บทที่ 54 ชีวิตวัวแขวนอยู่บนเส้นด้าย ถ้าโดนจับได้ตายแน่!

ไป๋เซี่ยวเม้มปากแน่นโดยไม่รู้ตัว

เธอเพ่งสายตามองฝ่าฝูงชนตรงนั้นอย่างละเอียด

ด้านนอกยังคงมีคนและสัตว์ยืนล้อมกันอยู่แน่นขนัดหลายชั้น

ทว่าตรงใจกลางเหมือนจะเริ่มเกิดความวุ่นวายขึ้น

คล้ายกับว่ามีคนกำลังมีปากเสียงกันอยู่

ดวงตาของไป๋เซี่ยวพลันเป็นประกายขึ้นมาทันที

ถ้าศัตรูเริ่มซวยเมื่อไหร่ เธอนี่แหละจะมีความสุขที่สุด!

ไป๋เซี่ยวฉีกยิ้มกริ่มอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนจะแบมือขอยืมโทรศัพท์จากหลินโจวอีกครั้ง

สองน้าหลานพร้อมด้วยชาวเน็ตในห้องไลฟ์ของตัวเอง จึงแอบมุงดูการไลฟ์สดของจุดตรวจฟรีเงียบๆ

และก็เป็นไปตามคาด ตรงจุดตรวจฟรีเกิดเรื่องขึ้นจริงๆ ด้วย

ภาพที่เห็นคือวัวตัวหนึ่งอาการคล้ายคนคลุ้มคลั่ง มันซอยกีบเท้าวิ่งพล่านไปทั่ว

เจ้าของวัวแทบจะรั้งเอาไว้ไม่อยู่

ยังดีที่มีชาวบ้านแถวนั้นหลายคนกรูเข้าไปช่วยกันดึง ถึงได้เหนี่ยวรั้งเชือกสนตะพายเอาไว้ได้อย่างทุลักทุเล

ถึงอย่างนั้น วัวตัวดังกล่าวก็ยังคงบ้าคลั่งอย่างหนัก

ไม่ยอมให้ใครหน้าไหนเข้าใกล้เลยแม้แต่น้อย

แม้แต่หมอสัตว์ประจำจุดตรวจฟรียังได้แต่ยืนเก้ๆ กังๆ อยู่ข้างๆ อย่างจนปัญญา

"หมอเฉียน วัวบ้านฉันมันเป็นอะไรกันแน่เนี่ย!"

"เมื่อวานยังดีๆ อยู่แท้ๆ ฉันยังจูงมาให้หมอดูอยู่เลย ทำไมจู่ๆ เช้าวันนี้ถึงได้คลั่งขึ้นมาได้ล่ะ"

เจ้าของวัวที่กำลังโวยวายอยู่นี้ไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นหลินหงอี้คนที่ไป๋เซี่ยวเรียกว่า "อาหงอี้" นั่นเอง

หลินหงอี้ทั้งกระวนกระวายใจทั้งงุนงงสับสนไปหมด

เดิมทีเขาแค่อยากมามุงดูสนุกๆ จูงวัวมาต่อแถวรับไข่ไก่ฟรีเท่านั้น

ใครจะไปรู้ว่าระหว่างทางวัวยังปกติดีอยู่แท้ๆ พอมาเข้าคิวกลับเกิดคลั่งขึ้นมาดื้อๆ

หลินหงอี้ไม่รู้ว่าทำไม

เฉียนฮ่าวที่ถูกเรียกว่า "หมอเฉียน" เองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นเพราะอะไร

