บทที่ 76 ทิศทางการพัฒนาบ่อตกปลา

ช่วงเวลาหลายปีที่อยู่เมืองหลวง แม้เขาจะเป็นแค่พนักงานขายตัวเล็กๆ แต่ก็ได้คลุกคลีกับบริษัทมากมาย และเคยพบปะพูดคุยกับเถ้าแก่ทั้งระดับใหญ่และเล็กมานับไม่ถ้วน

ไม่ว่าบริษัทในแวดวงธุรกิจใดก็ตาม จริงๆ แล้วพวกเขาย่อมมีทิศทาง หรืออาจจะเรียกว่าเป้าหมายอยู่อย่างหนึ่ง

นั่นคือการทำให้ใหญ่และแข็งแกร่งขึ้น พูดให้ตรงไปตรงมาก็คือการเข้าตลาดหลักทรัพย์

แล้วบ่อตกปลาล่ะ?

การศึกษาหาความรู้ตลอดหลายวันมานี้ ทำให้เขาเริ่มเข้าใจแวดวงบ่อตกปลามากขึ้น เขาไม่ใช่คนทะเยอทะยานเกินตัว จึงยึดมั่นกับการเรียนรู้มาตลอด และไม่เคยคิดถึงปัญหานี้มาก่อน ทว่าในวันนี้ ตอนที่กำลังคิดเรื่องสิทธิประโยชน์ของสมาชิก มันกลับทำให้เขาอดครุ่นคิดไม่ได้

จุดสิ้นสุดของบ่อตกปลาคืออะไร? ทิศทางคืออะไร? แล้วเป้าหมายคืออะไรกันแน่?

มีบ่อปลาในมือมากขึ้นเรื่อยๆ ปล่อยปลาตัวใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ อย่างนั้นเหรอ?

เขาส่ายหน้า ไม่ใช่ บ่อตกปลาพัฒนามาตั้งหลายปี แต่กลับไม่มีเบอร์หนึ่งของวงการ ไม่มีบ่อตกปลาแห่งไหนที่นักตกปลาทุกคนรู้จักเลยแม้แต่แห่งเดียว นี่มันบ่งบอกถึงปัญหาตั้งแต่แรกแล้ว

ธุรกิจทุกวงการย่อมต้องมีเบอร์หนึ่ง สำหรับคนในสายอาชีพและผู้บริโภคแล้ว เบอร์หนึ่งที่ว่านี้ก็คือแดนศักดิ์สิทธิ์ของวงการนั้นๆ ความคิดของคนในสายอาชีพทุกคนคือการไปเยี่ยมชมและศึกษาดูงาน ส่วนผู้บริโภคทุกคนต่างรู้สึกเป็นเกียรติที่ได้อุดหนุนแบรนด์นี้ ได้สัมผัสประสบการณ์ของแบรนด์นี้ แต่แวดวงบ่อตกปลากลับดูเหมือนจะไม่ใช่แบบนั้น

เว้นเสียแต่ว่าทุกบ่อตกปลาจะเปิดแบบยอมขาดทุน ซึ่งเป็นไปไม่ได้อย่างเห็นได้ชัด ต้องมีเจ้าของบ่อตกปลาที่ทำเงินได้แน่นอน แต่ทำไมถึงยังเกิดปัญหาแบบนี้ขึ้นมาได้ล่ะ

เขานั่งตัวตรงด้วยสีหน้าเคร่งขรึม เขาจำเป็นต้องศึกษาเรื่องนี้ให้ดี นี่อาจจะเป็นโอกาสอย่างหนึ่ง

เห็นได้ชัดว่าทิศทางการพัฒนาของบ่อตกปลาในปัจจุบัน เดินผิดทางไปอย่างสิ้นเชิง!

แต่ถ้าเส้นทางนี้มีเขาบุกเบิกจนสำเร็จได้ ภาพที่ออกมามันจะเป็นอย่างไรกันนะ พอนึกถึงตรงนี้ เขาก็เปิดหน้าเว็บและเริ่มค้นหาข้อมูลที่เกี่ยวข้องอย่างละเอียด

ครึ่งชั่วโมงต่อมา หลี่ฟานขมวดคิ้ว ทั้งสับสนทั้งพอเข้าใจ ดูเหมือนจะค้นพบอะไรบางอย่าง แต่ก็ยังไม่เข้าใจอย่างถ่องแท้

จากการค้นคว้าข้อมูลที่เกี่ยวข้องทำให้เขาพบอะไรบางอย่างเข้าจริงๆ ครั้งหนึ่งเคยมีบ่อตกปลาที่ตกเป็นข่าวเรื่องปลาติดแท็กราคามหาศาลจนฮือฮาไปทั่ว เป็นปลาติดแท็กมูลค่าถึง 580,000 หยวน

ปลาติดแท็ก นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ยินคำนี้ ดูคลิปมาตั้งนานไม่เคยเห็นมาก่อนเลย เรื่องนี้มีบางอย่างไม่ชอบมาพากล

