ตอนที่ 745 ผู้บำเพ็ญขั้นข้ามทัณฑ์เสวียนจี้ คารวะเทียนจุนดับพิภพ!

ครืนนน—

ทั่วทั้งผืนฟ้าคล้ายถูกม่านเมฆทมิฬชั้นหนึ่งเข้าปกคลุม อัสนีบาตแล่นประสาน ประกายสายฟ้าแลบแปลบปลาบ

พลังแห่งสายฟ้าราวกับมังกรยักษ์นับไม่ถ้วนขดตัววนเวียนอยู่สุดขอบนภา ส่งเสียงฟ้าร้องคำรามกึกก้องจนแก้วหูแทบดับ ประกายสายฟ้าทุกสายล้วนแฝงไว้ด้วยอานุภาพแห่งการทำลายล้าง!

กฎเกณฑ์ฟ้าดินฉีกขาดสะบั้นลงอย่างสิ้นเชิงในยามนี้ พลังทัณฑ์สวรรค์อันบ้าคลั่งหลั่งไหลพวยพุ่งออกมาไม่ขาดสาย ทำให้ฟ้าดินทั้งมวลต้องสั่นสะท้าน

เหล่าผู้บำเพ็ญนอกสำนักเห็นภาพฉากนี้ ต่างก็ตื่นตระหนกจนใจสั่นสะท้าน!

ภายใต้แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวนี้ ผืนแผ่นดินริมแม่น้ำใหญ่คล้ายจะพังทลาย เทือกเขาโดยรอบต่างสั่นไหวอย่างรุนแรง แผ่นดินแตกระแหง เศษดินและหินผานับไม่ถ้วนกลิ้งเกลื่อนพลิกคว่ำ

สีหน้าของเหล่าผู้บำเพ็ญแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนซูพลันแปรเปลี่ยนเป็นตกตะลึงอย่างยิ่ง ต่างตวัดสายตามองขึ้นสู่ฟากฟ้าอย่างกะทันหัน กล้าข้ามทัณฑ์ในเวลานี้ บ้าไปแล้วหรือไร?!

พวกเขายังนึกว่าการปรากฏตัวของไท่อวี่เป็นเพียงการชะลอสถานการณ์ เพื่อถ่วงเวลาให้มหาผู้อาวุโสท่านนั้นรักษาจิตเต๋าให้มั่นคงเสียอีก

ทว่าเมื่อถึงเวลานั้น เทียนจุนแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนซูย่อมต้องสังเกตเห็นความผิดปกติที่พวกเขาไม่กลับไปหลายวัน คนของเผ่าเซียนไท่กู่ผู้นี้จะต้องถูกสยบจนหนีเตลิดไปอย่างแน่นอน

ส่วนมหาผู้อาวุโสท่านนั้นก็ยังคงหนีไม่พ้นภัยตกตาย ทว่าในยามนี้ดูเหมือนพวกเขาจะคิดมากไปเสียแล้ว

การที่คนผู้นี้ฝืนข้ามทัณฑ์ย่อมเท่ากับรนหาที่ตาย อัจฉริยะผู้ไร้เทียมทานในรอบหลายหมื่นปีของสำนักฉิงเทียนจะต้องถูกทำลายลงด้วยน้ำมือของพวกเขา ช่างน่าสังเวชและน่าเวทนายิ่งนัก มุมปากของผู้บำเพ็ญบางคนยกยิ้มเยาะเย้ย

ผู้ทรงเกียรติขั้นมหายานแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนซูปรายตามองไท่อวี่และสัตว์ร้ายบรรพกาลอันน่าสะพรึงกลัวทั้งสองตัวบนนภาไกลอย่างบอกไม่ถูก พลางเริ่มครุ่นคิดถึงหนทางหลบหนี

ทัณฑ์สวรรค์มาเยือน กฎเกณฑ์ฟ้าดินแถบนี้ปั่นป่วนวุ่นวาย ย่อมเป็นโอกาสอันดีที่จะเผ่นหนี!

"บรรพชน!!"

