ตอนที่ 56
บทที่ 56 ผสานแพทย์สองแขนง
minibunny · 6,018 ตัวอักษร
ช่วงสองวันนี้เธอลองหาข้อมูลเกี่ยวกับการแข่งซิงไห่เป่ยดู จึงได้รู้ว่านี่เป็นการแข่งขันเปียโนระดับสูงสุดของประเทศ
มาตรฐานสูงสุด และผู้เข้าแข่งขันส่วนใหญ่ล้วนเป็นระดับมืออาชีพ
แม้เธอจะรู้ว่าลูกชายพอมีพรสวรรค์ทางดนตรีอยู่บ้าง แต่การจะไปเฉิดฉายในเวทีระดับประเทศพรรค์นั้น แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย
ไหนจะเรื่องกรีฑานั่นอีก
การคว้ารางวัลในระดับมัธยมปลายก็เรื่องหนึ่ง แต่การไปแข่งระดับประเทศย่อมเต็มไปด้วยหัวกะทิที่ถูกคัดมาแบบหนึ่งในหมื่น
หลิ่วผิงไม่เห็นแววเลยสักนิด สู้ปูทางตรงเข้าวิทยาลัยดนตรีไปเลยยังมั่นคงกว่า
"อาหยาง เรื่องแข่งอะไรนั่นไว้มีโอกาสค่อยไปก็ได้ รอให้เรียนจนแตกฉานก่อนค่อยลงแข่ง โอกาสชนะมันจะมากกว่านี้นะลูก…"
แม้จะได้เห็นถ้วยรางวัลที่เซียวหยางหอบกลับบ้าน แต่เธอยังไม่ได้รับรู้ถึงระดับฝีมือที่แท้จริงของเขา
ด้วยระดับปรมาจารย์เปียโนในปัจจุบัน ถ้าต้องไปเรียนจริงๆ ให้เขาไปสอนพวกอาจารย์ยังดูเข้าท่ากว่าด้วยซ้ำ คนที่มีคุณสมบัติพอจะสั่งสอนเขาได้น่ะเหรอ… หึๆ
ยิ่งไปกว่านั้น สกิลของเขายังอัปเกรดไม่ถึงขั้นสูงสุด ยังพัฒนาต่อไปได้อีก โดยเฉพาะ ‘วิ่งเร็วขั้นกลาง’ ที่ใช้ค่าชื่อเสียงเพียงหนึ่งแสนก็เลื่อนเป็นขั้นสูงได้แล้ว
ตอนนี้สถิติวิ่ง 100 เมตรก็เทียบเท่าเกณฑ์นักกีฬาระดับสากล หากอัปเกรดไปอีกขั้น การทำเวลาให้แตะ 9 วินาทีกว่าๆ ก็อยู่แค่เอื้อม
"แม่ครับ ไม่ต้องกล่อมแล้วล่ะ เรื่องแข่งผมรับปากคนอื่นไว้หมดแล้ว ส่วนเรื่องวิทยาลัยดนตรี แม่ช่วยปฏิเสธไปเถอะครับ ผมไม่เหมาะหรอก…"
หลิ่วผิงเอามือกุมขมับ สีหน้าดูจนปัญญาอยู่บ้าง "ลูกเอ๋ย คนที่วิทยาลัยดนตรีนั่นน่ะเพื่อนเก่าแม่เอง แม่คุยกับเขาไว้หมดแล้ว วันเสาร์นี้เขาจะผ่านมาแถวนี้พอดีก็เลยจะแวะมาที่บ้าน ถึงตอนนั้นค่อยว่ากันเถอะ จู่ๆ จะโทรไปบอกปัด มันจะเสียมารยาทเอานะ"
นัดแนะกันไว้เรียบร้อยแล้วงั้นหรือ?
มิน่าล่ะ พอเขาปฏิเสธไปตั้งเยอะแม่ถึงไม่ยอมรามือสักที ที่แท้ก็ตกลงกับเขาไว้แล้ว แถมทางนั้นยังตอบรับว่าจะมาดูตัวอีกต่างหาก
เซียวหยางหมดปัญญาจะคัดค้าน อย่างไรเสียก็เป็นเพื่อนเก่าของแม่ จะหักหน้าไม่ไว้กันเลยก็คงไม่ได้
เขายักไหล่ "ก็ได้ครับ วันเสาร์ผมจะอยู่บ้าน ถึงตอนนั้นต้องโชว์อะไรค่อยว่ากัน"
หลิ่วผิงแย้มยิ้ม "เด็กคนนี้นี่ พูดจาเหมือนทำส่งๆ ไปงั้นแหละ"
"ว่าแต่ เพื่อนแม่คนนั้นมีตำแหน่งอะไรในวิทยาลัยดนตรีเหรอครับ?"
