บทที่ 93 กองกำลังอักษรซาน

“ถึงตอนนั้นค่อยว่ากัน หากข้ามีเวลาจะให้คำตอบท่าน”

พูดจบประโยคนี้ ชิงม่อก็หมุนตัวเดินจากไป ไม่มีความลังเลเลยแม้แต่น้อย

มองดูแผ่นหลังของบุตรชายที่เดินจากไป ชิงซูรู้สึกจนปัญญาอยู่บ้าง นิสัยของลูกชายคนโตเป็นแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไร และคนเป็นพ่ออย่างเขาก็ทำอะไรไม่ได้เลย

“งั้นเจ้าก็ตกลงแล้วสินะ?” ชิงซูตะโกนไล่หลังชิงม่อไป

เป็นไปตามคาดที่ไม่มีเสียงตอบกลับใดๆ ชิงซูยิ้มอย่างพึงพอใจ เขามั่นใจว่าชิงม่อได้ยินสิ่งที่ตนพูดแล้ว และในเมื่อไม่เอ่ยปาก นั่นย่อมหมายความว่าตกลง

เพราะด้วยนิสัยของชิงม่อ หากไม่ตกลง เขาย่อมตอบกลับมาและปฏิเสธทันควัน มีเพียงเวลาที่ยอมรับโดยปริยายเท่านั้นถึงจะขี้เกียจตอบ ไม่ตอบก็คือตกลงนั่นเอง

ชิงซูหัวเราะหึๆ พลางแหงนมองท้องฟ้าพร่างดาว

ค่ำคืนนี้ หลังจากคุณชายใหญ่ซูเฟยเสร็จสิ้นเรื่องสำคัญในชีวิต ก็นอนหลับอุตุอยู่ในหอสุรา ในความฝันเขาทะลวงขอบเขตได้อย่างง่ายดาย กลายเป็นยอดฝีมือขอบเขตร่างทองคำ ศิษย์น้องหญิงนับไม่ถ้วนต่างส่งสายตาเลื่อมใสชื่นชมมาให้…

แดนสุขารมณ์…

หลิ่วหรูเยียนบรรจงผูกแผ่นกระดาษจดหมายไว้ที่ข้อเท้าของนกพิราบสื่อสาร ก่อนจะประคองนกพิราบที่อ้วนท้วนสมบูรณ์ตัวนั้นขึ้นแล้วโยนขึ้นฟ้าเบาๆ เจ้านกพิราบรีบกระพือปีก แต่เพราะไม่ได้บินมานานแถมยังกินจนอ้วนเกินไป จึงดูทุลักทุเลอยู่บ้าง ทว่าหลังจากปรับตัวกับการบินได้แล้ว แม้ร่างกายจะหนักอึ้ง แต่มันก็ยังบินมุ่งหน้าสู่ม่านราตรี และลับหายไปจากสายตาของหลิ่วหรูเยียน

“ข้าก้าวสู่ขอบเขตร่างทองคำแล้ว หวังว่าท่านพ่อจะรักษาสัญญานะเจ้าคะ”

หลิ่วหรูเยียนมองไปยังทิศทางที่นกพิราบสื่อสารหายลับไป พลางพึมพำเสียงแผ่วเบา

…

หลายวันมานี้ กิจการของร้านเน็ตเรียกได้ว่าคึกคักอย่างยิ่ง ความร้อนแรงของร้านเน็ตในยามนี้มีเพียงคำว่าแน่นขนัดเท่านั้นที่จะอธิบายได้ ยังดีที่เย่ซิวทำภารกิจที่ระบบมอบหมายสำเร็จไปอีกสองสามอย่าง ทำให้มีเครื่องคอมพิวเตอร์ในร้านเพิ่มขึ้นมาบ้าง ทว่าก็ยังคงอยู่ในสภาพไม่เพียงพอต่อความต้องการอยู่ดี

ช่วงเวลานี้ เฉินโจวก็ถูกเย่ซิวลากตัวมาช่วยงานจนได้ มีคนช่วยดูแลร้านเพิ่มอีกคนย่อมดีกว่าเย่ซิวเหนื่อยเป็นหมาตายอยู่คนเดียว

