ตอนที่ 64 การจัดการของประธานฟางกับรถคันนั้นที่สำนักงานขนส่ง

เบนท์ลีย์ คอนติเนนตัล จีที สีขาวจอดเทียบอยู่ตรงทางแยกที่ค่อนข้างโล่งแห่งหนึ่งบนถนนด้านหลังมหาวิทยาลัยเจียงต้า

ลู่ชวนเดินมาจากทางถนนด้านหลัง

เขาเปิดประตูฝั่งผู้โดยสารอันหนาหนักแล้วก้าวเข้าไปนั่ง

"รอนานไหม"

ลู่ชวนดึงสายเข็มขัดนิรภัยมาเสียบล็อกอย่างเป็นธรรมชาติ น้ำเสียงราบเรียบ

"ไม่เลยครับ"

เฉินจื่ออั๋งเข้าเกียร์ D

"ผมก็เพิ่งขับออกมาได้ไม่นานเหมือนกัน"

ทั้งสองคนไม่ได้ต่อความยาวสาวความยืดในหัวข้อนี้

เรื่องบางเรื่อง พอพูดเปิดโปงออกไปตรง ๆ กลับจะชวนให้อึดอัด สภาวะที่ต่างฝ่ายต่างรู้กันแก่ใจแบบนี้ถือว่ากำลังพอดีที่สุดแล้ว

เบนท์ลีย์สีขาวเคลื่อนตัวออกอย่างนุ่มนวล แล่นไปตามถนนสายหลักมุ่งหน้าสู่สำนักงานขนส่ง

ภายในห้องโดยสารเงียบสงบไปหลายนาที

กระจกกันเสียงชั้นยอดตัดขาดเสียงรบกวนจากภายนอกโดยสิ้นเชิง มีเพียงเสียงลมแผ่วเบาที่พัดผ่านช่องแอร์ออกมาเท่านั้น

เดิมทีเฉินจื่ออั๋งก็ไม่ใช่คนที่จะทนอยู่กับความเงียบได้ตลอดเวลาอยู่แล้ว

โดยเฉพาะอย่างยิ่งวันนี้เขาเป็นคนกุมพวงมาลัย แถมยังออกไปทำธุระเรื่องรถ เขาก็ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองควรจะพูดอะไรสักหน่อยเพื่อสร้างบรรยากาศให้มีชีวิตชีวาขึ้นมา

"รถคันใหม่ของนายคันนั้นน่ะ"

เฉินจื่ออั๋งมองตรงไปยังสภาพถนนเบื้องหน้า ในที่สุดก็หาจุดเริ่มต้นเปิดประเด็นได้อย่างเป็นธรรมชาติที่สุด

"ซื้อมาตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอ"

คำถามนี้ฟังดูเผิน ๆ ก็เหมือนแค่เอ่ยปากถามไปตามน้ำ

แต่ในความเป็นจริง ในใจของเฉินจื่ออั๋งนั้นอยากรู้จริง ๆ

ลู่ชวนเอนหลังพิงพนัก มองทิวแถวต้นไม้ข้างทางที่ถอยร่นไปด้านหลังนอกหน้าต่าง

"เพิ่งซื้อ"

คำตอบของเขากระชับเฉียบขาด ไม่มีคำอธิบายเสริมเกินจำเป็นแม้แต่คำเดียว

สองคำสั้น ๆ นี้พอตกลงในหูของเฉินจื่ออั๋ง ก็ทำเอาหัวใจของคุณชายใหญ่แห่งท้องถิ่นคนนี้กระตุกวูบอย่างแรง

เพิ่งซื้อ

เมื่อเช้าเพิ่งจะรู้สึกว่าเบนท์ลีย์มันเด่นเกินไปจนนำปัญหามาให้ ผ่านไปประเดี๋ยวเดียว รถคันใหม่ก็มาจอดรอเตรียมจดทะเบียนเรียบร้อยแล้ว