"ดุษฎีบัณฑิตแห่งวิทยาลัยดนตรีกลาง ศาสตราจารย์ อาจารย์ที่ปรึกษาปริญญาเอก ผู้อำนวยการฝ่ายการสอนดนตรี หัวหน้าภาควิชาเครื่องดนตรีคีย์บอร์ด รองผู้อำนวยการฝ่ายการสอนการขับร้อง… ตำแหน่งระดับนี้พอไหวไหมล่ะ?"
ตำแหน่งยาวเหยียดเลยแฮะ!
เซียวหยางหยิบตะเกียบขึ้นมา "ถ้าอย่างนั้น ฝีมือคงไม่ธรรมดาเลยสินะครับ?"
หลิ่วผิงนิ่งนึกไปครู่หนึ่ง "ฝีมือเปียโนเก่งกาจมาก ไม่อย่างนั้นแม่ไม่บากหน้าไปขอร้องหรอก พอคุณน้าเขามาถึง ลูกต้องแสดงฝีมือให้เต็มที่นะ"
เซียวหยางตอบรับในลำคอ
ในใจแอบคิดแผน: วิธีที่ดีที่สุดที่จะทำให้อีกฝ่ายยอมถอยทัพ ก็คือการแสดงฝีมือที่เหนือชั้นยิ่งกว่าให้เห็นกันไปเลย
…
หลังมื้อค่ำ เซียวหยางกลับเข้าห้องเพื่อพักผ่อน
เพิ่งจะล้มตัวลงนอน โทรศัพท์ข้างเตียงก็แผดเสียงดังขึ้น
เซียวหยางหยิบขึ้นมาดู พบว่าเป็นสายจากหลิวจิ้ง บรรณาธิการของเค่อฮ่วนเซียนเฟิง
"ฮัลโหล คุณเซียวคะ ไม่ได้รบกวนใช่ไหมคะ?"
น้ำเสียงปลายสายฟังดูระมัดระวังเป็นพิเศษ
เซียวหยางหัวเราะเบาๆ ยกขาไขว่ห้าง "ไม่รบกวนครับ บ.ก.หลิวมีเรื่องอะไรหรือเปล่าครับ?"
ปลายสายเงียบไปชั่วอึดใจ "ภาคสามลงจบแล้ว ไม่ทราบว่าคุณมีแผนจะเขียนภาคสี่ต่อไหมคะ?"
กะจะยื้อต่อลมหายใจกันดื้อๆ เลยเรอะ?
การเขียนติดต่อกันสามภาค ฝีมือการประพันธ์ของเซียวหยางพัฒนาขึ้นมากจริงๆ พล็อตเรื่องก็ไม่มีปัญหา แต่ประเด็นคือหากฝืนแถเขียนต่อ ก็เท่ากับทำลายผลงานระดับมาสเตอร์พีซชิ้นนี้ และอาจส่งผลเสียต่อภาพรวมทั้งหมด
ดังนั้นเมื่อได้ยินคำถามนี้ เขาจึงปฏิเสธกลับไปทันทีโดยไม่ต้องคิด "ไม่มีภาคสี่แล้วครับ เรื่องนี้ถือว่าจบสมบูรณ์แล้ว"
ปลายสายเงียบไปราวๆ สิบวินาที
"แล้วคุณมีโครงการจะเปิดเรื่องใหม่ไหมคะ?"
ตอนนี้เซียวหยางงานรัดตัวจนแทบไม่มีเวลาพัก จะเอาอารมณ์ที่ไหนไปคิดพล็อตใหม่
"เรื่องนั้นไว้ค่อยคุยกันเถอะครับ ช่วงนี้คงยังไม่มีผลงานใหม่ออกมาหรอก"
ปลายสายเงียบกริบไปอีกรอบ
กว่าจะกอบกู้เว็บไซต์ให้ฟื้นคืนชีพขึ้นมาได้ หากไม่มีผลงานระดับตัวท็อปมาคอยพยุงไว้ อีกไม่นานก็คงกลับไปซบเซาเหมือนเดิม
เซียวหยางลองใคร่ครวญดู
ในเมื่อฉบับออนไลน์จบไปแล้ว ก้าวต่อไปก็ควรจะเป็นการตีพิมพ์รูปเล่มและแปลภาษาต่างๆ ออกวางจำหน่าย
หากหนังสือเล่มได้ตีพิมพ์กระจายไปทั่วโลก ค่าชื่อเสียงที่ได้รับกลับมาจะต้องมหาศาลอย่างแน่นอน
เรื่องเหล่านี้ต้องมีคนคอยประสานงาน เซียวหยางไม่มีเวลามานั่งเดินเรื่องพวกนี้ แต่เว็บไซต์แห่งนี้พร้อมที่จะรับช่วงต่อได้
เค่อฮ่วนเซียนเฟิงเป็นเว็บไซต์เก่าแก่ มีชื่อเสียงและเครดิตน่าเชื่อถือ
"บ.ก.หลิวครับ ถึงฉบับออนไลน์จะจบแล้ว แต่ผมยังต้องการพาร์ตเนอร์ทางธุรกิจมาช่วยประสานงานเรื่องการจัดพิมพ์และโปรโมตหนังสือเล่ม เว็บไซต์ของคุณเครดิตดีมาก เส้นสายก็กว้างขวาง หากสนใจจะร่วมมือกับผม เรามาคุยรายละเอียดกันได้นะ"
พอสิ้นเสียง เซียวหยางก็ได้ยินเสียงสูดหายใจกระชั้นชิดของปลายสายทันที
อิทธิพลของซานถี่ ในฐานะบรรณาธิการเธอย่อมรู้ซึ้งแก่ใจดีที่สุด
หากตีพิมพ์เป็นเล่ม ยอดขายไม่มีทางแป้กแน่นอน
คนเขียนถือลิขสิทธิ์ไว้ในมือ จะไปจับมือกับค่ายไหนก็ได้ทั้งนั้น แต่กลับหยิบยื่นโอกาสนี้มาให้ นี่มันส้มหล่นใส่ปากชัดๆ
ต้องคว้าเอาไว้ให้ได้!
หลิวจิ้งแทบไม่ต้องเสียเวลาไตร่ตรอง "ไม่มีปัญหาเลยค่ะ! เว็บไซต์ของเราจะระดมทรัพยากรทุกอย่างเพื่อผลักดันการโปรโมตหนังสือเล่มของคุณอย่างสุดกำลังแน่นอน เรื่องนี้ฉันขออนุญาตไปหารือกับผู้บริหารระดับสูงก่อนนะคะ…"
หลังจากกล่าวขอบคุณซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนวางสายไป หลิวจิ้งก็พุ่งพรวดเข้าไปในห้องทำงานของบรรณาธิการบริหารทันที
หัวหน้าบ.ก.ที่กำลังเก็บของเตรียมตัวกลับบ้านสะดุ้งโหยง พอหันมาเห็นว่าเป็นหลิวจิ้งที่วิ่งหน้าตื่นเข้ามา จึงยิ้มออกมาอย่างโล่งอก
"เสี่ยวหลิวเองเหรอ ยังไม่เลิกงานอีกหรือไง?"
หลิวจิ้งหอบแฮ่ก "หัวหน้า มีข่าวดีค่ะ!"
มือที่กำลังเก็บของชะงักกึก นัยน์ตาเป็นประกายวาววับ "หรือว่าอาจารย์เซียวหยางจะเขียนภาคสี่ต่อแล้ว?"
"ไม่ใช่ค่ะ!"
สีหน้าของหัวหน้าบ.ก.ห่อเหี่ยวลงทันควัน ทว่าวินาทีถัดมา…
"เซียวหยางอยากทำหนังสือเล่ม และเสนอให้ทางเราร่วมมือดูแลโปรเจกต์นี้ค่ะ"
"ว่าไงนะ!" หัวหน้าบ.ก.เงยหน้าพรวดจนแว่นตาแทบจะหลุด
"เสี่ยวหลิว อย่าพูดขาดๆ หายๆ สิ! เล่ารายละเอียดมาเร็วเข้า"
หลิวจิ้งถ่ายทอดเรื่องราวที่เพิ่งคุยทางโทรศัพท์ให้ฟังอย่างละเอียด
รอยยิ้มบนใบหน้าของหัวหน้าบ.ก.กว้างขึ้นเรื่อยๆ จนหุบไม่อยู่
หนังสือเล่มคือเค้กชิ้นมหึมาอย่างไม่ต้องสงสัย ตอนนี้เซียวหยางยอมแบ่งส่วนแบ่งมาให้ สรุปสั้นๆ สองคำ: รู้ใจจริง!
เรื่องนี้ไม่จำเป็นต้องรอปรึกษาผู้จัดการทั่วไปด้วยซ้ำ หัวหน้าบ.ก.ตบโต๊ะเคาะทันที "เสี่ยวหลิว นับจากนี้เธอรับหน้าที่ดูแลการประสานงานเรื่องหนังสือเล่มกับเซียวหยางไปคนเดียวเต็มตัวเลย งานบนเว็บปล่อยวางไปก่อน!"
…
รุ่งเช้า เซียวหยางลืมตาตื่นขึ้นมา แล้วกดเปิดหน้าต่างระบบเช็กอิน
‘ได้รับความเชี่ยวชาญการแพทย์แผนตะวันตกขั้นต้น’
ความเชี่ยวชาญการแพทย์แผนตะวันตกขั้นต้น: เชี่ยวชาญกายวิภาคศาสตร์และสรีรวิทยา ชีวเคมีและอณูชีววิทยา ระดับ: ยอดฝีมือศัลยกรรม
‘ตรวจพบวิชาการแพทย์ประเภทอื่น ต้องการหลอมรวมหรือไม่?’
‘ไม่สามารถหลอมรวมได้ จำเป็นต้องมีความเชี่ยวชาญการแพทย์แผนตะวันตกขั้นกลาง’
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น