บทที่ 65 ปีใหม่ปลดล็อกมุมมองใหม่ เยี่ยมไปเลย ฟาโรห์นี่นา!

น่าเสียดายจริงๆ

ปีใหม่เพิ่งเริ่มต้น คำอธิษฐานปีใหม่ของหลินโจวก็เป็นโมฆะเสียแล้ว

ช่วงหมดเทศกาลตรุษจีนเตรียมกลับไปลุยงาน ไป๋เซี่ยวก็ดันป่วยนอนซม

"ดูแกสิ บอกแล้วว่าอย่าไปอาบน้ำให้ลูกหมาป่า เป็นไงล่ะ ลูกหมาไม่เป็นอะไรเลย แต่แกน่ะสิดันเป็นไข้ก่อนเพื่อน"

"จริงอย่างที่น้าแกพูดไม่มีผิด เด็กมหา’ลัยเปราะบางเป็นแก้วจริงๆ"

หลินซิ่วนั่งอยู่ข้างเตียงไป๋เซี่ยว ก้มมองปรอทวัดไข้ที่เพิ่งเอาออกมาดู

"สามสิบแปดจุดเจ็ด เอาเถอะ นอนต่อไปเลย"

ไป๋เซี่ยวนอนหมดสภาพอยู่บนเตียง แม้แต่แรงจะเถียงยังแผ่วลงไปเยอะ

"ก็นี่มันไม่ได้เป็นเพราะหนูวิ่งวุ่นตามน้ามาตลอดสองเดือนเหรอคะ ออกแต่เช้ากลับค่ำทุกวันเหนื่อยแทบขาดใจ ร่างกายมันประท้วงไงแม่"

"งั้นช่วงนี้แกก็นอนพักอยู่บ้านให้ดีๆ เถอะ" หลินโจวที่ยืนพิงกรอบประตูเอ่ยขึ้น

ดูจากท่าทางแล้ว เขาน่าจะกำลังเตรียมตัวออกไปตรวจตามบ้าน

ไป๋เซี่ยว: (ಥ_ಥ)

"น้าจ๋า~~~~"

ไป๋เซี่ยวส่งสายตาเว้าวอนมองหลินโจว เสียงท้ายประโยคลากยาวดัดโค้งไปหลายตลบ

เพียะ! หลินซิ่วฟาดแขนไป๋เซี่ยวไปทีหนึ่ง ไม่เบาไม่แรง

"คิดแผนร้ายอะไรกับน้าเขาอีกล่ะ"

ไป๋เซี่ยว: "…" ความน้อยใจบวกหนึ่ง

"แผนร้ายที่ไหนกัน หนูขอร้องอย่างจริงจังต่างหาก"

น้าจะออกไปตรวจรักษาแล้ว ถ้าไม่มีเธออยู่ด้วย การไลฟ์จะทำยังไงล่ะ

แล้วบรรดา "พ่อแม่ผู้มีพระคุณคอยเปย์" ที่รักของเธอจะทำยังไง?

"น้าคะ หนูขอร้องล่ะ แค่หนีบอุปกรณ์ไว้กับเสื้อตัวเดียวเอง หัวจะขาดก็ช่าง แต่การไลฟ์จะขาดไม่ได้นะคะน้า!"

เพียะ! หลินซิ่วฟาดลงมาอีกทีหนึ่ง

"พูดจาเลอะเทอะอะไรเนี่ย!"

ไป๋เซี่ยวไม่หลบและไม่เถียง ได้แต่ส่งสายตาละห้อยมองหลินโจวตาแป๋ว

"ถ้าน้าไม่ยอมนะ หนู…หนูจะ…"

"แกจะทำไม" หลินโจวยิ้มกึ่งไม่ยิ้ม

"หนูจะคุกเข่าอ้อนวอนน้าเลย!"

หลินโจว: "…"

ยังดีที่หลินโจวไม่ได้เตรียมจะแจกอั่งเปาให้ไป๋เซี่ยวหลังหมดปีใหม่อยู่แล้ว พอกลั้นขำดูละครดิ้นพรากลงไปกลิ้งกับพื้นของหลานสาวจบ ในที่สุดเขาก็พยักหน้าตกลง

อย่างไรเสียก็เป็น "กิจการ" ของหลานสาวแท้ๆ ช่วยได้ก็ช่วยไปเถอะ

ด้วยเหตุนี้ บรรดาชาวเน็ตในห้องไลฟ์จึงได้รับลาภลอยกันถ้วนหน้า

[เชี่ยยย ปีใหม่ปลดล็อกมุมมองใหม่เฉย!]

