บทที่ 73 หลิน มีเกลันเจโล โจว!

วัวแก่ที่ป่วยเองก็ดูซึมไปไม่น้อย

มันขยับกีบไปมาอย่างกระวนกระวาย

ท่าทางจะเจ็บมาก แถมยังดูคล้ายจะรู้สึกอับอายอยู่หน่อยๆ ด้วย

หลินโจวลูบหัวมันเบาๆ เพื่อปลอบประโลม

"ไม่เป็นไรนะ เดี๋ยวผมรักษาให้หายดีเลย"

พูดจบ หลินโจวก็หันไปบอกป้ากั๋วหัว "ป้าครับ ที่บ้านพอมีเศษผ้าไม่ใช้แล้วบ้างไหมครับ ผมจะเย็บถุงเท้าให้วัวแก่สักสองสามคู่"

ไป๋เซี่ยว "เอ๊ะ?" เย็บถุงเท้าเหรอ

ใช่ถุงเท้าแบบที่เธอคิดจริงๆ หรือเปล่าเนี่ย

ฝ่ายป้ากั๋วหัวไม่ได้สงสัยอะไร พอหลินโจวเอ่ยปาก แกก็รีบตอบรับแล้วเดินเข้าไปหาเศษผ้าในบ้านทันที

ไม่นานนัก ผ้าเก่าๆ สีเทาหม่นสองสามผืนก็ถูกนำออกมา

หลินโจวไม่รอช้า พอกะขนาดคร่าวๆ ไม่กี่ที ก็หยิบเข็มกับด้ายจากกล่องเครื่องมือมานั่งเย็บอย่างตั้งอกตั้งใจ

ไป๋เซี่ยว "?"

ห้องไลฟ์: 【??】

หลินโจวสัมผัสได้ถึงสายตาอันเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม จึงปรายตามองไป๋เซี่ยวแวบหนึ่ง

"ถุงเท้ากันเชื้อโรคหลังผ่าตัดของวัวแก่น่ะ แกอยากได้ด้วยเหรอ"

ไป๋เซี่ยว "…" เอิ่ม คงไม่ต้องหรอกค่ะน้า

ชาวเน็ตในห้องไลฟ์ยิ่งตะลึงเข้าไปใหญ่

【เย็บถุงเท้าจริงด้วยเว้ย หมอโจวมีฝีมือเย็บปักถักร้อยด้วยเหรอเนี่ย?】

【ฉันบอกแล้วไงว่าหมอโจวงานนอกก็เป๊ะ งานบ้านก็เลิศ เมื่อกี้ใครเถียงฉันฮะ ออกมารับการลงโทษซะดีๆ!】

【ต้องยอมรับเลยว่าหมอโจวนี่แม่ศรีเรือนตัวจริง แม่ฉันยังไม่เคยเย็บถุงเท้าขาดให้ฉันเลย (วันๆ เอาแต่อิจฉาวัว.jpg)】

อาศัยจังหวะนี้ ไป๋เซี่ยวก็กลั้นหายใจแล้วชะโงกหน้าไปถามป้ากั๋วหัว

“ยายคะ คอกวัวบ้านยายเนี่ย… ปกติไม่ค่อยได้ทำความสะอาดเหรอคะ?”

ป้ากั๋วหัวทัดผมเข้าหลังใบหูด้วยความกระอักกระอ่วน

“ตากั๋วหัวของหนูนอนเป็นอัมพาตมาสองปีแล้ว ในบ้านก็เหลือแค่ยายคนเดียวที่ยังพอขยับแข้งขยับขาทำงานได้”

“ไม่กี่เดือนก่อน โรคปวดเอวเรื้อรังของยายดันกำเริบขึ้นมาอีก หมอกำชับนักหนาว่าห้ามก้มทำงานหนัก ให้พักฟื้นอย่างเดียว”

ป้ากั๋วหัวถอนหายใจพลางยิ้มเจื่อน “มันจนปัญญาจริงๆ”

ไป๋เซี่ยวได้ยินเข้าก็ร้อง “อ๋อ…” เสียงแผ่ว

“เป็นแบบนี้นี่เอง”