ผู้บำเพ็ญที่กำลังสู้รบอย่างเลือดท่วมกายนอกสำนักแหงนหน้ากู่ร้องด้วยความโศกเศร้า ทั้งที่มียอดฝีมือยื่นมือเข้าช่วย แต่กลับยังถูกบีบคั้นจนถึงขั้นนี้ ความแค้นระหว่างพวกเขากับดินแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนซู ช่างมิอาจอยู่ร่วมฟ้าเดียวกันได้!

"ศิษย์ทั้งหลาย ไม่เป็นไร ตราบใดที่เปิ่นจุนยังอยู่ ย่อมไม่มีผู้ใดกล้าทำลายล้างวิถีสืบทอดของสำนักฉิงเทียนเรา!"

ฉับพลันนั้น เสียงอันทรงพลังและเด็ดเดี่ยวดังกังวานสะเทือนฟ้าดิน ชายผู้มีท่วงท่าสง่างามเหนือล้ำทะยานร่างขึ้นสู่เวหา เผชิญหน้ากับมหันตทัณฑ์ สายตาของเขากวาดมองเหล่าผู้บำเพ็ญแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนซู "รอให้ข้ามทัณฑ์สำเร็จ ข้าจะนำทั้งสำนักบุกสังหารเข้าไปในดินแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนซู!"

นำทั้งสำนักบุกสังหารเข้าไปในดินแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนซู!

สุรเสียงที่เปี่ยมล้นด้วยจิตสังหารก้องกังวานไปทั่วฟ้าดิน เปี่ยมไปด้วยความเด็ดขาดแน่วแน่ ดั่งสายฟ้าฟาดคำรามสะเทือนเลื่อนลั่นบนฟากฟ้า สั่นสะเทือนจิตใจของผู้คนทั้งมวล

"ขอรับ!"

เหล่าผู้บำเพ็ญเมื่อได้ยินคำสั่งของมหาผู้อาวุโส ศิษย์สำนักต่างก็ขานรับกันอย่างพร้อมเพรียง ขวัญกำลังใจพุ่งทะยาน จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้พลุ่งพล่าน

ความแค้นที่พวกเขามีต่อดินแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนซูสั่งสมอยู่ในใจมาเนิ่นนาน ยามนี้เมื่อได้รับคำบัญชาจากมหาผู้อาวุโส จิตใจจึงลุกโชนไปด้วยเจตจำนงแห่งการต่อสู้อันไร้ขอบเขต บรรพชนต้องข้ามทัณฑ์สำเร็จได้อย่างแน่นอน!

ภาพเหตุการณ์นี้ทำให้วัวดำใหญ่ที่อยู่ไกลสุดขอบฟ้าสะเทือนใจอย่างลึกซึ้ง แววตาของมันหม่นแสงลงหลายส่วน... สำนักอู่ยวิ่นยังคงดำรงอยู่ในโลกนี้หรือไม่

เปรี้ยงงง!

เสาอัสนีสะท้านภพผ่าฟาดลงมาจากฟากฟ้าในชั่วพริบตา และในวินาทีนั้นเอง เหล่าผู้บำเพ็ญแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนซูก็พากันแตกฮือหนีตายไปคนละทิศละทาง แม้แต่ไท่อวี่ยังตั้งรับไม่ทัน เนื่องจากพวกเขาก็ถูกลูกหลงของทัณฑ์สวรรค์ซัดสาดเข้าใส่เช่นกัน

"อาต้า อาเอ้อร์ หลบทัณฑ์สวรรค์ก่อน!" ไท่อวี่สูดหายใจเข้าลึกแล้วทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ระหว่างคิ้วกระตุกเกร็งเล็กน้อย นึกถึงคราวที่ตนเองเคยฮึกเหิมลำพอง ทว่ากลับถูกสายฟ้าฟาดกดลงกับพื้นดินในอดีต

ยามนี้พอเขาเห็นทัณฑ์สวรรค์อันยิ่งใหญ่ตระการตาก็เกิดเงามืดในใจที่สลัดอย่างไรก็ไม่หลุด ความแข็งแกร่งของท่านผู้นั้น ช่างผิดแผกไปจากสามัญสำนึกเกินไปแล้ว...

โฮก! โฮก!

