บทที่ 278 ไม่ขาย

“คุณชาย เดินทางปลอดภัยขอรับ!”

เมื่อมองดูรถม้าค่อยๆ เคลื่อนตัวจากไป พ่อค้าก็อารมณ์ดีเป็นยิ่งนัก แค่ลูกค้ารายนี้ของเย่ซิวเพียงคนเดียว ก็ทำให้วันนี้เขามีกินมีใช้ไปได้แบบไม่ต้องกังวลแล้ว เสียดายก็แต่คนกระเป๋าหนักแบบเย่ซิวนั้นช่างมีน้อยเหลือเกิน

เมื่อก้มมองขนมนึ่งที่ห่อมาอย่างประณีตในมือ เย่ซิวก็อดทอดถอนใจไม่ได้ หากกระเป๋าตุงสักหน่อย เรื่องที่ต้องกังวลย่อมลดน้อยลงไปมากจริงๆ ต้องยอมรับเลยว่า การมีเงินนี่มันดีแท้ๆ