บทที่ 53 ตรวจรักษาฟรีสุดพิลึก เงินเหลือจนร้อนรุ่มหรือไง!

“ตรวจฟรีเหรอ”

หลินต้าไห่เพิ่งเดินออกมาจากในบ้านพอดี

พอได้ยินคำพูดของภรรยา เขาก็ดูจะสนใจไม่น้อย

“ทีมแพทย์การกุศลมาจากไหนกันน่ะ นี่มันเรื่องดีเลยนะ ตรวจกันที่ไหนล่ะเนี่ย ฉันก็ชักอยากจะไปเหมือนกัน”

จางหงอิงค้อนขวับใส่เขาทันที “จะไปทำซากอะไรยะ”

เธอชะงักไปนิด ก่อนพูดอย่างหงุดหงิดว่า “เขามาตรวจรักษาฟรีให้พวกสัตว์ในหมู่บ้าน ตาแก่จะไปตรวจอะไรด้วย กลับไปนั่งแหมะในห้องเลยไป”

หลินต้าไห่อึ้งไปชั่วขณะ “หมอสัตว์หรอกเรอะ”

“ก็ใช่น่ะสิ!”

พอพูดถึงเรื่องนี้ จางหงอิงก็ยิ่งอารมณ์บ่จอยขึ้นมาทันควัน

เมื่อเช้าเธอออกไปเดินเล่นทักทายเพื่อนบ้าน ก็เห็นชาวบ้านแต่ละคนทำท่าทางกระปรี้กระเปร่าเหมือนโดนฉีดสารกระตุ้น มุ่งหน้าไปทางที่ทำการหมู่บ้านกันหมด

บ้างก็จูงวัว บ้างก็เข็นหมูใส่รถซาเล้งไป

บางคนสองมือหิ้วเป็ดไก่ห่านพะรุงพะรัง

ความเอิกเกริกวุ่นวายขนาดนั้น ถ้าคนนอกมาเห็นคงนึกว่ามีโจรบุกเข้าหมู่บ้านมาชิงทรัพย์เสียอีก

แต่พอเธอเข้าไปถามดู ถึงได้รู้ความจริง

ดันบอกว่ามีหมอสัตว์จากในเมืองมาเปิดตรวจรักษาฟรี

อ้างว่าใกล้จะถึงเทศกาลปีใหม่เลยมาทำการกุศล แถมยังแจกไข่ไก่อีกต่างหาก

จางหงอิงรู้สึกว่ามันทะแม่งๆ ตั้งแต่ได้ยินแล้ว

หมอสัตว์ในเมืองที่ไหนจะสมองกลับเบอร์นี้

ถ่อสังขารมาตั้งไกลเพื่อรักษาสัตว์ให้ ไม่คิดเงินก็แปลกพออยู่แล้ว

นี่ยังแจกไข่ไก่ให้ชาวบ้านฟรีๆ อีก

เงินเหลือใช้จนร้อนรุ่มหรือไง

แต่ก็ช่างประไร ชาวบ้านดันชอบของฟรีแบบนี้กันเสียด้วย

“โอ้โห แต่ละคน ตื่นเต้นกันยกใหญ่เลยล่ะ”

จางหงอิงนึกถึงภาพที่เห็นเมื่อครู่แล้วก็ขมวดคิ้วด้วยความเอือมระอา

เพื่อนรุ่นราวคราวเดียวกันยังมาชวนให้เธอจูงวัวที่บ้านไปตรวจรับไข่ไก่ด้วยซ้ำ

แน่นอนว่าเธอปฏิเสธทันควัน

“ดูปราดเดียวก็รู้ว่าอีเห็นไหว้ตรุษจีนให้ไก่ หวังดีประสงค์ร้ายชัดๆ”

