บทที่ 66 หา มันยังกล้ารังแกคุณลุงฉันอีกเหรอ

ศึกแรกของเหล่านักรบรับจ้างคีย์บอร์ดในห้องไลฟ์จบลงด้วยความพ่ายแพ้ยับเยิน

ใครจะไปคิดว่าฝ่ายที่เปิดฉากโจมตีก่อนจะเป็นบรรดาแฟนคลับชาวเน็ต?

เรื่องจบลงแล้ว ตัวเอกของเรื่องยังก้มหน้าก้มตาล้วงตูดวัวอย่างขยันขันแข็งอยู่เลย

ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรสักนิด

พอกองทัพคีย์บอร์ดรายงานเรื่องนี้กลับไปยังบริษัทอินฟลูฯ หัวหน้าก็ตบโต๊ะผึง ลุกขึ้นยืนทันที

เห็นได้ชัดว่าไม่พอใจกับผลลัพธ์เอามากๆ

ลูกน้องนึกว่าหัวหน้าจะระเบิดลง

แต่ใครจะรู้ว่าหัวหน้ากลับหัวเราะเยาะในลำคอ

"ลุยต่อ ทำตามแผนเดิม"

แฟนคลับในห้องไลฟ์จะไปนับเป็นอะไรได้ ต่อให้มีสักล้านคนเป็นแฟนพันธุ์แท้ของหมอสัตว์คนนั้นแล้วจะทำไม?

จะมีเยอะเท่าพวกเกรียนคีย์บอร์ดที่มีสกิลแซะแต่กำเนิดบนโลกออนไลน์งั้นเหรอ?

คืนนั้น บัญชีปั่นกระแสที่เตรียมการไว้ล่วงหน้าก็เริ่มเคลื่อนไหว

บทความเรื่อง "หมอโจวส่อแววผูกขาดวงการสัตวแพทย์ในพื้นที่" ผุดขึ้นมาราวกับหน่อไม้หลังฝนพรำ

หลังจากปูทางไว้ในห้องไลฟ์ช่วงกลางวัน บรรดาเพจปั่นกระแสก็ทำราวกับจับจุดด่างพร้อยที่ไม่อาจเปิดเผยของหลินโจวได้ ประโคมข่าวว่าเขามีเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวแปดร้อยเล่มเกวียน

บอกว่าอย่าไปหลงเชื่อที่หมอโจวทำดีกับชาวบ้านทั่วทั้งตำบล นั่นมันแค่เคลือบยาพิษด้วยน้ำตาล มีจุดประสงค์เพื่อสร้างภาพลักษณ์ทั้งนั้น

คนฉลาดที่เรียนมาสูงแบบนี้แหละ ความคิดลึกซึ้งซับซ้อนที่สุด

เขาต้องเล็งผลประโยชน์เพื่อผูกขาดวงการสัตวแพทย์แถวนั้นไว้คนเดียวแน่นอน

เพราะมีแต่ต้องผูกขาด ให้ทุกคนขาดเขาไม่ได้จริงๆ ถึงจะนั่งโก่งราคาตามใจชอบได้สะดวกขึ้น

ไม่แน่ว่าลับหลังอาจจะเริ่มเก็บเงินขูดเลือดขูดเนื้อไปแล้ว ไม่อย่างนั้นทำไมถึงไม่กล้าเก็บเงินออกหน้ากล้องตอนไลฟ์ล่ะ?

เบื้องหลังต้องมีลับลมคมในอะไรแน่ๆ

ข่าวลือแพร่สะพัดอย่างรวดเร็วและรุนแรง

จะว่าจงใจใส่ร้ายป้ายสี ก็ไม่มีหลักฐานชัดเจน

แต่จะว่ายกเมฆขึ้นมาลอยๆ มันก็ดันดูมีเค้าโครงอยู่บ้าง

เหล่าแฟนคลับเพิ่งออกจากห้องไลฟ์มา ก็โดนข่าวลือจากพวกเพจปั่นกระแสซัดเข้าเต็มหน้า

โมโหแทบตาย แต่ก็ดันอุดปากเพจพวกนั้นไม่ได้

พวกเขารู้จักหมอโจวดี ถึงได้เชื่อใจ

แต่บนโลกออนไลน์มีคนนอกที่ไม่รู้ความจริงอยู่อีกตั้งเท่าไร

บางทีอาจไม่รู้ด้วยซ้ำว่าหมอโจวเป็นใคร หน้าตาเป็นยังไง แค่บังเอิญเปิดอ่านบทความปั่นกระแสไม่กี่บรรทัด ก็พร้อมจะกระโจนเข้าร่วมวงด่าตามทันที

ช่วงแรกแฟนคลับยังคอยเข้าไปช่วยชี้แจงแทนหลินโจว แต่พออ้าปากพูด ก็โดนคนนอกที่กำลังเดือดดาลด่ากลับว่าเป็นติ่งไร้สมอง

อยากจะซัดกลับให้หงาย แต่ก็ดันหาหลักฐานมางัดไม่ได้

เฮ้อ ทำไมถึงไม่มีหลักฐานเลยนะ?

