ตอนที่ 95
บทที่ 95 มี แต่ไม่มาก
minibunny · 6,399 ตัวอักษร
"ม้าลาย ตามฉันมา" หวังเทียนสั่งการสั้นกระชับผ่านชุดหูฟัง ยังดีที่ชุดหูฟังทางยุทธวิธีนี้ตัดเสียงรบกวนและรับเสียงได้ยอดเยี่ยม ไม่อย่างนั้นในสภาพแวดล้อมแบบนี้ เขาคงต้องแหกปากตะโกนสถานเดียว
หวังเทียนพาม้าลายเริ่มเคลื่อนตัวขึ้นไปด้านบนท่ามกลางห่ากระสุน
ปัง!
ศูนย์เล็งลั่นไกอีกนัด ศัตรูคนหนึ่งในทีมของแพยองวานที่ซ่อนอยู่หลังต้นไม้ เพิ่งจะโผล่ตัวเตรียมยิง ก็ถูกกระสุนเจาะทะลุกลางอกทันที
แรงปะทะมหาศาลซัดร่างนั้นหงายหลังกลิ้งไปหนึ่งตลบ ก่อนจะโดนกระสุนจากปืนเอ็มเค 48 กราดซ้ำไปอีกหลายนัด พอนิ่งสนิท สภาพร่างก็แหลกเละแทบดูไม่จืด
ศูนย์เล็งไม่หยุดแช่อยู่กับที่ เขาเคลื่อนตัวต่อทันทีเพื่อตามหาสไนเปอร์ของอีกฝ่าย
หลังจากมาถึงตำแหน่งที่เล็งไว้ ตอนแรกเขาตั้งใจจะเก็บพลปืนกลของฝ่ายตรงข้ามก่อน แต่มุมนั้นอับสายตาเกินไป แม้จะขยับเปลี่ยนมุมแคบๆ อยู่หลายรอบ ก็ยังไม่สามารถลากอีกฝ่ายเข้ามาในแนวยิงได้
เขาทำได้เพียงยิงหยั่งเชิงไปทางนั้นหนึ่งนัด เพื่อขู่ให้อีกฝ่ายผวาจนต้องหยุดยิงไปชั่วขณะ
ในสนามรบ พลปืนกลที่สาดกระสุนเต็มพิกัดแทบไม่ต่างจากเครื่องจักรสังหาร และเป็นเป้าหมายหลักที่พลซุ่มยิงต้องจัดการเป็นอันดับแรก
"หมายเลขเก้า เก็บมันซะ!" แพยองวานตะโกนลั่นวิทยุสื่อสาร
หมายเลขเก้าที่คอยหาจังหวะอยู่ไม่ไกล พอได้ยินคำสั่งของแพยองวานก็กัดฟันขยับขึ้นไปด้านบนอีกครั้ง
แรงอัดจากลูกระเบิดสองลูกเมื่อครู่ยังทำให้เขารู้สึกพะอืดพะอมอยากจะอาเจียนอยู่เลย
เขารู้ดีว่าอวัยวะภายในของตัวเองอาจบอบช้ำจากแรงระเบิด แต่เขาไม่มีเวลาพัก เพื่อนร่วมทีมกำลังต้องการเขา
"ไม้ขีด ทางนั้นเป็นไงบ้าง" หวังเทียนเอ่ยถามระหว่างเคลื่อนที่
"ไม่เป็นไร" ไม้ขีดตอบหน้านิ่งพลางลั่นไกยิงสวน
เมื่อครู่มีกระสุนแฉลบพุ่งเข้าใส่ต้นแขนขวาของเขา โชคดีที่พอย้อนทิศทางมาแล้วแรงปะทะลดลงไปมาก หัวกระสุนเลยฝังลงไปตื้นๆ
จนกระทั่งรู้สึกว่ากระสุนในซองใกล้จะหมด เขาถึงอาศัยจังหวะเปลี่ยนซองกระสุนทำแผลห้ามเลือดแบบลวกๆ