[เอ๋? หมอโจวหายไปไหน เอาหมอโจวของฉันไปซ่อนไว้ที่ไหนเนี่ย!]

[ทำไมฉันรู้สึกว่านี่มันมุมมองบุคคลที่หนึ่งของหมอโจวเลยวะ?]

[แม่จ๋า! หนูนั่งอยู่ในอ้อมกอดของหมอโจวแล้ว! ฝันที่เป็นจริง!]

[คนสวยจ๊ะ ทางนี้แนะนำว่านอนหลับต่อเถอะจ้า ฝันเอาง่ายกว่า]

[หืม? แล้วเจ้าเซี่ยวล่ะ ปกติไม่ใช่เธอเหรอที่ถือกล้องไลฟ์?]

[ฉันอยู่นี่จ้าทุกคน ฉันเป็นไข้ รอฉันแป๊บเดียวนะ เดี๋ยวไป๋ฮั่นซานคนนี้จะกลับมาผงาดแน่นอน!]

ไป๋เซี่ยวไอค่อกแค่ก พลางใช้นิ้วมือสั่นเทาพิมพ์ข้อความลงบนมือถือไปด้วย

ทว่าเธอก็กัดฟันพิมพ์อยู่ได้แค่สิบกว่านาที มือถือก็ถูกแม่ยึดไปจนได้

"ป่วยแล้วก็นอนเยอะๆ สิ จะเล่นอะไรนักหนามือถือน่ะ!"

ไป๋เซี่ยว: "…"

พอไม่มีไป๋เซี่ยว ในห้องไลฟ์ก็ไม่มีคนคอยรับส่งมุกตอบโต้

หลินโจวมองว่าเป็นแค่งานประจำวันธรรมดาๆ เท่านั้น

ทุกวันพอออกจากบ้านก็เปิดไลฟ์ ตกค่ำพอกลับถึงบ้านค่อยปิดกล้อง

แม้หน้ากล้องจะไม่มีหลินโจวโผล่มา และไม่มีการพูดคุยกับคนดูเลย แต่กลับได้รับความนิยมจากชาวเน็ตอย่างคาดไม่ถึง

[เพิ่งเคยได้อยู่ใกล้ก้นวัวขนาดนี้เป็นครั้งแรก เขินชะมัดเลยแฮะ]

[คุณพระ ปากวัวยื่นมาแทบจะจูบหน้าฉันอยู่แล้ว!]

[ลูกหมาป่าตัวน้อย มาให้พี่สาวกอดทีเร็วเข้า!]

แถมยังมีชาวเน็ตบางคนนึกสนุก แต่งก็อปปี้โฆษณาขึ้นมาแซวด้วย

[ดอกทานตะวันน้อย… แค่ก ไม่ใช่สิ ห้องเรียนหมอโจวเปิดสอนแล้วจ้า!]

[หมอโจวจะพาทุกคนจับมือสอนล้างท้องวัว ทำคลอด ผ่าตัด ผสมเทียม สัมผัสคนไข้แบบใกล้ชิดติดขอบเตียง เคสจริงสุดเอ็กซ์คลูซีฟเพียบ มีแค่สิ่งที่คุณคิดไม่ถึง ไม่มีสิ่งที่หมอโจวสอนไม่ได้!]

เดิมทีทุกคนแค่หยอกล้อเล่นมุกกันขำๆ

แต่ผลปรากฏว่า มีนักศึกษาที่บอกว่าตัวเองเรียนสัตวแพทย์เข้ามาตั้งใจศึกษากันจริงจังเพียบ

ในห้องไลฟ์คุยกันอย่างออกรสออกชาติ

ส่วนอีกที่หนึ่งซึ่งบรรยากาศเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ก็คือบริษัทเน็ตไอดอลแห่งนั้น

หลังผ่านพ้นช่วงปีใหม่ พวกเขาก็กลับมาเริ่มทำงานกันแล้วเช่นกัน

วันแรกของการทำงานหลังปีใหม่ ทุกคนสังเกตเห็นได้ชัดเจนว่า ดราม่าเรื่อง "หากินกับเลือดวัว" ของปีก่อนดูเหมือนจะซาลงไปแล้ว