คราวนี้กลายเป็นเธอเองที่หน้าแดงก่ำขึ้นมา

ถ้ารู้ล่วงหน้า เธอคงไม่แสดงสีหน้ารังเกียจออกนอกหน้าขนาดนั้น

ไป๋เซี่ยวรู้สึกเก้อเขินจนพูดไม่ออกไปชั่วขณะ

โชคดีที่งานฝีมือของหลินโจวคล่องแคล่วรวดเร็วเป็นบ้า ขยับมือฉับๆ ไม่กี่ที ถุงเท้าทั้งสี่ข้างก็เสร็จเรียบร้อย

อันที่จริงวัวแก่ติดเชื้อแค่สองกีบ

แต่ในเมื่อมีสี่กีบ มันก็ต้องใส่ให้ครบเซตถึงจะดูดีมีระดับ

หลินโจวชูถุงเท้าขึ้นมาแกว่งไปมา สีหน้าบ่งบอกว่าพึงพอใจสุดๆ

พอเตรียมการขั้นหลังผ่าตัดเสร็จสรรพ เขาก็เริ่มเตรียมตัวสำหรับการผ่าตัดจริง

หลินโจวกวาดสายตามองไปรอบๆ คล้ายกำลังมองหาอะไรบางอย่าง

ป้ากั๋วหัวเห็นดังนั้นก็เข้าใจทันที “เสี่ยวโจว มองหาเครื่องมืออยู่ใช่ไหม ในบ้านมีหินเจียรอยู่นะ”

หลินโจวส่ายหน้า “หินเจียรใช้ไม่ได้ครับ”

ไป๋เซี่ยวหาจังหวะแทรกบทสนทนาได้ในที่สุด

เธอถามอย่างแปลกใจ “หินเจียรขนาดหินแข็งๆ ยังตัดขาดเลย กีบวัวจะตัดไม่เข้าได้ยังไงกันคะ?”

เธอรู้จักเครื่องมือชิ้นนั้นอยู่ ตอนเด็กๆ เคยเห็นคุณตาใช้อยู่บ่อยๆ

แค่เสียบปลั๊กปุ๊บมันก็หมุนติ้วอย่างเร็ว ตัดหินตัดอะไรก็ขาดกระจุยไม่ใช่เหรอ

สายตาของหลินโจวยังคงกวาดมองไปรอบลานบ้าน พลางอธิบายให้ไป๋เซี่ยวฟัง

"เพราะมันหมุนเร็วเกินไปนั่นแหละ ใบเจียรพวกนี้ไม่ได้มีไว้ตัดกีบวัว มันแตกง่าย ค่อนข้างอันตราย"

พูดจบ สายตาของเขาก็ไปหยุดอยู่ที่เคียวเล่มหนึ่งซึ่งพิงอยู่ข้างกำแพง

"ใช้เคียวนี่แทนแล้วกันครับ"

ในเมื่อหลินโจวเป็นคนเลือก ย่อมไม่มีใครคิดสงสัย

เพราะจะมีใครรู้ลึกรู้จริงไปกว่าเขาอีกล่ะ?