"รถแทรกเตอร์ ระวังทิศสิบนาฬิกา มีคนกำลังแอบย่องเข้ามาทางนั้น" เสียงของกุหลาบดังขึ้น
สิ่งที่อันตรายที่สุดของการรบในป่าคือ บางครั้งคุณไม่รู้เลยว่าศัตรูซ่อนตัวอยู่ตรงไหน เพราะมีที่ให้หลบกำบังเยอะเกินไป
รถแทรกเตอร์ได้ยินที่กุหลาบเตือนก็เอื้อมมือไปตบกล้วยที่อยู่ข้างๆ จากนั้นก็เริ่มเคลื่อนตัวต่ำลงไป
พอปรับเข้าตำแหน่งได้ รถแทรกเตอร์ยังไม่ทันเห็นตัวคนชัดเจนก็เริ่มยิงกดดันทันที
เขาไม่มีทางยอมให้อีกฝ่ายประชิดเข้ามาในระยะ 30 เมตรเด็ดขาด นั่นคือเส้นตาย
ทว่าอีกฝ่ายดูเหมือนจะมีแรงแขนดีไม่เบา ขว้างระเบิดมือสองลูกข้ามมาจากระยะกว่า 40 เมตร
แม้ลูกหนึ่งจะชนกิ่งไม้ แต่อีกลูกกลับตกลงห่างจากรถแทรกเตอร์ไม่ถึง 10 เมตร
"ระเบิด!" รถแทรกเตอร์ตะโกนลั่นก่อนจะทิ้งตัวหมอบราบลงกับพื้นทันที
กุหลาบกับไม้ขีดที่อยู่สูงขึ้นไปก็ก้มตัวหมอบลงตามสัญชาตญาณ
ตูม!
เสียงระเบิดกึกก้อง รถแทรกเตอร์สะบัดเศษดินออกจากตัว ก่อนจะเปลี่ยนเป็นท่านั่งยองแล้วสาดกระสุนต่อ
จังหวะนั้นหวังเทียนพาม้าลายรุกคืบไปข้างหน้า อีกแค่นิดเดียวเขาก็จะอ้อมไปอยู่ทางซ้ายบนของพวกแพยองวานได้ และจากจุดนั้นจะสร้างแรงคุกคามมหาศาลให้อีกฝ่าย
ดาดาดา
กระสุนชุดหนึ่งพุ่งเข้าเจาะลำต้นไม้ใหญ่ใกล้จุดที่หวังเทียนกับม้าลายอยู่
ทั้งสองคนชะงักฝีเท้าทันที ต่างแยกย้ายหลบเข้าหลังต้นไม้ที่ใกล้ที่สุด
หวังเทียนชะโงกหน้าออกไปดูแวบหนึ่ง
ดาดาดา
กระสุนอีกหลายนัดพุ่งเฉียดมา เศษเปลือกไม้กระจุยกระจาย หวังเทียนรีบหดหัวกลับเข้ามาทันที
หวังเทียนส่งสัญญาณมือให้ม้าลายหลายท่า พอม้าลายพยักหน้ารับว่าเข้าใจ หวังเทียนก็สูดหายใจเข้าลึก
จากนั้นหวังเทียนก็พุ่งหลอกออกไปข้างหน้าจังหวะหนึ่งแล้วดึงตัวกลับ พอสบช่องว่างระหว่างที่อีกฝ่ายยิงเป็นชุด เขาก็พุ่งพรวดออกไปทันที ม้วนตัวหนึ่งตลบเข้าไปหมอบอยู่หลังขอนไม้ใหญ่ที่ล้มขวางทาง
ห่ากระสุนพุ่งเจาะขอนไม้เหนือศีรษะหวังเทียนเป็นชุด ม้าลายอาศัยจังหวะนั้นควักระเบิดสังหารขว้างข้ามไปทันที
มีเงาร่างหนึ่งรีบพุ่งพรวดออกมาจากด้านหน้า
ตูม