ความเร็วและความเด็ดขาดในการจัดการปัญหาชีวิตแบบนี้ มันฉับไวเสียจนน่าใจหาย

ภาพตัดกลับไปตอนที่อยู่บนเส้นทางจากห้องทำงานอธิการบดีไปยังอาคารหอพัก

ตั้งแต่ตอนที่ลู่ชวนก้าวเท้าออกจากห้องทำงานอธิการบดี ในใจเขาก็คิดคำนวณเรื่องนี้ไว้อย่างถี่ถ้วนแจ่มแจ้งแล้ว

การปล่อยให้เบนท์ลีย์สีขาวจอดอยู่ในลานจอดรถของหอพักต่อไป ได้เบี่ยงเบนไปจากเจตนารมณ์ในการใช้ชีวิตที่ได้ย้อนกลับมามีชีวิตใหม่อีกครั้งของเขาอย่างรุนแรงแล้ว

เขาต้องการรถคันใหม่ที่เหมาะกับชีวิตประจำวัน เหมาะกับบรรยากาศในรั้วมหาวิทยาลัย และเหมาะกับจังหวะชีวิตในปัจจุบันของเขา

นี่ดูเหมือนจะเป็นเรื่องเล็ก ๆ ที่ใช้เงินแก้ปัญหาก็จบ

แต่ทว่า ลู่ชวนกลับพบว่าตัวเองมาสะดุดติดขัดอยู่กับปัญหานี้เข้าเสียได้

ไม่ใช่เพราะไม่มีเงิน และไม่ใช่เพราะซื้อไม่ไหว

แต่เป็นเพราะในมือมีเงินสดอยู่เต็มกำมือแท้ ๆ พอต้องมาเลือกคำว่า "เรียบหรูไม่สะดุดตา" มันกลับกลายเป็นเรื่องยากที่จะเลือกขึ้นมา

รถในท้องตลาดมีมากเกินไป

ถ้ารถใช้งานทั่วไปราคาถูกเกินไป สมรรถนะการขับขี่และความเงียบในห้องโดยสารก็ไม่อาจตอบโจทย์มาตรฐานในปัจจุบันของเขาได้เลยแม้แต่น้อย ขืนขับไปก็มีแต่จะทรมานตัวเองเปล่า ๆ

ส่วนแบรนด์หรูทั่วไปเหล่านั้น ก็วิ่งกันเกลื่อนกลาดเต็มท้องถนน แม้จะไม่สะดุดตาจนเกินงาม แต่ก็อาจไม่ตรงกับภาพลักษณ์ความสุขุมลุ่มลึกที่เขาต้องการจริง ๆ

ยิ่งถ้าเป็นพวกรถหรูระดับบนยิ่งกว่านั้น ซื้อกลับมาก็รังแต่จะทำให้เกิดโศกนาฏกรรมซ้ำรอยกับเบนท์ลีย์คันนี้อีก

สิ่งที่เขาต้องการ ไม่ใช่ป้ายยี่ห้อที่ "ดูมีราคาค่างวด"

หากแต่เป็นพาหนะที่ตอบโจทย์ตรรกะการใช้งานในปัจจุบันของเขาได้อย่างสมบูรณ์แบบจริง ๆ

ลู่ชวนขี้เกียจตระเวนไปดูทีละโชว์รูม ขี้เกียจเทียบสเปกทีละคัน และยิ่งขี้เกียจไปยืนต่อปากต่อคำกับเซลส์ขายรถ

เขาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาตรง ๆ

ต่อสายหาฟางจื้อหย่วน

ปลายสายรับสายอย่างรวดเร็ว เสียงอันสุขุมนุ่มลึกของฟางจื้อหย่วนดังแว่วมา

"อาฟางครับ"

ลู่ชวนไม่ได้อ้อมค้อม เข้าประเด็นทันที

"ผมอยากเปลี่ยนรถสักคัน"

ฝั่งฟางจื้อหย่วนไม่ได้แม้แต่จะเอ่ยปากถามที่มาที่ไป เพียงแค่ตอบกลับมาอย่างกระชับ

"อยากได้แบบไหนล่ะ"