พอเข้าใจความหมายของปลาติดแท็ก ในใจเขาก็เริ่มกระจ่างขึ้นมาบ้าง

ปลาติดแท็กหมายถึงการเอาสัญลักษณ์พิเศษบางอย่างไปติดไว้บนตัวปลา บางบ่อตกปลาจะเรียกกันอย่างมีเลศนัยว่าสะพายกระเป๋าใบเล็ก

เมื่อคุณตกปลาที่สะพายกระเป๋าใบเล็กนี้ได้ ก็จะได้รับเงินรางวัล

สัญลักษณ์ที่ต่างกันย่อมหมายถึงรางวัลที่ต่างกัน ตั้งแต่น้อยๆ อย่าง 100 หยวน ไปจนถึงหลักแสน รางวัลส่วนใหญ่จะกำหนดตามขนาดของบ่อตกปลา เจ้าของคนไหนเงินหนารางวัลก็ย่อมสูงตาม ทว่าค่าคันก็สูงลิบลิ่วเช่นกัน

บางรอบค่าคันปาเข้าไป 3,000 กว่าหยวน 3,000 กว่าหยวนเชียวนะ ตกได้แค่สี่ชั่วโมง พอนึกถึงตรงนี้หลี่ฟานก็ส่ายหน้า ค่าคันของคนคนเดียวเท่ากับรายได้สองวันของเขาแล้ว

และเห็นได้ชัดว่า ในหัวเซี่ย การดำเนินกิจการแบบนี้เข้าข่ายการพนันไปแล้ว ข้อมูลที่เกี่ยวข้องส่วนใหญ่จึงมีแค่เศษเสี้ยวคำพูดเพียงไม่กี่คำ มิน่าล่ะเขาไถดูคลิปบ่อตกปลามาเกือบเดือนถึงไม่เคยเห็นเรื่องพวกนี้เลย

หลี่ฟานถอนหายใจยาว จุดบุหรี่ขึ้นมาหนึ่งมวน หรี่ตามองออกไปนอกหน้าต่างอย่างเหม่อลอยท่ามกลางควันบุหรี่ที่ลอยคลุ้ง

แวดวงบ่อตกปลานี้มีปัญหาจริงๆ ด้วย

เห็นได้ชัดว่าไม่ได้มีแค่เขาคนเดียวที่เจอปัญหานี้ เจ้าของบ่อคนอื่นก็เจอปัญหานี้เช่นกัน การทำปลาติดแท็กนี้แท้จริงแล้วก็ช่วยยืนยันข้อสันนิษฐานของเขาได้เป็นอย่างดี

ปลาติดแท็กเป็นทิศทางที่ไม่เลวเลยจริงๆ มันเป็นเส้นทางที่ง่ายที่สุดในการก้าวขึ้นเป็นเบอร์หนึ่ง เงินรางวัลก้อนโตมักดึงดูดใจผู้คนให้ถวิลหาได้เสมอ แม้แต่ตัวเขาเองตอนที่เห็นเงินรางวัลก้อนใหญ่นั้น หัวใจดวงน้อยยังเต้นตึกตัก แต่เส้นทางนี้กลับถูกควบคุมและสั่งระงับไปแล้ว

ทว่ามันก็เป็นเรื่องปกติ หากได้รับอนุญาตจริงๆ มันก็คงไม่ตกมาถึงมือเขาหรอก เพราะเบอร์หนึ่งย่อมมีได้แค่คนเดียว

หลี่ฟานขยี้ก้นบุหรี่ดับไฟ พลางเล่นโทรศัพท์มือถืออย่างไร้สติ นิ้วสลับแอปไปมาอย่างไม่รู้ตัว แล้วนั่งมองหน้าจอเหม่อไปเรื่อย

รู้ตัวอีกทีก็สลับกลับมาที่วีแชต กลุ่มของบ่อตกปลามีข้อความเด้งขึ้นมาอีกสองสามข้อความ

แห้วหมายเลขสาม: "พวกเราเป็นยังไงกันบ้าง ตกได้เยอะไหม?"

ยาคูลท์: "ฮ่าๆ เจ้าปลาเฉาดำตัวใหญ่ทำสายขาดไปตั้งหลายชุด แต่ตอนนี้เงียบกริบแล้ว สงสัยช่วงเที่ยงปลาจะไม่ค่อยกินเหยื่อ~"

สุขล้นใจ: "ฮะๆ อย่างน้อยการบริการของเถ้าแก่เนี่ยผมประทับใจสุดๆ เพื่อนร่วมก๊วนที่มาคราวก่อนไม่ได้โม้จริงๆ ด้วย~"

คันหักเป็นประจำ: "ไม่มีใครชมกับข้าววันนี้หน่อยเหรอ? ไม่ได้กินกับข้าวพื้นบ้านแท้ๆ แบบนี้มานานแล้วเนี่ย ผมสงสัยเลยว่าต้องผัดจากกระทะเหล็กใบใหญ่ชัวร์~"

หวงหวง: "จบเห่ กระทะเหล็กสองใบใหญ่ที่บ้านเถ้าแก่โดนนายจับได้ซะแล้ว~"

…

เมื่อมองดูข้อความสองสามแถวที่เลื่อนผ่านหน้าจอ สายตาของหลี่ฟานก็เริ่มรวมจุดโฟกัสได้อีกครั้ง

