บทที่ 69 แสงสีม่วง

หลี่ฟานกวาดตามองประวัติการแชตแล้วก็อดขำไม่ได้ จากนั้นจึงรีบวิ่งขึ้นชั้นบน

เขาเปิดโน้ตบุ๊ก เชื่อมต่อสัญญาณกล้องวงจรปิดของบ่อตกปลา ไม่นานภาพจากบ่อก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ

หลี่ฟานพยักหน้าอย่างพึงพอใจ เข้าไปดูหลังบ้านของระบบกล้องเพื่อเช็กบันทึกเหตุการณ์เมื่อคืน

ไม่มีบันทึกการตรวจจับความเคลื่อนไหวเลยสักรายการ และไม่มีสัญญาณเตือนภัยด้วย ท่าทางไอ้ขโมยช้อนปลาเมื่อคืนก่อนคงจะเข็ดจนไม่กล้ามาอีกพักใหญ่

เขามองดูภาพบนหน้าจอ เหลือบมองไปทางด้านหลังเพื่อให้แน่ใจว่าประตูปิดสนิทดีแล้ว จึงรวบรวมสมาธิ ไม่นานรีโมตก็ปรากฏขึ้นในมือทันที

ไม่รู้ว่าระยะห่างขนาดนี้ รีโมตจะยังใช้การได้ไหม… เขาคิดพลางกดปุ่มบนรีโมตเบาๆ

โหมดลอยตัวทำงาน ไฟสัญญาณบนรีโมตเริ่มกะพริบ

หลี่ฟานจ้องมองภาพบนหน้าจออย่างใจจดใจจ่อ เฝ้ารออย่างเงียบๆ

"เชี่ยเอ๊ย! ปลาเฉาดำตัวเบ้อเริ่มเลย!"

ยังไม่ทันได้เห็นอะไรบนจอ เสียงร้องอุทานลั่นที่ดังทะลุลำโพงคอมพิวเตอร์ก็ทำเอาหลี่ฟานสะดุ้งโหยง

ในภาพ นักตกปลาตรงจุดตกปลาไม่กี่จุดริมแนวป่าต่างลุกพรึบขึ้นมาพร้อมกัน

"เห็นกับตาแล้วเว้ย! ในนี้มีตัวยักษ์อยู่จริงๆ ว่ะ~"

"ใหญ่เกินไปแล้วมั้งเนี่ย กูว่าคันเบ็ดกูเอาไม่อยู่แน่ๆ"

"มึงใช้คันสี่จุดห้าเมตรก็แหงสิวะ เมื่อวานเซียนคนนั้นเขาใช้คันหกจุดสามเมตรถึงเอาอยู่"

"ซื้อคันใหม่ก็จบเรื่อง คันสี่จุดห้าเมตรมึงเอาไว้ตกปลาบรีมก็พอแล้วมั้ง~"

เสียงพูดคุยของเหล่านักตกปลาดังผ่านกล้องวงจรปิดเข้ามาอย่างต่อเนื่อง หลี่ฟานคอยควบคุมมุมกล้อง จนในที่สุดก็เห็นปลาเฉาดำตัวใหญ่กำลังแหวกว่ายไปมาอยู่บนผิวน้ำ

หลี่ฟานถอนหายใจโล่งอก ไม่เลวเลย ระยะห่างขนาดนี้ก็ยังสั่งการได้ นับว่าเป็นข่าวดีจริงๆ

คิดได้ดังนั้น เขาก็กดปุ่มบนรีโมตในมืออีกครั้ง ไฟสัญญาณของโหมดลอยตัวจึงหยุดกะพริบ

ปลาเฉาดำตัวใหญ่ในจอสะบัดหางทีหนึ่ง น้ำแตกกระจายเป็นวงกว้าง ก่อนจะมุดหายลงไปใต้ผิวน้ำ

เมื่อเห็นเหล่านักตกปลาในจอยืนจับกลุ่มมุงดูกันอย่างตื่นเต้น หลี่ฟานก็อดหัวเราะไม่ได้

วันนี้ถ้าใครตกมันขึ้นมาได้ ก็นับว่ามีฝีมือจริง แต่ถ้าตกไม่ได้ เดี๋ยวเขากะว่าจะแกล้งจัดฉากดึงสายขาดเล่นสักสองสามรอบ

จะปล่อยให้นักตกปลาพวกนี้มาเสียเที่ยวได้ยังไงล่ะ จริงไหม~

หลี่ฟานหัวเราะหึๆ ชำเลืองมองหน้าจอ หรี่เสียงกล้องวงจรปิดลง แล้วทิ้งตัวลงนอนบนเตียง ดิ่งสมาธิเข้าสู่ระบบในหัว

ก่อนหน้านี้มีแต้มสะสมอยู่ 480 แต้ม ตั๋วตกปลาฟรีของเมื่อวานไม่ถูกนำมาคิดคำนวณ แต่ข่าวดีคือเงินรางวัล 300 หยวนที่จ่ายออกไปก็ไม่ถูกหักแต้มเหมือนกัน

และตอนนี้ แต้มสะสมก็พุ่งทะยานแตะ 2,100 แต้มแล้ว!

