บทที่ 182 คำเตือนเดียว ทำเอาทุกคนขวัญผวา

ใบหน้าของจ้าวเหิงปรากฏรอยยิ้ม คำตอบของคนทั้งสองนี้ เกินกว่าที่เขาคาดไว้ เขารู้ดีว่า ในที่สุดตนเองก็พบบุคลากรที่พอจะใช้งานได้บ้างแล้ว “ภาวะขาดแคลนบุคลากร” ของค่ายชิงเฟิง ในที่สุดก็กำลังจะได้รับการบรรเทา

“ดีมาก” น้ำเสียงของจ้าวเหิงเจือไปด้วยความชื่นชม “ตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป พวกเจ้าสองสามคน ก็ติดตามข้าไปก่อน ทำความคุ้นเคยกับภารกิจต่างๆ ในค่าย ข้าจะจัดสรรงานที่เหมาะสมให้พวกเจ้าเอง”

เหล่าผู้ลี้ภัยได้ยินคำพูดของจ้าวเหิง ในดวงตาก็สว่างวาบไปด้วยความยินดีอย่างไม่อยากจะเชื่อ พวกเขาคิดไม่ถึงว่า เพียงแค่พูดคุยไม่กี่ประโยค ก็จะได้รับโอกาสครั้งใหญ่ราวกับสวรรค์ประทานเช่นนี้ เงินหนึ่งตำลึงเชียวนะ! นี่มันเป็นเรื่องที่แม้แต่ในความฝันก็ยังไม่กล้าคิด! พวกเขามองหน้ากันไปมา ราวกับกำลังอยู่ในความฝัน

จ้าวเหิงมองดูท่าทางของพวกเขา ในใจรู้ดีว่า นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น สิ่งที่เขาต้องการ ไม่ใช่แค่เสมียนบัญชีที่พอจะเขียนได้คิดเลขเป็นสองสามคน แต่เป็นคนที่สามารถเข้าใจสิ่งที่เขาต้องการจะทำอย่างแท้จริง และสามารถรับผิดชอบงานด้วยตนเองได้

เขาเปลี่ยนเรื่องทันที น้ำเสียงหนักแน่นขึ้น “แต่มีเรื่องหนึ่ง พวกท่านต้องจดจำไว้ในใจ”