บทที่ 259 ศึกนองเลือดฝูงหมาป่า แลกชีวิตด้วยชีวิต

จางหยวนเป็นพรานป่าเฒ่าโดยกำเนิด ประสบการณ์รับมือสัตว์ป่าโชกโชน วิชามีดดาบของเขาไม่ได้วิจิตรพิสดาร แต่ทุกกระบวนท่าล้วนโหดเหี้ยมและได้ผลจริง เขาไม่หวังผลถึงตายในดาบเดียว แต่เน้นทำลายความสามารถในการเคลื่อนไหวของหมาป่าให้ได้มากที่สุด หมาป่าตัวหนึ่งกระโจนเข้ามา เขาเบี่ยงตัวหลบ แสงมีดวาบขึ้น ไม่ได้ฟันหัว แต่เฉือนเข้าข้อต่อขาหลังของมันอย่างแม่นยำ

หมาป่าร้องโหยหวน ขาหลังอ่อนยวบ ร่างมหึมาเสียสมดุลล้มฟาดพื้นอย่างแรง ยังไม่ทันดิ้นรน ชายฉกรรจ์อีกคนข้างๆ ก็ฟันซ้ำ ปลิดชีพมันอย่างหมดจด ส่วนฝีมือของเสี่ยวอู่ กลับเป็นอีกรูปแบบหนึ่งโดยสิ้นเชิง เขาราวกับภูตผี ร่างกายพลิ้วไหวในพื้นที่แคบๆ มีดในมือรวดเร็วปานสายฟ้า ทุกครั้งที่แทงออก แม่นยำเจาะเข้าดวงตาหรือลำคอ ซึ่งเป็นจุดอ่อนที่สุดของหมาป่า ไม่มีท่าทางส่วนเกิน ไม่เสียแรงเปล่าแม้แต่น้อย ทุกครั้งที่คมมีดวาบผ่าน ต้องมีหมาป่าล้มลงอย่างเงียบเชียบหนึ่งตัว นี่ไม่ใช่การต่อสู้ แต่เป็นการสังหารหมู่อย่างมีประสิทธิภาพ

ทว่า จำนวนหมาป่ามีมากเกินไป! พวกมันดาหน้าเข้ามาอย่างต่อเนื่อง ใช้สัญชาตญาณดิบเถื่อนที่สุดกระแทกแนวป้องกันที่เปราะบางนี้ หมาป่าตัวหนึ่งล้ม อีกสองตัวก็เข้ามาแทน ในถ้ำอบอวลไปด้วยกลิ่นสาบสางของหมาป่า กลิ่นคาวเลือดร้อนๆ และกลิ่นเหงื่อมนุษย์ ผสมปนเปเป็นกลิ่นชวนอาเจียน กลิ่นแห่งขุมนรก เสียงหายใจของเหล่าชายฉกรรจ์เริ่มหนักหน่วงขึ้น การแกว่งดาบเริ่มเชื่องช้าลง พละกำลังของพวกเขากำลังถูกเผาผลาญอย่างรวดเร็ว

จ้าวเหิงถูกกันให้อยู่ตรงกลาง ใจร้อนรุ่มดั่งไฟเผา เขาช่วยอะไรไม่ได้ การฆ่าฟันความเข้มข้นสูงขนาดนี้ เขาแทรกมือเข้าไปไม่ได้เลย วิชาป้องกันตัวแบบแมวสามขาและแรงควายของเขา ในสมรภูมิโกลาหลแบบนี้ ขืนพุ่งเข้าไปรังแต่จะเป็นตัวถ่วง ทำให้ขบวนรบของพวกเดียวกันรวนเร ฝ่ามือของเขาชุ่มเหงื่อ กำด้ามมีด “จิงหง” แน่น ดวงตาจ้องเขม็งไปที่การต่อสู้ สมองหมุนจี๋ ไม่ได้การ! ขืนเป็นแบบนี้ต่อไปไม่รอดแน่! เจ็ดคนนี้คือสมบัติล้ำค่าของค่ายชิงเฟิง คือผู้กล้าที่ตามเขามาหาทางรอด จะมาตายที่นี่ไม่ได้เด็ดขาด!

“โฮก!” ทันใดนั้น จ่าฝูงตัวมหึมาร่างกายกำยำ พุ่งชนชายฉกรรจ์คนหน้าสุดจนกระเด็น ราวกับรถบรรทุกเบรกแตก พุ่งตรงดิ่งมากลางวง พุ่งหาจ้าวเหิง! ชายคนนั้นถูกชนจนกระอักเลือด ล้มลงพื้น จวนเจียนจะถูกฝูงหมาป่าที่ตามมาท่วมทับ “ท่านอาจารย์ระวัง!” เสี่ยวอู่และจางหยวนตะโกนลั่นพร้อมกัน จะหันกลับมาช่วย แต่ถูกหมาป่าตรงหน้าพัวพันไว้แน่น ปลีกตัวไม่ได้เลย