พอเห็นตัวเลขบนหน้าต่างสถานะ หลี่ฟานก็เดาะลิ้นเบาๆ จะเก็บไว้อัปเกรดบ่อ หรือจะเอาไปสุ่มรางวัลดีนะ~

แต้มสามารถนำไปใช้อัปเกรดหรือสุ่มรางวัลก็ได้ ตอนนี้ระดับบ่อตกปลายังอยู่ที่ระดับ 0 การจะอัปเกรดเป็นระดับ 1 ต้องใช้ถึง 10,000 แต้ม ส่วนการสุ่มรางวัลใช้ครั้งละ 1,000 แต้ม

ในที่สุดหลี่ฟานก็ตัดสินใจว่าจะสุ่มรางวัล

เขาเปิดวงล้อสุ่มรางวัลขึ้นมา มองดูหน้าปัดวงล้อขนาดมหึมา ครั้งนี้เขาเริ่มศึกษามันอย่างละเอียดถี่ถ้วน

ช่องสีขาวกินพื้นที่ไปราวๆ เก้าสิบเปอร์เซ็นต์ รองลงมาคือสีเขียว สีม่วง และสีอื่นๆ

ถ้าคิดแบบนี้ ก็เท่ากับว่าเก้าสิบเปอร์เซ็นต์คือของธรรมดาไก่กา ส่วนสีเขียวหรือสีอื่นๆ ที่เหลือ เท่าที่เขาเดา ก็น่าจะมีคุณสมบัติพิเศษติดมาบ้างแหละ

ทว่าตอนนี้ของรางวัลระบุแค่ชื่อกับแถบสีเท่านั้น ยังไม่มีคำอธิบายรายละเอียดใดๆ คาดว่าคงต้องสุ่มได้ก่อนถึงจะมองเห็น

หลี่ฟานลูบจมูก ตื่นเต้นชะมัด

เปิดสุ่มมันไปเลยดิวะ!

สิ้นเสียงออกคำสั่ง วงล้อก็เริ่มหมุนติ้ว ความเร็วเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนมองแทบไม่ทัน ผ่านไปไม่กี่วินาที ความเร็วก็เริ่มค่อยๆ ชะลอลง

"สีม่วง! สีม่วง! สีม่วง!"

หลี่ฟานเบิกตากว้าง จ้องมองวงล้อที่หมุนช้าลงเรื่อยๆ

เวลานี้ วงล้อหมุนเอื่อยช้าราวกับเต่าคลาน เข็มชี้กำลังผ่านตำแหน่งรูปไม้กวาดในช่องสีขาว ถัดไปคือสีเขียว และต่อจากนั้นก็คือสีม่วง

หลี่ฟานมองดูวงล้อด้วยความตื่นเต้น จะบินแล้วเว้ย!

รอบนี้แม่งไม่ใช่ของขาวธรรมดาแน่นอน!

เขากวาดสายตามองข้อความในช่องสีเขียว 'โครงการเสริมโครงสร้างบ่อตกปลา' รู้สึกคุ้นๆ อยู่บ้าง กำลังคิดอยู่เลยว่ามันมีไว้ทำอะไร ก็พลันสังเกตเห็นความผิดปกติ

วงล้อมันยังไม่ยอมหยุดหมุนนี่หว่า!

ลมหายใจของหลี่ฟานเริ่มกระชั้นถี่ แม่เอ๊ย พอเห็นว่ามันข้ามผ่านช่องสีเขียวมาเกินครึ่ง และกำลังคืบคลานเข้าสู่ประกายสีม่วงนั่น

เชี่ยเอ๊ย อย่าเลยไปนะเว้ย!

หัวใจของเขาลอยเคว้ง เกร็งจนแทบหยุดหายใจ จ้องมองวงล้อเขม็ง

"หยุดสิ! หยุด! อ๊าก! หยุดสิวะ!"

อาจเป็นเพราะระบบรับรู้ถึงความคิดของเขา หรืออาจเป็นเพราะแรงเฉื่อยหมดลงในที่สุด วงล้อจึงหยุดลงจนได้ และหยุดนิ่งสนิทอยู่ตรงแถบสีม่วงอันแคบจิ๋วพอดี

หลี่ฟานหอบหายใจหนักๆ มองดูข้อความในแถบสีม่วงนั้น

'โครงการดัดแปลงสิ่งอำนวยความสะดวก'

เมื่อเห็นตัวอักษรเหล่านั้น หลี่ฟานก็เกิดเครื่องหมายคำถามเต็มหัว???

ไม่เข้าใจเลยสักนิด แต่นั่นไม่สำคัญ แม่งเป็นสีม่วงเชียวนะ! แค่นี้ก็พอแล้ว ไม่ต้องสนว่าผลลัพธ์จะเป็นยังไง โคตรเจ๋งไว้ก่อนก็พอ

คิดได้ดังนั้นหลี่ฟานก็ออกจากหน้าต่างสถานะของระบบ กระเด้งตัวลุกพรวดขึ้นมาจากเตียงด้วยความดีใจสุดขีด แล้วชกลมไปทีหนึ่งอย่างสะใจ!