ทำไมพวกเขาถึงไม่เคยเห็นหมอโจวเก็บเงินจริงๆ สักทีล่ะ?

ข่าวลือจากเพจปั่นกระแสทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งพูดยิ่งลามไปไกล

แฟนคลับร้อนใจจนหมุนติ้วเหมือนลูกข่าง

เคราะห์ซ้ำไป๋เซี่ยวก็ดันป่วยหายหน้าไป หลินโจวเองก็ไม่เคยสนใจความเคลื่อนไหวบนอินเทอร์เน็ตอยู่แล้ว

อย่าว่าแต่คอมเมนต์ในห้องไลฟ์เลย แม้แต่ข้อความส่วนตัวเขาก็ไม่เคยเปิดดู

ประกอบกับช่วงนี้หลินโจวยุ่งเป็นบ้า

ช่วงปีใหม่มีงานคั่งค้างไว้เพียบ ทุกวันเขาต้องออกจากบ้านแต่เช้าตรู่กลับมามืดค่ำ พอกลับถึงบ้าน ซักผ้า อาบน้ำเสร็จ ก็ทิ้งตัวลงนอนสลบไสล

เรื่องอื่นน่ะเหรอ ไม่มีเวลาแม้แต่นิดเดียวจริงๆ

หมู่บ้านซานเหอยังคงสงบสุขเหมือนเช่นเคย

เพียงแต่วันนี้ หลังจากหลินเฉาผิงเพิ่งกินข้าวเย็นเสร็จ

จู่ๆ ก็ได้รับสายจากลูกชายที่ไปทำงานต่างถิ่น

"แกพูดอะไรนะ ผูกขาด?"

"…ผูกขาดคืออะไรวะ?"

"เคลือบยาพิษด้วยน้ำตาล? เก็บเงินขูดเลือดขูดเนื้อเหรอ?"

"แกพูดถึงใคร น้าโจวของแกน่ะเหรอ?"

ลูกชายที่ปลายสายร้อนรนจนทนไม่ไหว

"พ่อ พ่อไม่รู้อะไร ตอนนี้ในเน็ตเขาลือกันให้แซ่ดว่าหลินโจวเขา…"

"หลินโจวอะไร นั่นมันน้าโจวของแก! ถึงอายุจะห่างกันไม่กี่ปี แต่ลำดับญาติมันค้ำคออยู่นะเว้ย!" หลินเฉาผิงขึ้นเสียงดุเข้ม

"ครับๆ น้าโจวก็น้าโจว"

"ก่อนหน้านี้น้าโจวเขาดังขึ้นมาไม่ใช่เหรอ ตอนนี้คนในเน็ตพากันพูดว่า ที่ปกติน้าโจวออกไปตรวจแล้วไม่เก็บเงินน่ะ เป็นเพราะลับหลังเขาแอบเก็บเงินพวกพ่อแพงกว่าเดิม สรุปว่าจริงหรือเปล่า?"

หลินเฉาผิงชะงักไปครู่หนึ่ง ตามเรื่องไม่ทันชั่วขณะ

ความเงียบไปชั่วครู่นี้ พอเข้าหูลูกชาย มันก็แทบไม่ต่างอะไรกับการยอมรับกลายๆ

"ผมกะไว้แล้วเชียวว่าหลินโจว… เอ๊ย น้าโจวเขาต้องมีอะไรแปลกๆ"

"เขาเรียนเก่งขนาดนั้น แถมยังไปเรียนในเมืองใหญ่อยู่ตั้งหลายปี จะยอมกลับมาอยู่หมู่บ้านเราเฉยๆ ได้ยังไง?"

"ที่แท้ก็แอบคิดไม่ซื่ออยู่นี่เอง!"

"พ่อไม่ต้องกลัวนะ มีเรื่องอะไรพ่อเล่าให้ผมฟังให้หมด ผมไม่ยอมให้พวกพ่อโดนรังแกฟรีๆ แน่!"

"รังแกพ่อมึงสิ!" หลินเฉาผิงสวนขึ้นมาทันควัน

ลูกชายอึ้งไป "อ้าว เขาไปรังแกคุณลุงด้วยเหรอ?"

หลินเฉาผิง "…"

"พูดจาเหลวไหลอะไรของแก ไอ้ลูกเวร!"

"กับน้าโจวของแกน่ะ พูดจาให้มันดีๆ หน่อย!"

