บทที่ 56 เพื่อนร่วมอาชีพสุดใสซื่อ โดนหลินโจวพาลงคูไปแล้ว!

สิ้นเสียงของเฉียนฮ่าว รอบด้านก็เงียบกริบลงทันตา

สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่เขาเป็นจุดเดียว

กระทั่งแผ่นหลังของหลินโจวยังชะงักไปจังหวะหนึ่ง

เฉียนฮ่าวกำหมัดแน่นแอบให้กำลังใจตัวเองพลางเชิดคางขึ้น

ในใจเกิดความรู้สึกภาคภูมิใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

นึกไม่ถึงล่ะสิว่า "หมอโจว" ผู้เก่งกาจก็มีวันที่ถูกเขาซักไซ้ไล่ต้อนเหมือนกัน

อันที่จริงนี่เป็นความคิดของจ้าวหมิง

ถึงอย่างไรวัวตัวนี้ก็น้ำลายฟูมปากแล้ว โอกาสรอดแทบไม่มี

ไม่ว่าจะทำยังไงก็มีแต่ตายกับตาย

แทนที่จะปล่อยให้คนอื่นมีโอกาสโยนความรับผิดชอบมาใส่หัวเขา สู้ชิงโยนเผือกร้อนไปให้หลินโจวก่อนเลยดีกว่า

ยังไงเสีย วัวก็ต้องตายคามือหลินโจวอยู่แล้ว

แถมยังอาศัยการไลฟ์สดทำลายชื่อเสียงของหลินโจวได้อีก

ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว

ตอนที่จ้าวหมิงบอกแผนนี้ ทีแรกเฉียนฮ่าวลังเลอยู่เหมือนกัน

นั่นมันถึงขั้น "หมอโจว" เชียวนะ คนที่มีฝีมือของจริง

ดังนั้นพอเห็นว่าตนเองซักไซ้จน "หมอโจว" ถึงกับอึ้งไป เฉียนฮ่าวจึงแทบไม่อยากเชื่อเลยว่าตัวเองจะโยนความผิดได้แนบเนียนขนาดนี้

ดูท่าตัวเขาก็มีพรสวรรค์ด้านการแสดงอยู่ไม่เบา

เฉียนฮ่าวแอบกระหยิ่มยิ้มย่องอยู่ในใจ

ท่าทางขึงขังแบบนี้ทำเอาชาวเน็ตในห้องไลฟ์เริ่มไขว้เขวกันไปหมด

"ทำไมฉันรู้สึกว่า หมอเฉียนคนนี้ก็ดูพอมีฝีมืออยู่เหมือนกันนะ ถ้าไม่มีของจริง คงไม่กล้าซักไซ้หมอโจวหน้าตาเฉยแบบนี้หรอกมั้ง?"

"ฝีมือฉันดูไม่ออกหรอก แต่ถ้ามองแค่ภาพลักษณ์ภายนอก หมอเฉียนคนนี้ดูเหมือนหมอสัตว์มากกว่าหมอโจวเยอะเลย"

ก็จริงอย่างว่า เฉียนฮ่าวแต่งตัวเรียบร้อยไร้ที่ติ

สวมเสื้อกาวน์สีขาว บนคอคล้องหูฟังแพทย์

ตรงตามภาพลักษณ์ของหมอในใจคนทั่วไปทุกประการ

เมื่อเทียบกับเขาแล้ว การแต่งตัวของหลินโจวนั้น… เรียกได้ว่าติดดินเกินไปหน่อย

เทียบกับเฉียนฮ่าวแล้ว หลินโจวแทบไม่เหมือนหมอเลยสักนิด

ไป๋เซี่ยวเบะปากอยู่ในใจ

มืออาชีพกับผีน่ะสิ มีหมอสัตว์ที่ไหนใส่เสื้อกาวน์สีขาวทำงานในชนบทกันบ้าง?

