บทที่ 263 ไม่หลบก็ไม่หลบสิ

หลวี่อี้เซียงเคยผ่านยุคสมัยแห่งสงครามมาแล้ว จึงเข้าใจดีว่าความสงบสุขในยามนี้ได้มามิใช่ง่าย กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งเช่นนี้คล้ายจะพานางย้อนกลับไปสู่ยุคกลียุคสมัยนั้นอีกครา ในใจพลันบังเกิดความตระหนกขึ้นมาวูบหนึ่ง ด้วยภาพฝันร้ายเหล่านั้น นางไม่อยากพบเห็นมันอีกจริงๆ

เมื่อได้ยินว่าสตรีตัวเล็กๆ คนหนึ่งบังอาจท้าทายตนอย่างเปิดเผย ขุนพลผู้นั้นย่อมมีโทสะ เขาเป็นขุนพลแห่งทัพโจโฉ บัญชาการไพร่พลนับหมื่น สตรีตัวกระจ้อยร่อยเพียงคนเดียวกลับกล้าท้าทายซึ่งหน้า ไฟโทสะในอกจึงลุกโชนดั่งเปลวเพลิง

"นังหนู แน่จริงเจ้าอย่าหลบสิ!"