บทที่ 88 การข้ามสายมีความเสี่ยงนะ

“เป็นไปไม่ได้มั้ง ถ้าหลี่รั่วสวินจะสอบก็ต้องสอบสาขาขับร้องสิ เพจปั่นมั่วหรือเปล่า เพื่อยอดวิวแล้วทำได้ทุกอย่างจริงๆ”

“ไม่มั่วเลยนะ สาขาการแสดงจริงๆ! เธอดูดิปสัมภาษณ์นี้สิ!”

ลู่ลู่กดเข้าไปตามลิงก์ที่ชาวเน็ตแปะไว้ด้วยความอยากรู้อยากเห็น

ภาพในคลิปวิดีโอคือเด็กสาวหน้าตาน่ารักสดใสคนหนึ่ง

เธอดูอายุน้อย ใบหน้าเปล่งปลั่งเต่งตึง

แม้จะหน้าสดไร้เครื่องสำอาง แต่สภาพผิวกลับดีจนน่าทึ่ง

ดวงตากลมโตเป็นประกายคู่นั้นในเวลานี้แดงเรื่อเล็กน้อย มีร่องรอยเหมือนเพิ่งผ่านการร้องไห้มา

โห หน้าตาแบบนี้ เทียบกับพวกดาราสาวดาวรุ่งในวงการบันเทิงได้สบายเลยนะเนี่ย

ลู่ลู่คิดในใจ

ตอนนั้นเองก็มีเสียงนอกกล้องดังขึ้น น่าจะเป็นเสียงของนักข่าว

“สวัสดีครับน้อง การสอบเป็นยังไงบ้างครับ กรรมการรอบนี้เข้มงวดมากเลยเหรอครับ เห็นเหมือนน้องเพิ่งร้องไห้มาเลย”

เด็กสาวพยักหน้าด้วยความเขินอายเล็กน้อย

“หนูก็ไม่ค่อยแน่ใจเหมือนกันค่ะว่าสอบเป็นยังไงบ้าง…ส่วนกรรมการก็เข้มงวดจริงๆ ค่ะ ดูละเอียดทุกจุดเลย แต่ว่า…แต่ว่าหนูไม่ได้ร้องไห้เพราะเรื่องนี้นะคะ…”

“อ้าว แล้วร้องไห้เพราะอะไรเหรอครับ”

ทันใดนั้น บนใบหน้าของเด็กสาวก็ผลิรอยยิ้มสดใสเปล่งประกายออกมา เมื่อผสานกับขอบตาที่แดงเรื่อ จึงไม่ดูเสแสร้งเลยแม้แต่น้อย ในทางกลับกัน มันกลับให้ความรู้สึกตราตรึงใจราวกับท้องฟ้าหลังฝนซา ชวนให้หัวใจคนมองอ่อนยวบลงอย่างบอกไม่ถูก

“เพราะอันนี้ต่างหากค่ะ!!!”

เธอทำท่าราวกับจะอวดของล้ำค่า จู่ๆ ก็กางสมุดบันทึกที่กอดแนบอกไว้ออกแล้วชูขึ้นสูง ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและภาคภูมิใจจนเก็บไว้ไม่อยู่

กล้องซูมเข้าไปใกล้ทันที จับภาพสมุดบันทึกแบบโคลสอัปชัดเจน

“นี่มัน…ลายเซ็นของหลี่รั่วสวิน!”

“ใช่แล้วค่ะ ใช่แล้ว!”

เด็กสาวตื่นเต้นจนแทบจะกระโดดตัวลอยอยู่ตรงนั้น แสงแดดทาบทาลงบนใบหน้าที่เปี่ยมล้นด้วยความยินดี ดวงตาคู่นั้นเป็นประกายระยิบระยับราวกับรวบรวมแสงดาวเอาไว้

“หนูเป็นแฟนคลับของพี่หลี่รั่วสวินค่ะ! หนูไม่คิดเลยว่าตัวเองจะโชคดีขนาดที่ได้เล่นคู่กับเขา…กรี๊ด…”

ยิ่งพูดไป เธอก็ยิ่งแสดงสีหน้าล่องลอยเหมือนอยู่ในความฝัน สองมือยกขึ้นกุมแก้ม ดูมีความสุขจนแทบจะเป็นลมล้มพับ

พอนักข่าวได้ยินชื่อหลี่รั่วสวิน ก็จับประเด็นสำคัญได้ทันควัน น้ำเสียงดูจะเร่งร้อนขึ้นมาเล็กน้อย

“คุณคิดว่าการแสดงของหลี่รั่วสวินในห้องสอบเป็นยังไงบ้างครับ”

“การแสดงเหรอคะ เรื่องนั้นยังต้องถามอีกเหรอ!

บอกเลยว่าสุดยอดมาก! เพอร์เฟกต์!