เปิดจุดตรวจฟรีมาตั้งสามวันแล้ว แต่เสื้อกาวน์ตัวนั้นยังขาวสะอาดเอี่ยม ไม่มีคราบโคลนติดสักนิดเดียว

คลุกคลีกับสัตว์เลี้ยงในชนบทแต่ตัวไม่เปื้อนโคลนเลยเนี่ยนะ?

ตลกแล้ว

"ถ้าพูดอย่างงั้น ดูเหมือนหมอเฉียนจะดูเป็นมืออาชีพมากกว่าจริงๆ นะเนี่ย?"

"อาการวัวดูไม่ค่อยดีเลย ก่อนหน้านี้เคยดูหมอโจวล้างท้องให้วัว แต่ละทีคือวัวแทบหมดสภาพ วัวตัวนี้จะทนรับการล้างท้องไหวเหรอ?"

ในห้องไลฟ์เริ่มมีเสียงคาดเดา ตั้งคำถาม และถกเถียงกันระงม

ทั้งชาวเน็ตและชาวบ้านในเหตุการณ์ต่างก็กำลังรอคอย

รอว่าหลินโจวจะตอบโต้ข้อกังขาของหมอเฉียนคนนี้อย่างไร

ความจริงแผ่นหลังของหลินโจวชะงักไปเพียงวินาทีเดียวเท่านั้น ก่อนจะก้มหน้าก้มตาค้นของต่อไป

ครู่ต่อมา ดูเหมือนเขาจะหาของที่ต้องการเจอในที่สุด จึงหันกลับมา กวาดสายตามองเฉียนฮ่าวตั้งแต่หัวจรดเท้า

"เพื่อนร่วมอาชีพ… ท่านนี้?"

ไม่รู้ทำไม พอถูกเรียกขึ้นมา เฉียนฮ่าวกลับรู้สึกหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาดื้อๆ

"ในเมื่อนายบอกว่านี่คือจุดตรวจฟรีของนาย งั้นฉันขอถามหน่อย นายดูออกไหมว่าวัวตัวนี้เป็นอะไรกันแน่?"

หลินโจวพูดพลางขยับมือไม่หยุด

เขาหยิบอุปกรณ์ล้างท้องที่ใช้เป็นประจำออกมาจากท้ายรถ

นั่นคือสายยางที่มีโครงเหล็กยึด

เฉียนฮ่าวจะไปรู้ได้อย่างไรว่าวัวตัวนี้เกิดบ้าคลั่งเพราะอะไรกันแน่

เขาดูอาการวัวไม่ออก แต่เขาจำอุปกรณ์ล้างท้องของหลินโจวได้แม่นยำ

นั่นมัน "ดารารับเชิญเจ้าประจำ" ในคลิปไลฟ์ของหลินโจวเลยนี่นา

ทุกครั้งที่เจอวัวกินของผิดสำแดงจนท้องเสียหรืออาหารเป็นพิษ หลินโจวก็จะงัดอุปกรณ์ชุดนี้ออกมารวมพลังล้างท้องให้วัวเสมอ

ดูจากตอนนี้ หลินโจวเองก็คงตั้งใจจะทำแบบนั้นเหมือนกัน

เฉียนฮ่าวเชิดหน้าขึ้นอย่างมั่นใจเต็มเปี่ยม

"มันจะเพราะอะไรได้อีกล่ะ ก็ต้องกินของผิดสำแดงจนท้องเสียน่ะสิ"

"งั้นเหรอ?" หลินโจวปรายตามองเขาเรียบๆ

มุมปากยกยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม

สายตานั้นทำเอาเฉียนฮ่าวใจฝ่อ ขาแข้งเริ่มสั่นขึ้นมาเล็กน้อย

มะ…ไม่ใช่เหรอ?

เฉียนฮ่าวเริ่มใจเต้นระรัว

หรือว่า หลินโจวกำลังแกล้งล่อให้เขาหลงกล?

