บทที่ 322 ปิดตายหลังเขา สาบานปกป้องด้วยชีวิต

ในอกของถานไถหมิงเลี่ย ไฟแห่งความทะเยอทะยานที่ไม่เคยมีมาก่อนลุกโชนขึ้นอย่างบ้าคลั่ง เขาแทบจะมองเห็นภาพอนาคต ยามที่ "ระเบิดสะท้านฟ้า" นับร้อยนับพันลูกระเบิดกึกก้องกลางกองทัพข้าศึก ภาพนั้นจะเป็นการพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินที่น่าตื่นตะลึงขนาดไหน! ไม่ว่าจะเป็นทัพม้าเหล็กเป่ยตี๋ หรือกองทัพใหญ่ของราชสำนัก เมื่ออยู่ต่อหน้าพลังอำนาจที่ลึกลับดั่งภูตผีนี้ ล้วนต้องกลายเป็นผุยผง!

ทว่า คำพูดต่อมาของจ้าวเหิง กลับเปรียบเสมือนน้ำเย็นจัดถังใหญ่ ราดรดลงมาจากกลางกระหม่อมเขาจนเย็นวาบ “แต่ว่า” สายตาของจ้าวเหิงกวาดมองทุกคนในที่นั้น ความตื่นเต้นและรอยยิ้มบนหน้าค่อยๆ จางหายไป แทนที่ด้วยความเคร่งขรึมและจริงจังอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน “พี่ใหญ่ หมิงอวี่ เรื่องนี้ นับตั้งแต่วินาทีนี้ไป ต้องถูกจัดให้เป็นความลับสุดยอดระดับสูงสุดของค่ายชิงเฟิง!” เสียงของเขาไม่ดัง แต่แฝงความเด็ดขาดที่ห้ามใครโต้แย้ง “อานุภาพของมัน พวกท่านเห็นกับตาแล้ว วิธีการสร้างมัน คือรากฐานที่ทำให้เรายืนหยัดอยู่ได้ และเป็นทุนรอนในการชิงชัยในใต้หล้าในอนาคต ข้ากล้าพูดเลยว่า ในใต้หล้านี้ นอกจากข้า ไม่มีคนที่สองที่ล่วงรู้”

จ้าวเหิงหยุดนิดหนึ่ง แววตาคมกริบดุจมีด “ดังนั้น ก่อนที่เราจะสร้างมันได้มากพอ จนกลายเป็นขุมกำลังที่ทำให้เราไม่ต้องกลัวศัตรูหน้าไหน รายละเอียดทุกอย่างเกี่ยวกับมัน รวมถึงการมีตัวตนของมัน ห้ามแพร่งพรายออกไปแม้แต่ครึ่งคำ!” เขามองถานไถหมิงอวี่ที่ยังจมอยู่ในความปิติยินดี พูดเน้นทีละคำ “หมิงอวี่ ของสิ่งนี้ไม่ใช่ของเล่นให้เจ้าเอาไปอวดใคร มันไม่ใช่ของเล่นชิ้นใหม่ของเจ้า แต่มันคือดาบที่แขวนอยู่บนหัวพวกเราทุกคน! ใช้ให้ดี มันจะฟันฝ่าทางรอดให้เรา ใช้ไม่ดี หากความลับรั่วไหล สิ่งที่ถูกชักนำมาจะไม่ใช่แค่กองพันพยัคฆ์ แต่เป็นขุมกำลังทุกฝ่ายในต้าอวี๋ที่จะระดมพลมาล้อมปราบเราโดยไม่เสียดายราคาที่ต้องจ่าย! ถึงตอนนั้น สิ่งที่เราต้องเผชิญ อาจเป็นกองทัพนับแสน หรือสองแสน! คนค่ายชิงเฟิงหลายพันชีวิต จะต้องตายไร้ที่กลบฝัง!”

คำพูดนี้เหมือนค้อนปอนด์ ทุบกระแทกกลางอกถานไถหมิงอวี่อย่างจัง รอยยิ้มคลั่งไคล้บนหน้าเขาแข็งค้างทันที กระบอกไม้ไผ่ในอกที่ยังมีไออุ่นจากมือจ้าวเหิง บัดนี้กลับรู้สึกร้อนลวกจนแสบผิว เขาไม่ใช่คนโง่ แค่เป็นคนใจร้อนและใช้อารมณ์นำทาง คำเตือนสติของจ้าวเหิงทำให้เขาตื่นจากภวังค์ความบ้าคลั่งในพลังทำลายล้างทันที เหงื่อเย็นผุดซึมเต็มแผ่นหลัง นั่นสิ ของสิ่งนี้น่ากลัวเกินไป น่ากลัวขนาดที่ทำให้ผู้กุมอำนาจทุกคนกินไม่ได้นอนไม่หลับ หากราชสำนักรู้ว่า ข้างเตียงนอนของตน มีกลุ่ม "กบฏ" ที่ครอบครอง "วิชามา" อันน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ พวกมันต้องทุ่มกำลังทั้งแผ่นดิน ถอนรากถอนโคนค่ายชิงเฟิงให้เป็นจุณ ก่อนที่พลังนี้จะก่อตัวสมบูรณ์แน่!

“พี่เขย... ข้า...” ถานไถหมิงอวี่อ้าปากค้าง หน้าซีดเผือด ไม่รู้จะพูดอะไรดี จ้าวเหิงไม่มองเขาอีก แต่หันสายตาไปที่ถานไถหมิงเลี่ย ถานไถหมิงเลี่ยเงียบมาตลอด แต่สายตาของเขาเปลี่ยนไปมาไม่หยุด จากตกตะลึง เป็นปิติยินดี จนถึงตอนนี้ที่ถูกจ้าวเหิงเตือนสติ กลายเป็นความลึกล้ำและความหวาดระแวง เขาคิดลึกและไกลกว่าถานไถหมิงอวี่มาก เขาเข้าใจว่าจ้าวเหิงไม่ได้พูดเกินจริง "ระเบิดสะท้านฟ้า" คือไพ่ตาย แต่ก็เป็นยันต์สั่งตายเช่นกัน หากเปิดเผยก่อนเวลาอันควร ค่ายชิงเฟิงจะไม่มีแม้แต่โอกาสดิ้นรน