บทที่ 1121 บทส่งท้าย สวัสดีนะ หลี่รั่วสวิน (3)

หลี่รั่วสวินมองผู้เป็นพ่อ อ้าปากค้างอยู่อย่างนั้น ไม่รู้ว่าจะตอบอย่างไรดี

หลี่เซี่ยนผิงวางปิ่นโตเก็บความร้อนลงบนโต๊ะข้างเตียง เสียงกระทบดังกึกอย่างหนักหน่วง

"ร่างกายแกตั้งแต่เด็กเป็นยังไง แกย่อมรู้ดีที่สุด! แค่เป็นหวัดก็ไข้ขึ้นจนปอดบวม พอปอดบวมก็กลายเป็นระบบหายใจล้มเหลว เข้าห้องฉุกเฉินไปกี่หนแล้ว? แกยังคิดจะไปถ่ายละครอีกเหรอ? ที่กองถ่ายแบบนั้น มีแต่ต้องอดหลับอดนอน เร่งถ่ายงาน หน้าหนาวต้องลงน้ำ หน้าร้อนต้องใส่เสื้อหนาเตอะ แกจะทนได้สักกี่วันกันเชียว?"