บทที่ 293 ความลับแห่งกลศาสตร์

ภายในค่ายงานช่างบรรยากาศคึกคักร้อนแรง นับตั้งแต่จ้าวเหิงนำแนวคิด "สายพานการผลิต" มาใช้ ประสิทธิภาพของที่นี่ก็เพิ่มขึ้นหลายเท่าตัว แผนกตีเหล็ก งานไม้ งานหนัง ต่างทำหน้าที่ของตนเองอย่างเป็นระบบระเบียบ จางแขนเหล็กกำลังเปลือยท่อนบน เหวี่ยงค้อนเหล็กทุบตีแท่งเหล็กที่เผาจนแดงฉานเสียงดัง "เคร้งคร้าง" ดูจากรูปร่างแล้ว น่าจะเป็นชิ้นส่วนใหม่ของดาบมั่วเตา กล้ามเนื้อเป็นมัดๆ ของเขาสะท้อนแสงไฟเป็นมันวาว หยาดเหงื่อไหลลงตามร่องกล้ามเนื้อ เต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง

ที่มุมหนึ่ง โจวโหย่วจื้อกำลังพาลูกมือช่างไม้หลายคนไสไม้ ชายคนนี้นับตั้งแต่ถูกจ้าวเหิงรั้งตัวไว้ ก็อาศัยฝีมือช่างไม้อันยอดเยี่ยม ไต่เต้าขึ้นมาเป็นหัวหน้าแผนกช่างไม้ได้อย่างรวดเร็ว "เฒ่าโจว!" จ้าวเหิงตะโกนเรียก โจวโหย่วจื้อหยุดกบไสไม้ในมือ เงยหน้าเห็นจ้าวเหิง ก็รีบวางงาน ปัดเศษขี้เลื่อยตามตัว แล้วเดินเร็วๆ เข้ามาต้อนรับ "ท่านหัวหน้าใหญ่... เอ้ย ไม่สิ ท่านอาจารย์จ้าว" โจวโหย่วจื้อทำหน้าเคารพนบนอบ ตอนนี้คนทั้งค่ายรู้กันหมดแล้วว่า แม้ท่านหัวหน้าใหญ่จะคุมกำลังทหาร แต่ท่านอาจารย์จ้าวผู้นี้ต่างหากคือเทพเจ้าแห่งโชคลาภและเสาหลักทางใจของค่าย

"ยุ่งอยู่รึ?" จ้าวเหิงถามยิ้มๆ "ก็ยุ่งไปตามเรื่องขอรับ กำลังทำโต๊ะเก้าอี้ให้บ้านที่เพิ่งสร้างใหม่" โจวโหย่วจื้อยิ้มซื่อๆ "ท่านอาจารย์มีอะไรให้รับใช้ขอรับ?"

"อาเถียนล่ะ? แล้วก็เฒ่าจางด้วย เรียกมาให้หมด ข้ามีงานใหญ่จะให้พวกเจ้าทำ"

ครู่ต่อมา จางแขนเหล็ก โจวโหย่วจื้อ และโจวโหย่วเถียนลูกพี่ลูกน้องของโจวโหย่วจื้อที่รู้เรื่องการหลอมเหล็ก ทั้งสามคนก็มายืนล้อมวงจ้าวเหิง จ้าวเหิงไม่พูดพร่ำทำเพลง หาไม้ฟืนกิ่งหนึ่งมาขีดเขียนลงบนพื้น "ข้าต้องการทำของสิ่งหนึ่ง เอาไว้ดึงของจากก้นเหวหน้าผามังกรขาดขึ้นมาข้างบน" จ้าวเหิงวาดไปพลางอธิบายไป "ข้างล่างนั่นมีแต่โคลนเลนกับใบไม้เน่า น้ำหนักไม่ใช่น้อยๆ ที่ข้าต้องการให้พวกเจ้าทำ คือโครงสร้างที่ช่วย 'ผ่อนแรง'"