ใบหน้าของเขาซีดลงไปอีกระดับ

เมื่อเห็นหลินโจวเปิดกล่องเครื่องมืออีกใบ แล้วหยิบกรรไกร ปากคีบ และมีดผ่าตัดออกมา เฉียนฮ่าวก็รีบเปลี่ยนคำพูดทันควัน

"มีสิ่งแปลกปลอมงอกอยู่ในท้องมัน น่าจะเป็นเนื้องอก!"

"ใช่แล้ว เป็นเนื้องอก มันเจ็บจนทนไม่ไหวถึงได้คลั่งขนาดนี้ แค่ล้างท้องน่ะไม่ช่วยอะไรหรอก ต้องรีบผ่าตัดเดี๋ยวนี้!"

สิ้นเสียงคำพูด หลินหงอี้ก็เบิกตากว้าง

ผู้คนรอบข้างเริ่มส่งเสียงกระซิบกระซาบกันยกใหญ่

ท่ามกลางฝูงชน จ้าวหมิงจากบริษัทเน็ตไอดอลสบถด่าในใจว่า "ไอ้โง่เอ๊ย"

โดนหลินโจวจูงจมูกลงคูไปแล้ว!

แน่นอนว่าจ้าวหมิงเองก็ไม่รู้หรอกว่าวัวเป็นโรคอะไร แต่เขาก็ไม่ใช่เด็กมหาวิทยาลัยจบใหม่ใสซื่อไร้เดียงสา

เขามองออกว่าหลินโจวกำลังหลอกล่อให้เฉียนฮ่าวพูดมั่ว!

"เดี๋ยวก็บอกว่ากินของผิดสำแดงต้องล้างท้อง เดี๋ยวก็บอกว่ามีเนื้องอกต้องผ่าตัด เพื่อน…ร่วม…อาชีพ ท่านนี้ คิดให้ดีๆ ก่อนจะพูดจะดีกว่านะ"

หลินโจวอุ้มกล่องเครื่องมือพลางหยิบของที่ต้องใช้ในการผ่าตัดออกมาเรื่อยๆ

เสียงวิพากษ์วิจารณ์รอบข้างยิ่งดังเซ็งแซ่

เฉียนฮ่าวถูกยั่วจนเลือดขึ้นหน้า

กว่าจ้าวหมิงจะรู้ตัวว่าท่าไม่ดีและคิดจะห้ามปราม มันก็สายเกินไปเสียแล้ว

"ผมบอกแล้วไงว่ามีอะไรบางอย่างงอกอยู่ในท้อง"

"ผมไม่ได้ฟันธงว่าเป็นเนื้องอกร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่ที่แน่ๆ คือต้องผ่าตัด!"

เฉียนฮ่าวพูดจาหนักแน่นเด็ดขาด

หลินโจวเลิกเปลือกตาขึ้นเล็กน้อย ดูเหมือนจะประหลาดใจอยู่บ้าง

ดูท่าเขาคงเดาถูกแล้ว เฉียนฮ่าวแอบคิดในใจ

โชคดีที่เขายังฉลาด ตอนตอบคำถามเลยเหลือทางถอยให้ตัวเองไว้ก่อน

ใครบอกกันล่ะว่าของที่งอกในท้องจะต้องเป็นเนื้องอกเสมอไป

มันไม่ใช่หมูตัวนั้นเสียหน่อย!

เฉียนฮ่าวรู้สึกกระหยิ่มใจกับคำตอบของตัวเองไม่น้อย

ถึงขั้นเชิดคางขึ้นอย่างลำพองใจ

ทว่าหลินโจวกลับไม่ตอบคำพูดของเขาเลยแม้แต่คำเดียว

ไม่ได้บอกว่า "ถูก" และไม่ได้บอกว่า "ผิด"

ในจังหวะนั้นเอง คนที่วิ่งไปตักน้ำที่ทำการกองพลน้อยก็กลับมาถึงพอดี

"น้ำมาแล้ว น้ำมาแล้ว!"

