บทที่ 312 ยอดคนหลังม่าน ความลับแห่งการผงาด

เว่ยจื่อฉีลุกขึ้น เดินไปที่แผนที่ราชวงศ์ต้าอวี๋ขนาดใหญ่ในห้องหนังสือ ปลายนิ้วแตะเบาๆ ที่ตำแหน่งเมืองชิงโจว “ท่านพ่อโปรดตรองดู ที่เรากล้าส่งกองพันพยัคฆ์ไปชิงโจว เพราะข่าวที่สายลับฝั่งนั้นส่งกลับมา” เว่ยจื่อฉีหันกลับมา มองเว่ยอู๋หยาด้วยสายตาเป็นประกาย “สายลับรายงานว่า ค่ายชิงเฟิงเป็นแค่แหล่งรวมพวกสวะไร้ระเบียบ วันๆ เอาแต่ดื่มสุราหาความสำราญ ไร้การป้องกัน อาวุธดีๆ สักชิ้นในค่ายก็ไม่มี ส่วนเจ้าเศษเดนตระกูลถานไถนั่น ก็เป็นแค่คนบ้าพลังที่รู้แต่รำดาบ ไม่น่ากลัวแม้แต่น้อย”

“ถูกต้อง” เว่ยอู๋หยาพยักหน้า “เพราะข่าวกรองพวกนี้ ข้าถึงมั่นใจว่ากองพันพยัคฆ์สามพันนาย จะบดขยี้พวกมันได้”

“แต่ผลลัพธ์ล่ะขอรับ?” เว่ยจื่อฉียกมุมปากเป็นรอยยิ้มเย็นชา “ผลลัพธ์คือกองพันพยัคฆ์ถูกกวาดล้างจนสิ้นซาก นี่บ่งบอกอะไร? บ่งบอกว่าข่าวของสายลับเป็นของปลอมทั้งหมด! ผิดทั้งหมด!” เว่ยอู๋หยาพยักหน้า ยอมรับตามที่เว่ยจื่อฉีวิเคราะห์ เว่ยจื่อฉีพูดต่อ “สายลับที่เราส่งไปชิงโจว ล้วนเป็นองครักษ์เดนตายที่เลี้ยงดูมาแต่เล็ก คัดเลือกมาอย่างดี ไม่เคยทำงานผิดพลาด ทำไมเจาะจงต้องเป็นครั้งนี้ ที่ส่งกลับมาแต่ข่าวลวง?”

เว่ยอู๋หยาอึ้งไป นั่นสิ ทำไม? “มีความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียว” เว่ยจื่อฉีชูนิ้วขึ้นหนึ่งนิ้ว น้ำเสียงทุ้มต่ำ “นั่นคือเศษเดนตระกูลถานไถ รู้อยู่แล้วว่าเรากำลังตามล่าเขา และรู้อยู่แล้วว่ามีสายลับของเราแฝงตัวอยู่”

“เขากำลังเล่นละคร” เว่ยจื่อฉีเน้นเสียงทีละคำ “เขาเล่นละครเป็น ‘พวกสวะไร้ระเบียบ’ ตบตาคนของเรา ทำให้เราตายใจว่าเขารังแกง่าย ทำให้เราคิดว่าเขาไร้ทางสู้ เป้าหมายก็เพื่อทำให้เราประมาท ล่อให้เราลงมือ!”