ตอนที่ 91
บทที่ 91 โซฟาคลับเฮาส์สุดหรูหรามีระดับ
minibunny · 5,989 ตัวอักษร
ระบบสมาชิกในท้องตลาดส่วนใหญ่ถ้าไม่ใช่เติมเท่าไรแถมเท่านั้น ก็เป็นแบบลดราคา ถ้าแถมมากไป รายได้ของเจ้าของบ่อก็หดหาย แต่ถ้าแถมน้อยไป ลูกค้าก็ไม่มีกะจิตกะใจจะเติมเงิน
จะหาสมดุลและเลือกทางไหนดี เป็นคำถามที่หลี่ฟานขบคิดมาตลอดหลายวันมานี้
ทว่าเมื่อครู่นี้ ความคิดอันบ้าระห่ำที่แวบขึ้นมาในหัว ทำให้เขาตื่นเต้นจนตัวสั่นสะท้าน
จุดขายของบ่อตกปลาตอนนี้คือปลาตัวใหญ่ ไม่ว่าจะเป็นนโยบายมีปลาติดมือกลับบ้านหรือเงินรางวัล ล้วนหมุนรอบเจ้าปลาไซซ์ยักษ์พวกนี้ทั้งสิ้น
แต่ถ้าข้อสันนิษฐานของเขาใช้การได้จริง การเปลี่ยนสภาพจุดตกปลาสำเร็จ จุดตกปลาระดับม่วงจะมอบอะไรให้บ้าง
นี่จะเป็นอีกหนึ่งไม้เด็ดของบ่อตกปลาเขา ถึงขั้นอาจมีคนมาอ้อนวอนขอเติมเงินสมัครสมาชิกด้วยซ้ำ!
บัลลังก์เก้าอี้ทองคำเหรอ? จุดตกปลามีระบบนวด? เบาะนั่งมีพัดลมระบายอากาศในตัวงั้นสิ?
เขาไม่กล้าคิดต่อ รีบซอยเท้ายิกๆ ตรงไปยังจุดตกปลาริมสุด มือไม้สั่นขณะแกะแคปซูลออกมาหนึ่งเม็ด แล้ววางลงบนจุดตกปลาอย่างตื่นเต้น
"ตรวจพบจุดตกปลา สามารถเปลี่ยนเป็นสิ่งอำนวยความสะดวกของบ่อตกปลาไม่มีวันมือเปล่าได้ ยืนยันการเปลี่ยนสภาพหรือไม่ การเปลี่ยนสภาพครั้งนี้ไม่สามารถย้อนคืนได้ โปรดเลือกอย่างรอบคอบ"
หลี่ฟานเหวี่ยงหมัดกลางอากาศอย่างสะใจ ใช้ได้จริงๆ ด้วย เป็นไปได้จริงๆ!
ขณะที่เขากำลังจะกดยืนยัน จู่ๆ ก็นึกอะไรขึ้นมาได้ มือไม้สั่นรีบล้วงโทรศัพท์มือถือออกจากกระเป๋า แล้วกดปิดกล้องวงจรปิดทันที
จะทิ้งร่องรอยไว้ไม่ได้เด็ดขาด
หลี่ฟานหอบหายใจหนักหน่วง ในหัวมีแต่ประโยคนี้วนเวียนอยู่ซ้ำๆ
ใครจะไปรู้ว่าตอนเปลี่ยนสภาพมันจะน่าขนลุกหรืออลังการงานสร้างแค่ไหน จะให้ใครเห็นไม่ได้ และห้ามทิ้งเบาะแสไว้แม้แต่น้อย
คิดได้ดังนั้น หลี่ฟานก็เหลียวมองซ้ายขวาอีกรอบ พอเห็นว่าไม่มีใครแน่แล้ว จึงนึกในใจว่า เปลี่ยนสภาพ!
ไม่มีแสงสีตระการตา ไม่มีแผ่นดินสะเทือนเลื่อนลั่น ทุกอย่างเงียบสงบเป็นปกติ แต่หลี่ฟานที่นั่งยองๆ อยู่กับพื้นกลับเบิกตากว้าง บนจุดตกปลาที่เดิมทีว่างเปล่า ค่อยๆ ปรากฏของชิ้นหนึ่งผุดขึ้นมาอย่างช้าๆ มันดูหรูหรา โอ่อ่า สง่างาม…
โซฟาหนังแท้เนี่ยนะ????
เมื่อเห็นภาพตรงหน้า ในหัวของหลี่ฟานเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม
แม่งเอ๊ย นี่มันดูเหมือนโซฟาในสโมสรหรูที่เขาเคยไปตอนวิ่งเซลส์ไม่มีผิดเพี้ยนเลยไม่ใช่เหรอวะ?
หลี่ฟานมองภาพตรงหน้าตาค้าง กวาดตามองสภาพแวดล้อมรอบบ่อตกปลา สลับกับมองโซฟาหนังสุดหรูหราหมาเห่าที่ดูขัดหูขัดตาพิลึก ในใจเริ่มจะประสาทเสีย
แม่งปกติเหรอวะเนี่ย? มันสมเหตุสมผลตรงไหน? แล้วสภาพมันดูเข้ากันตรงไหนวะเนี่ย???
