บทที่ 292 สิทธิ์ตัวแทนจำหน่าย

ช่วงนี้เฉินโจวกำลังปรึกษาหารือกับเย่ซิวเรื่องการส่งสินค้าออกไปขายนอกเมือง ไม่ว่าจะเป็นขนมหวานหวาน น้ำดำ หรือหิมะเจ็ดสี ล้วนมีต้นกำเนิดมาจากร้านเน็ตแห่งนี้ทั้งสิ้น หากจะบอกว่าเมืองชิงอวิ๋นคับแคบ ก็ต้องยอมรับว่าเล็กไปจริงๆ ระยะนี้จึงมีพ่อค้าจำนวนไม่น้อยแวะเวียนมาเจรจา ซึ่งเนื้อหาใจความหากพูดตามสำนวนของเย่ซิวก็คือ พวกเขาต้องการคว้าสิทธิ์ตัวแทนจำหน่ายในเมืองของตนไปครอง

คำว่า "ตัวแทนจำหน่าย" แน่นอนว่าเฉินโจวย่อมไม่เข้าใจ เย่ซิวจึงต้องอธิบายให้ฟังคร่าวๆ ว่า คนจากเมืองอื่นจะต้องซื้อของจากพ่อค้ารายนั้นเพียงผู้เดียว และทางร้านก็ขายให้คนคนนั้นได้แค่เจ้าเดียวเท่านั้น ห้ามนำไปขายให้คนอื่นในเมืองนั้นอีก นั่นแหละถึงเรียกว่าสิทธิ์ตัวแทนจำหน่าย

สำหรับคำศัพท์สุดล้ำลึกพิสดารของเย่ซิว เฉินโจวรู้สึกเลื่อมใสยิ่งนัก หากใช้คำพูดของเฉินโจวก็ต้องบอกว่าโคตรจะมีเหตุผลเลยพับผ่าสิ แน่นอนว่าเงื่อนไขที่พ่อค้าเหล่านั้นยื่นข้อเสนอมาเพื่อแลกกับสิทธิ์ตัวแทนจำหน่ายล้วนเย้ายวนใจเป็นอย่างยิ่ง ต้องรู้ก่อนว่าของกินที่วางขายในร้านเน็ตล้วนราคาแพงหูฉี่ระดับฟ้าประทาน พ่อค้าคนไหนที่กล้ากว้านซื้อของจากร้านเน็ตไปเก็งกำไรขายต่อ ย่อมไม่มีใครเป็นตะเกียงขาดน้ำมันสักคน