จริงๆ นะคะ โดยเฉพาะพาร์ตละครสั้นด้นสด เขาตอบสนองไวสุดๆ แถมยังดึงอารมณ์ของคู่แสดงได้ดีมากด้วย!

หนูจะบอกให้นะ ถ้าครั้งนี้หนูโชคดีได้คะแนนสูงขึ้นมาละก็ อย่างน้อยห้าสิบเปอร์เซ็นต์ต้องยกความดีความชอบให้สวินเป่าเลยค่ะ!”

“แล้วซูอี้โจวล่ะครับ คุณได้สังเกตการแสดงของเขาบ้างไหม”

นักข่าวโยนชื่อของอีกคนที่ได้รับความสนใจไม่แพ้กันออกมา

พอพูดถึงซูอี้โจว รอยยิ้มบนใบหน้าของเด็กสาวก็ชะงักไปเล็กน้อยแทบสังเกตไม่เห็น แววตาเริ่มหลุกหลิก ก่อนจะหัวเราะกลบเกลื่อนแล้วตอบปัดไปที

“เอ่อ…ซูอี้โจวเหรอคะ ไม่…ไม่ค่อยได้สังเกตเลยค่ะ ตอนนั้นมัวแต่ตื่นเต้นกับการสอบของตัวเอง ฮ่าๆ”

“หลี่รั่วสวินไปสอบสาขาการแสดงจริงๆ ด้วยแฮะ!” ลู่ลู่มองดูคลิปวิดีโอพลางอ้าปากค้างจนแทบหลุด “แต่คำพูดของแฟนคลับเชื่อไม่ได้หรอก ไม่รู้ใส่ฟิลเตอร์อวยไปหนาขนาดไหน ก็ไม่รู้นะว่าเอาเข้าจริงการแสดงของหลี่รั่วสวินจะเป็นยังไงกันแน่…”

เธอปัดนิ้วไปบนหน้าจอตามความเคยชิน

วิดีโอถัดไป โผล่มาเป็นคลิปสัมภาษณ์หน้าสนามสอบคัดเลือกระดับมณฑลจวี๋อีกแล้ว เพียงแต่เปลี่ยนสำนักข่าวและนักข่าวคนใหม่

“เอาเถอะ โดนอัลกอริทึมจัดให้ซะอยู่หมัดเลย แต่ก็นะ ฉันดันสนใจเรื่องนี้จริงๆ ซะด้วยสิ”

ลู่ลู่พึมพำกับตัวเองแล้วกดเปิดดูคลิปสัมภาษณ์ที่สอง

คราวนี้คนที่ถูกสัมภาษณ์เป็นเด็กหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งสมส่วน ดูท่าทางก็เพิ่งจะเดินออกมาจากห้องสอบเหมือนกัน สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นที่ยากจะบรรยาย แฝงความรู้สึกอยากอวดสิ่งที่เพิ่งพบเจอมาอย่างใจจดใจจ่อ

“ว้าว! พวกพี่ไม่รู้หรอกครับ!”

เด็กหนุ่มพูดใส่กล้องพลางขยับไม้ขยับมืออย่างออกรสจนน้ำลายแทบกระเซ็น

“ตอนนั้นผมอยู่ในห้องเตรียมสอบยังได้ยินเสียงร้องเพลงของหลี่รั่วสวินเลย!

จริงๆ นะครับ เสียงนั่นน่ะ พลังทะลุทะลวงสุดยอดมาก!

ครูสอนร้องเพลงของพวกเราชอบพูดถึงเรื่อง ‘แรงดันเสียง’ บ่อยๆ ไม่ใช่เหรอครับ เมื่อก่อนผมไม่ค่อยเข้าใจคอนเซปต์เท่าไหร่ แต่วันนี้ผมกระจ่างแจ้งเลย!”

ดูเหมือนเขากลัวว่านักข่าวจะไม่เชื่อ จึงเน้นย้ำอีกครั้ง

“ผมจะบอกให้นะ ผมนั่งอยู่ตรงที่ของผมตลอดเวลาไม่ได้ขยับไปไหนเลย ผู้เข้าสอบคนอื่นร้องเพลงตั้งเยอะแยะ ผมไม่ได้ยินสักแอะ!

อย่างมากก็แค่ตอนที่บางคนแสดงแล้วอารมณ์ขึ้นจนแหกปากดังลั่น ถึงจะได้ยินบทพูดไม่กี่ประโยค

แต่เสียงร้องเพลงของหลี่รั่วสวินกลับได้ยินชัดแจ๋วเลยครับ

เรื่องอื่นผมไม่รู้นะ แต่เรื่องร้องเพลงเขาระดับมืออาชีพแน่นอน ถ้าไม่ได้ฟังสดๆ คุณไม่มีทางเข้าใจหรอก!”