ข้อกำหนดที่ลู่ชวนระบุชัดเจนยิ่ง

"ไม่สะดุดตา"

"ขับสบาย"

"นั่งสบาย"

"เงียบ"

เงื่อนไขง่าย ๆ เพียงแค่สี่ข้อนี้

ไม่เอ่ยถึงแบรนด์ ไม่เอ่ยถึงขนาดเครื่องยนต์ และไม่ได้วางกรอบราคาตายตัวใด ๆ ไว้ทั้งสิ้น

แต่พอคำสี่คำนี้มารวมกัน ความจริงแล้วมันกลับบีบขอบเขตการเลือกรถให้แคบลงจนถึงระดับที่เข้มงวดและพิถีพิถันอย่างยิ่งยวด

ฟางจื้อหย่วนฟังจบ ก็ไม่ได้ถามซ้ำความให้มากความ

"ได้"

"เดี๋ยวอาจัดการให้"

ฟางจื้อหย่วนให้คำมั่นสัญญาที่มีน้ำหนักอย่างยิ่งมาจากปลายสาย

"อีกหนึ่งชั่วโมงเธอค่อยไปที่สำนักงานขนส่งก็พอ"

"ที่เหลือ เธอไม่ต้องยุ่งแล้ว"

นี่คือบารมีของผู้มีอิทธิพลรุ่นใหญ่แห่งเมืองเจียงเฉิง

ไม่เพียงแค่ระดมสรรพกำลังทรัพยากรได้อย่างง่ายดาย หากยังสะท้อนให้เห็นว่าในเวลานี้ลู่ชวนได้ก้าวเข้าสู่ประสิทธิภาพในการใช้ชีวิตระดับใหม่อย่างแท้จริงแล้ว

ขอเพียงระบุความต้องการออกมา ขั้นตอนอันหยุมหยิมวุ่นวายเหล่านั้น ย่อมมีคนคอยจัดการให้อย่างเรียบร้อยสมบูรณ์แบบแทนเขาเอง

เบนท์ลีย์สีขาวแล่นไปข้างหน้าอย่างมั่นคงบนถนนในเมืองต่อไป

เฉินจื่ออั๋งได้ยินคำว่า "เพิ่งซื้อ" ของลู่ชวน แม้ภายนอกจะไม่ได้ซักไซ้ไล่เลียงต่อ แต่สมองกลับเริ่มแล่นหมุนติ้วอย่างบ้าคลั่ง

เขาไม่รู้เลยว่าลู่ชวนมอบอำนาจการเลือกรถให้กับฟางจื้อหย่วนไปจัดการโดยตรง

เขาทำได้เพียงคาดเดาจากระบบประสบการณ์ในฐานะลูกคนรวยของตนเองเท่านั้น

ในเมื่อลู่ชวนรังเกียจว่าเบนท์ลีย์คันนี้มันเอิกเกริกเกินไป แถมยังย้ำชัดเจนว่าซื้อมาเพื่อใช้ขับในชีวิตประจำวัน

เช่นนั้นแล้ว ตำแหน่งทางการตลาดของรถคันใหม่ ก็น่าจะขยับลดหลั่นลงมายังกลุ่มแบรนด์หรูที่มีตัวตนค่อนข้างเงียบเชียบลงมาหน่อย

เฉินจื่ออั๋งแอบคำนวณตัวเลือกที่เข้าเค้าที่สุดสองสามรุ่นอยู่ในใจ

เมอร์เซเดส-เบนซ์ อี-คลาส

บีเอ็มดับเบิลยู ซีรีส์ 5

ออดี้ เอ6 แอล

สำหรับคนมีเงินส่วนใหญ่ การยอมถอยจากเบนท์ลีย์ คอนติเนนตัล จีที คันละหลายล้านลงมาเป็นรถยุโรประดับหลักแสนอย่างเบนซ์ บีเอ็ม หรือออดี้ ก็นับว่าเป็นการสำรวมและอดกลั้นอย่างที่สุดแล้ว

