บทที่ 331 ของวิเศษถือกำเนิด แผ่นดินสะเทือนเลื่อนลั่น

หวังซวนถึงได้เข้าใจในที่สุดว่า คำว่า “กลายเป็นเถ้าธุลี” ที่ท่านอาจารย์จ้าวพูด ไม่ใช่คำขู่ “ในมือของพวกเจ้าทุกคน กำลังกำพลังที่สามารถคร่าชีวิตคนนับร้อยนับพันได้ในพริบตา ดังนั้น ทุกย่างก้าว ต้องทำตามกฎที่ข้าสอนอย่างเคร่งครัด ห้ามผิดพลาดแม้แต่กระผีกริ้ว!” เสียงของจ้าวเหิงเหมือนค้อนปอนด์ ทุบลงกลางใจของทุกคนอย่างหนักหน่วง หลายวันต่อมา จ้าวเหิงขลุกอยู่ในโรงงาน จับมือสอนช่างฝีมือทีละกลุ่ม จนกระทั่งพวกเขาสามารถทำขั้นตอนของตนเองได้อย่างสมบูรณ์แบบ ชำนาญ และไร้ข้อผิดพลาด ช่างฝีมือเหล่านี้ล้วนถูกคัดเลือกมาอย่างดี ฝีมือประณีต จิตใจสุขุม ภายใต้แรงกดดันจากความตายและความรับผิดชอบต่อครอบครัว พวกเขาระเบิดพลังการเรียนรู้ออกมาอย่างน่าทึ่ง

เพียงห้าวันสั้นๆ ดินปืนเกล็ด (Granular Gunpowder) ชุดแรกที่ผ่านเกณฑ์มาตรฐาน ก็ถูกผลิตออกมา จ้าวเหิงมองดูเม็ดดินปืนสีดำสนิทที่มีขนาดสม่ำเสมอ พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ ระบบการผลิตแบบสายน้ำไหล (Assembly Line) ประสบความสำเร็จแล้ว เขาเรียกรวมช่างฝีมือทุกคน ต่อหน้าพวกเขา เขาเทดินปืนเกล็ดห่อเล็กลงในกระบอกไม้ไผ่ ปิดผนึกและใส่สายชนวน ทำเป็น “เจิ้นเทียนเหลย” แบบง่ายที่สุดขึ้นมาหนึ่งลูก จากนั้น เขาพาทุกคนไปยังลานทดสอบที่จัดเตรียมไว้มุมหนึ่งของโรงงาน หลังจากทุกคนถอยไปไกลกว่าร้อยก้าว เขาจึงจุดชนวน

“ตูม——!!!” เสียงกัมปนาทที่ทึบและบ้าคลั่งยิ่งกว่าครั้งในหุบเขาดังสนั่น! พื้นดินสั่นสะเทือนรุนแรง ลูกไฟยักษ์และฝุ่นควันพุ่งเสียดฟ้า คลื่นกระแทกอันบ้าคลั่งระเบิดพื้นดินแข็งๆ จนกลายเป็นหลุมลึกหลายฟุต! ได้เห็นพลังทำลายล้างดั่งปาฏิหาริย์เทพเจ้ากับตา ช่างฝีมือทุกคนยืนตะลึงงันอยู่กับที่ ก่อนจะระเบิดเสียงฮือฮาและเสียงวิจารณ์เซ็งแซ่ดั่งภูเขาถล่ม ในที่สุดพวกเขาก็เข้าใจแล้วว่า สิ่งที่ตนสร้างขึ้นมากับมือ คือ “ของวิเศษ” ที่น่าสะพรึงกลัวเพียงใด! ในดวงตาที่ขุ่นมัวของหวังซวน ประกายแห่งความตื่นเต้นและความยำเกรงฉายชัด เขาเหมือนจะมองเห็นภาพหลานชายของตน นั่งเรียนหนังสืออย่างสงบสุขได้ ก็เพราะการคุ้มครองจาก “ของวิเศษ” ชนิดนี้ สิ่งที่เขาใช้ชีวิตช่วงบั้นปลายแลกมา คือพลังในการปกป้องค่ายชิงเฟิงทั้งค่าย! ในวินาทีนี้ ความกลัวในใจทุกคนเปลี่ยนเป็นความภาคภูมิใจและความรับผิดชอบอันเปี่ยมล้น

จ้าวเหิงมองปฏิกิริยาของพวกเขา รู้ว่าบรรลุเป้าหมายแล้ว เขามอบอำนาจการดูแลโรงงานให้เฉินซานหยวน และย้ำกฎเหล็กเรื่องความปลอดภัยและความลับอีกครั้ง จากนี้ไป เขาจะไม่ก้าวก่ายที่นี่อีก การผลิตทั้งหมด ช่างฝีมือเหล่านี้จะต้องดำเนินการเอง จ้าวเหิงกำชับจุดสำคัญกับเฉินซานหยวนอีกสองสามข้อ เน้นย้ำกฎเหล็กเรื่องความปลอดภัยในการผลิต แล้วจึงหันหลังเดินออกจากลานโรงงาน ประตูไม้บานใหญ่ค่อยๆ ปิดลง ตัดขาดเสียงการทำงานที่ซ้ำซากจำเจแต่แฝงพลังทำลายล้างไว้ภายใน ภายนอกประตู เป็นอีกภาพหนึ่ง ทุกสิบก้าว จะมีชายฉกรรจ์ถือดาบยาวหรือหน้าไม้กลยืนตัวตรง แววตาระแวดระวัง กวาดมองทุกความเคลื่อนไหวรอบกาย คนเหล่านี้คือยอดฝีมือที่ถานไถหมิงเลี่ยคัดเลือกมาด้วยตัวเอง ภารกิจของพวกเขาคือแยกที่นี่ออกจากโลกภายนอกโดยสิ้นเชิง ใครที่ไม่ได้รับอนุญาต อย่าหวังจะได้เข้าใกล้

จ้าวเหิงพยักหน้าให้หัวหน้าชุดคุ้มกันเป็นการทักทาย แล้วเดินจากไป ไม่ไกลนัก กองดินขนาดมหึมาปรากฏแก่สายตา ราวกับภูเขาลูกย่อมๆ ที่โผล่ขึ้นมากลางอากาศ ดินสีน้ำตาลเข้มส่งกลิ่นเฉพาะตัวที่ผสมระหว่างซากพืชซากสัตว์และกลิ่นดิน นี่คือดินฮิวมัสพันปีที่ใช้แรงงานคนนับไม่ถ้วนชักรอกขึ้นมาจากก้นเหวหน้าผามังกรขาดทีละตะกร้า ดินทุกกำมือ คือความหวังในอนาคตของค่ายชิงเฟิง มองดูกองภูเขาดินนั้น จ้าวเหิงรู้สึกพึงพอใจ เขายังไม่กลับบ้าน เขาต้องไปที่ก้นเหวหน้าผามังกรขาดอีกครั้ง เพื่อสำรวจความคืบหน้าของ “เส้นทางแห่งชีวิต” ด้วยตัวเอง