พร้อมๆ กับเสียงระเบิด มีเสียงครางฮึดในลำคอดังขึ้น หมายเลขเจ็ดล่าถอยกลับไปซ่อนตัวได้อีกครั้ง
"หมายเลขเจ็ดโดนยิง มีศัตรูมาจากทิศสิบนาฬิกา"
หมายเลขเจ็ดรีบรายงานผ่านชุดหูฟังพลางจัดการบาดแผลที่ขาซ้ายซึ่งมีเลือดไหลทะลัก พูดจบเขาก็กัดฟันลุกขึ้นยิงสกัดอีกรอบ เขาจะปล่อยให้อีกฝ่ายขยับเข้ามาใกล้กว่านี้ไม่ได้
"หมายเลขห้า ไปเสริมหมายเลขเจ็ด" แพยองวานที่ซ่อนอยู่หลังต้นไม้ตะโกนบอกหมายเลขห้าที่อยู่ไม่ไกล
พอหมายเลขห้าเริ่มเคลื่อนที่ แพยองวานก็ยิงตอบโต้ไปพลางเริ่มร้อนใจขึ้นมา
คู่ต่อสู้คราวนี้ไม่ธรรมดา ไม่เหมือนกับพวกที่เคยเจอในการซ้อมรบหรือภารกิจต่อต้านการก่อการร้ายที่ผ่านมาเลยสักนิด
ปะทะกันยังไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ทีมของเขาตายไปแล้วสอง บาดเจ็บจนหมดสภาพรบอีกหนึ่ง เมื่อดูจากอำนาจการยิงของฝ่ายศัตรู ฝั่งนั้นแทบไม่น่าจะมีความสูญเสียหนักหนาอะไรเลย
เขารู้ดีว่าตัวเองเจอตอเข้าให้แล้ว ประสบการณ์ของอีกฝ่ายเหนือกว่าทีมของเขาอย่างเห็นได้ชัด แถมอาวุธยุทโธปกรณ์ก็ไม่ได้ด้อยไปกว่ากันเลย
แค่เสียงปืนที่เขาจำได้ก็มีทั้งที 5000 และเอ็มเค 48 เข้าไปแล้ว ส่วนปืนเล็กยาวนั้นเขาฟังไม่ออกจริงๆ เพราะอีกฝ่ายติดท่อเก็บเสียง อีกอย่างปืนขนาดกระสุน 5.56 มิลลิเมตรมันมีเกลื่อนกลาดไปหมด
"หมายเลขเก้า เจอสไนเปอร์ฝั่งมันหรือยัง" แพยองวานเริ่มร้อนรน ตอนนี้เขาต้องการการยิงสนับสนุนจากพลซุ่มยิงของตัวเองอย่างยิ่ง
"ยังครับ อีกฝ่ายเขี้ยวลากดินมาก" หมายเลขเก้าที่แอบอยู่หลังก้อนหินใหญ่กระซิบตอบ พลางกวาดสายตามองผ่านกล้องเล็งอย่างรวดเร็ว
เขาจับน้ำเสียงร้อนรนของแพยองวานได้ แต่ในฐานะพลซุ่มยิงมืออาชีพ สภาพจิตใจที่นิ่งและสุขุมทำให้เขาไม่วอกแวก เพียงแต่เขารู้ดีว่าตัวเองต้องเร่งมือแล้ว
ฝ่ายตรงข้ามเป็นมือเก๋า กับดักทั่วไปใช้ไม่ได้ผล เขาคงต้องยอมเสี่ยงดวงสักตั้ง
ปีที่แล้วเขาเพิ่งคว้าตำแหน่งรองแชมป์การแข่งยิงปืนของกองทัพบกมาหมาดๆ แถมตอนนั้นปืนที่ใช้แข่งยังมีปัญหานิดหน่อย ไม่อย่างนั้นใครจะได้แชมป์ก็ยังไม่แน่