แม้จะยังไม่มีผู้ฝึกตนคนใดทะลวงสู่ขอบเขตร่างทองคำได้สำเร็จอีก แต่เหล่าผู้ฝึกตนกลุ่มนี้ก็ได้ประโยชน์จากในเกมจริงๆ และยอมรับอย่างเต็มปากว่าการสะสมพลังปราณเร็วกว่านั่งฝึกตนเองอยู่ไม่น้อย

และขุมกำลังบางกลุ่มในเมือง หลังจากลอบสังเกตการณ์อย่างละเอียดตลอดช่วงเวลานี้ ในที่สุดก็ไม่อาจระงับความกระวนกระวายใจไว้ได้ กลุ่มคนกลุ่มเล็กๆ จึงเริ่มแฝงตัวเข้ามาอย่างเงียบเชียบ

กองกำลังอักษรซาน

กองกำลังอักษรซานถือเป็นขุมกำลังที่แข็งแกร่งไม่น้อยแห่งหนึ่งในเมืองชิงอวิ๋น สังกัดอยู่ใต้บารมีของใต้เท้าจี้ และใต้เท้าจี้ผู้นี้ก็ไม่ต่างจากพี่สาม ต่างก็เป็นตระกูลที่ยิ่งใหญ่ซึ่งก่อร่างสร้างตัวผ่านช่วงเวลาแห่งกลียุคมาจนถึงปัจจุบัน เพียงแต่เมื่อเทียบกับพี่สามแล้ว ไม่ค่อยมีใครเคยเห็นใบหน้าที่แท้จริงของใต้เท้าจี้นัก โลกภายนอกมักรู้สึกว่าคนผู้นี้เก็บตัวอย่างยิ่งและแทบไม่เคยปรากฏตัวให้ใครเห็น

ทว่ายอดฝีมือที่คลุกคลีอยู่ในยุทธภพมาเนิ่นนานย่อมไม่มีใครไม่คุ้นหูกับชื่อของใต้เท้าจี้ ไม่มีใครรู้ว่าแท้จริงแล้วเขาชื่ออะไร 'จี้' คือแซ่หรือเป็นชื่อของเขากันแน่ เรื่องนี้ไม่มีใครล่วงรู้ รู้เพียงแต่ว่าในช่วงสงคราม ใต้เท้าจี้ก็ปักหลักอยู่ในเมืองชิงอวิ๋นแห่งนี้แล้ว เพียงแต่ในเวลานั้นเมืองชิงอวิ๋นยังไม่ได้ใช้ชื่อว่าเมืองชิงอวิ๋นเท่านั้นเอง

และใต้เท้าจี้ก็คือขุมกำลังเก่าแก่ที่ลงหลักปักฐานในเมืองชิงอวิ๋นมาก่อนชิงซูเสียอีก ในยุคสมัยนั้น ยามบ้านเมืองระส่ำระสาย การรวบรวมไพร่พลตั้งตนเป็นใหญ่บนขุนเขานับเป็นเรื่องธรรมดาสามัญ ใต้เท้าจี้ก็คือหัวหน้าค่ายโจรบนขุนเขาแห่งนี้ ทว่าต่อมาแคว้นซานเหอได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาด แต่ละเมืองจึงมีแม่ทัพมาประจำการและแต่งตั้งเป็นเจ้าเมือง ส่วนขุมกำลังอย่างใต้เท้าจี้ก็จำต้องยอมสยบอยู่ใต้การจัดสรรของจักรวรรดิ กลายสภาพมาเป็นขุมกำลังระดับตระกูล

แต่ต้องรู้ไว้ว่า คนที่สามารถเอาชีวิตรอดผ่านยุคสมัยนั้นมาได้ ทั้งยังมีชีวิตอยู่อย่างสุขสบาย ย่อมไม่มีใครเป็นตัวละครธรรมดา แม้คนพวกนี้จะไม่ได้ออกไปรบราฆ่าฟันในสนามรบ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่ามือจะไม่เคยเปื้อนเลือด ตรงกันข้าม เลือดที่เปรอะเปื้อนอยู่บนมือของคนกลุ่มนี้ไม่ได้น้อยไปกว่าเหล่าทหารหาญในสนามรบเลยแม้แต่น้อย