ยิ่งไปกว่านั้น… จางหงอิงเหลือบมองหลินโจวผู้เป็นลูกชาย

ไอ้หมอสัตว์ที่มาตรวจฟรีนั่น เป็นคู่แข่งทางอาชีพของลูกชายเธอเต็มๆ

ดูสิ นี่ไม่ใช่ว่ามาแย่งงานของเสี่ยวโจวไปหมดเกลี้ยงเลยหรือไง

สีหน้าของหลินโจวยังคงเรียบเฉย แต่ในหัวเริ่มคิดคำนวณอย่างเงียบๆ

หมอสัตว์จากในเมืองมาตรวจรักษาฟรีถึงหมู่บ้านเนี่ยนะ

เขาโตมาจนป่านนี้ เพิ่งเคยเจอเรื่องพิลึกพิลั่นแบบนี้เป็นครั้งแรก

ก็ไม่อาจตัดความเป็นไปได้ที่ว่าอาจเป็นทีมการกุศลจริงๆ

ถ้าเป็นเรื่องจริงก็ถือว่าดีไป

แต่ถ้ามีเจตนาแอบแฝงล่ะก็…

หลินโจวปรายตามองไป๋เซี่ยวที่ยังคงนั่งลูบขนลูกหมาป่าแก้เซ็งอยู่ที่หน้าประตูรั้ว

เขารู้ดีว่าตอนนี้ตัวเองเริ่มมีชื่อเสียงในโลกออนไลน์ขึ้นมาบ้างแล้ว

เหมือนท่อนฟืนที่กำลังลุกโชน

ย่อมต้องมีพวกที่ไม่หวังดี อยากจะจับผิดหรือเหยียบไหล่เขาเพื่อเกาะกระแสดังขึ้นไป

ไม่กี่วันก่อน ก็เพิ่งจะมีคนปล่อยข่าวลือมั่วซั่วในเน็ตว่าเขาไม่มีใบอนุญาตประกอบวิชาชีพสัตวแพทย์อยู่เลยไม่ใช่หรือไง

เอาเข้าจริง เขาไม่ได้อยากจะโด่งดังอะไรมากมาย

แต่ถ้ามันจะดังขึ้นมาจริงๆ เขาก็ไม่เคยกลัวเรื่องพวกนี้อยู่แล้ว

ที่เขากังวลคือกลัวว่าจะมีใครจงใจเล่นงานเขา แล้วสุดท้ายคนที่ต้องรับเคราะห์ดันกลายเป็นชาวบ้านตาดำๆ ที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่ต่างหาก

หลินโจวมองขึ้นไปยังท้องฟ้าสีเทาหม่น

เขาหวังจากใจจริงว่า ทีมงานการกุศลที่มาเปิดตรวจรักษาฟรีคราวนี้ จะมาเพื่อทำความดีและยื่นมือเข้าช่วยด้วยเจตนาบริสุทธิ์จริงๆ

ได้ยินมาว่าทีมงานตรวจรักษาฟรีกลุ่มนี้จะปักหลักอยู่ในหมู่บ้านติดต่อกันถึงสามวัน

หลินโจวจึงถือโอกาสนี้หยุดพักผ่อนสามวันไปโดยปริยาย

ไป๋เซี่ยวเข้าข้างยายของเธอเต็มตัว

พอสองคนนี้รวมหัวกันได้ ก็คอยซุบซิบนินทาพวกชาวบ้านที่ทำตัวนกสองหัว เห็นแก่ไข่ไก่ไม่กี่ฟอง

ก็แค่ไข่ไก่กระจาดเดียว มันจะสักกี่บาทกี่สตางค์กันเชียว

แต่ละคนถึงได้พร้อมใจกันทิ้งหลินโจวได้อย่างหน้าตาเฉยขนาดนี้

โมโห น่าโมโหจริงๆ!

ด้านหลินต้าไห่กับหลินซิ่วต่างก็พากันเป็นห่วงหลินโจว

เมื่อห้าปีก่อนตอนที่หลินโจวลาออกจากมหาวิทยาลัยกะทันหันแล้วกลับมาบ้าน พวกเขากลัวแทบแย่ว่าเขาจะคิดสั้น

หลินโจวเป็นเด็กหัวกะทิมาตั้งแต่เล็ก เส้นทางชีวิตราบรื่นมาตลอด พวกเขาจึงกลัวเหลือเกินว่าหากต้องเผชิญกับความล้มเหลวแล้วเขาจะเสียศูนย์

