ตอนที่ 738 หนึ่งกระบี่สยบฟ้าดิน ตัดสิ้นทุกข์ปวงประชา!

มหาห้วงสมุทรเหมิงมู่ เหนือท้องฟ้าน่านน้ำนอกเกาะหลีเฉิน

ทั่วฟ้าดินถูกปกคลุมด้วยกลิ่นอายอันปั่นป่วน ราวกับผืนสมุทรทั้งมวลกำลังสั่นสะเทือนเพราะการข้ามทัณฑ์ของยินเทียนโซ่ว ผู้บำเพ็ญเซียนจากหลากหลายเผ่าพันธุ์ต่างแหงนหน้ามองขึ้นไป แววตาเต็มไปด้วยความตกตะลึงและยำเกรง

ณ ฟากฟ้าผืนนั้น ปราณกระบี่เปรียบประดุจแม่น้ำสายเชี่ยวกราก ดั่งเกลียวคลื่นซัดสาด ดั่งดวงดารานับอนันต์ และประหนึ่งดาวตกอันเจิดจรัส แผ่สยายออกจนบดบังทั่วทั้งขอบฟ้า

ท่ามกลางฟ้าดินที่ปราณกระบี่กวาดคลุม ยินเทียนโซ่วตระหง่านอยู่บนมวลเมฆ ประดุจเซียนกระบี่จุติลงมาสู่แดนดิน!

เขาสวมอาภรณ์ขาว ผมยาวสยาย ใบหน้าสุขุมลึกล้ำ ในมือกระชับกระบี่ยาวสีขาวเงินบริสุทธิ์ ตัวกระบี่มีลวดลายดั่งกระแสดารากำลังหลั่งไหล คมกระบี่คมกริบเสียดแทงจนชวนให้ใจสั่นสะท้าน

กระบี่เล่มนี้ คือสิ่งที่แปรสภาพมาจากกายจิตวิญญาณกระบี่แต่กำเนิดของเขา แฝงไว้ด้วยเจตจำนงกระบี่อันไร้ที่สิ้นสุด ทั้งยังเป็นรากฐานแห่งการบำเพ็ญวิถีกระบี่ของเขา

และยามนี้ เมื่อยินเทียนโซ่วก้าวเข้าสู่การข้ามทัณฑ์ ร่างจิตวิญญาณกระบี่ก็ยิ่งควบแน่น เจตจำนงกระบี่ยิ่งทวีความเข้มข้น ดั่งกระบี่เซียนที่แท้จริงซึ่งกำลังสะกดข่มสรวงสวรรค์

หึ่ง—

ครืนนน—

เหล่ายอดฝีมือแห่งทวีปหนานอวี๋เมื่อสัมผัสได้ถึงเจตจำนงกระบี่อันกว้างใหญ่ไพศาลนี้ ต่างก็มุ่งหน้ามายังมหาห้วงสมุทรเหมิงมู่โดยมิได้นัดหมาย

ยอดฝีมือของเผ่าพันธุ์ใหญ่จากน่านน้ำอีกสามทิศก็ทยอยเดินทางมาเช่นกัน เงาร่างเปี่ยมแรงกดดันมหาศาลกำลังเคลื่อนไหวหลั่งไหลมาจากทุกทิศทาง

ยอดฝีมือนับไม่ถ้วนมาเยือนน่านน้ำดั่งเกลียวคลื่นซัดสาด คลื่นสมุทรโหมกระหน่ำ อานุภาพเกรียงไกรประหนึ่งกองทัพแห่งวิถีเซียน

พวกเขามาจากสำนัก นิกายผู้บำเพ็ญ และเผ่าพันธุ์ใหญ่ต่างๆ ล้วนมีฐานะสูงส่งและเปี่ยมพลังอันแข็งแกร่ง ต่างเป็นตัวตนระดับแนวหน้าแห่งทวีปหนานอวี๋และน่านน้ำทั้งสามทิศ

