับมาหน่อย!"

พอได้ยินเหตุผลข้อที่สอง มุมปากของเฉินนั่วก็อดกระตุกไม่ได้

ให้ตายสิ ระดับมหาวิทยาลัยหัวชิงเนี่ยนะยังต้องเพิ่มชื่อเสียงอีก? ตลกหรือเปล่าเนี่ย!

เฉินนั่วนิ่งคิดครู่หนึ่งแล้วกล่าว "ตอนนี้วิทยานิพนธ์ยังไม่ได้รับการตีพิมพ์ ถ้าจัดงานสัมมนาเลยจะดูเอิกเกริกเกินไปครับ รอให้วิทยานิพนธ์ตีพิมพ์เรียบร้อยก่อนค่อยกำหนดวันดีกว่า!"

"ได้! เธอเตรียมตัวล่วงหน้าไว้ก็พอ ที่เหลือปล่อยให้พวกครูจัดการ!"

หลังจากคุยสัพเพเหระกันอีกพักหนึ่ง เฉินนั่วก็เอ่ยขึ้นว่า "ศาสตราจารย์ครับ ทางภาควิชาวัสดุศาสตร์มีอาจารย์ท่านไหนที่สนิทกับครูบ้างไหมครับ? ผมอยากให้อาจารย์ช่วยแนะนำหนังสือเฉพาะทางให้สักสองสามเล่ม มานั่งคลำอ่านสะเปะสะปะแบบนี้มันค่อนข้างเสียเวลาน่ะครับ"

"ศาสตราจารย์ว่านฉี่หมิง ครูเคยร่วมงานกับเขาอยู่หลายครั้ง เดี๋ยวครูโทรหาเขาให้ เธอตรงไปหาเขาได้เลย!"

จ้าวหยวนตอบตกลงโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

สิบกว่านาทีต่อมา ณ ภาควิชาวัสดุศาสตร์

"เอ๊ะ นั่นมันเฉินนั่วนี่? มาทำอะไรที่ภาควิชาวัสดุศาสตร์ของเราล่ะเนี่ย?"

"ไหนๆ ขอดูหน่อย ตัวท็อปเลยนะเว้ย เข้าไปขอจับมือรับออร่าเด็กหัวกะทิหน่อยดีไหมเนี่ย?"

"พี่ยักษ์ใหญ่แห่งภาควิชาคณิตศาสตร์จะมาภาควิชาวัสดุศาสตร์ทำไมวะ? หรือคิดจะย้ายมาเรียนวัสดุศาสตร์?"

"ถุย ปากเสียจริงมึง ขืนเทพคนนี้ย้ายมา พวกเราจะเอาอะไรไปสู้!"

"ไม่ได้น่ากลัวขนาดที่นายพูดหรอกน่า เขาจะเก่งแค่ไหนก็แค่ในแวดวงคณิตศาสตร์ มาเริ่มเรียนวัสดุศาสตร์ตั้งแต่ศูนย์จะไปเก่งกว่าพวกเราได้ยังไง?"

"มึงเพิ่งต่อเน็ตหมู่บ้านเหรอวะ เทพคนนี้ด้านคณิตศาสตร์ไปถึงระดับสุดยอดแล้ว ฟิสิกส์กับการเขียนโปรแกรมก็โคตรเก่ง มีพื้นฐานคณิตกับฟิสิกส์แน่นปึ้กขนาดนั้น คิดว่าวัสดุศาสตร์จะเป็นปัญหาสำหรับเขาหรือไง?"

"จริงด้วย บางทีโจทย์ที่พวกเราคิดว่ายากชะมัด สำหรับเทพคนนี้อาจจะเป็นเรื่องกล้วยๆ ไปเลย!"

พวกนักศึกษาเริ่มทยอยมามุงกันมากขึ้นเรื่อยๆ เสียงซุบซิบก็ดังขึ้นตาม

"เฉินนั่ว มานั่งสิ เหล่าจ้าวบอกครูหมดแล้ว เป็นไง เบื่อคณิตศาสตร์แล้วเหรอ ถึงคิดจะมาแย่งชามข้าวพวกเราชาววัสดุศาสตร์เนี่ย?"

ว่านฉี่หมิงมองเฉินนั่วพลางเอ่ยแซว คนที่เป็นอัจฉริยะไม่ว่าใครเห็นก็ย่อมเอ็นดู

"ศาสตราจารย์ว่านครับ ช่วงนี้ผมเพิ่งแก้ข้อคาดการณ์ติดกันไปสองข้อ สมองมันล้าๆ นิดหน่อย เลยอยากหาอะไรใหม่ๆ ผ่อนคลายสมองบ้าง รบกวนอาจารย์ช่วยแนะนำหนังสือเฉพาะทางให้ผมสักสองสามเล่มทีครับ!"

มุมปากของว่านฉี่หมิงกับพวกนักศึกษาแถวนั้นพากันกระตุกพร้อมเพรียง

ฟังดูสิ นี่มันใช่คำพูดของมนุษย์มนาที่ไหนกัน?

