บทที่ 94 เสียงพูดคุยในกลุ่มแชต

พอจัดการทุกอย่างเรียบร้อย หลี่ฟานก็เก็บโทรศัพท์มือถือใส่กระเป๋า แล้วปั่นจักรยานพาหลี่เฉียงกับหลี่ฉางหมิงมุ่งหน้ากลับบ้าน

หลี่เฉียงอยากจะถามเรื่องเงินว่าได้มาครบไหม แต่พอเหลือบเห็นหลี่ฉางหมิงอยู่ข้างๆ ก็กลืนคำพูดกลับลงคอไป

ท้องของทั้งสามคนต่างร้องโครกครากด้วยความหิว ขากลับจึงพากันใส่เกียร์หมาปั่นยิบ

พอกลับถึงบ้าน โต๊ะกลมตัวใหญ่ถูกเก็บกวาดจนสะอาด บนโต๊ะมีกับข้าวสองสามอย่างกับพวกอาหารสำเร็จรูปวางอยู่ เทียบกับมื้อใหญ่เมื่อครู่ไม่ได้เลยสักนิด ทว่าทุกคนกลับไม่ใส่ใจแม้แต่น้อย

ข้าวสวยถูกตักใส่ชามวางรอไว้ข้างโต๊ะเรียบร้อย ทั้งสามคนมาถึงก็ไม่รอช้า พากันนั่งล้อมวงลงมือทันที บรรยากาศบนโต๊ะเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยเฮฮา กินไปคุยไปอย่างออกรส

หลี่ฟานนั่งบนม้านั่ง เอาเท้าสองข้างเหยียบไว้บนที่พักเท้า มือหนึ่งถือตะเกียบพุ้ยข้าวเข้าปาก อีกมือก็ไถหน้าจอโทรศัพท์ ข้อความในกลุ่มเด้งรัวเป็นบ้าเป็นหลัง

เวลาล่วงเลยมาถึงสามทุ่มห้านาทีแล้ว เขาไม่รอช้า รีบส่งอั่งเปาลงไปในกลุ่มทันที ยังคงเป็นเหมือนเดิม เงิน 2 หยวนแบ่งเป็น 10 ซอง ใครดวงดีที่สุดได้บัตรตกปลาไป

อั่งเปาถูกกดรับจนเกลี้ยงในพริบตา แต่คราวนี้คนในกลุ่มยังไม่ยอมแยกย้าย ยังคงคุยกันอย่างออกรส

"เชี่ย สมาชิกมีสิทธิประโยชน์แค่นี้เองเหรอวะ?"

"เถ้าแก่ ใจป้ำกว่านี้หน่อยไม่ได้เหรอครับ~"

"5,000 กูเอา!"

"ฉันว่านะ สิทธิประโยชน์ที่ดีที่สุดก็แค่อนุญาตให้ตกปลากลางคืนได้นี่แหละ นอกนั้นงั้นๆ ว่ะ"

"จริงด้วย จุดตกปลาประจำเนี่ย ไม่เห็นมีอะไรน่าสนใจเลยสักนิด~"

เรื่องปลาเฉาดำการันตีที่คุยกันเมื่อช่วงบ่าย พวกนักตกปลาในกลุ่มต่างก็รู้กันหมดแล้ว พออัปเดตลงประกาศกลุ่มจึงไม่ได้สร้างความตื่นเต้นอะไร แต่ระบบสมาชิกที่เพิ่งอัปเดตใหม่นี่สิ กลับกลายเป็นประเด็นร้อนที่ทำเอาคอตกปลาถกกันอย่างดุเดือด

ระบบสมาชิกกำหนดการเติมเงินเริ่มต้นที่ 5,000 หยวน เฟสแรกเปิดรับเพียง 1 ที่นั่ง ใช้ระบบประมูล มีอายุการใช้งาน 1 ปี

สิทธิประโยชน์ของสมาชิกคือมีจุดตกปลาประจำ 1 ที่ มาตกปลาแต่ละครั้งจะได้รับเครื่องดื่มฟรี 1 แก้ว ได้สิทธิ์ตกปลากลางคืน และในอนาคตจะทยอยเพิ่มสิทธิประโยชน์ให้อีกเรื่อยๆ

เมื่อสมาชิกหมดอายุ สิทธิประโยชน์ต่างๆ จะสิ้นสุดลง แต่เงินที่เติมไว้หากยังใช้ไม่หมดจะยังคงใช้งานได้ตามปกติ

ข้อความสั้นๆ แค่สามประโยค กับสิทธิประโยชน์ง่ายๆ แค่นี้ แต่กลับต้องเติมเงินเริ่มต้นถึง 5,000 หยวน

เมื่อเห็นพี่หวงตะโกนลั่นกลุ่มว่าจะเอาในราคา 5,000 หลี่ฟานก็อดหัวเราะไม่ได้ ดูท่าพี่หวงคงจะกลายเป็นแฟนพันธุ์แท้ของบ่อตกปลาไม่มีวันมือเปล่าไปเรียบร้อยแล้ว