ดังนั้นพอหลินโจวอยากอยู่บ้านนอก ก็ให้อยู่

อยากเป็นแค่หมอสัตว์ชนบทธรรมดาๆ คนหนึ่ง พวกเขาก็ยอมรับ

ขอแค่หลินโจวใช้ชีวิตได้อย่างมีความสุข เรื่องอื่นพวกเขาก็ไม่หวังอะไรแล้ว

ช่วงเวลาที่ยากลำบากขนาดนั้นยังผ่านมาได้ ตอนนี้การงานก็กำลังไปได้สวย

แต่จู่ๆ กลับมี “เสือขวางทาง” อย่างคลินิกตรวจฟรีโผล่มาจากไหนก็ไม่รู้

ปฏิกิริยาของชาวบ้าน เอาจริงๆ พวกเขาก็เข้าใจได้

ขึ้นชื่อว่าตรวจฟรี แถมยังมีของแจก มันก็ของฟรีล้วนๆ

จุดไหนประหยัดได้ใครก็อยากประหยัดกันทั้งนั้น

แถมยังได้ไข่ไก่กลับบ้านฟรีๆ อีกตะกร้าหนึ่ง

แต่ถ้าหลินโจวคิดว่าทุกคนไม่ไว้ใจเขาแล้วเกิดท้อแท้ขึ้นมา จะทำยังไงล่ะ

คนบ้านหลินต่างก็แบ่งเป็นฝ่ายกังวลกับฝ่ายโมโห

ทว่าตัวหลินโจวเองกลับทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

กินอิ่มนอนหลับตามปกติ สบายใจเฉิบสุดๆ

นานๆ ทีจะได้นอนแต่หัวค่ำ แถมไม่ต้องตื่นเช้าอีก

ครั้งล่าสุดที่ได้นอนตื่นสายเต็มอิ่มแบบนี้ คงต้องย้อนไปชาติที่แล้วนู่น

แบบนี้ต้องตักตวงความสุขไว้ให้ฉ่ำปอด

ส่วนไป๋เซี่ยวก็ยังคงเปิดไลฟ์ตามปกติ

ในเมื่อไม่ได้ออกไปตรวจรักษาข้างนอก ไป๋เซี่ยวก็อยู่บ้านหยอกหมาแหย่แมวไปเรื่อย

ถ้าไม่ได้กำลังเถียงกับเจ้าขาว เธอก็กำลังวิ่งไปขวางไม่ให้ลูกหมาป่ามุดเล้าไก่

และระหว่างนั้น เธอก็ไม่ลืมที่จะบ่นฟ้องคนดูในห้องไลฟ์ถึงพฤติกรรมประหลาดๆ ของหมอสัตว์ตรวจฟรีกลุ่มนั้นไปด้วย

แต่ก็ไม่น่าเชื่อว่าการบ่นครั้งนี้ จะได้เรื่องขึ้นมาจริงๆ

ไม่นานนักก็มีแฟนคลับตัวยงวิ่งโร่เข้ามารายงานข่าว

บอกว่าในแพลตฟอร์มจู่ๆ ก็มีบัญชีหมอสัตว์หน้าใหม่โผล่ขึ้นมา

ตอนนี้กำลังไลฟ์สดเปิดคลินิกตรวจรักษาสัตว์ฟรีพร้อมแจกไข่ไก่อยู่ในหมู่บ้านแห่งหนึ่ง!

ไป๋เซี่ยวอยู่ไม่สุขทันที

เธอว่างอยู่บ้านมาสองวัน เริ่มจะปะติดปะต่อเรื่องราวได้แล้ว

เธอเองก็รู้สึกว่าการตรวจฟรีรอบนี้มีพิรุธสุดๆ

ตลอดหลายปีที่ผ่านมาไม่เคยมีใครโผล่มา พอตอนนี้น้าเริ่มจะดังปุ๊บ พวกนั้นก็โผล่มาปั๊บ

แถมยังจัดฉากเล่นใหญ่เบอร์นี้อีก

ถ้าจะบอกว่าเป็นเรื่องบังเอิญ มันก็บังเอิญเกินไปหน่อยแล้ว

พอได้ยินข่าว ไป๋เซี่ยวก็รีบวิ่งไปขอยืมโทรศัพท์มือถือจากหลินโจวทันที

ไม่นานนัก เธอก็ตามรอยไปจนเจอบัญชีของหมอสัตว์ที่กำลังไลฟ์สดตรวจฟรีอยู่

ตรงลานตรวจรักษาฟรี มีคน… และฝูงสัตว์ยืนมุงกันแน่นขนัด

บรรยากาศตรงนั้นจะบรรยายอย่างไรดีล่ะ

วัวเบียดหมูแน่น ไก่บินหมาโดดกันวุ่นวายไปหมด

พวกชาวบ้านต่างพากันดีอกดีใจยกใหญ่

แต่ละคนกอดตะกร้าไข่ไก่ไว้แน่น ยิ้มจนตาหยี

“เหมือนที่ยายบอกเป๊ะเลย!”