เมื่อตัดสินใจได้ หลินโจวก็ฉีดยาสลบให้วัวแก่อย่างรวดเร็ว

อาศัยช่วงที่ยายังไม่ออกฤทธิ์ จูงมันออกมาตรงลานโล่งนอกคอก แล้วผูกไว้กับราวเหล็ก

พอเตรียมทุกอย่างเสร็จสรรพ ฤทธิ์ยาก็เริ่มทำงานพอดี

วัวแก่ค่อยๆ หลับตาพริ้ม แล้วล้มตัวลงนอนตะแคงกับพื้น

ครู่ต่อมา เสียงกรนฟี้ๆ ก็ดังแว่วออกมา

【555 หลับปุ๋ยไวเกิ๊น】

【รถไถที่ไหนวิ่งผ่านวะเนี่ย?】

【วัว: แกสิรถไถ รถไถกันทั้งบ้านแกนั่นแหละ!】

【นึกว่าพ่อฉันมาเอง พ่อฉันเวลานอนกลางคืนก็เสียงแบบนี้เป๊ะ ไม่มีแผ่วเลย!】

【หมาเชาเชาที่บ้านฉันก็กรนเสียงประมาณนี้เหมือนกัน (ตัดพ้อ.jpg)】

【?? กะอีแค่เสียงกรน ลามไปเทียบกับพ่อตัวเองเลยเหรอ??】

ไป๋เซี่ยวกับป้ากั๋วหัวหัวเราะจนตาหยี

พลอยทำให้บรรยากาศตึงเครียดก่อนผ่าตัดผ่อนคลายลงไปโข

อันที่จริงก็ไม่มีอะไรต้องกังวลอยู่แล้ว ในเมื่อคนที่ลงมือคือหลินโจว

อย่างน้อยป้ากั๋วหัวก็ไว้ใจเต็มร้อย

เมื่อได้ยินเสียงกรนสนั่นของวัวแก่ หลินโจวก็แอบอมยิ้มตรงมุมปาก ก่อนจะเริ่มลงมือผ่าตัด

แม้จะเรียกว่าผ่าตัด แต่จริงๆ ไม่ถึงขั้นต้องผ่าท้องควักไส้อะไร

แค่ต้องใช้เคียวค่อยๆ เฉือนแต่งกีบวัวออกทีละชั้น

เศษกีบวัวร่วงหล่นลงมาทีละแผ่น สภาพด้านในจึงค่อยๆ เผยให้เห็น

ไป๋เซี่ยวนั่งยองๆ ถือกล้องไลฟ์อยู่ข้างหลินโจว

พอเห็นภาพตรงหน้าก็ขมวดคิ้วแน่น พยายามกลั้นสุดชีวิตไม่ให้ขย้อนของเก่าออกมา

เพราะข้างในกีบวัวติดเชื้อจนเน่าเปื่อยไปหมดแล้ว

หลินโจวเองก็ขมวดคิ้วเช่นกัน แต่ไม่ใช่เพราะสะอิดสะเอียน ทว่าสงสารวัวแก่ตัวนี้มากกว่า

กีบคู่นี้ไม่รู้ต้องแช่อยู่ในหลุมปัสสาวะมานานเท่าไรแล้ว

หลังจากเฉือนส่วนผิวหน้าออก เขาก็หยิบมีดเล่มเล็กออกมาอีกด้าม

พอฆ่าเชื้อเสร็จ หลินโจวก็ใช้มันค่อยๆ เล็มเก็บรายละเอียดส่วนที่ติดเชื้อทีละนิด

คว้านหนองจากแผล เฉือนเนื้อเน่าทิ้ง

ทุกการลงมีดทั้งเชื่องช้าและประณีต

ราวกับสิ่งที่อยู่ในมือไม่ใช่กีบวัวเน่าๆ แต่เป็นประติมากรรมชิ้นเอกฝีมือมีเกลันเจโล

ไป๋เซี่ยวรู้สึกว่ากระทั่งลมหายใจของตัวเองยังพลอยแผ่วช้าลงตามไปด้วย

เวลาคล้ายหยุดนิ่งอยู่ที่ปลายมีดเล่มนั้น

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไร หลินโจวถึงได้เก็บกวาดจนเกลี้ยงเกลาแล้ววางมีดลง

ไป๋เซี่ยวกับคนดูในห้องไลฟ์ต่างพากันถอนหายใจโล่งอกยาวเหยียด

【ประณีต·กีบวัว·งานศิลป์ คลอดออกมาสดๆ ร้อนๆ!】

【ฉันถึงกับตาลาย คิดว่ากีบวัวป่วยนี่เป็นของล้ำค่าประเมินมูลค่าไม่ได้ไปซะแล้ว】

หลังล้างทำความสะอาดเบื้องต้น หลินโจวก็หยิบขวดยาสีดำมะเมื่อมออกมา เทลงบนผ้าก๊อซ

ผ้าก๊อซถูกย้อมจนกลายเป็นสีน้ำตาลอมดำ

จากนั้นเขาก็ถือผ้าก๊อซ ปาดทาลงบนกีบวัวไปมาอย่างคล่องแคล่ว

ไป๋เซี่ยว "…"