ข้อความในกลุ่มยังคงไหลไม่หยุด มีคนแท็กหาหลี่ฟานเรื่อยๆ ถามว่าพิมพ์ตัวเลขเกินไปตัวหนึ่งหรือเปล่า

หลี่ฟานวางตะเกียบลง ยิ้มพลางรัวนิ้วลงบนแป้นพิมพ์อย่างรวดเร็ว

"จุดตกปลาประจำจะเปิดให้ยลโฉมในเช้าวันมะรืนนี้ครับ บอกได้คำเดียวว่าคุ้มค่าเกินราคาแน่นอน หน้าหนาวอบอุ่น หน้าร้อนเย็นสบาย กันแดดกันฝนได้ หนานุ่มนั่งสบาย คลายความเมื่อยล้า~ การประมูลสมาชิกจะปิดรับในเวลาสามทุ่มของวันมะรืน และหลังจากเปิดตัวในวันมะรืน ทุกท่านสามารถทดลองใช้จุดตกปลาสุดหรูนี้ได้ฟรีครับ"

พอข้อความของหลี่ฟานส่งออกไป เหล่านักตกปลาในกลุ่มต่างก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะอดแซวไม่ได้

คันหักเป็นประจำ: "เถ้าแก่หลี่ นายยกโซฟาไปตั้งหรือไง? ถึงได้หนานุ่มนั่งสบายน่ะ~"

ยาคูลท์: "หน้าหนาวอบอุ่น หน้าร้อนเย็นสบายก็ดีอยู่หรอก แต่ประเด็นคือมันจะเป็นไปได้ยังไงวะ ติดแอร์เลยหรือไง?"

หวงหวง: "เถ้าแก่หลี่พูดขนาดนี้ วันมะรืนฉันต้องไปลองนั่งดูสักหน่อยแล้ว ถือโอกาสไปตกปลาด้วยเลย~"

ถงกวาน: "เถ้าแก่หลี่ ผมจองของวันมะรืนนะ พรุ่งนี้ลืมจอง แม่งเอ๊ย!"

สุขล้นใจ: "อ้าว เมื่อกี้แจกอั่งเปาสุ่มบัตรตกปลาไปแล้วเหรอ?"

หวงหวง: "แจกไปแล้ว รอพรุ่งนี้เถอะ~"

สุขล้นใจ: "พรุ่งนี้ยังมีอีกเหรอ? ไหนบอกว่ามีแค่สามวันไง~"

…

ข้อความในกลุ่มค่อยๆ ซาลง หลี่ฟานยิ้มบางๆ กดล็อกหน้าจอโทรศัพท์ แล้วก้มหน้าก้มตากินข้าวต่อ เห็นได้ชัดว่าทุกคนยังไม่ค่อยถูกใจกับสิทธิประโยชน์ของสมาชิกที่ต้องเติมเงินเริ่มต้นถึง 5,000 หยวนเท่าไรนัก

แต่จะพอใจหรือไม่ ก็คงต้องรอให้เห็นของจริงเสียก่อน ถึงค่อยตัดสินกันได้ อย่างน้อยในมุมมองของเขา โซฟาตัวนี้คุ้มค่าแน่นอน เท่ากับว่าพวกกล่องใส่อุปกรณ์ตกปลาอะไรเทือกนั้นไม่ต้องแบกมาเลย เดินตัวปลิวมาได้สบายๆ ที่สำคัญคือเงิน 5,000 หยวนนี้ก็ไม่ได้หายไปไหน ยังเอามาหักเป็นค่าตกปลาได้เหมือนเดิม

ตอนนี้ในกลุ่มมีสมาชิกเกือบ 300 คนแล้ว และยังมีนักตกปลาหน้าใหม่ถูกดึงเข้ามาเรื่อยๆ เขาตั้งใจว่าอีกสองสามวันนี้จะไปเดินเรื่องใบทะเบียนพาณิชย์ให้เรียบร้อย ไม่มีเหตุผลอื่นใดเลย แค่อยากเปิดกลุ่มองค์กรแบบที่ไม่จำกัดจำนวนคนก็เท่านั้น

จะมาแบ่งเป็นกลุ่มหนึ่ง กลุ่มสอง กลุ่มสาม กลุ่มสี่ ให้วุ่นวายทำไม มันไม่ครึกครื้น สู้รวมเป็นกลุ่มใหญ่ 2,000 คนคุยกันในห้องเดียว แบบนั้นถึงจะเรียกว่ามีระดับ!