เด็กหนุ่มยิ่งพูดยิ่งตื่นเต้น ทันใดนั้นก็นึกอะไรขึ้นมาได้ ดวงตาเป็นประกายวับ

“จริงสิ!

เพลงที่เขาร้องน่ะ ผมไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย…

ไม่แน่อาจจะเป็นเพลงใหม่ที่หลี่รั่วสวินยังไม่ได้ปล่อยก็ได้นะครับ!

เฮ้ย อย่าหาว่าโม้นะ แค่ตอนนี้นึกย้อนไปถึงทำนองเพลงนั้น ผมยังเริ่มตั้งตารอฟังเวอร์ชันเต็มแล้วเนี่ย!”

“โห เพลงใหม่เหรอเนี่ย?!”

ลู่ลู่ฟังที่เด็กหนุ่มคนนี้พูดจนชักเริ่มคันยุบยิบในใจขึ้นมาบ้างแล้ว

เดี๋ยวสิ ไม่ใช่แล้ว!

ลู่ลู่สะบัดหัวอย่างแรง ดึงตัวเองกลับมาจากความคาดหวังเรื่องเพลงใหม่

เมื่อกี้เธอตั้งใจจะมาส่องดูไม่ใช่เหรอว่าทำไมหลี่รั่วสวินถึงไปสอบสาขาการแสดง!

ไหงโดนพาออกทะเลไปได้เนี่ย

เธอรีบปัดวิดีโอทิ้ง แล้วกลับไปยังช่องคอมเมนต์เดิมที่กำลังถกเถียงเรื่องหลี่รั่วสวินสอบสาขาการแสดง

นิ้วเรียวรัวแป้นพิมพ์บนหน้าจออย่างรวดเร็ว พิมพ์ข้อความลงไปแถวหนึ่ง

“คนผ่านมาขอพูดแบบเป็นกลางหน่อยนะ เรื่องร้องเพลงหลี่รั่วสวินไม่มีอะไรให้แซะจริง ระดับมืออาชีพแน่นอน แต่ถ้าจะบอกว่าสอบสาขาการแสดง…ฝีมือการแสดงแบบนั้นน่ะ จะสอบติดจริงเหรอ ทางนี้ขอสงสัยแรงมาก [กินเผือก]”

คอมเมนต์นี้เพิ่งจะส่งออกไป ด้านล่างก็มีคนเข้ามากดไลก์และตอบกลับทันทีหลายข้อความ

“เห็นด้วย! สาวน้อยพูดได้ตรงใจฉันมาก! ใครบ้างไม่เคยโดนซีจีห้าบาทกับวิชาถลึงตาของพระเอกในเรื่อง ‘สัญญาใจแดนท้อ’ ทำร้ายจิตใจ? [เอามือปิดหน้า]”

“‘สัญญาใจแดนท้อ’ เหรอ นั่นมันผลงานชิ้นเอกสะท้านปฐพีไม่ใช่เหรอ ตัวเอกแสดงโดดเด่น เนื้อเรื่องซาบซึ้งกินใจ ซีจีอลังการสั่นสะเทือนจิตวิญญาณ! ฉันขอแนะนำอย่างยิ่งให้เพื่อนๆ ทุกคนที่ไม่เคยดู ต้องไปดูให้ได้นะ ไม่ดูจะเสียใจไปตลอดชีวิต! [doge]”

“คอมเมนต์บน หัวหมามันฟ้องเจตนาที่แท้จริงของแกนะ [ขำจนร้องไห้]”

“อย่าด่าเลยอย่าด่าเลย สวินเป่าพยายามมากแล้วนะ ถึงจะไม่มีประโยชน์อะไรก็เถอะ ไว้หน้าเด็กมันบ้างสิ 55555!”

“พูดตามตรงนะ ร้องเพลงกับการแสดงมันคนละเรื่องกัน ร้องเพลงเก่งไม่ได้แปลว่าแสดงเก่ง ข้ามสายมีความเสี่ยง สมัครสอบโปรดใช้วิจารณญาณ”

“แต่วันนี้คิดยังไง ทำไมจู่ๆ ถึงคิดสั้นไปสอบสาขาการแสดงล่ะนั่น”

“ใครจะรู้ล่ะ อาจจะเป็นเส้นทางที่บริษัทวางไว้ให้มั้ง หรือไม่ก็อยากพิสูจน์ตัวเอง?”

ความคิดเห็นสารพัดรูปแบบในช่องคอมเมนต์สอดประสานปะปนกันไปหมด กระแสดรามาร้อนแรงบนโลกออนไลน์ที่เกิดจากการสอบสายศิลปะในครั้งนี้ เพิ่งจะเริ่มต้นปะทุขึ้นเท่านั้น