หลี่ฟานถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนจะหย่อนก้นนั่งลงไป ทั้งตัวถูกโอบรับไว้อย่างพอดิบพอดี แถมไม่มีความรู้สึกร้อนอบอ้าวเลยสักนิด
อืม… นั่งสบายชะมัดแฮะ
แต่ประเด็นคือ โซฟาตัวนี้มันดูโดดเด่นสะดุดตาเกินไป ถ้าถึงเวลาคนอื่นถามขึ้นมาจะตอบยังไงล่ะเนี่ย
ตอนนี้เขาชักจะเสียใจที่รีบเปลี่ยนสภาพเร็วเกินไป ถ้าเป็นคนอื่นยังพอแถได้ว่าเพิ่งมาติดตั้งตอนบ่าย แต่ปัญหาก็คือเขาเพิ่งพาพวกเหรินชวนมาเดินเล่นรอบบ่อปลาไปหยกๆ พรุ่งนี้พอมาตกปลาแล้วเห็นไอ้สิ่งนี้เข้า ถ้าบอกว่ายกมาติดตั้งตอนดึกดื่นค่ำมืด พวกเขาจะไม่คิดว่าตนสมองกลับหรอกเรอะ?
ดึกดื่นค่ำมืดแบกโซฟามาตั้งริมบ่อปลาเนี่ยนะ? หลี่ฟานคิดแล้วยังรู้สึกว่ามันหลอนพิลึก
แต่ไม่นาน เขาก็นึกถึงคุณสมบัติระดับสีม่วงขึ้นมาได้ ในเมื่อเป็นระดับสีม่วง ก็ไม่มีทางที่จะมีประโยชน์แค่นี้แน่
หลี่ฟานกระเด้งตัวลุกขึ้น เดินสำรวจรอบโซฟา ฐานด้านล่างไม่มีรอยต่อเลย ดูแนบสนิทไร้ร่องรอย ราวกับเชื่อมตายติดเป็นเนื้อเดียวกับจุดตกปลา
พอมองดูอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็พบจุดผิดสังเกตเข้าจริงๆ ตรงที่พักแขนกว้างๆ ฝั่งขวามือของโซฟามีช่องเล็กๆ อยู่ พอลองกดลงไป มันก็เด้งเปิดออกอัตโนมัติ เมื่อเห็นรีโมตที่อยู่ข้างใน ลมหายใจของหลี่ฟานก็เริ่มติดขัด เขาไม่ลังเลแม้แต่น้อย รีบหยิบมันออกมาดูปุ่มต่างๆ ทันที
ตกปลา: ขาตั้งคันเบ็ด, ปากกระชังใส่ปลา, สายเซฟตี้, ถาดผสมเหยื่อ, ร่มบังแดด, ก๊อกน้ำ
ความสะดวกสบาย: ลมเย็น, ลมร้อน, ปรับขึ้น, ปรับลง, เอนหลัง, ปรับเอียงหน้า, ที่วางเท้า, นวด, โต๊ะพับขนาดเล็ก
รีโมตแบ่งออกเป็นสองส่วน ครึ่งบนเกี่ยวกับเรื่องตกปลา ส่วนครึ่งล่างเกี่ยวกับความสะดวกสบาย หลี่ฟานอ้าปากค้างมองรีโมตในมือ
ให้ตายเถอะ สิ่งที่เขาคิดไว้ดันเป็นเรื่องจริงหมดเลย มีกระทั่งแอร์ติดมาให้ด้วยเนี่ยนะ? แถมยังมีระบบนวดจริงๆ ด้วย
หลี่ฟานถือรีโมตนิ่งค้างพูดไม่ออกอยู่นาน ในใจพูดอะไรไม่ถูกไปหมด จากนั้นเหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ เขานั่งยองๆ ลงกับพื้นแล้วเพ่งจิตเข้าไปในหัว
จริงด้วย ในหัวข้อสิ่งอำนวยความสะดวกของระบบมีรายการเพิ่มขึ้นมาจริงๆ
"สิ่งอำนวยความสะดวก: ห่วงยางชูชีพ ×1, จุดตกปลาสีม่วง ×1"
เมื่อเห็นปุ่มสีเหลืองนั้น หลี่ฟานก็รีบกดเข้าไปดูคำอธิบายทันทีอย่างใจร้อน
จุดตกปลาสีม่วง (กำลังเปิดใช้งาน): คุณอยากครอบครองจุดตกปลาที่หรูหรา โอ่อ่า มีระดับหรือไม่ มันสามารถตอบโจทย์ทุกจินตนาการเกี่ยวกับจุดตกปลาของคุณได้ แต่ปลาจะกินเบ็ดหรือไม่นั้น ก็ยังขึ้นอยู่กับฝีมือคุณเองนะ~ มีระบบกักเก็บพลังงานแสงอาทิตย์ในตัว พับเก็บได้ด้วยปุ่มเดียว