แม้จะรู้ว่าอีกฝ่ายฝีมือไม่เบา แต่เขาก็มั่นใจในตัวเองมากกว่า ซึ่งนี่ก็เป็นสันดานเสียของพวกพลซุ่มยิงทุกคน
เขาชักปืนพกประจำกายออกมายิงเป็นจังหวะส่งสัญญาณลับที่มีแต่สไนเปอร์ด้วยกันเท่านั้นที่จะเข้าใจ จากนั้นก็หลบเข้าที่กำบังอีกครั้ง
"จะดวลสไนเปอร์งั้นเหรอ น่าสนใจดีนี่" ศูนย์เล็งที่อยู่ห่างออกไป 500 เมตรจับรหัสนั้นได้ท่ามกลางเสียงปืนที่สับสนปนเป เขายิ้มเยาะในลำคอเบาๆ
จากนั้นเขาก็ชักปืนพกออกมายิงตอบกลับไปสองสามนัด ก่อนจะปลดหมวกนิรภัยวางล่อไว้บนก้อนหิน จัดมุมได้อย่างแนบเนียน ให้โผล่พ้นมาแค่ยอดหมวกนิดเดียวเท่านั้น
แล้วศูนย์เล็งก็ย้ายตำแหน่ง มุดตัวเปลี่ยนจุดซุ่มยิงทันที
การท้าดวลสไนเปอร์ในสนามรบหมายถึง เมื่อสไนเปอร์สองคนต่างฝ่ายต่างหาจังหวะเก็บกันไม่ได้ในเวลาสั้นๆ โดยไม่มีสิ่งรบกวนอื่น และมีเหตุจำเป็นที่ต้องรีบเผด็จศึก ทั้งคู่ก็สามารถเปิดเผยตำแหน่งตัวเอง เลิกขยับหนี แล้วมาวัดกันว่าใครจะล็อกเป้าอีกฝ่ายได้ก่อน
แต่สถานการณ์แบบนี้เกิดขึ้นได้ยากมาก เพราะการประลองระหว่างสไนเปอร์ นอกจากฝีมือแล้ว สิ่งที่วัดกันเป็นหลักคือความอดทน แทบไม่มีโอกาสให้มาเปิดศึกดวลเดี่ยวกันตรงๆ แบบนี้หรอก
หมายเลขเก้าเล่นเล่ห์ หลังจากได้รับสัญญาณตอบกลับ เขาก็รีบเปลี่ยนตำแหน่งทันที จากนั้นก็ตั้งปืนซุ่มยิงเล็งไปยังทิศทางที่ศูนย์เล็งเพิ่งส่งสัญญาณตอบมา
เขาตั้งใจจะใช้ความหยิ่งทะนงของพลซุ่มยิง จัดการศัตรูคนนั้นให้สิ้นซาก!
เขาไม่รู้สึกละอายใจกับการกระทำของตัวเองแม้แต่น้อย นี่คือสนามรบ กลศึกไม่หน่ายเล่ห์ลวง เรื่องนี้เขาร่ำเรียนมาเป็นอย่างดี
ส่วนศูนย์เล็งน่ะเหรอ ไอ้นิสัยหยิ่งทะนงของสไนเปอร์น่ะเขาก็พอมีอยู่หรอก แต่มีไม่เยอะเท่าไหร่…
ดังนั้นในอีก 5 นาทีต่อมา
ปัง!
เสียงปืนดังสนั่นกึกก้อง ในจังหวะที่หมายเลขเก้าเพิ่งจะเหลือบไปเห็นยอดหมวกนิรภัยที่โผล่ออกมานิดเดียวของศูนย์เล็งและกำลังจะล็อกเป้า กระสุนนัดหนึ่งก็พุ่งเข้าฉีกกระชากลำคอของเขาจนแหว่งไปครึ่งหนึ่งในพริบตา
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น