สัตว์ร้ายบรรพกาลทั้งสองตัวม่านตาหดเล็กลงเช่นกัน นึกถึงความหวาดกลัวยามถูกทัณฑ์อัสนีครอบงำในอดีต สรรพชีวิตใต้หล้าจะเอาสิ่งใดไปต้านฟ้า มีเพียงยอมรับมันเท่านั้น ยามนี้จึงไม่มีเวลาไปสนใจพวกผู้บำเพ็ญแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนซูอีก

ขอเพียงคนพวกนั้นไม่ก่อกวนตอนข้ามทัณฑ์ก็พอ แต่เห็นได้ชัดว่ายามนี้คนเหล่านั้นคิดแต่จะเผ่นหนี ในเมื่อเป้าหมายบรรลุแล้ว ความเป็นความตายของคนอื่นพวกตนย่อมไม่คิดจะยื่นมือเข้าไปยุ่ง

ณ ดินแดนแห่งการข้ามทัณฑ์

ร่างกายของบุรุษผู้นั้นยืนตระหง่านดั่งหอคอยเหล็ก แววตาลึกล้ำ สายตาดุจสายฟ้าฟาด จับจ้องทัณฑ์สวรรค์ระหว่างฟ้าดิน

ทัณฑ์สวรรค์ยิ่งทียิ่งโหมซัดกระหน่ำ สายฟ้าแต่ละสายขดวนเวียนประหนึ่งมังกรเพลิง โถมเข้าใส่เขาอย่างไม่ขาดสาย ทว่าเมื่อเผชิญหน้ากับทัณฑ์สวรรค์อันน่าสะพรึงกลัวนี้ เขากลับไร้ซึ่งแววแห่งความหวาดหวั่นแม้แต่น้อย

วิกฤตมหันตภัยของสำนักคลี่คลายลงชั่วคราวแล้ว บัดนี้ย่อมสามารถทุ่มเทกายใจทั้งหมดให้กับการข้ามทัณฑ์ เขาแค่นเสียงคำรามต่ำ "อัสนีแห่งสวรรค์ทั้งเก้า ข้าเสวียนจี้มีหรือจะหวาดกลัว!"

สิ้นเสียง ในมือเขาก็ปรากฏเจดีย์สมบัติขนาดยักษ์องค์หนึ่งขึ้นมา นั่นคือสมบัติวิเศษประจำกายที่เขาหลอมรวมขึ้นเมื่อยามก้าวเข้าสู่ขั้นจินตัน และคอยหล่อเลี้ยงเรื่อยมาจวบจนปัจจุบัน

เจดีย์สมบัติในมือของเขากลายสภาพเป็นลำแสงสีแดงชาดพวยพุ่งออกไป เข้าปะทะกับอัสนีแห่งฟ้าดินอย่างดุเดือด ชั่วพริบตานั้น สายฟ้าและเปลวเพลิงประสานซัดสาด ฟ้าดินสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น

เงาร่างของเสวียนจี้พลิ้วไหวดุจกระเรียน ปราดเปรียวดุจพยัคฆ์ ทะยานดุจมังกร ทุกคราที่วูบไหวล้วนหลบเลี่ยงการพิฆาตของทัณฑ์สวรรค์ได้พ้น ส่วนเจดีย์สมบัติในมือของเขาก็เปล่งประกายเจิดจ้าหมื่นวา สยบทำลายสายฟ้าฟาดจนแหลกสลายไปทีละสาย

ภายใต้สายตาของทุกคน ชายหนุ่มออกแรงต้านทานคลื่นธารแห่งทัณฑ์สวรรค์อย่างไม่หยุดยั้ง ทุกครั้งที่อัสนีบาตฟาดลงมา เขากลับสามารถคลี่คลายมันได้ด้วยกระบวนการอันเหนือธรรมดาโดยไร้รอยขีดข่วนแม้แต่น้อย

"นี่มันระดับการบำเพ็ญอันใดกัน!" เหล่าศิษย์ของสำนักในที่นั้นต่างอุทานด้วยความตื่นตะลึงจนตาค้าง พลังฝีมือของมหาผู้อาวุโสสูงสุดช่างเหนือล้ำเกินกว่าที่พวกเขาจะจินตนาการได้ ถึงกับสามารถรับมือได้อย่างผ่อนคลายและสุขุมเยือกเย็นถึงเพียงนี้ในยามข้ามทัณฑ์

ยามนี้ เหล่าผู้บำเพ็ญแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนซูต่างก็สัมผัสได้ถึงความเคลื่อนไหวทางฝั่งนี้ พวกเขาไม่สนใจการหลบหนีของตนอีกต่อไป พากันเงยหน้าขึ้นมองสู่ท้องนภา

"เป็นไปได้อย่างไร...!"

