บทที่ 59 แผนลวงตรวจฟรี ดันถูกไอ้เด็กเมื่อวานซืนหลอกเข้าให้!

“หมอเฉียน หมายความว่ายังไงกันแน่”

“นั่นสิ พูดให้เคลียร์หน่อย ทำไมต้องชดใช้เงินด้วย นายไม่ได้มาออกหน่วยตรวจฟรีหรอกเหรอ”

พวกชาวบ้านเริ่มถามด้วยความร้อนใจ

ไป๋เซี่ยวที่เงียบปากมาตลอดส่งเสียงเหอะในลำคอ

จนป่านนี้ ทุกคนก็ยังคิดแค่ว่า "หมอเฉียน" คนนี้ฝีมือไม่เอาไหน แต่อย่างน้อยเรื่องมาตรวจฟรีก็เป็นเรื่องจริง

ไม่ได้เฉลียวใจเลยสักนิดว่า

ไอ้ที่ว่าจิตอาสาตรวจฟรีน่ะเรื่องโกหก จัดฉากไลฟ์สดต่างหากที่เป็นของจริง!

เป้าหมายที่แท้จริงคือพุ่งมาเล่นงานน้าของเธอชัดๆ!

ทว่า ความจริงกลับน่าตกใจยิ่งกว่าที่ไป๋เซี่ยวคาดไว้เสียอีก

ต่อหน้าสายตาทุกคู่ เฉียนฮ่าวน้ำมูกน้ำตาไหลพราก เสียงสั่นเทา

“ผม…จริงๆ แล้วผมเพิ่งเรียนจบมหาวิทยาลัยครับ”

“ตอนนี้เป็นแค่ผู้ช่วยสัตวแพทย์อยู่ที่โรงพยาบาลสัตว์ในเมือง”

“ผมไม่เคยออกตรวจ…ตรวจเคสเองคนเดียวเลยสักครั้ง”

“อย่าว่าแต่วัวเลย ตัวใหญ่สุดที่ผมเคยเจอก็แค่หมาอะแลสกันหนักร้อยกิโล แถมยังแค่เคยเห็นผ่านๆ อีกต่างหาก”

“ผม…ผมไม่เคยรักษาสัตว์ในฟาร์มมาก่อนเลยจริงๆ ครับ!”

ประโยคสุดท้าย เฉียนฮ่าวรวบรวมความกล้าทั้งหมดตะโกนลั่นออกมา

สิ้นเสียงนั้น บริเวณโดยรอบก็เงียบกริบไปชั่วขณะ

“อะไรนะ เขาเพิ่งเรียนจบ เป็นแค่เด็กเมื่อวานซืนเองเหรอ”

“แถมยังไม่เคยรักษาวัวมาก่อนเลยเนี่ยนะ”

“ทำไมฉันฟังไม่เข้าใจล่ะ ไม่เคยรักษาสัตว์ใหญ่ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับค่าผิดสัญญา”

“นั่นสิ ถ้านายไม่เคยรักษาสัตว์ในฟาร์มมาก่อน แล้วจะถ่อมาออกหน่วยตรวจฟรีถึงหมู่บ้านเราทำไมกันล่ะ”

ชาวบ้านพูดไปพูดมาก็เริ่มงงกันเอง

จ้าวหมิงทนดูต่อไปไม่ไหว เขาสาวเท้ายาวๆ พุ่งพรวดเข้ามา

คว้าแขนเฉียนฮ่าวแล้วกระชากลากไปทางรถทันที

“ไป!”

ไลฟ์สดของช่องตรวจฟรีถูกเขากดปิดไปแล้ว

แต่กล้องในมือของไป๋เซี่ยวฝั่งตรงข้ามยังคงจับภาพอยู่

ถ้าปล่อยให้ไอ้โง่เฉียนฮ่าวคายทุกอย่างออกมา เรื่องนี้ได้บานปลายจนกู่ไม่กลับแน่

มีหรือที่หลินโจวจะยอมให้เขาสมหวัง

“จะรีบหนีไปไหนล่ะ” เสียงเย้ยหยันของหลินโจวดังขึ้นราวกับภูตพราย

สองขาของจ้าวหมิงกับพวกชะงักกึกไปโดยสัญชาตญาณ

“หลอกล่อเด็กจบใหม่ที่ไม่ประสีประสามาที่หมู่บ้าน ให้มาร่วมเล่นละครจัดฉากตรวจฟรีกับพวกแก ก็แค่หวังจะจัดฉากถ่ายคอนเทนต์ปั่นยอดไม่ใช่เหรอ”

“ทำไมล่ะ ตอนนี้ไม่เอาแล้วงั้นสิ”

“ถ้าอย่างนั้นไข่ไก่ที่แจกไปตลอดสามวันนี้ ก็แจกทิ้งแจกขว้างเปล่าๆ ปลี้ๆ น่ะสิ”

คำพูดของหลินโจวเหมือนก้อนหินยักษ์ที่ทุ่มตูมลงกลางผิวน้ำ

รอบข้างพลันฮือฮาขึ้นมาทันที!