"หลายปีมานี้แกเอาแต่ทำงานอยู่ข้างนอก แกไม่รู้หรอกว่าน้าโจวเขาช่วยพวกเราไว้มากขนาดไหน"

ในบ้านของหลินเฉาผิง เสียงเอะอะโวยวายดังต่อเนื่องอยู่นานเท่าไรไม่รู้

แล้วจู่ๆ ก็เงียบสงบลง

ผ่านไปอีกพักหนึ่ง ปลายสายก็มีเสียงอู้อี้ของลูกชายหลินเฉาผิงดังขึ้น

"พ่อ ที่พ่อพูดมาทั้งหมด เรื่องจริงเหรอ?"

หลินเฉาผิงตอบกลับอย่างหงุดหงิด "ข้าจะโกหกไอ้ลูกเวรอย่างแกไปทำไม?"

ลูกชายนิ่งเงียบไปอีกครั้ง ครู่ใหญ่ถึงเอ่ยขึ้นมา

"พ่อ ผมผิดไปแล้ว"

"ไว้คราวหน้าผมกลับบ้าน ผมจะไปขอบคุณน้าโจวต่อหน้าพร้อมพ่อนะ"

เรื่องแบบนี้ไม่ได้เกิดขึ้นแค่บ้านเดียว

สองวันนี้ บ้านอื่นๆ ในหมู่บ้านซานเหอก็มีคนได้รับสายจากลูกหลานที่ไปทำงานข้างนอกโทรกลับมาเช่นกัน

ทุกคนล้วนโทรมาถามคนในครอบครัวเรื่องข่าวลือของหลินโจวทั้งสิ้น

แต่ก็โดนคนในบ้านด่าเปิงกลับไปหมด

หนักข้อเข้า บางคนถึงกับปล่อยโฮออกมาในสาย

กลางดึกตอนนอนแทบอยากจะลุกขึ้นมาตบหน้าตัวเองสักฉาด

จนถึงตอนนี้เอง พอชาวบ้านมารวมหัวปรึกษากันถึงได้รู้เรื่อง

ว่าคนข้างนอกพากันพูดถึงหลินโจวเสียหายขนาดนี้

"ไม่ได้นะ หลายปีมานี้เสี่ยวโจวช่วยพวกเราไว้ตั้งเยอะ พวกเราต้องช่วยเสี่ยวโจวสักแรง"

"พวกเราคิดทำกันเองแบบนี้ เสี่ยวโจวจะไม่โกรธเหรอ?"

"เสี่ยวโจวเป็นคนยังไง พวกแกยังไม่รู้อีกเหรอ? ตัวเองทำอะไรไปบ้าง เขาไม่เคยคิดจะพูด ไม่อยากพูดถึงด้วยซ้ำ เด็กซื่อๆ แบบนั้น จะไปหวังให้เขาออกมาแก้ต่างให้ตัวเองได้ยังไง?"

"จริงด้วย เรื่องนี้น่ะ มีแต่พวกเราเท่านั้นแหละที่ต้องออกโรง"

พอทุกคนมีเรื่องค้างคาในใจ เวลาเจอกับหลินโจวตามทาง สีหน้าก็เลยดูไม่ค่อยเป็นธรรมชาติ

จากที่เคยจับกลุ่มคุยอะไรกันอยู่ริมทาง พอมองเห็นรถตู้ของหลินโจวแต่ไกล ก็พากันหยุดคุยทันที

ไม่แตกฮือแยกย้ายกันไป ก็ปั้นยิ้มแห้งๆ ส่งให้

กะจะรีบหลอกล่อให้หลินโจวรีบไปไวๆ

หลินโจวไม่ได้เก็บมาใส่ใจ ยิ้มทักทายเสร็จก็ขับผ่านไป

แต่ภาพเหตุการณ์เหล่านี้พอไปปรากฏในสายตาชาวเน็ต มันกลับดูไม่ธรรมดาขึ้นมาเสียแล้ว

เมื่อก่อนเวลาชาวบ้านเจอหลินโจวตามทาง แทบจะเหมือนเห็นลูกแท้ๆ เห็นพี่น้องร่วมสายเลือด สนิทสนมกันจนบรรยายไม่ถูก

แต่ตอนนี้กลับเปลี่ยนไปคนละคน มันช่างน่าสงสัยเหลือเกิน

[หรือว่าเรื่องที่ลือกันว่าหมอโจวผูกขาดจะรู้ไปถึงหูพวกชาวบ้านแล้ว?]