เขาไม่มีปัญญาจะเฉียดเข้าใกล้วัวบ้าตัวนี้ได้เลยสักนิด

แล้วเขาจะไปตรัสรู้ได้อย่างไรว่ามันเป็นอะไรกันแน่

อีกอย่าง เกิดมาเขาก็เพิ่งเคยเห็นวัวคลั่งขนาดนี้เป็นครั้งแรกในชีวิต

ส่วนที่เจ้าของวัวบอกว่าเมื่อวานจูงมาให้เขาตรวจแล้วน่ะหรือ

เขาจะไปจำได้ยังไงว่าจริงไหม

วันๆ หนึ่งมีชาวบ้านแห่มาตั้งกี่คน วัวก็มีตั้งกี่ตัว

ชาวบ้านเขาก็ไม่รู้จักหน้าค่าตาอยู่แล้ว ยิ่งเป็นวัวยิ่งไม่ต้องพูดถึง

หน้าตามันก็เหมือนๆ กันไปหมดไม่ใช่หรือไง

ดังนั้นเขาจึงไม่มีทางยอมรับคำพูดนี้เด็ดขาด

"พี่ชาย อย่ามาปรักปรำกันสิ ใครจะไปรู้ว่าเมื่อวานพี่จูงวัวตัวนี้มาจริงหรือเปล่า ผมไม่ได้รู้จักพี่สักหน่อย"

"ใครจะรู้ว่าทำไมจู่ๆ วัวพี่ถึงคลั่ง มันไม่เกี่ยวกับผมเลยนะ!"

หลินหงอี้ชะงักกึก หน้าแดงก่ำด้วยความอับอายปนโมโห

นี่หาว่าเขาจงใจมาตบทรัพย์งั้นเรอะ!

ต่อให้เขาอยากได้ไข่ไก่ตะกร้านั้นแค่ไหน ก็ไม่มีทางเอาวัวตัวเองมาล้อเล่นหรอกนะ!

วัวตัวหนึ่งราคาตั้งเท่าไร แล้วไข่ไก่กระจาดหนึ่งมันมีค่าสักกี่บาทกันเชียว

อีกอย่าง เขาไม่ได้มีความคิดจะตบทรัพย์หมอเฉียนเลยแม้แต่น้อย

ทว่าสถานการณ์ตอนนี้ไม่ใช่เวลาจะมามัวยืนเถียงกันเรื่องนี้

หลินหงอี้หน้าแดงก่ำ "เอาละๆ หมอเฉียน ถือเสียว่าเมื่อวานฉันไม่ได้พามันมาตรวจก็ได้ ตอนนี้ช่วยดูให้หน่อยเถอะว่าวัวมันเป็นอะไรกะทันหัน"

"อยู่ดีๆ จะมาคลั่งเฉยเลยได้ยังไง"

เฉียนฮ่าวขมวดคิ้ว ชำเลืองมองกล้องที่ยังคงไลฟ์สดอยู่ข้างๆ

เขาลองขยับเท้าก้าวเข้าไปใกล้วัวคลั่งตัวนั้นดูหนึ่งก้าว

แต่วัวบ้าตัวนั้นกลับเหมือนเจอเป้าหมายระบายอารมณ์ มันพุ่งขวิดเข้าใส่เขาทันที

ทำเอาเขาตกใจจนต้องรีบถอยกรูดไปข้างหลัง เกือบจะชนขาตั้งกล้องข้างตัวล้ม

ตากล้องตวัดสายตาดุใส่เขาทันควัน

เฉียนฮ่าวเห็นสายตาเตือนนั้นแล้วก็นึกเสียวสันหลังวาบ

เกือบทำกล้องพังแล้วไหมล่ะ

กล้องตัวนั้นแพงจะตายชัก ค่าจ้างสามวันนี้รวมกันยังอาจไม่พอชดใช้เลยด้วยซ้ำ

เฉียนฮ่าวตัดสินใจเด็ดขาดว่าจะไม่ยอมเอาตัวเองไปเสี่ยงอีกแล้ว

เขาโบกมือปัดให้หลินหงอี้ "พี่ก็บอกเองไม่ใช่เหรอว่าตอนอยู่บ้านยังดีๆ อยู่ คงไม่มีปัญหาใหญ่อะไรหรอก น่าจะแค่ตื่นคนมากกว่า"

"พี่รีบจูงมันออกไปเถอะ พาไปตรงที่คนน้อยๆ เดี๋ยวก็คงหายเองแหละ"

ตื่นคนเนี่ยนะ วัวเนี่ยนะตื่นคน?