พวกชาวบ้านเบิกตากว้าง มองหน้ากันเลิกลั่ก

พวกเขาอาจจะไม่ได้เรียนมาสูง แต่ก็ไม่ได้โง่นะ!

เล่นละคร? จัดฉาก?

ที่แท้ไอ้พวกนี้ถ่อมาตั้งไกล ก็เพื่อมาต้มตุ๋นพวกเขานี่เองเรอะ!

“ฉันว่าแล้วเชียวว่าไอ้ตรวจฟรีนี่มันมีกลิ่น คนดีๆ ที่ไหนทำความดีแล้วต้องเอากล้องมาคอยจ่อหน้าคนตลอดเวลา”

“จริงด้วย ยังมีแผ่นกลมๆ สะท้อนแสงอันใหญ่นั่นอีก ฟ้ายังไม่ทันมืดดี ก็รีบเปิดไฟส่องหากล้องหาแสงกันจ้าละหวั่น”

“ที่แท้ตั้งแต่แรก ก็กะจะมาถ่ายคอนเทนต์สร้างเรื่องนี่เองเรอะ!”

“เมื่อวานฉันยังอุตส่าห์ชมว่าพวกแกใจบุญมีน้ำใจ ที่แท้ก็เอาไข่ไก่สองตะกร้ามาหลอกใช้พวกเราหาเงินนี่หว่า ถุย!”

“โชคดีนะที่วัวบ้านฉันไม่ได้ถูกทักว่าป่วย ไม่งั้นแจ้งความจับแน่ ไอ้พวกต้มตุ๋น!”

หลินโจวพูดแค่ไม่กี่คำก็กระชากหน้ากากจนหมดเปลือก ชาวบ้านจึงปะติดปะต่อเรื่องราวใหญ่โตได้ทันที

จ้าวหมิงกับพวกสีหน้าย่ำแย่ถึงขีดสุด

เห็นอยู่แท้ๆ ว่าการตรวจฟรีจะจบลงด้วยดี ใครจะไปนึกว่าสุดท้ายจะมีหลินโจวโผล่พรวดออกมา

ที่สำคัญคือดันเปิดช่องให้หลินโจวหาจังหวะพลิกสถานการณ์กลับมาได้นี่สิ

นี่แหละคือสิ่งที่ทำให้พวกเขาโมโหจนแทบบ้า

กลับไปจะรายงานยังไงล่ะทีนี้

อย่าว่าแต่โบนัสปลายปีเลย งานจะรักษาไว้ได้หรือเปล่ายังไม่รู้

แต่ตอนนี้ พวกเขาไม่มีกะจิตกะใจจะมากังวลเรื่องนั้นแล้ว

ถ้าอยากจะทำงานต่อ ก็ต้องมีชีวิตรอดออกไปจากหมู่บ้านให้ได้ก่อน!

ชาวบ้านที่รู้ความจริงมีปฏิกิริยารุนแรงมาก

ต่างพากันผลักไส กรูเข้าไปล้อมพวกเขากันยกใหญ่

ตอนแรกก็แค่รุมด่าพ่นน้ำลายใส่

แต่พอนานเข้า ก็ไม่รู้ว่าใครเป็นคนเริ่มลงมือก่อน

จ้าวหมิงโดนผลักจนเซถลา

อยากจะหันกลับไปด่า แต่ก็กลัวจะไปยั่วโมโหชาวบ้านจนโดนรุมยำ

จะมุดขึ้นรถหนีก็ไม่มีทาง ประตูรถโดนชาวบ้านขวางไว้จนแน่นเอี้ยด

ใบหน้าเต็มไปด้วยความโกรธแค้นและอึดอัดคับข้องใจ ไม่เหลือคราบความผยองเหมือนก่อนหน้านี้เลยสักนิด