ไป๋เซี่ยวถึงกับอึ้ง

และสิ่งที่ทำให้เธอตกใจยิ่งกว่านั้นก็คือ

“อาหงอี้ พี่ต้าจ้วง น้าเจี้ยนเทาเหรอ”

เธอเบิกตากว้างมองใบหน้าคุ้นเคยหลายคนที่โผล่แวบเข้ามาในกล้องไลฟ์สด

นี่มันคนคุ้นหน้าคุ้นตาในหมู่บ้านทั้งนั้นไม่ใช่หรือไง!

คราวนี้ไป๋เซี่ยวทนเฉยไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว

“ยาย เมื่อวานซืนยายบอกว่าหมอสัตว์ที่มาตรวจฟรีแจกไข่ไก่อยู่ที่ไหนนะจ๊ะ”

“หน้าลานที่ทำการหมู่บ้านนู่นแน่ะ”

จางหงอิงโผล่ครึ่งตัวออกมาจากในครัว พลางเห็นไป๋เซี่ยวถือโทรศัพท์มือถือเตรียมจะพุ่งพรวดออกจากประตูบ้านด้วยความโมโหพอดี

“เป็นอะไรไปล่ะนั่น”

ไป๋เซี่ยวฟ้องด้วยสีหน้าเดือดดาล “ยาย หนูมั่นใจเก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์เลยว่า ไอ้หมอสัตว์ที่มาตรวจฟรีในหมู่บ้าน มันจงใจมาเล่นงานน้าชัดๆ!”

คนดีๆ ที่ไหนมาทำการกุศลแล้วจะเปิดบัญชีใหม่เพื่อมาไลฟ์สดกัน

เห็นได้ชัดว่ากะมาเกาะกระแส แย่งยอดวิว แล้วก็แย่งงานของน้าเธอทั้งนั้น!

จางหงอิงฟังแล้วก็อึ้งไป กำลังจะอ้าปากพูด

แต่ตรงประตูรั้วก็ไม่เหลือแม้แต่เงาของไป๋เซี่ยวแล้ว

หลินโจวเองก็รีบสาวเท้าเดินออกมาจากในบ้าน

“เสี่ยวโจว รีบตามไปดูยายเซี่ยวเร็วเข้า อย่าปล่อยให้ยัยเด็กนั่นไปก่อเรื่องเชียวนะ”

“ครับ แม่ไม่ต้องห่วงนะ”

แม้ไป๋เซี่ยวจะไม่ได้กลับมาหมู่บ้านถึงห้าปี แต่ทางไปที่ทำการหมู่บ้านเธอยังจำได้แม่น

มองแต่ไกล เธอก็เห็นลานโล่งหน้าอาคารที่ทำการหมู่บ้าน มีฝูงคนและสัตว์ยืนออกันแน่นเอี้ยด

ภาพตรงหน้าเหมือนกับในห้องไลฟ์สดเป๊ะไม่มีผิดเพี้ยน

ไป๋เซี่ยวรู้สึกเจ็บใจจนไส้แทบขาด

ถ้ารู้แบบนี้ เธอคงบุกมาตั้งแต่วันแรกแล้ว

ปล่อยให้พวกอินฟลูฯ หิวยอดพวกนี้ แอบอ้างชื่อการกุศลมาถ่ายคลิปจัดฉากในหมู่บ้านตั้งสองวันเต็มๆ ได้ยังไงกัน

วันนี้นี่มันปาเข้าไปวันที่สามแล้วนะ!

ไม่ได้การ เธอต้องหาทางเข้าไปกระชากหน้ากากของคนพวกนี้ให้ได้

เธอเพิ่งจะก้าวขาเตรียมแทรกตัวเข้าไปในฝูงชน ก็ถูกมือหนึ่งคว้าดึงรั้งไว้เสียก่อน

ไป๋เซี่ยวหันกลับไป “น้า?”

“ชู่ว์” หลินโจวทำสัญญาณมือให้เธอเงียบเสียงลง

จากนั้นเขาก็ส่งสายตาเป็นนัย ชี้ไปยังจุดศูนย์กลางของลานตรวจรักษาฟรี

“ดูเหมือนว่าจะมีอะไรผิดปกติแล้วล่ะ”