บทที่ 372 ขุนพลผู้มีความผิดหูฉวน ขอถวายชีวิตรับใช้

แผนการนี้ชั่วร้ายเกินไป อำมหิตเกินกว่าคนปกติจะทำ! ชักนำศัตรูภายนอกเข้ามาเข่นฆ่าพี่น้องร่วมชาติ เพียงเพื่อผลประโยชน์ส่วนตน! นี่ไม่ใช่ขุนนางผู้กุมอำนาจแล้ว แต่เป็นทรราชขายชาติ! ความตกตะลึงของหูฉวน ไม่น้อยไปกว่าเกิ่งคุนตอนที่ได้รู้ความจริง แต่เขาไม่สงสัยเลย เพราะเขารู้จักสันดานของเว่ยอู๋หยาดียิ่งกว่าเกิ่งคุน! อัครเสนาบดีกังฉินที่ภายนอกดูอบอุ่นสุภาพ แต่เนื้อแท้โหดเหี้ยมอำมหิต ทำได้ทุกอย่างเพื่อเป้าหมาย ย่อมทำเรื่องพรรค์นี้ได้แน่นอน แต่ถึงกระนั้น เขาก็ยังลังเลที่จะสวามิภักดิ์ต่อค่ายชิงเฟิง มองดูหูฉวนที่หน้าซีดเผือด จ้าวเหิงจึงเติมเชื้อไฟเข้าไปอีกกอง “ข้ารู้ว่าเจ้ากังวลเรื่องอะไร เจ้ากลัวว่าถ้ามาเข้ากับข้า ครอบครัวของเจ้าและลูกน้องที่เมืองหลวง จะถูกเว่ยอู๋หยาแก้แค้น ใช่หรือไม่?” ร่างกายของหูฉวนกระตุกวูบ เขานึกไม่ถึงว่าความกลัวที่ลึกที่สุดในใจ จะถูกจ้าวเหิงพูดแทงใจดำออกมาตรงๆ วิธีการของเว่ยอู๋หยา เขารู้ดียิ่งกว่าใคร การประหารเก้าชั่วโคตร การฆ่าล้างตระกูล เป็นเรื่องปกติเหมือนกินข้าวสำหรับคนผู้นั้น ทันทีที่ข่าวการทรยศของเขาแพร่ไปถึงเมืองหลวง ลูกเมียพ่อแม่ของเขา รวมทั้งครอบครัวของพี่น้องอีกพันกว่าคน จะไม่มีชีวิตรอดเกินวันที่สองแน่นอน!

จ้าวเหิงราวกับมองทะลุความคิดของเขา เอ่ยเรียบๆ ว่า “เรื่องนี้เจ้าวางใจได้ จำทหารเกราะดำที่ถานไถหมิงอวี่ รองหัวหน้าค่ายของเราคุมได้ไหม?” รูม่านตาของหูฉวนหดเกร็งทันที ทหารเกราะดำ! กองทัพสัตว์ประหลาดเหล็กไหลที่ฟันแทงไม่เข้า ที่บดขยี้ความภาคภูมิใจทั้งหมดของพวกเขาในสนามรบ! เขาจะลืมลงได้อย่างไร! “ข้าให้พวกเจ้าเข้าร่วมกองทัพเกราะดำได้” น้ำเสียงของจ้าวเหิงแฝงพลังอำนาจที่ไม่อาจปฏิเสธ “สวมเกราะหนักเหล็กทมิฬทั้งตัว สวมหน้ากากเหล็กกล้าปิดบังใบหน้า จะไม่มีใครจำตัวตนที่แท้จริงของพวกเจ้าได้ ในสนามรบ พวกเจ้าจะมีเพียงชื่อเดียว นั่นคือ ทหารเกราะดำค่ายชิงเฟิง!” หัวใจของหูฉวนเต้นระรัว เขามองจ้าวเหิงด้วยสีหน้าไม่อยากเชื่อ “เจ้า... เจ้าไว้ใจข้าขนาดนั้นเชียวหรือ? กล้ามอบอาวุธเทพแบบนั้น ให้กับข้า? ให้กับพวกเชลยอย่างพวกเรา?” จ้าวเหิงลุกขึ้นยืน มองลงมาจากที่สูง มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย

“ข้ายึดถือคติ สงสัยไม่ใช้ หากใช้ย่อมไม่สงสัย” “ระหว่างเจ้ากับข้า ไม่มีความแค้นฝังลึก เป็นแค่คนละจุดยืนกันเท่านั้น กลับไปคิดดูให้ดี จะยอมเป็นสุนัขรับใช้ให้ทรราชขายชาติ นั่งดูมันชักศึกเข้าบ้านทำร้ายราษฎร หรือจะหยิบดาบ สวมเกราะ เป็นวีรบุรุษปกป้องชาติกันสักครั้ง ขวางพวกคนเถื่อนเป่ยตี๋ไว้นอกด่าน ข้าให้เวลาเจ้าหนึ่งคืน เลือกเอาเอง” พูดจบ จ้าวเหิงก็หันหลังเดินไปทางประตูคุก “เดี๋ยวก่อน!” เสียงแหบพร่าของหูฉวนดังมาจากด้านหลัง จ้าวเหิงหยุดเดิน แต่ไม่หันกลับไป ได้ยินเพียงเสียง “ตุ้บ” หูฉวนคุกเข่าข้างหนึ่งลง ใช้แรงทั้งหมดที่มี โขกศีรษะให้แผ่นหลังของจ้าวเหิงอย่างหนักแน่น “ขุนพลผู้มีความผิดหูฉวน ยินดีนำกองพันพยัคฆ์ที่เหลือ ขอถวายชีวิตรับใช้ท่านอาจารย์! ไม่เพื่อลาภยศ ไม่เพื่อความมั่งคั่ง แต่เพื่อสังหารทรราชขายชาติ กำจัดคนเถื่อนเป่ยตี๋!”

จ้าวเหิงพาหูฉวนออกมาจากคุกใต้ดินที่หนาวเย็นและอับชื้น เมื่อหูฉวนได้สูดอากาศบริสุทธิ์เย็นสบายภายนอกอีกครั้ง ได้เห็นพระจันทร์กระจ่างใสบนท้องฟ้ายามค่ำคืน ก็รู้สึกราวกับได้เกิดใหม่ในอีกภพชาติ เขาสูดลมหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่ ราวกับจะระบายความอัปมงคลที่สะสมมาหลายเดือนในอกออกไปให้หมด จ้าวเหิงไม่พูดอะไรมาก เพียงไปหาเสี่ยวอู๋ ให้พาหูฉวนไปอาบน้ำร้อน เปลี่ยนเสื้อผ้าสะอาด แล้วจัดห้องพักที่เงียบสงบให้พักผ่อนเต็มที่หนึ่งคืน เสี่ยวอู๋เห็นหูฉวนก็ตกใจ แต่พอเห็นสีหน้าสงบนิ่งของจ้าวเหิง ก็ไม่ถามอะไร นำทางหูฉวนไปอย่างนอบน้อม ค่ำคืนผ่านไปโดยไร้คำพูด

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ฟ้าเพิ่งจะสาง เหมืองแร่เขาหนิวเอ่อร์ก็เริ่มจอแจ เชลยศึกกองพันพยัคฆ์กว่าพันคน ภายใต้เสียงตวาดของผู้คุม เดินงัวเงียออกมาจากเพิงพักซอมซ่อ เตรียมเริ่มงานขุดแร่ที่หนักหนาสาหัส อดีตทหารชั้นยอดจากเมืองหลวงเหล่านี้ บัดนี้ทุกคนหน้าตาซูบซีด เสื้อผ้าขาดวิ่น ในแววตาบางคนยังเต็มไปด้วยความไม่ยินยอม การใช้แรงงานหนักวันแล้ววันเล่า เกือบจะบดขยี้จิตวิญญาณของพวกเขาจนแหลกสลาย ทันใดนั้น ที่ทางเข้าเหมืองก็เกิดความวุ่นวายขึ้น ทุกคนมองตามเสียงไป เห็นชายร่างสูงสง่าคนหนึ่ง แวดล้อมด้วยทหารค่ายชิงเฟิงหลายนาย ค่อยๆ เดินขึ้นไปบนแท่นสูงกลางลานเหมือง เมื่อเห็นหน้าคนผู้นั้นชัดเจน เชลยทุกคนก็ตะลึงงัน “นั่น... นั่นท่านผู้บัญชาการหู!” “แม่ทัพหู! ท่าน... ท่านมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?” เสียงอุทานดังระงมในฝูงชน ทุกคนเบิกตากว้าง ไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง หูฉวน แม่ทัพของพวกเขา! เขาถูกขังอยู่ในคุกใต้ดินไม่ใช่หรือ? ทำไมจู่ๆ ถึงมาโผล่ที่นี่ได้? แถมเขายังเปลี่ยนมาใส่ชุดคลุมยาวผ้าฝ้ายสีครามสะอาดสะอ้าน แม้หน้าจะซีดไปบ้าง เดินขากะเผลกนิดหน่อย แต่ดูมีสง่าราศี หลังตั้งตรง แววตาคู่นั้น กลับมาลุกโชนด้วยประกายที่พวกเขาคุ้นเคยอีกครั้ง!