เมื่ออ่านคำอธิบายตรงหน้า หลี่ฟานก็พึงพอใจอย่างยิ่ง จะตอบโจทย์จินตนาการของพวกคอตกปลาหรือไม่นั้นเขาไม่รู้ แต่ที่แน่ๆ คือมันตอบโจทย์ความต้องการของเขาแล้ว
เขาไม่ลังเล รีบกดควบคุมให้จุดตกปลาพับเก็บลงไปทันที โซฟาค่อยๆ ยุบตัวเลื่อนลงไปด้านล่าง ราวกับว่าไม่เคยมีอยู่ตรงนั้นมาก่อน ทว่าร่องรอยเศษดินที่ร่วนซุยบนจุดตกปลา กลับเป็นหลักฐานยืนยันว่าทุกอย่างเมื่อครู่นี้มีอยู่จริง
หลี่ฟานยืนเหม่อมองผืนดินตรงหน้า ใจลอยไปชั่วขณะ ความรู้สึกในอกพลันซับซ้อนขึ้นมา
ระบบสมาชิกของเขาเริ่มปล่อยออกมาได้แล้ว จุดตกปลาแบบนี้ไม่มีคอตกปลาคนไหนปฏิเสธลงหรอก ลองคิดดูสิ ทั้งบ่อทุกคนต้องนั่งทนเมื่อยบนกล่องชิงหลิว แต่คุณได้นั่งบนโซฟา เปิดแอร์เย็นฉ่ำ มีระบบนวดตัวให้อีก
การสมัครสมาชิกจะไม่มีส่วนลดใดๆ ทั้งสิ้น แต่คุณจะได้ครอบครองจุดตกปลาประจำแบบนี้หนึ่งที่
ทั้งการันตีรายได้ของหลี่ฟาน และยังรับประกันสิทธิประโยชน์ของระบบสมาชิกอีกด้วย
หลี่ฟานปัดฝุ่นตามตัว พลางครุ่นคิดพลางเดินกลับขึ้นไปบนถนนดิน
เขาเลี้ยวหัวรถซาเล้ง จากนั้นก็ก้าวขึ้นไปขี่ ขี่เอื่อยๆ มุ่งหน้ากลับบ้าน ในหัวยังคงคิดเรื่องแผนการต่างๆ อยู่ แต่พอเลี้ยวพ้นโค้งถนนดิน ก็เห็นพ่อของตัวเองกำลังจ้ำอ้าวเดินตรงมาทางนี้
"แกไปทำอะไรกับไก่นักหนาวะ แม่ง นึกว่ามึงตกน้ำตายไปแล้วเนี่ย!"
ยังอยู่ห่างกันพอสมควรแท้ๆ ก็โดนพ่อสวดยับมาแต่ไกล หลี่ฟานเลยเลิกคิดเรื่องจุดตกปลา แล้วส่งยิ้มแหะๆ ให้
"ให้ตายสิ กล้องวงจรปิดนั่นโดนหลอกขายมาหรือเปล่าวะ? พ่อกะจะเปิดดู ดันเจอว่ามันออฟไลน์ไปเฉยๆ ซะงั้น"
"อ๋อๆ เมื่อกี้ผมปิดไปเองครับ กะว่าเดี๋ยวจะไปกำหนดขอบเขตตรงโซนที่เลี้ยงไก่ไว้หน่อย"
หลี่ฟานรีบแก้ต่างทันควัน พอได้ยินแบบนั้น หลี่เฉียงก็พยักหน้ารับโดยไม่คิดอะไรมาก เพราะการตั้งค่าโซนแจ้งเตือนมันต้องรีสตาร์ตระบบก่อนถึงจะมีผลจริงๆ
"แล้วแกทำอะไรอยู่ถึงได้มืดค่ำขนาดนี้?"
"ก็ไม่มีอะไรนี่ครับ แค่นั่งเล่นดูอะไรเพลินๆ ไปหน่อย เอ่อจริงสิพ่อ พรุ่งนี้พ่อเข้าอำเภอไปซื้อตาข่ายล้อมหน่อยสิครับ เราจะได้เอามาล้อมสวนต้นไม้นี่ให้เรียบร้อย ถ้าพ่อดูไก่เป็น ก็ช่วยซื้อลูกเจี๊ยบมาเพิ่มอีกหน่อยนะ"
หลี่ฟานหาข้ออ้างส่งเดช แล้วรีบเปลี่ยนเรื่องทันที
หลี่เฉียงยกก้นขึ้นไปนั่งบนม้านั่งข้างรถซาเล้งพลางพยักหน้า "ได้ พรุ่งนี้พ่อจะไปดูให้ แล้วไอ้ตู้แช่แข็งคราวก่อนจะเอายังไง สรุปจะสั่งออนไลน์หรือจะให้พ่อไปซื้อที่ร้าน"
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น