"หรือว่าเขาจะข้ามทัณฑ์สำเร็จจริง ๆ?!"

"นั่นมันสิ่งใดกัน!!"

……

มีผู้ทรงเกียรติขั้นมหายานแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ร้องอุทาน ประกายขวานแห่งความว่างเปล่าอันไพศาลสายหนึ่งผุดขึ้นจากพื้นดิน สยบขุนเขาและธารา พุ่งตรงเข้าใส่ทัณฑ์สวรรค์อันยิ่งใหญ่แห่งแดนฟ้าหมานฮวาง ทุกคนต่างตกตะลึงกับฉากอันพิศวงจนพูดไม่ออก

เมฆอัสนีเหนือทัณฑ์สวรรค์สั่นสะเทือนไม่หยุด ราวกับกำลังส่งเสียงคำรามด้วยความหวาดหวั่นพรั่นพรึง

ภายใต้ทัณฑ์สวรรค์ ขั้นตอนการข้ามทัณฑ์ของเสวียนจี้ยิ่งทียิ่งมั่นคง กลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากร่างของเขาแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ ประหนึ่งจะหลอมรวมเข้าเป็นหนึ่งเดียวกับฟ้าดิน กฎเกณฑ์เริ่มก่อร่างเป็นรูปเป็นร่างแล้ว!

ณ ท้องฟ้าอันห่างไกล

ไท่อวี่สีหน้าแปรเปลี่ยนไปอย่างใหญ่หลวง ปลายนิ้วถึงกับสั่นระริก เมื่อมองย้อนไปตลอดกาลเวลาอันยาวนานแต่โบราณกาลจนถึงปัจจุบัน จะมีผู้ใดสามารถควบคุมทัณฑ์สวรรค์และสยบทัณฑ์สวรรค์ได้เล่า!

"ผู้อาวุโสทั้งสองท่านนั้น...แท้จริงแล้วผ่านสิ่งใดมาบ้าง นี่ฝึกปรือขึ้นมาได้อย่างไรกัน?!"

สุรเสียงทุ้มต่ำของไท่อวี่ค่อย ๆ กลายเป็นเสียงคำรามต่ำ โลกทัศน์แห่งการบำเพ็ญเซียนของเขาถูกพลิกคว่ำโดยสิ้นเชิง "นี่มันสามารถยกระดับเพดานสูงสุดของวิถีเซียนระดับสูงขึ้นไปด้วยพลังของคนคนเดียวได้แล้วแท้ ๆ..."

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง สถานการณ์เช่นสำนักฉิงเทียนนี้ในแดนฟ้าหมานฮวางมีอยู่ไม่น้อยจริง ๆ ยอดฝีมือและอัจฉริยะจำนวนมากต่างล้มลงระหว่างทางสู่วิถีเซียนด้วยความไม่ยินยอมเช่นนี้ อิทธิพลที่ผู้นั้นจะนำพามาในวันข้างหน้า ย่อมจะสร้างความเปลี่ยนแปลงสะเทือนภพในอนาคตเป็นแน่

ซูด...

ไท่อวี่มิกล้าคิดลึกซึ้งไปกว่านี้ นั่งบัญชาการแดนฟ้าหมานฮวาง วาจาเดียวในอนาคตชี้ขาดผืนแผ่นดินและสายน้ำอันกว้างใหญ่ของแดนฟ้า เทียนจุนขั้นข้ามทัณฑ์นับหมื่นรวมตัวกันประดุจคลื่นลม นี่มัน...คิดจะไปยกทัพบุกโจมตีมหาพิภพสักแห่งหรืออย่างไรกัน?!

