บทที่ 310 อาจารย์หง

สำหรับความคิดของพวกสุ่ยมู่ เจี่ยงหุยเองก็พอจะเข้าใจ การบำเพ็ญเพียรเดิมทีก็เป็นหนทางที่น่าเบื่อหน่ายและยาวนาน เด็กหนุ่มอย่างสุ่ยมู่ทนความเงียบเหงาไม่ไหวจึงอยากหาลู่ทางอื่น พฤติกรรมคิดหาทางลัดแบบนี้เขาเห็นมานับไม่ถ้วน เพียงแต่ในเมื่อรู้เจตนาของทั้งสี่คนแล้ว สู้พาตัวพวกเขากลับไปเสียตรงนี้เลยจะดีกว่า

คงไม่ถึงขั้นต้องรอให้พวกเขาเดินเข้าร้านเน็ตไปก่อนแล้วค่อยไปลากคอกลับมาหรอกนะ อย่างไรเสียเรื่องนี้ก็เป็นเรื่องภายในของสถาบัน จะปล่อยให้คนอื่นมองเป็นเรื่องน่าขันได้อย่างไร อีกทั้งในร้านคนก็เยอะและวุ่นวาย หากเกิดเรื่องอื้อฉาวอะไรขึ้นมา ย่อมส่งผลเสียต่อชื่อเสียงของสถาบันด้วย

เมื่อรู้เจตนาของเด็กพวกนี้แล้ว เจี่ยงหุยก็ไม่มีอารมณ์จะมาเล่นเกมแมวจับหนูกับเจ้าพวกนี้อีก สู้พาตัวกลับไปตรงๆ แล้วที่เหลือค่อยให้อาจารย์เป็นคนจัดการก็สิ้นเรื่อง แม้เขาจะแขวนตำแหน่งเป็นผู้อาวุโสคุมกฎ แต่พูดตามตรงเขาก็ขี้เกียจมายุ่งเรื่องพวกนี้ ยังเด็กกันอยู่แท้ๆ ใครบ้างจะไม่เคยทำผิด