ชาวบ้านต่างหันมองหน้ากันเลิ่กลั่ก

แต่ละคนเลี้ยงวัวกันมาตั้งกี่ปี เพิ่งเคยได้ยินเป็นครั้งแรกว่าวัวพอเจอคนเยอะๆ แล้วจะตื่นเต้นจนคลั่งได้

นอกวงล้อม หลินโจวขมวดคิ้วมุ่น

สองวันก่อนการตรวจฟรีดำเนินไปอย่างราบรื่นไม่มีเรื่องอะไร

หลินโจวยังนึกว่าต่อให้ทีมตรวจฟรีนี้จะมีจุดประสงค์แอบแฝง อย่างน้อยก็น่าจะส่งคนที่มีฝีมือจริงมา

แต่ดูจากตอนนี้แล้ว สองวันที่ผ่านมาที่สงบเรียบร้อยได้คงเป็นเพราะหมอนี่ดวงดีล้วนๆ

เขากวาดตามองประเมินอาการของวัวตัวนั้นอย่างละเอียดอีกครั้ง

วัวตัวนี้คลั่งผิดปกติอย่างเห็นได้ชัด

หรือว่าจะเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า?

ไม่สิ… หลินโจวรีบปัดความคิดนี้ตกไปทันที

เวลามันไม่ตรงกัน ตอนนี้ยังเร็วเกินไปมาก

ในขณะที่หลินโจวกำลังครุ่นคิด และหมอตรวจฟรีอย่างเฉียนฮ่าวก็เอาแต่เอ่ยปากบ่ายเบี่ยงอยู่นั้นเอง

วัวคลั่งกลางวงก็เกิดความเปลี่ยนแปลงขึ้นมาอีก

มันหยุดเท้ากึก แล้วเริ่มชักกระตุกอย่างรุนแรง

แววตาและท่าทางดูเจ็บปวดทรมานเป็นที่สุด

ต่อให้เป็นคนที่ไม่รู้เรื่องสัตว์เลยสักนิด ตอนนี้ก็ดูออกแล้วว่าวัวตัวนี้ไม่ได้แค่ 'ตื่นคน' แบบที่เฉียนฮ่าวอ้างแน่นอน

มันกำลังป่วยหนักแน่ๆ!

"หมอเฉียน รีบดูให้หน่อยเร็วเข้า!"

หลินหงอี้รีบปล่อยมือข้างหนึ่งด้วยความลนลาน หมายจะดึงเฉียนฮ่าวเข้าไปดู

ทว่ากลับถูกเฉียนฮ่าวปัดออกอย่างแรง

"คุณจะทำอะไรน่ะ!" พอหลุดปากออกไป เฉียนฮ่าวก็เพิ่งรู้ตัวว่าไม่เข้าท่า

เขาแสดงปฏิกิริยารุนแรงเกินไปแล้ว

เมื่อไม่มีทางเลือก เขาจึงจำต้องกัดฟันฝืนใจเดินเข้าไปใกล้วัวตัวนั้น

ยังดีที่วัวเอาแต่ยืนชักกระตุกอยู่กับที่เพราะความทรมาน ไม่ได้วิ่งพล่านอย่างบ้าคลั่งเหมือนเมื่อครู่อีก

มือหนึ่งเขาถือหูฟังตรวจ ส่วนอีกมือก็ยังไม่ลืมที่จะลูบจัดทรงผมที่เสียทรงเพราะลมพัด

ยังไลฟ์สดอยู่นี่หว่า ภาพลักษณ์ต้องเป๊ะไว้ก่อน

ทว่าอาการของวัวตัวนี้ เขาไม่เคยเจอมาก่อนจริงๆ

เวลานี้ในใจของเฉียนฮ่าวไม่มีความมั่นใจเลยแม้แต่น้อย

เขารู้อยู่แล้วเชียวว่าเงินมันไม่ได้หามาง่ายๆ

ทีนี้เป็นไงล่ะ กรรมตามสนองเข้าให้แล้วไหมล่ะ!