สัตว์ร้ายบรรพกาลทั้งสองตนก็เงยหน้ามองฟ้าด้วยความตื่นตะลึงเช่นกัน กลิ่นอายของประกายขวานที่พาดผ่านทัณฑ์สวรรค์นั้น...คือกลิ่นอายของผู้อาวุโสดับพิภพ!

ทว่าสิ่งที่โลกภายนอกมิอาจล่วงรู้ก็คือ ท่ามกลางแก่นกลางทัณฑ์สวรรค์อันเวิ้งว้าง กลับมีเสียงหัวเราะประหลาดสองสายดังก้องกังวานขึ้น

"เป็นเช่นนี้จริง ๆ ด้วย การรวมตัวของทัณฑ์สวรรค์มีร่องรอยให้สืบเสาะได้ นี่คือแก่นแท้แห่งฟ้าดิน เป็นสิ่งที่ทำให้ผู้บำเพ็ญที่ข้ามทัณฑ์ได้รับการชำระไขกระดูกผลัดเปลี่ยนเอ็น เป็นตัวตนอีกรูปแบบหนึ่งที่เทียบเคียงได้กับเทียนหยวนเลยเชียว"

เฉินสวินแววตาวาบประกายความยินดี ทั้งยังตบวัวดำใหญ่ไปทีหนึ่ง เขากำลังประคองดวงแสงอัสนีหลายดวงที่พวกตนใช้กฎเกณฑ์ควบแน่นขึ้นมา แสงสว่างเจิดจ้าตระการตา "พี่วัว กอบโกยได้!"

"มอ~~~" วัวดำใหญ่พ่นลมหายใจออกมายาวเหยียด ในแววตาของมันสะท้อนภาพแก่นแท้ทัณฑ์สวรรค์หลายกลุ่มนี้ พลังการบำเพ็ญภายในร่างในยามนี้พลันเกิดความไหวระริกขึ้นมาในที่สุด เฉินสวินสมกับเป็นผู้มีปัญญาเป็นเลิศใต้หล้าจริง ๆ!

ระดับขอบเขตการบำเพ็ญของพวกเขามีหนทางก้าวหน้าต่อไปได้ในที่สุด ยามนี้เต๋าอวิ้นของกฎแห่งอัสนีอันหม่นแสงในร่างของพวกเขาได้เปล่งประกายแสงรำไร แผ่ความรู้สึกกระหายอยากออกมาจาง ๆ

เฉินสวินกับวัวดำใหญ่สบตากันเงียบ ๆ หนึ่งครา สองครา สามครา...

"กอบโกย!!"

"มอ!!"

เสียงโห่ร้องกู่ก้องด้วยความตื่นเต้นทั้งสองสายถูกเสียงฟ้าร้องสะเทือนฟ้าดินกลืนหายไปในพริบตา ไม่มีผู้ใดล่วงรู้เลยว่า เหนือข้อห้ามต้องห้ามของสรรพชีวิตแห่งฟ้าดิน จะมีตัวตนที่อยู่เหนือกว่าข้อห้ามปรากฏขึ้นมาจริง ๆ!

สามวันให้หลัง

แสงสนธยาแห่งฟ้าดินหลั่งไหลซัดสาดเข้ามา ทัณฑ์สวรรค์สลายหายไปโดยสิ้นเชิง!

ภายใต้เงาแสงอันเจิดจ้านั้น เหล่าผู้บำเพ็ญได้แลเห็นบุรุษผู้หนึ่งสวมชุดคลุมนักพรตสีคราม บัดนี้กลิ่นอายที่แผ่กำจายออกมาจากร่างของเขาได้ทรงพลังจนถึงขั้นสุดที่จะประมาณแล้ว

ระหว่างฟ้าดินอบอวลไปด้วยแสงสนธยาอันเข้มข้น เมฆาสีรุ้งม้วนตัววนเวียนราวกับแดนเซียน บารมีแห่งการข้ามทัณฑ์ของมหาผู้อาวุโสสูงสุดทำให้ทุกคนต่างเกิดความเคารพยำเกรงอย่างสุดซึ้ง

ยามนี้นัยน์ตาของเขาประกายดวงดาวหมุนวน สะบัดชายเสื้อคราหนึ่ง ใบไม้ร่วงนับหมื่นพันก็พวยพุ่งทะยานขึ้นสู่เวหาจากเขตหวงห้ามของสำนัก