คนอื่นๆ เห็นแล้วสะใจ ก็อดไม่ได้ที่จะเนียนยื่นมือยื่นตีนเข้าไปสะกิดคนละนิดละหน่อย

ยังไงคนก็เยอะแยะ ใครก็ดูไม่ออก และไม่มีทางสาวมาถึงตัวได้อยู่แล้ว

ยังไงซะ ขอระบายแค้นที่โดนหลอกก่อนนี่แหละสำคัญที่สุด

เฉียนฮ่าวยืนเซ่อ โดนผลักเซไปหลายที

เขาไม่สู้กลับ และไม่คิดจะหลบด้วยซ้ำ

ได้แต่ก้มหน้ายอมรับชะตากรรม ปากก็พร่ำพึมพำไม่หยุด

“ผมผิดเอง เป็นเพราะผมหน้ามืดตามัวเห็นแก่เงินแท้ๆ”

“นี่มันเวรกรรมของผมแล้ว ทุกคนจะโกรธ จะรุมทุบตีผม มันก็สมควรแล้วครับ”

“ฮือๆ สมควรแล้วจริงๆ”

นอกจากพวกเขาสองคนแล้ว ทีมงานตรวจฟรีนี้ยังมีคนอื่นอีกสองคน

ตากล้องคนหนึ่ง กับผู้ช่วยควบตำแหน่งคนขับรถที่คอยแจกไข่ไก่อีกคน

ตอนนี้สภาพของสองคนนั้นก็ไม่ได้ดีไปกว่ากัน ถูกชาวบ้านล้อมหน้าล้อมหลัง ชี้หน้าด่ากราดว่าหน้าด้านไร้ยางอาย

ชายฉกรรจ์ร่างยักษ์สูงร้อยแปดสิบกว่าสองคน ถึงกับโดนด่าจนน้ำตาแตกพราก

แต่สุดท้ายก็เถียงไม่ออกสักคำเดียว

เพราะเรื่องเบื้องลึกเบื้องหลังของเฉียนฮ่าว พวกเขารู้ดีแก่ใจที่สุด

ไม่มีใครบริสุทธิ์ผุดผ่องเลยสักคนเดียว

ในห้องไลฟ์ยิ่งครึกครื้นหนักเข้าไปใหญ่

นอกจากแฟนคลับดั้งเดิมแล้ว ยังมีชาวเน็ตหน้าใหม่แห่แหนทะลักเข้ามาอีกเพียบ

คนพวกนี้ล้วนตามมาจากห้องไลฟ์ตรวจฟรีของ "หมอเฉียน" ทั้งนั้น

หลังจากห้องไลฟ์ตรวจฟรีปลิวกะทันหัน พวกเขาก็ได้กลิ่นความผิดปกติ เลยตามรอยเน็ตข้ามฟากมาที่นี่

แล้วก็บังเอิญได้ทันเห็นบทสรุปของเรื่องราวเข้าพอดี

พอตาสว่างรู้ความจริง แต่ละคนก็พากันอ้าปากค้าง ทั้งโกรธทั้งแค้นจนควันออกหู

ไม่มีอะไรหรอก ตลอดสามวันที่ผ่านมา คนที่โดนต้มตุ๋นไม่ได้มีแค่ชาวบ้านในหมู่บ้านซานเหอเท่านั้นสักหน่อย!

[ให้ตายสิ เกือบโดนพวกอินฟลูฯ นี่ต้มเปื่อยเข้าให้แล้ว!]

[จิตใจทำด้วยอะไรวะ ถึงกล้าส่งเด็กเพิ่งเรียนจบที่ไม่รู้ประสีประสามาตรวจสัตว์ในหมู่บ้าน พวกแกไม่เห็นวัวควายหมูเป็นสิ่งมีชีวิตเลยหรือไง!]

[เมื่อวานฉันยังชมอยู่เลยว่าทีมการกุศลนี้ใจป้ำ ตรวจฟรีแถมแจกไข่ ตอนนี้ถึงได้ตาสว่าง ที่แท้ "หมอเถื่อน" ตัวจริงก็คือไอ้หมอเฉียนนี่เอง!]

[โชคดีแค่ไหนที่มีหมอโจวอยู่ ไม่งั้นถ้าวัวเป็นอะไรขึ้นมา ไข่สองตะกร้าที่แจกไปยังซื้อเนื้อวัวได้ไม่ถึงโลเลยมั้ง!]

ชาวเน็ตในห้องไลฟ์ต่างก็เดือดดาลไม่แพ้กัน

[ฉันเข้าใจละ ที่พวกมันจัดฉาก ทั้งตรวจฟรีทั้งแจกไข่นี่ ตั้งใจพุ่งเป้ามาเล่นงานหมอโจวชัดๆ!]