ป้ายผ้าประท้วงใต้ตึกถูกพนักงานทำความสะอาดเก็บไปตั้งนานแล้ว

บนโลกออนไลน์ก็มีเรื่องพิลึกพิลั่นใหม่ๆ โผล่ขึ้นมาเรื่อยๆ ความสนใจของผู้คนจึงถูกเบี่ยงเบนไปจนหมด

พนักงานในบริษัทเน็ตไอดอลต่างเห็นจนชินชา

โลกอินเทอร์เน็ตไม่เคยจดจำอะไรได้นานอยู่แล้ว

เรื่องนี้คนที่ทำงานสายนี้รู้ดีเสียยิ่งกว่าใคร

ฝ่ายผู้บริหารเองก็พอใจกับผลลัพธ์นี้มากเช่นกัน

นับตั้งแต่เกิดเรื่องตรวจรักษาฟรีจนถึงช่วงหยุดยาวปีใหม่ พวกเขาต้องกบดานเงียบเชียบไปพักใหญ่

แถมยังสั่งให้พนักงานทำการบ้านวิเคราะห์ตลาดอย่างจริงจัง เพื่อหาทางสกัดดาวรุ่งโค่นกระแสหลินโจวลงมาให้ได้

แค่ไฟล์เอกสารพรีเซนต์ที่เกี่ยวข้องก็ปาเข้าไปตั้งสิบกว่ากิกะไบต์แล้ว

แบบนี้จะไม่เรียกว่าทุ่มเททำงานได้อย่างไร

ถึงตอนนี้ การเตรียมการทุกอย่างก็พร้อมสรรพ ส่วนกระแสที่ชาวเน็ตเพ่งเล็งบริษัทของพวกเขาก็ซาลงไปแล้ว

จังหวะเหมาะเจาะ ได้เวลาลงมือเสียที

ทันทีที่หัวหน้าออกคำสั่ง กองทัพหน้าม้าคีย์บอร์ดที่จ้างไว้ก็แฝงตัวเข้าไปในห้องไลฟ์ของหมอโจวอีกระลอก

คราวนี้พวกเขาใช้กลยุทธ์ตีวงอ้อม

หลังจากกำหนดเป้าหมายชัดเจนแล้ว สิ่งที่ต้องทำก็มีเพียงแค่อย่างเดียว

นั่นคือการ…ชี้นำกระแส

[หมอโจวเก่งขนาดนี้ ปกติตรวจรักษาคิดเงินยังไงเหรอ?]

[คงไม่แพงหรอก ในหมู่บ้านไม่ใช่โรงพยาบาลสัตว์ ไม่มีทางแตะหลักพันแน่ๆ]

[แล้วคิดเท่าไหร่ล่ะ หลักร้อย? หลักสิบ? มีแฟนคลับรุ่นแรกๆ ช่วยตอบหน่อยได้ไหม?]

ช่วงแรกยังไม่มีใครสนใจ

แต่พอนานเข้า ชาวเน็ตบางคนก็เริ่มฉุกคิดอะไรขึ้นมาได้

[จะว่าไป เหมือนฉันจะไม่เคยเห็นหมอโจวเก็บเงินในไลฟ์เลยนะ หรือว่าตอนไลฟ์ห้ามเก็บเงินเหรอ?]

[ไม่มีกฎระเบียบงี่เง่าแบบนั้นหรอก ฉันก็ตามดูมาตั้งแต่แรกๆ ก็ไม่เคยเห็นเก็บเงินจริงๆ นั่นแหละ]

[จริงด้วย หมอโจวไม่เคยเก็บเงิน แล้วก็ไม่เห็นชาวบ้านเสนอจ่ายเงินเลยสักคนไม่ใช่เหรอ?]

[?? หมายความว่าไงอ่ะ อย่าบอกนะว่าหมอโจวตรวจรักษาฟรีไม่คิดเงินเลย?]

[!! คุณพระ เหมือนฉันค้นพบทวีปใหม่เลย อย่าบอกนะว่าหมอโจวเปิดคลินิกการกุศลของจริง?!]