ใบไม้ร่วงเหล่านั้นควบแน่นกลายเป็นลำแสงทัณฑ์อันไพศาลสายแล้วสายเล่า ทุกใบล้วนแฝงไว้ด้วยอานุภาพไร้ขอบเขต

ประกายกระบี่ใบไม้ร่วงนับหมื่นพันรวมตัวเข้าด้วยกัน ก่อเกิดเป็นค่ายกลสังหารมหึมา ดั่งทะเลเมฆาสีมรกตแผ่ปกคลุมผืนฟ้า ค่ายกลสังหารแฝงอานุภาพทำลายล้างสรรพสิ่ง ชวนให้ผู้คนขวัญผวา

และทิศทางที่พวกมันโฉบสังหารไปนั้น ก็คือทิศทางที่เหล่าผู้บำเพ็ญดินแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนซูกำลังหลบหนีไป บารมีแห่งขั้นข้ามทัณฑ์ เพียงหนึ่งความคิด กวาดล้างแปดทิศ สยบผู้บำเพ็ญขั้นมหายานดับดิ้นได้ด้วยฝ่ามือเดียว!

"อ๊าก!!!"

"รีบ... หนีไป!!"

"เสวียนจี้ เจ้ากล้าหรือ?!!"

......

เสียงโหยหวนอันน่าเวทนาดังระงมไปทั่วสารทิศ ไม่อาจตั้งรับได้ทันแม้แต่น้อย การที่เสวียนจี้ข้ามทัณฑ์สำเร็จอย่างรวดเร็วถึงเพียงนี้พิลึกพิลั่นเกินไป จนทำให้พวกเขารับมือไม่ทัน

เพียงสามวันสั้น ๆ จะหนีพ้นการล็อกพลังจิตสำนึกของเทียนจุนขั้นข้ามทัณฑ์ได้อย่างไร

ภาพเบื้องหน้านี้ทำให้เหล่าศิษย์และผู้อาวุโสของสำนักฉิงเทียนแทบจะหลั่งน้ำตา ศึกนี้มีศิษย์ดับสูญไปมากเกินทน ทว่าท้ายที่สุดก็มิได้ทำให้บรรพชนผิดหวัง ร่วมแรงร่วมใจทั้งสำนักส่งให้ท่านข้ามทัณฑ์สำเร็จ ผงาดครองความเป็นใหญ่เหนือแดนฟ้าด้านหนึ่ง!

นับแต่วันนี้เป็นต้นไป สำนักฉิงเทียนจะมิใช่สำนักที่ผู้ใดจะมารังแกได้ตามใจชอบอีกต่อไป แม้กระทั่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์หากคิดจะลงมือ ก็ยังต้องชั่งน้ำหนักดูให้ดี

ส่วนลึกของสำนัก

เสวียนจี้ถอนหายใจยาว คาดไม่ถึงว่าเขากำลังประสานมือคารวะไปทางทิศหนึ่ง น้ำเสียงเปี่ยมด้วยพลังกังวาน กล่าวว่า "ขอบังอาจถามนามผู้อาวุโส เสวียนจี้ผู้บำเพ็ญขั้นข้ามทัณฑ์ ขอคารวะเทียนจุนดับพิภพ!"

เหนือโดมเวหาที่ทัณฑ์สวรรค์สลายไป บุรุษชุดขาวผู้หนึ่งทอดสายตามองลงมายังฟ้าดิน รัศมีเทพอัสนีบาตไร้ที่สิ้นสุดทะลวงผ่านอดีตจวบจนปัจจุบัน ลำน้ำสายยาวแห่งเต๋าอัสนีอันเกรียงไกรสะท้านภพสายแล้วสายเล่ากำลังลอยล่องผุดดำผุดว่ายอยู่ภายใน

ท่ามกลางประกายแสงเจิดจ้า มีเพียงคนผู้หนึ่งยืนหยัดอยู่ ณ ปลายสุดของลำน้ำสายยาว สง่างามเลิศล้ำเหนือโลกีย์ หัวเราะร่าเสียงก้องกังวาน

"เปิ่นจั้ว ตงฟางสวิน"