[จะเหลือเรอะ ไม่งั้นทำไมพวกมันไม่ไปหมู่บ้านอื่น ดันเจาะจงเลือกหมู่บ้านของหมอโจวล่ะ ฉันจำได้แม่นเลย หมู่บ้านนั้นกันดารจะตาย ขนาดเจ้าหน้าที่สำนักป่าไม้ยังไม่อยากจะเฉียดไปเลย!]

[เสียดายที่เมื่อกี้ฉันยังมองว่าไอ้หมอเฉียนนั่นดูมืออาชีพกว่าหมอโจวอยู่เลย ตาบอดแท้ๆ ดูคนจากภายนอกไม่ได้จริงๆ!]

[ตอนนี้หมอโจวดังจริงอะไรจริง ถึงได้มีคนจ้องจะเล่นงานแบบนี้]

เมื่อเห็น "ทีมงานตรวจฟรี" โดนด่าจนหน้าซีดเผือด ไม่เหลือสภาพจะต่อปากต่อคำ อารมณ์ของไป๋เซี่ยวถึงค่อยดีขึ้นมาหน่อย

ความอัดอั้นตันใจที่สุมอกอยู่ ในที่สุดก็ได้ระบายออกไปเสียที

พวกชาวบ้านยังคงล้อมด่าอยู่อีกพักใหญ่

รอจนกระทั่งทุกคนด่ากันจนคอแห้ง ถึงได้ยอมไล่ตะเพิดพวกนั้นขึ้นรถไป

“ไสหัวไปให้ไวเลยไป!”

“อย่าสะเออะมาสร้างความฉิบหายให้พวกเราอีกนะ!”

“หมู่บ้านเราไม่ต้อนรับพวกแก!”

อันที่จริงไม่ต้องรอให้พวกชาวบ้านเอ่ยปากไล่หรอก

คนกลุ่มนี้โดนด่าจนหดเหลือสองนิ้ว ขืนยังกล้าเสนอหน้ามาอีกก็บ้าเต็มที

ถึงขนาดที่พอได้ยินชาวบ้านไล่ส่งแบบนั้น พวกเขากลับแอบถอนหายใจโล่งอกด้วยซ้ำ

ในที่สุดก็ได้หนีแล้วโว้ย!

ไม่ต้องไปสนเรื่องเสียหน้าเสียฟอร์มอะไรกันอีกแล้ว

แทบจะทันทีที่ก้นแตะเบาะ รถตู้ก็เหยียบคันเร่งมิดพุ่งทะยานออกไป

พริบตาเดียวก็บึ่งหนีหายไปอย่างไร้ร่องรอย ราวกับมีผีวิ่งไล่กวดตามหลังมา

ทิ้งไว้เพียงไข่ไก่ที่ยังแจกไม่หมดอีกสองสามลังตรงนั้น

เป็นหลักฐานยืนยันว่าละครปาหี่ฉากนี้เคยเกิดขึ้นจริง

ริมถนนไม่ไกลนัก

เหล่าหวังกับเหล่าจ้าวจากสำนักป่าไม้กำลังยืนอยู่ข้างรถด้วยสีหน้าประหลาดพิกล

พวกเขาตั้งใจเดินทางมาส่งใบอนุญาตเพาะเลี้ยงสัตว์ป่าให้หลินโจวโดยเฉพาะ

นึกไม่ถึงเลยว่าจะได้มาเห็นฉากที่หลินโจวตวาดสั่งสอนหมอสัตว์ไร้จรรยาบรรณเข้าเต็มสองตา

เหล่าหวังเกาคางพลางเดาะลิ้น

“เสี่ยวหลินดูเป็นคนสุภาพเรียบร้อยแท้ๆ ไม่นึกเลยว่าจะมีมุมที่ดุดันขนาดนี้ คนเรานี่ดูแค่ภายนอกไม่ได้จริงๆ”

เหล่าจ้าวสะดุ้งตัวสั่น ในใจเกิดความรู้สึกโล่งอกอย่างบอกไม่ถูก

คราวก่อนที่เขามา หลินโจวยังไม่ได้ด่าเขาขนาดนี้นี่หว่า!

โชคดีชะมัด

ไม่อย่างนั้น คนที่ต้องโดนด่าประจานกลางไลฟ์สด ขายหน้าไปทั่วประเทศ

ก็คงเป็นเขาไปแล้ว!