เท่าที่เขารู้ ในเมืองหลูโจวเหมือนจะยังไม่มีบ่อตกปลาไหนใช้กลุ่มองค์กรแบบนี้มาก่อน คนแรกที่ได้ลิ้มลองรสชาตินี้ เขาขอจองก็แล้วกัน

พอกินข้าวเสร็จ พวกผู้ใหญ่ทั้งสามคนก็ยังคงนั่งก๊งเหล้ากันต่อ หลังจากกินข้าวหมดไปคนละชาม พลันเหลือบไปเห็นเบียร์แช่เย็นที่เหลืออยู่อีกหนึ่งลัง ทั้งสามคนก็อดใจไม่ไหว หยิบกันขึ้นมาคนละขวดเปิดดื่มต่อทันที

หลี่ฟานบอกลาทุกคน ก่อนจะสาวเท้าขึ้นชั้นสองอย่างกระฉับกระเฉง เหน็ดเหนื่อยมาทั้งวันจนร่างแทบพัง พอนึกขึ้นได้ว่าพรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้าอีก เขาก็แทบอยากจะกระโดดขึ้นเตียงใจจะขาด

เขาถอดเสื้อผ้าออก เปิดแอร์ แล้วทิ้งตัวลงนอนแผ่บนเตียง พลางพ่นลมหายใจออกมาอย่างสบายตัว

นิ้วมือเลื่อนเปิดหน้าต่างสถานะของระบบอย่างคุ้นเคย นอนมองรายละเอียดอยู่บนเตียงอย่างตั้งใจ

บ่อตกปลา: ไม่มีวันมือเปล่า (ระดับ 0)

สิ่งอำนวยความสะดวก: ห่วงชูชีพ ×1, จุดตกปลาสีม่วง ×1

ปลาในบ่อ: ปลาบรีม 7,659 ตัว, ปลาเฉา 1,164 ตัว, ตะพาบ ×1, ปลาช่อน ×2, ปลาไหลนา ×4

ของตกแต่งบ่อ: ปลามังกรเฝ้าบ่อ (รีโมต), แมวกวัก

การดำเนินกิจการ: 1,100 แต้ม

งานโครงสร้างบ่อตกปลา: แปลงสภาพสิ่งอำนวยความสะดวก ×3

เมื่อกวาดสายตามองตัวเลข หลี่ฟานก็ลอบคำนวณในใจ จำนวนปลาบรีมกับปลาเฉาลดลงจากเมื่อวานไปบ้าง แต่ก็ไม่ได้ฮวบฮาบอะไร ดูทรงแล้วยังรองรับได้อีกนาน บ่อเล็กคงยังไม่ต้องปล่อยปลาเพิ่มไปอีกพักใหญ่

ทว่าพอมองไปที่ของตกแต่งบ่อ เขากลับรู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง วันนี้ตอนที่พวกเหรินชวนมาถึง เขาหลงนึกว่าสกิลของเจ้าเจาไฉแผลงฤทธิ์อีกแล้วเสียอีก เพราะช่วงบ่ายก็ไม่เห็นหัวมันเลย

แต่ในหน้าต่างสถานะของระบบ สถานะของเจาไฉกลับเป็นปกติ ไม่มีเวลานับถอยหลังเหมือนคราวก่อน แสดงว่าพวกเหรินชวนเป็นลูกค้าที่ถูกดึงดูดมาจากในกลุ่มจริงๆ น่ะสิ?

แบบนี้ก็นับเป็นเรื่องดี คราวก่อนที่เจาไฉพาโจวโจวมา นั่นก็ได้ลูกค้ากระเป๋าหนักมากลุ่มใหญ่เลยเชียว พอนึกถึงตรงนี้ มุมปากของหลี่ฟานก็ยกยิ้มขึ้นมา

เมื่อมองแต้มการดำเนินกิจการที่มีอยู่ 1,100 แต้ม เขาก็พยายามข่มใจไม่ให้กดสุ่มรางวัล แล้วตัดใจปิดหน้าต่างสถานะลง

แค่การแปลงสภาพสิ่งอำนวยความสะดวกระดับสีม่วงอย่างเดียวก็คุ้มเกินคุ้มแล้ว ตอนนี้เขาก็ไม่ได้มีอะไรที่อยากได้เป็นพิเศษ

แน่นอนว่านั่นเป็นแค่ความคิดที่เขาใช้ปลอบใจตัวเอง วงล้อเสี่ยงโชคสีสันละลานตานั่นดึงดูดใจจะตายไป ที่ไม่ยอมกดสุ่ม ก็เพราะนิสัยขี้ระแวงมันคอยเบรกเอาไว้ต่างหาก

วันนี้เพิ่งจะได้ของระดับท็อปมาหมาดๆ ระบบไม่มีทางใจดีแจกของดีติดๆ กันให้อีกรอบแน่ รออีกสักสองสามวันค่อยสุ่มดีกว่า

นี่ต่างหากคือความคิดที่แท้จริงในใจของเขา

หลี่ฟานหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู เช็กให้แน่ใจว่าเปิดเสียงเรียกเข้าไว้แล้ว จากนั้นก็โยนไว้ข้างตัวแล้วหลับตาลง ไม่นานนักเสียงกรนเบาๆ ก็ดังขึ้น

สายลมอ่อนๆ พัดผ่านหมู่บ้าน แสงไฟตามบ้านเรือนส่วนใหญ่ดับลงเกือบหมดแล้ว มีเพียงบ้านของหลี่เฉียงเท่านั้นที่ยังคงสว่างไสว ภายในบ้านยังมีคนนั่งดื่มเหล้าคุยกันอย่างออกรส