คนอื่นเขาเปลี่ยนบรรยากาศสมองด้วยการพักผ่อนดีๆ หรือออกไปเที่ยว แต่นายคนนี้กลับเลือกมาเรียนสาขาวิชาอื่นแทน

นี่สินะความแตกต่างระหว่างอัจฉริยะกับคนธรรมดา?

ศาสตราจารย์ว่านฉี่หมิงนิ่งคิดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหยิบชุดข้อสอบจากข้างๆ ออกมา "นี่เป็นข้อสอบปลายภาคของปีหนึ่งถึงปีสี่เมื่อปีที่แล้ว เธอลองทำดูก่อน ครูจะได้รู้ระดับความรู้ของเธอ แล้วค่อยตัดสินใจว่าจะแนะนำหนังสือเล่มไหนให้"

เฉินนั่วรับชุดข้อสอบมาแล้วหาที่นั่งว่างๆ เริ่มต้นโหมดลุยทำโจทย์ทันที

พอถึงเวลาอาหารเที่ยง เฉินนั่วก็ทำเสร็จหมดทุกชุด ลูกศิษย์ของศาสตราจารย์ว่านสองสามคนเข้ามาช่วยตรวจข้อสอบ

ความถูกต้องสูงถึง 85% แค่ศึกษาด้วยตัวเองจนได้ระดับนี้ ทำเอาพวกนักศึกษาที่ตรวจข้อสอบตกตะลึงไปตามๆ กัน

พวกเขาต่างมั่นใจว่าตัวเองเป็นเด็กหัวกะทิ แต่ถ้าให้มาศึกษาด้วยตัวเอง คงไม่มีทางทำได้ถึงระดับนี้แน่นอน

หนึ่งชั่วโมงต่อมา เฉินนั่วถือกระดาษเอสี่รีบเผ่นออกจากภาควิชาวัสดุศาสตร์ ท่ามกลางการรั้งตัวอย่างสุดชีวิตของศาสตราจารย์ว่านฉี่หมิง

เขาใช้เวลาเกือบชั่วโมงในห้องสมุดเพื่อรวบรวมหนังสือตามรายชื่อ

ซึ่งครอบคลุมทั้งวิชาสมบัติทางฟิสิกส์ของวัสดุ สมบัติเชิงกลของวัสดุวิศวกรรม อุณหพลศาสตร์ของวัสดุ และแขนงต่างๆ ทั้งฟิสิกส์ของวัสดุ อุณหพลศาสตร์ของวัสดุ กระบวนการแปรรูปวัสดุ วิธีการวิเคราะห์วัสดุ โลหะนอกกลุ่มเหล็ก รวมทั้งหมด 31 เล่ม

"อะไรกันเนี่ย? ทำไมเฉินนั่วถึงมาทำหน้าที่บรรณารักษ์ในห้องสมุดได้ล่ะ?"

"มึงตาบอดหรือเปล่า? นั่นมันยืมหนังสือชัดๆ เขาจะยืมเยอะขนาดไหนกันถึงต้องใช้รถเข็นน่ะ?"

"บ้าไปแล้ว บัตรห้องสมุดยืมหนังสือได้เยอะขนาดนี้ในครั้งเดียวเลยเหรอ?"

"พวกเราทำไม่ได้ แต่ระดับเทพคนนี้ได้แน่นอนร้อยเปอร์เซ็นต์ เชื่อสิ ต่อให้ห้องสมุดไม่มี ขอแค่เขาเอ่ยปาก ห้องสมุดก็คงสั่งซื้อมาให้เขาอยู่ดี!"

"เฉินนั่วยืมหนังสือวัสดุศาสตร์ไปเยอะขนาดนั้นทำไม? เล่นสนุกกับภาควิชาคณิตศาสตร์จนเบื่อแล้วจะมารังแกภาควิชาวัสดุศาสตร์ต่อเหรอ?"

"เกี่ยวอะไรกับนายด้วยวะ เอาเวลาไปอ่านหนังสือเพิ่มดีกว่าไหม"

…

เฉินนั่วไม่สนใจเสียงวิพากษ์วิจารณ์รอบข้าง เขานำหนังสือ 31 เล่มวางซ้อนกันแล้วเข็นตรงไปยังห้องวิจัยหมายเลข 3 บนชั้นห้าทันที

ยังไม่ทันจะได้พักหายใจ โทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น

"สวัสดีครับอาจารย์ซา เอาเป็นวันที่ 12 นะครับ!"

เฉินนั่วเข้าประเด็นทันที กำหนดวันอย่างรวดเร็ว

เสี่ยวซาที่อยู่ปลายสายถึงกับยืนเอ๋อรับประทาน

ฉันเป็นใคร? ฉันอยู่ที่ไหน? แล้วฉันกำลังจะทำอะไรเนี่ย?

เขาเตรียมคำพูดหว่านล้อมไว้เต็มกระเพาะ ตั้งใจแน่วแน่ว่าจะต้องเกลี้ยกล่อมเฉินนั่วให้สำเร็จจึงโทรมาหา

ทว่ายังไม่ทันได้อ้าปาก เฉินนั่วกลับเป็นฝ่ายกำหนดวันเสร็จสรรพ

ที่เฉินนั่วตอบตกลงรวดเร็วขนาดนี้ ก็แค่หวังจะไปปั๊มแต้มชื่อเสียงเท่านั้นเอง

"อาจารย์ซา ยังฟังอยู่ไหมครับ? ไม่สะดวกเวลานี้เหรอครับ?"