เหล่ายอดฝีมือแห่งวิถีเซียนมาชุมนุมกันโดยมีวังเซียนหนานอวี๋เป็นศูนย์กลาง ทุกคนต่างมีสีหน้าเคร่งขรึม ฉายแววยำเกรงและคาดหวังออกมาทางสีหน้า

"ดูท่าแล้ว วังเซียนหนานอวี๋ของพวกเราคงจะมีจอมราชันแห่งแดนสวรรค์ถือกำเนิดขึ้นมาอีกคนแล้ว"

"ทัณฑ์สวรรค์นี้เกรงว่าจะขัดขวางผู้ทรงเกียรติเทียนโซ่วไม่ได้"

"การเก็บตัวข้ามทัณฑ์ ณ มหาห้วงสมุทรเหมิงมู่ ช่างเป็นการกระทำอันยิ่งใหญ่เกินจะจินตนาการ ที่นี่ไม่ได้มีทรัพยากรวิถีเซียนที่ผู้ทรงเกียรติขั้นมหายานต้องการมากนัก"

……

ผู้คนจากทั่วสารทิศต่างยืนหยัดอยู่ห่างออกไปนับหมื่นลี้พลางวิพากษ์วิจารณ์กันเซ็งแซ่ สีหน้าเคร่งขรึม เพียงแค่อานุภาพวิถีกระบี่ที่แผ่กระจายออกมา ก็ทำให้หัวใจของพวกเขาสั่นสะท้านแล้ว

ทว่าการได้มาเฝ้ามองผู้ทรงเกียรติข้ามทัณฑ์ด้วยตาตนเอง ย่อมเป็นประโยชน์ต่อเส้นทางวิถีเซียนของพวกเขายิ่งนัก

ครืนนน—

เมฆาอัสนีอันน่าสะพรึงกลัวจากแปดทิศรวมตัวเข้ามา ความมืดมิดเข้าปกคลุมทั่วฟ้าดิน

เสียงคำรามกึกก้องอันอึดอัดหนักอึ้งบดขยี้พลังปราณที่พลุ่งพล่านในฟ้าดินจนแหลกสลาย พลังหยวนชี่เริ่มบ้าคลั่งปั่นป่วน เพียงชั่วพริบตาเดียว ประกายสายฟ้าแลบแปลบปลาบ อัสนีบาตฟาดกระหน่ำ!

ร่างของยินเทียนโซ่วลอยเด่นอยู่กลางเวหา รอบกายถูกห้อมล้อมด้วยประกายปราณกระบี่อันทรงพลัง พลังแห่งกฎภายในร่างหลั่งไหลพลุ่งพล่านดั่งระลอกคลื่น ราวกับจะกลืนกินทั่วทั้งฟ้าดินเข้าไปในห้วงทะเลกระบี่

ยามนี้ ยินเทียนโซ่วกำลังยืนอยู่ใจกลางแห่งทัณฑ์สายฟ้า อัสนีแลบแปลบปลาบ ประกายกระบี่เจิดจ้า ก่อเกิดเป็นวังวนทัณฑ์กระบี่ขนาดมหึมา

ภายในวังวนข้ามทัณฑ์ ปราณกระบี่นับไม่ถ้วนส่องประกายดั่งหมู่ดาว ถักทอกลายเป็นทะเลกระบี่ที่ครอบคลุมอาณาบริเวณนับแสนลี้ ทะเลกระบี่นี้มีอานุภาพเกรียงไกร ชวนให้ผู้คนหนาวเหน็บจับขั้วหัวใจ

ยินเทียนโซ่วเหยียบย่างสู่เวหาด้วยกระบี่ ท่วงท่างดงามเลือนราง ดั่งเซียนล่องลอย สองตาเป็นประกายคมปลาบ สีหน้าเคร่งขรึม เขาชูกระบี่ยาวในมือขึ้นสูง

ทันทีที่แสงกระบี่ในมือวาววับ ปราณกระบี่ก็ระเบิดออกในพริบตา กวาดล้างทัณฑ์สวรรค์อันกว้างใหญ่เหนือศีรษะ!