[เป็นไปไม่ได้มั้ง เดือนสองเดือนยังพอเข้าใจได้ แต่ถ้าทำมาเป็นปีสองปีนี่มันเกินจริงไปหน่อยนะ ไม่ใช่องค์กรการกุศลสักหน่อย จะเป็นไปได้ยังไง?]

[นั่นสิ ถ้าไม่เก็บเงิน แล้วเขาจะเอาอะไรกินเอาอะไรใช้ คงไม่ได้เกาะพ่อแม่กินอยู่บ้านเหมือนเจ้าเซี่ยวหรอกมั้ง]

บนเตียง ไป๋เซี่ยวที่กำลังนอนสะลึมสะลือ จู่ๆ ก็จามออกมาเสียงดังสนั่น

เธอพลิกตัวพลางพึมพำบ่นอุบอิบ "ใครวะ แอบด่าฉันอีกแล้วเนี่ย"

ตอนแรก ทุกคนก็แค่พูดคุยแลกเปลี่ยนกันสัพเพเหระ

แต่พอรอจนเกือบหมดวัน ในห้องไลฟ์ก็ยังไม่มีแฟนคลับรุ่นแรกแม้แต่คนเดียวที่ตอบได้ว่าเกณฑ์การคิดค่ารักษาปกติของหลินโจวอยู่ที่เท่าไหร่

แถมไม่มีใครเคยเห็นหลินโจวรับเงินมาก่อนเลยด้วยซ้ำ

ทุกคนเริ่มสัมผัสได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง

มีเรื่องไม่ชอบมาพากลจริงๆ!

กองทัพหน้าม้าที่ดำน้ำซุ่มดูมาทั้งวันถึงกับดี๊ด๊า นิ้วมือเริ่มคันยิบๆ ขึ้นมาทันที

[ใช่ไหมล่ะ! ฉันว่าแล้วว่ามันต้องมีเงื่อนงำ!]

[หมอโจวคนนี้นี่ มีปริศนาเยอะจริงเชียว พวกคุณลองคิดดูสิ เขาเป็นถึงนักศึกษามหาวิทยาลัยเยี่ยนต้า เรียนจบมาไม่ยอมหางานดีๆ ทำ ดันโร่กลับมาอยู่บ้านนอก จะไม่มีจุดประสงค์แอบแฝงได้ยังไง?]

[ยิ่งคนฉลาดเรียนเก่ง เล่ห์เหลี่ยมก็ยิ่งเยอะ ไม่ใช่ว่าแอบทำเรื่องผิดกฎหมายอะไรลับหลังอยู่หรอกนะ?]

[เป็นไปได้นะ ไม่อย่างนั้นทำไมเวลาอยู่หน้ากล้องไลฟ์ เขาถึงไม่กล้าแม้แต่จะรับเงินล่ะ?]

พวกหน้าม้ารัวแป้นพิมพ์ซัดไปเป็นชุด จนห้องไลฟ์เงียบกริบลงไปถนัดตา

ขณะที่พวกมันกำลังกระหยิ่มใจคิดว่าการปั่นกระแสรอบนี้ได้ผล

คอมเมนต์ระลอกใหญ่ก็พรั่งพรูถล่มทับลงมาในพริบตา!

[ไสหัวไปซะ! พวกหน้าม้ามาจากหลุมไหนกันอีกเนี่ย?]

[ไปผึ่งลมเล่นที่อื่นไป๊! รอบนี้ฉันไม่หลงกลพวกแกหรอกเฟ้ย ไม่มีทางสงสัยหมอโจวเด็ดขาด!]

[แค่สงสัยแม้แต่วินาทีเดียว ก็ถือเป็นการดูถูกหมอโจวแล้ว!]

[ถูกเผง! หมอโจวจะเก็บเงินหรือไม่เก็บเงิน มันก็มีเหตุผลของเขาอยู่แล้ว ไปเสือกอะไรด้วยล่ะ?]

[ต่อให้หมอโจวจะทำการกุศลแล้วมันหนักหัวใคร จะเชื่อไม่เชื่อก็ช่างหัวฟาโรห์อียิปต์แกเถอะ!]

[เยี่ยมไปเลย นั่นฟาโรห์นี่นา พวกเรารอดแล้ว!]

พวกหน้าม้าหลังหน้าจอตะลึงตาค้าง

อ้าวเฮ้ย ไหงทิศทางของเรื่องมันไม่เหมือนกับที่กะเก็งกันไว้เลยวะ?