เฉินนั่วเห็นปลายสายเงียบไป นึกว่าสัญญาณโทรศัพท์มีปัญหา จึงรีบถามซ้ำ

"ฟะ…ฟังอยู่ครับ วันที่ 12 ตรงกับวันเสาร์พอดี เวลาลงตัวมากเลย ทางคุณสะดวกไหมครับ?"

หลังจากดึงสติตัวเองกลับมาได้ เสี่ยวซาก็แสดงความเป็นมืออาชีพของพิธีกรชื่อดังออกมาทันที

"ได้ครับ พรุ่งนี้บ่ายเจอกัน ทางคุณจะส่งรถมารับไหมครับ?"

คำถามของเฉินนั่วทำเอาเสี่ยวซาไปไม่เป็นอีกรอบ

ให้ตายเถอะ เล่นนอกบทตลอดเลยนะพ่อคุณ!

หลังจากวางสาย เฉินนั่วก็นิ่งคิดไปครู่หนึ่ง พลางคิดว่าควรจะไปสอบใบขับขี่แล้วซื้อรถสักคันดีไหม จะได้เดินทางสะดวกขึ้น ยังไงตอนนี้เงินก็ไม่ได้ขาดมืออยู่แล้ว

ขณะเดียวกัน ทีมงานรายการเสียงสะท้อนเยาวชนหัวเซี่ยก็โกลาหลกันยกใหญ่ ไม่มีใครคาดคิดว่าเฉินนั่วจะตอบตกลงง่ายดายขนาดนี้

"ฝ่ายประชาสัมพันธ์ ก่อนเลิกงานฉันต้องเห็นโปสเตอร์โปรโมตเฉินนั่วกับแผนงานวางอยู่บนโต๊ะนะ!"

"พี่เฝิง พี่รับผิดชอบโพสต์อุ่นเครื่องในเวยปั๋วทางการของรายการ แจ้งประกาศว่าเฉินนั่วจะมาร่วมรายการ!"

"เสี่ยวหม่า ติดต่อพวกแอ็กเคานต์ดังๆ กับสื่อมวลชนที่ร่วมงานกับเราบ่อยๆ ให้ช่วยกันโหมกระแส แล้วพรุ่งนี้ตอนไลฟ์สดก็คอยคุมกระแสให้ดีด้วย!"

"ฝ่ายคอสตูม เตรียมเสื้อผ้าตามสัดส่วนของเฉินนั่วไว้หลายๆ ชุดเลยนะ! แล้วก็ออกแบบทรงผมกับสไตล์การแต่งหน้าไว้หลายๆ แบบด้วย!"

"เจียฉี เซี่ยหมิง พวกเธอรีบเขียนบทสุนทรพจน์ในสไตล์เฉินนั่วเตรียมไว้เลย เผื่อว่าเขาไม่ได้เตรียมมา เราจะได้มีแผนสำรองพร้อมใช้!"

…

หลังจากเสี่ยวซาพูดคุยกับทีมผู้กำกับเรียบร้อย ผู้กำกับก็สั่งการลงมาเป็นชุด

ในฐานะรายการชื่อดังสำหรับคนรุ่นใหม่อย่างเสียงสะท้อนเยาวชนหัวเซี่ย ที่ผ่านมาแขกรับเชิญวัยรุ่นที่เชิญมา ล้วนมีความสำเร็จอันโดดเด่นมากหากเทียบกับคนทั่วไป

แต่เมื่อนำมาเทียบกับเทพอย่างเฉินนั่วแล้ว ช่างแตกต่างราวกับแสงหิ่งห้อยเทียบกับแสงจันทรา อยู่คนละชั้นกันโดยสิ้นเชิง

ไม่ว่าจะเป็นเทปที่ผ่านมาหรือในอนาคต ความสำเร็จของเฉินนั่วน่าจะสูงที่สุดในบรรดาแขกรับเชิญทั้งหมดแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้เฉินนั่วแทบจะกลายเป็นไอดอลต้นแบบของนักเรียนมัธยมต้น มัธยมปลาย ไปจนถึงนักศึกษามหาวิทยาลัยทั่วประเทศ

การมาของเขา เมื่อบวกกับการวางแผนโปรโมตอย่างมืออาชีพ จะต้องดึงดูดสายตาของผู้ชมได้อย่างถล่มทลายแน่นอน

พวกรายการวาไรตี้ในตอนนี้ ไม่ว่าจะเป็นแฮปปี้แคมป์ วันเดย์เดย์อัพ เอซเวอร์เซสเอซ รันนิ่งแมน หรือวัยรุ่นมีฝัน…

ไม่ว่าจะรายการไหน ทีมงานก็มั่นใจว่าเรตติงรอบนี้จะสามารถเหยียบพวกนั้นจมดินได้อย่างราบคาบ!