ถ้าเป็นเมื่อก่อน ป่านนี้เขาคงรีบเผ่นไปหลบอยู่หลังอาจารย์แล้ว

แต่ตอนนี้ สายตาของผู้คนนับไม่ถ้วนรอบข้างกำลังจับจ้องมาที่เขาตาไม่กะพริบ

ต่อให้เขาอยากจะหนีก็หนีไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น

ยิ่งเดินเข้าไปใกล้วัวมากเท่าไร สีหน้าของเฉียนฮ่าวก็ยิ่งแข็งค้างขึ้นเท่านั้น

เขาเห็นชัดเต็มสองตา

วัวตัวนี้เริ่มตาเหลือกแล้ว!

เกิดอะไรขึ้นเนี่ย อย่าบอกนะว่าจะตายแล้วจริงๆ

ขณะที่เขากำลังลังเลอยู่นั้น เรื่องที่ชวนช็อกยิ่งกว่าก็เกิดขึ้น

ที่มุมปากของวัวคลั่งเริ่มมีฟองสีขาวฟอดทะลักออกมา!

"ปะ…ปากมีฟองฟอดแล้วเหรอ"

ภาพตรงหน้าทำให้เส้นประสาทเส้นสุดท้ายในสมองของเฉียนฮ่าวขาดผึง

ในหัวขาวโพลนไปหมดในพริบตา

ฉิบหายแล้ว คราวนี้ฉิบหายของจริงแน่

ถ้าเกิดวัวตายขึ้นมา วันนี้เขาจะรอดกลับไปได้ไหมเนี่ย

คนในหมู่บ้านเยอะขนาดนี้ แค่รุมถ่มน้ำลายใส่คนละทีก็จมตายได้แล้ว

ถ้าเกิดชาวบ้านรู้ตัวตนจริงๆ และเป้าหมายของการมาตรวจฟรีของเขาขึ้นมาอีกล่ะก็…

เขาตายแน่!

เดิมทีอาการของวัวคลั่งก็ทำให้หลินหงอี้ปวดใจมากพออยู่แล้ว

แต่ท่าทางของหมอน้อยเฉียนที่ยืนแข็งทื่อทำอะไรไม่ถูกอยู่กับที่ กลับยิ่งซ้ำเติมให้เขารู้สึกสิ้นหวังเข้าไปใหญ่!

หรือว่าวัวที่บ้านเขาจะไม่มีทางรอดแล้วจริงๆ

ในตอนนั้นเอง ภาพของใครบางคนที่คุ้นเคยก็แวบเข้ามาในหัวของหลินหงอี้

"เสี่ยวโจวล่ะ เสี่ยวโจวอยู่ไหน!"

"เร็วเข้า รีบโทรหาเสี่ยวโจวที!"

"เสี่ยวโจวต้องช่วยวัวตัวนี้ได้แน่! ต้องช่วยได้แน่ๆ!"

หลินหงอี้ตาแดงก่ำ ร้องตะโกนพลางลนลานล้วงมือถือออกมา

ทว่าเพราะตื่นตระหนกจนเกินไป ผ่านไปพักใหญ่เขาก็ยังปลดล็อกหน้าจอไม่สำเร็จ

เสียงสั่นเครือของหลินหงอี้ดังสะท้อนผ่านหน้าจอของทั้งสองห้องไลฟ์

ชาวเน็ตขาจรจำนวนมากที่แวะเข้ามาดูถึงกับน้ำตาคลอเบ้า

หัวใจของทุกคนบีบคั้นขึ้นมาพร้อมๆ กัน

นอกวงล้อมฝูงชน ไป๋เซี่ยวเหมือนเพิ่งนึกอะไรขึ้นมาได้ เธอรีบหันมองหาน้า

แม้ว่าการให้น้าต้องไปคอยตามล้างตามเช็ดเรื่องพรรค์นี้มันจะไม่ยุติธรรมกับน้าเลยสักนิด

แต่ชีวิตวัวทั้งชีวิตมีความสำคัญยิ่งยวด ตามนิสัยของน้าแล้ว เขาไม่มีทางยืนดูอยู่เฉยๆ แน่นอน

แต่ปัญหาคือ…

ในเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานขนาดนี้ น้าหายไปไหนแล้วเนี่ย!