บนร่างเขาไร้ซึ่งสมบัติเวทป้องกันใดๆ เพราะผู้บำเพ็ญกระบี่ไม่เคยคิดหลบหลีก มีเพียงใช้การสังหารสะเทือนฟ้าดินเบิกทางสู่เส้นทางวิถีเซียนแห่งอนาคต!

ปราณกระบี่นับแสนสายตัดผ่านผืนนภานับหมื่นลี้ พลุ่งพล่านดั่งกระแสน้ำหลาก ปราณกระบี่ตัดสลับ แสงกระบี่สอดประสาน ราวกับประกอบขึ้นเป็นภาพแผนภูมิวิถีกระบี่อันเกรียงไกร ทั่วทั้งฟ้าดินอบอวลไปด้วยจิตสังหารและคมกระบี่อันไร้สิ้นสุด

ปราณกระบี่โหมซัด แสงกระบี่เจิดจ้าหมื่นวา ดั่งระลอกคลื่นคลั่ง กลืนกินฟ้าดินทั้งมวลเข้าสู่กระแสคลื่นกระบี่อันบ้าคลั่ง

ลำแสงกระบี่ทะลวงผ่านความว่างเปล่า ผ่าขอบฟ้าแยกออกจากกันในพริบตา ก่อให้เกิดรอยแยกยักษ์เชื่อมสู่ฟากฟ้า ชวนให้ผู้พบเห็นอกสั่นขวัญแขวน

ร่างของยินเทียนโซ่วคล้ายหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับกระบี่ ผู้ครอบครองกายจิตวิญญาณกระบี่แต่กำเนิดเช่นเขา ขอบเขตวิถีกระบี่ได้บรรลุถึงจุดสูงสุดแล้ว!

"หนึ่งกระบี่สยบฟ้าดิน ตัดสิ้นทุกข์ปวงประชา!"

ยามนี้สายตาของเขาราวกับจะทะลวงผ่านเก้าชั้นฟ้าขึ้นไปถึงจุดสูงสุดแห่งสรวงสวรรค์ ประหนึ่งกลายเป็นเซียนแห่งวิถีกระบี่ อยู่เหนือฟ้าดิน และแผ่อานุภาพสะกดข่มทั่วทั้งแดนสวรรค์เสวียนเวย!

ทะเลกระบี่ทั่วฟ้าหลอมรวมสู่ธารดารา เจตจำนงกระบี่ท่วมท้นฟ้าดิน อานุภาพวิถีกระบี่ของยินเทียนโซ่วทะยานสูงขึ้นอย่างไม่หยุดยั้ง

ปราณกระบี่รอบกายเขาราวมังกรและอสรพิษร่ายรำ ปราณกระบี่ทุกสายล้วนแฝงอานุภาพอันเกริกไกร พอจะฉีกกระชากฟ้าดินและทำลายล้างทุกสรรพสิ่ง

ทัณฑ์อัสนีประหนึ่งมังกรยักษ์โหมทะยาน ถูกเจตจำนงกระบี่อันแข็งแกร่งนี้ดึงดูด เสียงกึกก้องกัมปนาทโถมเข้าใส่ยินเทียนโซ่ว

ส่วนกระบี่ยาวสีขาวเงินในมือเขาก็เปล่งประกายกระบี่เจิดจรัส ดั่งดวงดาราระเบิดก้อง!

"เจตจำนงกระบี่ดั่งดารา ทัณฑ์อัสนีสยบมังกร!" ยินเทียนโซ่วแค่นเสียงต่ำ เจตจำนงกระบี่ควบแน่นบนกระบี่ยาว พลันแปรเปลี่ยนเป็นประกายกระบี่สายมหึมา พกพาความคมกล้าไร้ขอบเขตพุ่งตรงเข้าใส่ทัณฑ์อัสนี

ตูม!