[พวกเขาไม่เข้าใจคำว่าผูกขาดหรือเปล่า ฉันช่วยอธิบายให้ได้นะ พวกเขาต้องเข้าใจหมอโจวผิดแน่ๆ]

[แย่แล้ว ฉันรู้สึกเหมือนท่าทางของพวกเขา กำลังวางแผนร้ายอะไรกันอยู่เลย]

[หมอโจวจะไม่เป็นอะไรใช่ไหมเนี่ย?]

ในทางกลับกัน พวกเพจปั่นกระแสนี่ดีใจจนเนื้อเต้น

รีบประโคมข่าวใหญ่โตทันที อ้างว่าการกระทำของหมอโจวก่อให้เกิดความไม่พอใจอย่างรุนแรง ชาวบ้านเตรียมจะรวมตัวกันไปเอาเรื่องแล้ว

บริษัทอินฟลูฯ ยิ่งได้ใจ สั่งพนักงานทุกคนอยู่ทำโอทีคืนนี้ทันที

ต้องโหมกระพือเรื่องนี้ให้เป็นเรื่องใหญ่โตบนโลกออนไลน์ให้ได้

และก็เป็นไปตามคาด ในคืนนั้นเอง

หัวข้อ "หมอสัตว์ผูกขาดทำชาวบ้านเดือด เตรียมรวมตัวเอาเรื่อง" ก็พุ่งทะยานติดเทรนด์ค้นหายอดนิยม

ประเด็นร้อนฉ่าข้ามคืนจนลุกเป็นไฟไปทั่ว

พอถึงเช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ตอนที่หลินโจวเปิดอุปกรณ์ไลฟ์สดตามปกติและเตรียมตัวจะออกไปตรวจรักษาสัตว์

ในห้องไลฟ์ก็มีผู้คนแออัดยัดเยียดกันจนแน่นขนัดแล้ว

ส่วนใหญ่ล้วนตามกลิ่นดราม่าบนอินเทอร์เน็ตมาเพื่อรอดูเรื่องสนุกของหมอโจว

เหล่าแฟนคลับต่างกังวลจนแทบกินมื้อเช้าไม่ลง

แทบอยากจะทะลุหน้าจอ โผล่ออกไปเตือนหลินโจวให้รู้ตัว

เสียดายที่กำแพงมิติมันพังทะลุไม่ได้

หน้าประตูรั้วบ้านของหลินโจว

ไป๋เซี่ยวยังคงเกาะติดแม่หลินซิ่วกับน้าหลินโจวไม่เลิก

"หนูหายดีเกือบหมดแล้วจริงๆ นะ แค่ยังมีไข้รุมๆ อยู่นิดเดียวเอง"

เธอยกนิ้วโป้งขึ้นมา ประกบเข้ากับปลายนิ้วก้อย

"แค่นิดเดียวจริงๆ ไม่ส่งผลอะไรหรอก ให้หนูไปกับน้าเถอะนะ~~"

"ไม่ได้" สองพี่น้องปฏิเสธพร้อมกันเป็นเสียงเดียว

"แกเปราะบางเบอร์นี้ ไข้สูงเดี๋ยวเป็นเดี๋ยวหาย กว่าอุณหภูมิจะลดลงมาได้ ยอมให้ลงจากเตียงมาเดินเหินได้ก็นับว่าปรานีสุดๆ แล้ว ยังคิดจะออกไปตากลมข้างนอกอีกเหรอ?"

หลินโจวพูดจบ ก็ดึงฮู้ดเสื้อกันหนาวขนเป็ดของไป๋เซี่ยวขึ้นมาคลุมหัวเธออย่างรำคาญใจ

"ไม่ต้องมาต่อรอง"

ไป๋เซี่ยวเบะปาก ทำหน้าบูดบึ้งอย่างสุดแสนจะอัดอั้น

เธอนอนซมอยู่บนเตียงมาเกือบอาทิตย์แล้วนะ

ไม่ให้ลงจากเตียงยังพอทำเนา แต่นี่ไม่ให้เล่นมือถือด้วย

เห็ดจะงอกบนตัวอยู่แล้วเนี่ย!

หลินโจวไม่สนใจเธอ หมุนตัวเตรียมจะขึ้นรถออกเดินทาง

ทันใดนั้นเอง บนถนนไม่ไกลนักก็มีคุณป้าคนหนึ่งเดินตรงเข้ามา

"เสี่ยวโจว! เสี่ยวโจว! รอก่อน!"

พอเห็นหลินโจวจะไป คุณป้าก็รีบสาวเท้าเข้ามาด้วยท่าทางหอบเหนื่อย

หัวใจของชาวเน็ตในห้องไลฟ์พลันกระตุกวูบลงไปอยู่ที่ตาตุ่มทันที

[ชิบหายแล้ว คงไม่ใช่ว่ามีชาวบ้านทนไม่ไหว จนต้องบุกมาเคลียร์กับหมอโจวถึงบ้านหรอกนะ?]