เมื่อกี้ยังเป็นมีเกลันเจโลอยู่เลย ไหงตอนนี้กลายสภาพเป็นเด็กขัดรองเท้าไปซะได้

ทว่าชาวเน็ตในห้องไลฟ์กลับเล่นตามน้ำกันสุดๆ

【ท่านปรมาจารย์ ข้าพเจ้าตื่นรู้แล้ว! นี่มันขี้ผึ้งต่อกระดูกหยกดำในตำนานชัดๆ!】

【หากไม่ทิ้งขี้ผึ้งต่อกระดูกหยกดำไว้ ก็อย่าหวังว่าจะได้ก้าวลงจากเขาบู๊ตึ๊ง!】

【เตี๋ยเมี่ยงบอกว่า คุณชาย ท่านเรียกใครว่าขี้ผึ้งต่อกระดูกหยกดำกันหืม?】

【!! ย้อนวัยกลับไปยุคดาบมังกรหยกเลย!!】

【666 สมกับเป็นหมอโจว แม้แต่ขี้ผึ้งต่อกระดูกหยกดำในตำนานก็ยังมี!】

ไป๋เซี่ยว "…"

แม่จ๋า หนูเจอพวกติ่งคลั่งจนสมองไหลตัวเป็นๆ เข้าให้แล้ว!

เสียงกรนของวัวแก่ยังคงดังสนั่น หลินโจวก็จัดการกีบวัวอีกข้างเสร็จเรียบร้อยพอดี

พอฆ่าเชื้อเสร็จเรียบร้อย หลินโจวก็สวมถุงเท้าให้วัวแก่ครบทั้งสี่ข้าง

แถมยังใส่ใจมัดแน่นหนา ผูกเป็นโบไว้ตรงขอบถุงเท้าทั้งสี่ข้างอย่างประณีต

ไป๋เซี่ยว “??”

ไอ้โบที่ดูคุ้นตานี่มันอะไรกัน

นี่เธอไปล่วงรู้รสนิยมลับๆ ของน้าเข้าแล้วเหรอเนี่ย?!

กระทั่งหลินโจวฉีดยาแก้ฤทธิ์ยาสลบให้วัวแก่อีกหนึ่งเข็ม

เสียงกรนสนั่นหวั่นไหวถึงค่อยๆ เบาลง แล้วเงียบเสียงไปในที่สุด

ครู่ต่อมา วัวแก่ก็ลืมตาขึ้นอย่างสะลึมสะลือ

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะได้ออกจากคอกวัวมาข้างนอก หรือรู้ว่ากีบเท้าตัวเองหายดีแล้วกันแน่

เอาเป็นว่ามันดูคึกคักเป็นพิเศษ ดีใจจนกระโดดหยอยๆ อยู่กับที่

พอหลินโจวช่วยป้ากั๋วหัวทำความสะอาดคอกวัวเสร็จเรียบร้อยแล้วจูงมันกลับเข้าไป วัวแก่ก็ดีใจจนแทบจะกระโดดตัวลอยสูงสามจั้ง

“ถ้าไม่ใช่เพราะเห็นขนาดตัว คงนึกว่าเป็นลูกวัวบ้านไหนเสียอีก ดีดอะไรขนาดนั้น” ไป๋เซี่ยวอดขำไม่ได้

ส่วนวัวตัวอื่นๆ ในคอกก็ดูจะอารมณ์ดีไม่แพ้กัน

คงเพราะสภาพแวดล้อมความเป็นอยู่ดีขึ้นละมั้ง

อย่างน้อยก็ไม่ต้องมาสัมผัสประสบการณ์แบบ ‘มีเกลันเจโล’ กันถ้วนหน้าอีก

ป้ากั๋วหัวรู้สึกซาบซึ้งในตัวหลินโจวมาก

อยากจะรั้งให้อยู่กินข้าวด้วย แต่ก็ยังไม่ถึงมื้ออาหาร

สุดท้ายจึงเดินกลับเข้าไปในครัวแล้วหยิบหมั่นโถวถุงใหญ่ออกมา

“เสี่ยวโจว เอาไปกินนะ ลำบากเธอจริงๆ”

