บทที่ 293 พาหนะสำหรับการเดินทาง

เมื่อเห็นว่าแม้แต่ม้าพาหนะของท่านผู้เฒ่าเฉินก็ยังถูกเฉินโจวจูงมาให้เย่ซิวใช้เดินทาง มิหนำซ้ำยังเป็นยอดอาชาพันธุ์ดีที่พันตำลึงทองก็ยากจะหาซื้อได้อย่างม้าเยี่ยจ้าวอวี้ซือจื่อ ม้าตัวนี้ทั่วทั้งร่างขาวบริสุทธิ์ ไร้ขนสีอื่นแซมแม้แต่น้อย และนี่ก็คือม้าตัวโปรดที่สุดของท่านผู้เฒ่าเฉิน ส่วนเฉินโจวนั้นเลือกม้าที่ด้อยกว่าม้าเยี่ยจ้าวอวี้ซือจื่อเล็กน้อยมาเป็นพาหนะของตน ต่อให้ไม่ได้ออกไปไหน แค่ผูกไว้หน้าประตูก็ดูภูมิฐานน่าเกรงขามมากแล้วไม่ใช่หรือ

พอแต่งเนื้อแต่งตัวให้ดูดีสักหน่อย เดินเฉิดฉายไปตามท้องถนน ไม่แน่อาจจะเตะตาลูกสาวบ้านไหนเข้า ดีไม่ดีอาจเกิดเรื่องมงคลขึ้นมาก็ได้จริงไหม

เมื่อรู้ว่าม้าล้ำค่าของตนถูกเฉินโจวจูงไป แม้ท่านผู้เฒ่าเฉินจะเสียดายอยู่บ้างแต่ก็ไม่มีทีท่าโกรธเคืองแม้แต่น้อย เพียงกำชับลูกชายหัวแก้วหัวแหวนว่าหากมีเวลา ต้องพาเย่ซิวมากินข้าวที่บ้านสักมื้อ ทำความคุ้นหน้าคุ้นตากันไว้ก็ยังดี ไม่แน่ว่าตระกูลเฉินอาจได้เกาะต้นไม้ใหญ่สูงเสียดฟ้าต้นนี้จนผงาดขึ้นมาเลยก็เป็นได้