บทที่ 190 เหล้าเปลี่ยนสีเป็นอำพัน

วันเวลาต่อจากนั้น ค่ายชิงเฟิงก็ราวกับเครื่องจักรขนาดมหึมา เริ่มหมุนด้วยความเร็วสูง

ความเข้มข้นในการฝึกของค่ายทหารใหม่เพิ่มสูงขึ้นเป็นเส้นตรง ถานไถหมิงอวี่ลงสนามด้วยตนเอง มือถือทวนยาว สอนเพลงดาบ การยิงธนูและหน้าไม้ และการประสานงานในกระบวนทัพต่างๆ ให้แก่เหล่าทหารใหม่ ส่วนหวังหย่วนก็รับผิดชอบดูแลการแจกจ่ายอาหารและยุทโธปกรณ์ เพื่อให้แน่ใจว่าทหารใหม่ทุกคนจะได้รับการสนับสนุนอย่างเพียงพอ

ในโรงงานช่างฝีมือ จางแขนเหล็กนำเหล่าช่างฝีมือสร้างอาวุธทั้งวันทั้งคืน เปลวไฟของเตาหลอมสูงลุกโชนไม่เคยดับ เหล็กกล้าทีละแท่งๆ ถูกตีขึ้นรูปเป็นคมดาบที่คมกริบและชุดเกราะที่แข็งแกร่ง ส่วนโจวโหย่วเถียนก็คอยบัญชาการเหล่าเชลยศึกอยู่ที่เขตเหมืองแร่ ขุดแร่เหล็กและถ่านโค้กอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

เฉินซานหยวนและโซ่วโหวนำกองกำลังชั้นยอด ออกสำรวจพื้นที่โดยรอบเขาหูวัวอย่างละเอียดถี่ถ้วนยิ่งขึ้น พวกเขาไม่เพียงแต่วาดแผนที่โดยละเอียด แต่ยังวางจุดซุ่มสังเกตการณ์และจุดแจ้งเตือนภัยไว้อีกมากมาย เพื่อให้แน่ใจว่าจะสามารถตรวจพบความเคลื่อนไหวที่น่าสงสัยได้ในทันที

ส่วนจ้าวเหิง ก็ราวกับลูกข่างที่ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย วิ่งวุ่นไปมาระหว่างแผนกต่างๆ เขาทั้งชี้แนะโรงงานช่างฝีมือให้ปรับปรุงกระบวนการผลิตอาวุธ เพื่อให้แน่ใจว่าอาวุธทุกชิ้นมีคุณภาพดีที่สุด เขาทั้งอธิบายการจัดวางกระบวนทัพและการประสานงานระหว่างหน่วยรบต่างๆ ให้ถานไถหมิงอวี่ฟัง ทำให้กองทัพของค่ายชิงเฟิงมีความทันสมัยยิ่งขึ้น และเขายังร่วมมือกับหลี่ชิง พัฒนาระบบการบริหารจัดการเสบียงของค่ายชิงเฟิงให้สมบูรณ์แบบยิ่งขึ้น เพื่อให้แน่ใจว่าข้าวสารทุกเม็ด เงินทุกเหรียญ จะถูกใช้อย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด