บทที่ 294 ละครโทรทัศน์

ทว่าเรื่องราวในใต้หล้าไหนเลยจะราบรื่นไปเสียทุกอย่าง ภาชนะที่สามารถกักเก็บพลังปราณซึ่งเย่ซิวคอยสืบหาอยู่ในห้องโถงยังคงไร้วี่แววการตอบรับ เสมือนโยนหินลงสู่ก้นทะเลลึก เงียบหายไปอย่างไร้ร่องรอย เย่ซิวรู้ดีว่าเรื่องนี้ใจร้อนไปก็ไม่มีประโยชน์ เพียงแต่เขาก็ไม่เคยคิดล้มเลิกการตามหาภาชนะประเภทนี้เลยสักครา

เวลาล่วงเลยผ่านไปหลายวัน หลวี่อี้เซียงอาจารย์หญิงผู้มีที่มาอันลึกลับมักใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ในร้านเน็ตแห่งนี้ ตามข้อตกลง เย่ซิวจัดหาที่นั่งว่างให้เพื่อให้นางได้นั่งเขียนเรื่องสามก๊ก เพียงแต่ช่วงนี้ยุ่งเกินไปหน่อย และในแต่ละวันหลวี่อี้เซียงก็อยู่ร้านเน็ตเพียงแค่ครึ่งวันก็ต้องกลับสถาบัน เวลาที่ทั้งสองจะได้นั่งคุยเล่นเรื่อยเปื่อยจึงมีไม่มากนัก

กระนั้นอาจารย์หญิงผู้นี้กลับเปย์หนักอย่างยิ่ง ทันทีที่ขนมหวานหวานวางจำหน่าย ด้วยนิสัยของหลวี่อี้เซียงย่อมต้องลิ้มลองดูสักครา สำหรับสตรีเช่นนี้ เย่ซิวไม่รังเกียจที่จะแหกกฎ เจ้าอยากได้ก็เอาไป เพียงแต่เรื่องราคาเขาไม่ยอมอ่อนข้อให้มากนัก การที่อาจารย์แห่งสถาบันชิงอวิ๋นผู้นี้ได้กินขนมหวานหวานโดยไม่ต้องต่อแถวทุกครั้ง เย่ซิวก็ถือว่าไว้หน้ามากโขแล้ว