“ป้าก็ไม่มีอะไรจะให้ เงินเธอก็ไม่ยอมเอา งั้นรับหมั่นโถวไปเถอะนะ ป้าเพิ่งนึ่งเสร็จเมื่อเช้านี้เอง”

หลินโจวไม่ปฏิเสธให้เสียน้ำใจ เขารับถุงหมั่นโถวใบโตมาแล้วยัดใส่อ้อมอกของไป๋เซี่ยวอย่างคล่องมือ

“ขอบคุณครับป้า พอดีเจ้าเด็กตะกละนี่ชอบกินอยู่พอดีเลย”

ไป๋เซี่ยวโดนก้อนแป้งสีขาวพูนตาบดบังทัศนวิสัยจนมิด “…”

ใครเป็นเด็กตะกละ ไม่รู้ ไม่ชี้ ไม่เห็นได้ยิน

งั่ม! หมั่นโถวลูกใหญ่นี่หอมชะมัด!

พริบตาเดียว ตะวันก็คล้อยต่ำลงจนลับฟ้า

ความมืดเข้าปกคลุม

ภารกิจทั้งหมดตามตารางวันนี้เสร็จสิ้นเรียบร้อย หลินโจวจึงพาไป๋เซี่ยวกลับไปกินข้าวเย็นที่บ้าน

พอกินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากันเสร็จ ก็ยังไม่ถึงสองทุ่มดี

ในจังหวะที่ไป๋เซี่ยวกำลังโอ้เอ้เตรียมจะปิดไลฟ์ หลินโจวก็หันไปมองหน้ากล้องแล้วพูดขึ้นมาดื้อๆ

“ไหนๆ วันนี้ก็เลิกงานเร็ว เรามาไลฟ์คุยกันรอบพิเศษสักหน่อยดีกว่าครับ”

“ทุกคนเข้ามาดูไลฟ์ของผมกันตลอด แต่ผมยังไม่เคยทักทายทุกคนอย่างเป็นทางการเลยสักครั้ง”

“ถือโอกาสในค่ำคืนนี้ ผมจะมาตอบคำถามที่ทุกคนสงสัยกัน และอยากขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนและความรักที่มีให้กันมาตลอดด้วยครับ”

การกระทำกะทันหันของหลินโจวทำเอาไป๋เซี่ยวอ้าปากค้างจนคางแทบหลุด

ถ้าจำไม่ผิด ตลอดสองเดือนกว่าๆ ที่เริ่มไลฟ์มา นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่น้ามายืนประจันหน้ากับกล้องแล้วคุยกับชาวเน็ตตรงๆ แบบนี้?

เกิดอะไรขึ้นเนี่ย น้าคิดตกแล้วเหรอ

อยากจะผันตัวมาเป็นอินฟลูเอนเซอร์เต็มตัวแล้วหรือไง

แต่ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม ในห้องไลฟ์ตอนนี้ บรรดาชาวเน็ตต่างก็เฮกันลั่นจนคอมเมนต์เดือดพล่านไปหมดแล้ว

[ดีเลยๆ ตอนนี้ต้องการให้หมอโจวมารักษาหัวใจที่แหลกสลายจากการโดนลูกค้าแก้งานทั้งวันอย่างด่วน!]

[ถามอะไรก็ได้หมดเลยเหรอคะ ทั้งส่วนสูง น้ำหนัก อายุ ราศี กรุ๊ปเลือด MBTI แล้วก็ชอบคนแบบไหน สาวฉงชิ่งพอจะรับพิจารณาบ้างไหมเอ่ย?]

[ฮ่าๆ ลองถามหมอโจวดูสิว่าชอบสาวดุแบบ ‘นับหนึ่งถึงสาม’ ไหม]

[เริ่มตอนไหนคะเนี่ย? (ภาพกรี๊ด.jpg) ฟังสดๆ ตรงหน้าได้ไหม ขอพิกัดที ฉันยอมนั่งแท็กซี่ไปหาเลย!]

[คอมเมนต์บนเก็บอาการหน่อยจ้ะ เสียงดีดลูกคิดดังกระเด็นมาโดนหน้าฉันแล้วเนี่ย!]