บทที่ 333 เตรียมพร้อมระดับสูงสุด หน้าไม้เทพขึ้นกำแพง

หัวใจของจ้าวเหิงดิ่งวูบลง เขาไม่ถามมากความอีก แทบจะออกวิ่งสุดแรงเกิดไปทางค่ายพร้อมกับองครักษ์ ในใจนึกเสียใจอยู่บ้างที่เมื่อครู่มัวแต่เดินสำรวจภูมิประเทศก้นเหวหน้าผามังกรขาดไปไกลขนาดนั้น กว่าเขาจะเดินแกมวิ่ง ล้มลุกคลุกคลานกลับมาถึงห้องโถงหารือ ก็ปาเข้าไปเกือบหนึ่งชั่วยาม (2 ชั่วโมง) ให้หลัง ท้องฟ้ามืดสนิทแล้ว ภายในห้องโถงจุดไฟสว่างไสว แต่อบอวลไปด้วยบรรยากาศหนักอึ้งดั่งเหล็กกล้า ถานไถหมิงเลี่ย, ถานไถหมิงอวี่, ถานไถหมิงเยว่ รวมถึงเฉินซานหยวนและเจ้าลิงผอม ต่างมารออยู่ก่อนแล้ว บนใบหน้าของทุกคนเขียนชัดถึงความหนักใจประหนึ่งพายุฝนกำลังตั้งเค้า

“แฮ่ก... แฮ่ก...” จ้าวเหิงเกาะขอบประตู หน้าอกกระเพื่อมรุนแรงเหมือนเครื่องเป่าลม เขาโบกมือ ไม่สนใจจะเช็ดเหงื่อที่ท่วมหัว ถามอย่างร้อนรน “สรุป... สรุปเกิดอะไรขึ้น? มากันกี่คน?” เห็นจ้าวเหิงเข้ามา ทุกคนเหมือนได้พบเสาหลักทางใจ สายตาทุกคู่พุ่งตรงมาที่เขา “น้องเขย เจ้ามาแล้ว!” ถานไถหมิงเลี่ยเอ่ยเสียงขรึม น้ำเสียงเจือความแหบพร่าที่สังเกตได้ยาก “พี่ใหญ่ สถานการณ์เป็นไงบ้าง?” จ้าวเหิงเปิดประเด็นทันที “หน่วยสอดแนมจับตาดูอยู่ที่ระยะห้าสิบลี้ ฝ่ายตรงข้ามเดินทัพไม่ช้า แต่ก็ไม่ถือว่าเร่งรีบ ดูทรงแล้วไม่น่าจะมาลอบโจมตี คาดว่าพรุ่งนี้เช้า คงมาถึงตีนเขาเรา” ถานไถหมิงเลี่ยชี้ไปที่จุดหนึ่งบนกระบะทรายจำลองยุทธภูมิ

“มาได้จังหวะพอดี!” ถานไถหมิงอวี่ทุบโต๊ะดังปัง ใบหน้าถมึงทึง “คราวก่อนซัดกับไอ้พวกไก่อ่อนกองพันพยัคฆ์ยังไม่จุใจ คราวนี้ได้ลองของกับทหารชายแดนพอดี! ข้าอยากจะรู้นักว่าดาบพวกมันกับเกราะเสวียนเจี่ย (เกราะดำ) ของเรา อันไหนจะแข็งกว่ากัน!”

“เหลวไหล!” จ้าวเหิงและถานไถหมิงเลี่ยตวาดห้ามแทบจะพร้อมกัน จ้าวเหิงเดินไปที่กระบะทราย มองเส้นทางเดินทัพของศัตรูที่ทำเครื่องหมายไว้ พูดเสียงเครียด “หมิงอวี่ ข้ารู้ว่าเจ้าห้าวหาญ แต่ศัตรูคราวนี้ไม่เหมือนเดิม กองพันพยัคฆ์เป็นทหารส่วนตัวของเว่ยอู๋หยา แต่ละคนรักตัวกลัวตาย แต่ทหารชายแดนด่านหูเหลา นั่นคือหมาป่าที่ปีนออกมาจากกองซากศพ พวกมันไม่กลัวตาย เผลอๆ จะกระหายสงครามด้วยซ้ำ ไปแลกหมัดกับพวกมันตรงๆ ต่อให้เราชนะ ก็ต้องเจ็บตัวหนัก”

“แล้วไง!” ถานไถหมิงอวี่คอแข็ง เถียงอย่างไม่ยอมแพ้ “หนี้เลือดล้างตระกูลเรายังไม่ได้ชำระ ถ้าข้าถานไถหมิงอวี่กลัวตาย ข้าคงไม่รอดมาถึงวันนี้! พี่เขย ท่านอย่าห้ามข้า คราวนี้ข้าต้องบิดหัวแม่ทัพพวกมันออกมาให้ได้!”