ตอนที่ 306
บทที่ 306 เลื่อยฟันยักษ์ ขวานยักษ์ชุบแข็ง
minibunny · 5,593 ตัวอักษร
ช่วงอาหารค่ำ เสี่ยวจินกางก็กลมกลืนเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวได้อย่างสมบูรณ์ แม้จะใช้ตะเกียบไม่เป็น แต่ก็เลียนแบบท่าทางมนุษย์ นั่งบนเก้าอี้สูงพิเศษ สองอุ้งมือประคองชามใบโต กินข้าวจนเม็ดข้าวติดเต็มหน้า ดูเหมือนมันจะหิวโซจริงๆ กินจุอย่างน่าตกใจ คนเดียว... ไม่สิ วานรตัวเดียวกวาดข้าวสวยไปสามชามใหญ่กับเนื้ออีกสองจิน ทำเอาเถี่ยตั้นตาค้าง ร้องชมว่า "สุดยอด" ไม่หยุดปาก
พอกินอิ่มดื่มเสร็จ เสี่ยวจินกางก็ไม่ซนแล้ว มันนอนหมอบเงียบๆ บนพรมข้างเท้ากั่วกั่ว ส่งเสียงกรนครืดคราดเหมือนแมวตัวยักษ์ ทุกครั้งที่กั่วกั่วจะลุกขึ้นเดินไปไหน มันจะรีบเงยหน้าขึ้นอย่างตื่นตัว ถึงขั้นยื่นแขนไปช่วยประคองเบาๆ ท่าทางระมัดระวังนั้น ดูเหมือนพี่เลี้ยงเด็กผู้รับผิดชอบหน้าที่อย่างดีเยี่ยมไม่มีผิด คืนนั้น จ้าวเหิงหลับลึกเป็นพิเศษ หลายวันที่อยู่ใต้หน้าผามังกรขาด ในฐานะหัวหน้าทีม เส้นประสาทของเขาตึงเครียดตลอดเวลา แทบไม่ได้หลับตา บัดนี้ได้กลับมาบ้านที่ปลอดภัยที่สุด ได้กลิ่นหอมจากเส้นผมภรรยาข้างหมอน ได้ยินเสียงแมลงร้องแว่วๆ นอกหน้าต่าง พลังงานที่ใช้เกินตัวไปจึงได้รับการปลดปล่อยออกมาจนหมดสิ้น
เมื่อจ้าวเหิงลืมตาตื่นอีกครั้ง ก็เป็นเวลาเที่ยงวันของวันรุ่งขึ้นแล้ว เขายืดเส้นยืดสายบิดขี้เกียจเต็มแรง กระดูกทั่วร่างส่งเสียงลั่นกร๊อบแกร๊บ ความรู้สึกกระปรี้กระเปร่ากลับคืนสู่ร่างกาย ราวกับทุกเซลล์ได้ดูดซับพลังงานจนเต็มเปี่ยม “ตื่นแล้วหรือ?” ถานไถหมิงเยว่ถืออ่างน้ำอุ่นเดินเข้ามา เห็นจ้าวเหิงลุกนั่ง ใบหน้าก็ประดับรอยยิ้ม “หลับไปนานเชียว” จ้าวเหิงรับผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดหน้า ยิ้มตอบ “ข้างล่างนั่นใช้สมองเยอะไปหน่อย พอได้พักก็ดีขึ้นแล้ว จริงสิ เจ้าตัวเล็กสองคนนั่นล่ะ?”
“เล่นกับเสี่ยวจินกางอยู่ในลานบ้านน่ะ” ถานไถหมิงเยว่บุ้ยปาก “เจ้าลิงน้อยนั่นตอนนี้กลายเป็นคนดังประจำบ้านเราไปแล้ว แม้แต่หมิงอวี่รู้ข่าวยังวิ่งมาแหย่มันเล่น แถมยังบอกว่าจะสอนเพลงทวนให้มันด้วย”
“สอนเพลงทวน?” จ้าวเหิงแทบพ่นน้ำล้างหน้า “ในหัวหมิงอวี่คงมีแต่กล้ามเนื้อสินะ?” ล้างหน้าบ้วนปากเสร็จ จ้าวเหิงกินข้าวเช้า (ควบเที่ยง) ไปนิดหน่อย แล้วเปลี่ยนเป็นชุดรัดกุมทะมัดทะแมง “จะออกไปข้างนอก?” ถานไถหมิงเยว่ถาม “อืม ต้องไปโรงงานช่างหน่อย” จ้าวเหิงลุกขึ้น แววตาฉายประกายมุ่งมั่น “ของใต้หน้าผามังกรขาด ต้องรีบขนขึ้นมาให้เร็วที่สุด” ถานไถหมิงเยว่ไม่ถามมากความ เพียงช่วยเขาจัดคอเสื้อให้เรียบร้อยอย่างใส่ใจ
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น