ยิ่งคิดเฉินจื่ออั๋งก็ยิ่งรู้สึกว่าข้อสันนิษฐานของตนสมเหตุสมผลอย่างยิ่ง

ในหัวของเขาถึงกับจินตนาการภาพลู่ชวนขับรถออดี้สีดำเข้าออกรั้วมหาวิทยาลัยขึ้นมาได้เป็นฉาก ๆ แล้ว

ตัวรถเข้าใกล้สำนักงานขนส่งเข้าไปทุกที

หลังจากมีการสนทนาสั้น ๆ เมื่อครู่นี้ บรรยากาศในห้องโดยสารก็ผ่อนคลายและราบรื่นขึ้นกว่าตอนที่เพิ่งเจอกันมาก

เฉินจื่ออั๋งใช้มือข้างเดียวจับพวงมาลัย ในใจเริ่มผุดความรู้สึกอิ่มเอมใจบางอย่างที่ยากจะอธิบายออกมา

เรื่องราวในวันนี้ มีความหมายอย่างยิ่งยวดสำหรับตัวเขา

ไม่เพียงแต่เขาจะช่วยขับรถเบนท์ลีย์ที่ตกเป็นเป้าสายตานี้ออกมาจากมหาวิทยาลัยได้สำเร็จ แต่เขายังได้มีส่วนร่วมอย่างลึกซึ้งในกระบวนการเปลี่ยนรถคันใหม่ของลู่ชวนตลอดทั้งขั้นตอนอีกด้วย

ต่อหน้าลู่ชวน ในที่สุดเขาก็ไม่ใช่คุณชายไร้เดียงสาคนนั้นอีกต่อไปแล้ว

แต่เป็นคนที่ทำงานเป็นเรื่องเป็นราวและสามารถช่วยแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นจริงได้

ความรู้สึกของการเป็นคนที่ผู้อื่นต้องการตัวนี้ ทำให้บ่าของเฉินจื่ออั๋งผ่อนคลายลงอย่างเห็นได้ชัด

เขาถึงกับเริ่มรู้สึกขึ้นมาว่า แม้เหตุการณ์ที่ทังเฉวียนสุ่ยฮุ่ยเมื่อวานจะผลักให้เขาต้องตกไปอยู่ท่ามกลางกระแสวิพากษ์วิจารณ์ แต่หากมองจากอีกมุมหนึ่ง นั่นก็นับว่าช่วยผลักดันความสัมพันธ์ฉันรูมเมตระหว่างเขากับลู่ชวนให้ก้าวหน้าไปอีกขั้นใหญ่เลยทีเดียว

เส้นทางเบื้องหน้าเปิดโล่งขึ้นทันตา

อาคารสำนักงานของสำนักงานขนส่งเมืองเจียงเฉิงปรากฏขึ้นสู่สายตาแล้ว

เฉินจื่ออั๋งชะลอความเร็วรถลง พลางกวาดสายตามองหาช่องจอดรถที่เหมาะสมภายในสำนักงานขนส่ง พร้อมกับมองกวาดไปตามแนวริมถนน

ทันใดนั้นเอง

สายตาของเขาก็พลันหยุดชะงัก

ตรงบริเวณที่ไม่ไกลจากโถงบริการประชาชนของสำนักงานขนส่ง

มีรถเก๋งซีดานสีดำคันหนึ่งจอดอยู่อย่างเงียบเชียบ

นั่นไม่ใช่เบนซ์ อี-คลาส หรือออดี้ เอ6 ราคาหลักแสนอย่างที่เขาจินตนาการเอาไว้ตลอดทางเลยสักนิด

จู่ ๆ เขาก็ตระหนักขึ้นมาได้

การอนุมานที่เขาอวดฉลาดคิดไปเองในรถเมื่อครู่นี้ มีแววว่าจะต้องเกิดความผิดพลาดครั้งใหญ่หลวงขึ้นมาอีกแล้ว