อัสนีบาตฟาดฟันสนั่นฟ้า ประหนึ่งฟ้าดินจักถล่มทลาย แสงกระบี่กับทัณฑ์อัสนีถักทอพัวพัน ก่อเกิดเป็นภาพอันไพศาลตระการตา

เหล่าผู้บำเพ็ญเซียนหมื่นเผ่าพันธุ์ต่างสะท้านสะเทือนใจ ถูกภาพเบื้องหน้าสั่นประสาทอย่างลึกล้ำ โดยเฉพาะยอดฝีมือจากทั่วสารทิศที่รุดมา สีหน้าต่างแปรเปลี่ยนไปเล็กน้อย นี่คืออานุภาพอันเกริกไกรเพียงใดกัน...

ยินเทียนโซ่วยืนตระหง่านอยู่ท่ามกลางพายุอัสนี สองตาดั่งดวงดาราพราวแสง สายตามั่นคงแน่วแน่ ควบรวมพลังแห่งฟ้าดินทั่วทั้งมวล!

ท่วงท่ากระบี่ของเขาน่าเกรงขามเฉียบคม ทุกคราที่ตวัดกระบี่ ล้วนมีปราณกระบี่นับไม่ถ้วนกรีดผ่านความว่างเปล่า คล้ายกำลังฉีกกระชากเมฆดำและเหยียบย่ำสายฟ้าให้แหลกลาญ

ครืน! ครืน!

ทัณฑ์สวรรค์อันไพศาลถูกปราณกระบี่นับหมื่นกวนจนคำรามกึกก้อง กระทั่งพลังแห่งกฎเกณฑ์ภายในนั้นยังพังทลายลงอย่างต่อเนื่อง ไม่อาจต้านทานการทำลายล้างของปราณกระบี่อันน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ได้แม้แต่น้อย

กลางเวหา ประกายกระบี่สายมหึมากรีดผ่านดั่งดาวหาง พกพาพลังแห่งวิถีกระบี่อันแข็งแกร่งไร้เปรียบ ประหนึ่งกระบี่เซียนไร้พ่ายที่กวาดผ่านผืนฟ้า

แสงกระบี่ทะลวงผ่านเมฆดำ ส่องสว่างทั่วทั้งมหาห้วงสมุทรเหมิงมู่ เปลี่ยนราตรีให้กลายเป็นทิวา

กลิ่นอายวิถีกระบี่ของเขาบรรลุถึงจุดสูงสุดในบัดดล ปราณกระบี่นับไม่ถ้วนรวมตัวเป็นเจตจำนงกระบี่อันทรงพลัง ควบแน่นเป็นกระบี่ยักษ์เล่มหนึ่ง ประหนึ่งธารสวรรค์พาดผ่านความว่างเปล่า เปี่ยมล้นด้วยอานุภาพอันไพศาล

ยินเทียนโซ่วก้าวเท้าออกมา พร้อมกับเสียงกระบี่ก้องกังวานยาวไกล

เขามิได้เหยียบย่างบนอากาศ หากแต่เหาะเหินด้วยกระบี่ รอบกายมีกระบี่ยาวแห่งความว่างเปล่าติดตามนับไม่ถ้วน แสงกระบี่เจิดจ้าประหนึ่งดาวตกกรีดผ่าเวหา

เทียนจุนขั้นข้ามทัณฑ์ผู้หนึ่งกำลังผงาดขึ้นอย่างช้า ๆ ณ มหาห้วงสมุทรเหมิงมู่ ร่างของเขาสูงตระหง่าน ยืนอยู่กลางความว่างเปล่าก้มมองฟ้าดิน เส้นผมขาวโพลนกำลังแปรเปลี่ยนเป็นสีดำด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

กระทั่งใบหน้าก็ยังกลับคืนสู่วัยเยาว์อย่างยิ่ง ความฮึกเหิมเปี่ยมชีวิตชีวานั้นเผยออกมาจนหมดสิ้น!