พอดึงอารมณ์ให้สงบลงได้ หลี่ฟานก็คาบบุหรี่ขึ้นมาหนึ่งมวน เปิดช่องเก็บของรางวัลของระบบ

มิติแห่งนี้เทียบเท่ากับมิติติดตัวจริงๆ นั่นแหละ เพียงแต่มันใส่อะไรเข้าไปไม่ได้ มีไว้สำหรับเก็บของรางวัลที่ระบบสร้างขึ้นมาให้เท่านั้น

นี่ทำให้หลี่ฟานรู้สึกเสียดายมาก คิดว่าระบบของตัวเองนี่ขี้เหนียวไม่เบา

เมื่อมองดูของที่มีลักษณะเหมือนแผงยาแคปซูลแก้หวัด แต่กลับมีแค่สี่ช่องเล็กๆ หลี่ฟานก็ถึงกับเอ๋อไปเลย

นี่มันตัวบ้าอะไรเนี่ย แล้วใช้ยังไงวะ

คิดอยู่นานสองนานก็ยังคิดไม่ออก หลี่ฟานจึงบี้ก้นบุหรี่ดับ แล้วรวบรวมสมาธิอีกครั้ง เปิดหน้าต่างสถานะของระบบขึ้นมาดูว่ามีอะไรใหม่อีกบ้าง

ทันทีที่เปิดออก เขาก็พบว่ามีหมวดหมู่เพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งอย่าง

โครงการบ่อตกปลา: การปรับปรุงสิ่งอำนวยความสะดวก ×4

การปรับปรุงสิ่งอำนวยความสะดวก ดูท่าคงเป็นสิ่งที่เพิ่งสุ่มได้มาเมื่อกี้นี้เอง เมื่อมองดูเครื่องหมายคำถามสีเหลืองข้างๆ หลี่ฟานก็กดเข้าไป กวาดตามองคร่าวๆ จนตาโตเท่าไข่ห่าน

เชี่ยเอ๊ย สุดยอด ระบบนี้แม่งโคตรเจ๋ง!

พอกำลังจะศึกษารายละเอียดเพิ่มเติม เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ก็ดังลั่นขึ้นมาขัดจังหวะ

หลี่ฟานรีบถอนสมาธิออกจากหน้าต่างสถานะ คว้าโทรศัพท์ขึ้นมาดู

เบอร์พี่หวง

เกิดเรื่องที่บ่อตกปลาเหรอ?

หลี่ฟานเหลือบมองภาพจากกล้องวงจรปิดบนหน้าจอคอมพิวเตอร์แวบหนึ่ง ก็เห็นหญิงชราคนหนึ่งกำลังยืนเท้าสะเอวชี้หน้าด่ากราดอยู่ตรงนั้น

"ฮัลโหล นายรีบมาที่บ่อตกปลาหน่อยเถอะ อยู่ๆ ก็มียายแก่คนหนึ่งโผล่มา บอกว่ารถพวกเราไปจอดขวางหน้าบ้านแก"

ทันทีที่เขากดรับสาย พี่หวงก็พูดรัวเร็วด้วยน้ำเสียงร้อนรน

หลี่ฟานส่งเสียงอืมคำหนึ่ง ก่อนจะวางสายแล้วพุ่งพรวดออกไปทันที

ยายแก่คนนี้เขาจำได้ตั้งแต่เห็นในจอแล้ว เป็นเพื่อนบ้านของพ่อรอง พวกคนรุ่นหลังอย่างหลี่ฟานต้องเรียกแกว่า ย่าสาม

ย่าสามคนนี้เป็นคนเก่าคนแก่ของหมู่บ้านหลี่กั่ง ไม่ได้มีความเกี่ยวดองเป็นญาติอะไรกับบ้านหลี่ฟานเลย โคตรเหง้าไม่ได้เกี่ยวข้องกันสักนิด

แต่ย่าสามขึ้นชื่อเรื่องความเคี่ยวงกจัดในหมู่บ้าน เรื่องขี้ปะติ๋วแค่เรื่องเดียว แกสามารถยืนด่ากราดกลางหมู่บ้านได้เกือบทั้งวัน ที่สำคัญคือฝีปากจัดจ้าน ด่าคนได้ไม่ซ้ำคำเลยสักประโยค

ไม่ต้องเดาเลย พี่หวงคงโดนฤทธิ์เดชแกเข้าให้แล้วแน่ๆ ไม่อย่างนั้นคงไม่ร้อนรนขนาดนี้

หลี่ฟานขี่รถสามล้อบึ่งออกไปอย่างรวดเร็ว ให้ตายสิ ปัญหาเรื่องที่จอดรถนี่ ต้องรีบหาทางจัดการให้เร็วที่สุดแล้วจริงๆ