บริการเหรอ~

ดวงตาของเขาค่อยๆ สว่างวาบขึ้น ในหัวมีความคิดบางอย่างผุดขึ้นมาทันที เขารีบเปิดไฟล์เวิร์ดที่ยังไม่ได้ปิด นิ้วรัวแป้นพิมพ์อย่างรวดเร็ว เวลาค่อยๆ ล่วงเลยไป นิ้วยิ่งเคาะพิมพ์เร็วขึ้นเรื่อยๆ ทั่วทั้งห้องมีแต่เสียงรัวแป้นพิมพ์ดังก้อง ขณะที่สีหน้าของเขากลับยิ่งตื่นเต้นกระตือรือร้นมากขึ้นทุกที

ผ่านไปอีกครึ่งชั่วโมง จนกระทั่งหลี่เฉียงตะโกนเรียกเขาจากชั้นล่าง มือทั้งสองข้างถึงได้หยุดพิมพ์ ยืนขึ้นเดินไปที่ริมหน้าต่างแล้วยื่นหัวชะโงกลงไปมอง

"เรียกตั้งนาน นึกว่าหลับไปแล้วซะอีก! พ่อกับแม่จะเข้าอำเภอแล้วนะ"

"อ้อ ไปเถอะครับ ขับรถระวังๆ ทางด้วยนะพ่อ~"

หลี่ฟานตอบรับพลางมองดูหลี่เฉียงกับหูเยว่ขี่รถซาเล้งออกจากลานบ้านมุ่งหน้าไปทางนอกหมู่บ้าน

พอดึงสติตัวเองกลับมาได้ เขาก็นั่งลงหน้าโต๊ะ มองดูตัวหนังสือเล็กๆ พรืดไปหมดบนหน้าจอเวิร์ดแล้วยิ้มออกมาอย่างมีความสุข

สินค้าที่ดีต้องมีจุดขายที่ปังมากๆ เปรียบเหมือนเหมาไถบวกระดับความหรูหรา กลายสภาพเป็นของฝากตามมาตรฐาน เหมือนการตกปลาบวกปลาติดแท็ก กลายสภาพเป็นการพนัน

เหล้า ไม่ได้มีไว้ดื่มอีกต่อไปแต่มีไว้มอบเป็นของขวัญ ปลา ก็ไม่ได้มีไว้ตกอีกต่อไปแต่มีไว้เพื่อเล่นพนัน

ทว่าพอย้อนกลับมาดู สิ่งที่นักตกปลาในกลุ่มพูดคุยกัน กับข้าวอร่อย บริการดีหรือไม่ดี กลับเปิดแนวคิดใหม่ให้กับเขา ในเมื่อหาจุดขายไม่เจอ ก็จงทุ่มเทแรงกายแรงใจลบจุดด้อยทิ้งไปให้หมดเสียเลย

สินค้าที่ดีหากอยากขายดีเป็นเทน้ำเทท่าก็ย่อมต้องการจุดขายที่ดี ทำไมต้องมีจุดขายที่ดีล่ะ? เพราะสินค้าทุกชิ้นย่อมมีจุดด้อย จุดขายที่ดีก็คือการทำให้ผู้คนมองข้ามจุดด้อยของสินค้า หรือแม้กระทั่งเปลี่ยนจุดด้อยให้กลายเป็นจุดขาย

ยกตัวอย่างเช่นราคาของเหมาไถ ยิ่งแพง มอบเป็นของขวัญก็ยิ่งมีหน้ามีตา ยิ่งดูมีระดับ นี่คือการเปลี่ยนจุดด้อยให้กลายเป็นจุดขาย

แล้วอะไรคือจุดด้อยของการตกปลาล่ะ?

ตกปลาแล้วไม่ได้ปลา? เก็บข้าวของทุกวันเหนื่อยแทบขาดใจ? ตัวเหม็นคาวปลาคลุ้งไปหมด?

โดนลมโดนแดดจนผิวเสีย? พลัดตกน้ำจมน้ำตายโดยไม่คาดคิด? ทำโทรศัพท์ตกน้ำกลายเป็นเหยื่อล่อปลา?

เวลาอยู่กับครอบครัวลดลง? มลภาวะทางสิ่งแวดล้อม? ฆ่าสัตว์ตัดชีวิต?

ไม่มีสภาพแวดล้อมในการตกปลาที่ดี? และอื่นๆ อีกมากมาย…

หลี่ฟานมองรายการปัญหาที่ลิสต์ไว้บนหน้าจอ ในที่สุดเขาก็รู้แล้วว่าเหตุใดบ่อตกปลาถึงไม่มีเบอร์หนึ่ง แวดวงบ่อตกปลานี้มีข้อจำกัดมากเกินไป หรือพูดให้ถูกต้องก็คือกิจกรรมตกปลานี้มันมีจุดด้อยมากเกินไปต่างหาก

แต่ตัวเขามีระบบนี่นา จะสามารถลบสิ่งเหล่านี้ทิ้งไปให้หมดได้ไหมนะ~