เกศาดำดกหนาของยินเทียนโซ่วพลิ้วไหวตามเจตจำนงกระบี่ที่พลุ่งพล่าน ค่อย ๆ ทอดผ่านขมับและแผ่นหลัง ราวม่านน้ำตกสีทมิฬ

ดวงตาทั้งคู่ของเขาไม่ขุ่นมัวอีกต่อไป ทว่าลึกล้ำและคมปลาบ คล้ายแฝงแสงกระบี่ไร้ที่สิ้นสุด สายตาอันร้อนแรงกวาดมองทุกสิ่งในมหาห้วงสมุทรเหมิงมู่

ยินเทียนโซ่วร่ายเคล็ดกระบี่ในใจ เจตจำนงกระบี่พาดผ่านดั่งมังกร หลอมรวมเข้าสู่เส้นขนทุกเส้น ผิวหนังทุกชิ้น คล้ายดั่งตัวเขาเองคือกระบี่คมกล้าที่ไร้สิ่งใดทำลายได้

ชายเสื้อของเขาสะบัดพลิ้วดั่งลมคมกระบี่อันดุดัน ในมือกุมกระบี่ยาวเปล่งแสงพราวระยับไว้แน่น

ตัวกระบี่หมุนวนแสงห้าสี ราวกับหลอมสร้างจากอุกกาบาตนอกพิภพ นี่คือจิตวิญญาณกระบี่ของเขา แบกรับหัวใจแห่งวิถีกระบี่ และแบกรับความหวังของสรรพชีวิตทั่วทั้งอาณาเขต!

การข้ามทัณฑ์สำเร็จมิได้นำพาแสงเรืองรองแห่งฟ้าดินมา หากแต่มีธารดาราทั่วฟ้าปูลาดเป็นวิถี สุกสกาวพร่างพราย ทำให้ผู้บำเพ็ญจากทุกสารทิศได้ตระหนักถึงแก่นแท้แห่งการบำเพ็ญเซียนอย่างแท้จริง

ยินเทียนโซ่วเชิดหน้าขึ้นอย่างองอาจ สายตาล็อกตรงไปยังทิศทางตำหนักเซียนแห่งทวีปหนานอวี๋ แล้วเอ่ยเสียงเย็น:

"เทียนจุนเหยียนเช่อ กล้าประลองกับเปิ่นจุนหรือไม่?!"

สุรเสียงของเขาผสานเจตจำนงกระบี่แผ่ขยายไปทั่วฟ้าดิน ดังก้องสะท้อนในมหาห้วงสมุทรเหมิงมู่ วาจาอันสั้นกระชับทว่าทะนงองอาจนี้ ประหนึ่งประกาศศึกแห่งจุดสูงสุดที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน

เจตจำนงกระบี่เช่นนี้พกพาความน่าเกรงขามสุดพรรณนา ดั่งทหารม้าหมื่นพันควบตะบึง ชวนให้ใจคนสั่นสะท้านฮึกเหิม จนอยากจะกระโจนเข้าร่วมโดยไม่คิดชีวิต

ทางฝั่งตำหนักเซียนแห่งทวีปหนานอวี๋ ยามนี้ก็สัมผัสได้ถึงเสียงของเขา ทั่วทั้งตำหนักเซียนถูกแรงกดดันไร้สภาพครอบคลุม ชวนให้รู้สึกคล้ายไร้หนทางหลบหนี ทำได้เพียงจำนนต่ออานุภาพอันองอาจของเขา

เทียนจุนเหยียนเช่อซึ่งพำนักอยู่ในตำหนักเซียน ยามนี้ก็รับรู้ได้ถึงคำท้าทายของยินเทียนโซ่ว สีหน้าเขาไหววูบเล็กน้อย แววตาลึกล้ำ ทว่ามิได้ลงมือทันที นับว่าสุขุมเยือกเย็นยิ่งนัก