ทุกคนรีบเปิดทางให้

หลินโจวไม่รอช้าอีกต่อไป เขาวางเครื่องมือผ่าตัดในมือที่หยิบเล่นไปมาลงอย่างไม่ไยดี แล้วสาวเท้าก้าวไวกลับไปยืนตรงหน้าวัวคลั่ง

ในมือของเขายังคงถือสายยาง "ดารารับเชิญเจ้าประจำ" สำหรับล้างท้องเอาไว้

หัวใจของเฉียนฮ่าวพลันกระตุกวูบ

ยังไม่ทันที่เขาจะได้คิดทบทวนให้กระจ่าง เขาก็ได้ยินหลินหงอี้ เจ้าของวัว เอ่ยถามด้วยความร้อนรนว่า "เสี่ยวโจว ตกลงว่าวัวตัวนี้เป็นอะไรกันแน่ ยังพอมีทางช่วยไหม?"

"พี่หงอี้ ช่วงนี้ที่บ้านมีหนูชุมเหรอครับ?"

หลินโจวไม่ได้ตอบในทันที แต่กลับถามสวนขึ้นมา

หลินหงอี้ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าตามสัญชาตญาณ

"เธอรู้ได้ยังไงเนี่ย เมื่อวานฉันเพิ่งจะโรยยาเบื่อหนูไว้ทั่วลานบ้านเองนะ"

พอพูดจบ หลินหงอี้ก็เอะใจขึ้นมาได้เอง

"เสี่ยวโจว เธอจะบอกว่า วัวบ้านฉันกินยาเบื่อหนูเข้าไปงั้นเหรอ?!"

หลินโจวส่งเสียง "อืม" ตอบรับ

"ถ้าผมวินิจฉัยไม่ผิด น่าจะเผลอกินเข้าไปเมื่อเช้านี้ครับ ยาเบื่อหนูต้องใช้เวลาสักพักในการย่อยและดูดซึมในกระเพาะ พอมารวมกันที่นี่ถึงเพิ่งจะออกอาการ"

"ยาเบื่อหนูบางชนิดมีฤทธิ์กระตุ้นระบบประสาทส่วนกลาง ทำให้วัวเกิดอาการคลุ้มคลั่งและชักเกร็งได้"

หลินโจวอธิบายไปพลาง มือก็ขยับไม่หยุด

เขาจัดการสอดท่อเหล็กค้ำเข้าไปในปากของวัวคลั่งอย่างรวดเร็ว พร้อมกับมัดตรึงไว้กับหัวของมันให้แน่นหนา

โชคดีที่วัวคลั่งตัวนี้หมดเรี่ยวแรงจะขัดขืนไปแล้ว ไม่อย่างนั้นแค่ขั้นตอนมัดท่อเหล็กนี่ก็คงกินแรงไม่ใช่เล่น

เมื่อได้ยินดังนั้น ทุกคนต่างสูดหายใจเข้าลึกด้วยความตกตะลึง

ถึงตอนนี้ มีหรือที่ใครจะไม่เข้าใจ

วัวตัวนี้เผลอกินยาเบื่อหนูเข้าไปชัดๆ!

อาการตรงกันหมดทุกอย่าง!

เมื่อชาวบ้านได้ข้อสรุปในใจ สายตาที่หันกลับไปมองเฉียนฮ่าวจึงเต็มไปด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน

ทั้งสงสัย เคลือบแคลง เยาะเย้ย โกรธแค้น…

ไม่ว่าจะเป็นอารมณ์ไหน สายตาทุกคู่ที่ทิ่มแทงลงบนตัวเขาก็ล้วนเย็นชาบาดลึก

ราวกับกำลังพิพากษาความผิดของเขาอยู่ก็ไม่ปาน!

เฉียนฮ่าวเซถอยหลังไปก้าวใหญ่ ขาแข้งเริ่มหมดแรง

ความลำพองใจเมื่อครู่พลันมลายหายไปจนเย็นวาบไปถึงขั้วหัวใจ

คำพูดของหลินโจวเหมือนน้ำเย็นจัดถังใหญ่ที่สาดโครมลงมาตั้งแต่หัวจรดเท้า

ทำให้เขาหนาวเหน็บไปทั่วทั้งร่าง!