บทที่ 379 ทรราชใกล้มาถึง เตรียมทวงวิญญาณหน้ากำแพง

"จางเฉิงเย่... ไอ้ทรราชขายชาติ!" ทหารสอดแนมรุ่นพี่พอเอ่ยถึงชื่อนี้ ก็กัดฟันกรอดด้วยความแค้น "มันนำทหารเดนตายหมื่นกว่านาย มุ่งหน้ามาทางอวิ๋นโจว! ตามความเร็วการเดินทัพ น่าจะ... น่าจะถึงหน้ากำแพงเมืองอวิ๋นโจวราวเที่ยงวันพรุ่งนี้!" "มาได้สวย!" สิ้นเสียง ถานไถหมิงอวี่ที่อยู่ข้างๆ ก็ตบโต๊ะดังปัง ลุกพรวดขึ้น แววตาลุกโชนด้วยไฟสงคราม "พี่เขย! แม่ทัพเกิ่ง! จางเฉิงเย่มันรนหาที่ตายเอง! พวกเราจะได้ถือโอกาส..." คำพูดเขายังไม่ทันจบ ก็ถูกเกิ่งคุนขัดจังหวะ ในดวงตาของเกิ่งคุนสะท้อนเปลวเพลิงแห่งการล้างแค้น เขาจ้องเขม็งไปที่ตำแหน่งเมืองอวิ๋นโจวบนแผนที่ แผนการอันกล้าหาญก่อตัวขึ้นในใจอย่างรวดเร็ว

"ท่านอาจารย์!" เกิ่งคุนหันขวับมาทางจ้าวเหิง ประสานมือขออาสา "จางเฉิงเย่ยังไม่รู้ว่าเมืองอวิ๋นโจวตกอยู่ในมือพวกเราแล้ว! ยิ่งไม่รู้ว่าหลิวชิงซานตายแล้ว และเกาสูงถูกจับ! การที่มันมาอวิ๋นโจว ต้องหวังจะมารวมพลกับเกาสูงและหลิวชิงซาน แล้วนั่งดูพวกเป่ยตี๋ปล้นช่าชาวบ้าน สุดท้ายค่อยออกมา 'เก็บกวาดสถานการณ์' เพื่อชุบมือเปิบเอาความดีความชอบไว้คนเดียว!" "ในเมื่อมันกล้ามา เราก็จะเล่นละครให้มันดูสักฉาก!" เสียงของเกิ่งคุนเย็นเยียบและเหี้ยมเกรียม "พรุ่งนี้ เราจะเปิดประตูเมืองอ้าซ่า ลดธงงำประกาย แกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องรู้ราว! รอให้มันนำทัพใหญ่เข้ามาในวงเฉิง (ป้อมหน้าประตู) เราค่อยปิดประตูเมือง แล้วจับตะพาบในไห!" "ข้าจะลงมือ... สับร่างไอ้ทรราชคนนี้เป็นหมื่นชิ้นด้วยมือข้าเอง!" แผนการของเกิ่งคุน ทำให้บรรยากาศในห้องประชุมร้อนแรงขึ้นมาทันที

"เยี่ยม! ความคิดนี้เยี่ยมยอด!" ถานไถหมิงอวี่กระโดดโลดเต้นคนแรก เขาชูกำปั้นอย่างตื่นเต้น "เอาตามนี้เลย! ให้ไอ้เฒ่าสารเลวนั่นเดินเข้ากับดักเอง! ถึงตอนนั้นดูซิว่ามันจะหนีไปไหน!" "จับตะพาบในไห หนามยอกเอาหนามบ่ง! สะใจนัก!" นายกองใต้บังคับบัญชาเกิ่งคุนต่างส่งเสียงสนับสนุน พวกเขาถูกจางเฉิงเย่และเกาสูงหลอกปั่นหัว ในใจอัดอั้นด้วยความแค้น ตอนนี้มีโอกาสเอาคืน ทุกคนต่างคันไม้คันมือ จ้าวเหิงยังไม่แสดงท่าทีทันที เขาเดินไปที่แผนที่ยักษ์ กวาดสายตาดูภูมิประเทศระหว่างเมืองอวิ๋นโจวและด่านหูเหลา แผนของเกิ่งคุนฟังดูสะใจและตรงไปตรงมา อาศัยความได้เปรียบด้านข้อมูลข่าวสาร ล่อศัตรูให้ถลำลึก แล้วจัดการรวบยอด นี่เป็นวิธีที่เร็วที่สุดในการกำจัดจางเฉิงเย่ หนามยอกอกชิ้นนี้จริงๆ ถ้าจางเฉิงเย่ไม่ตาย การที่เขามีทหารชายแดนหมื่นกว่านายอยู่ในมือ ก็เหมือนมีพิษร้ายคอยจ้องแทงข้างหลังตลอดเวลา อีกทั้งเขายังมีตำแหน่งเป็นแม่ทัพใหญ่ด่านหูเหลา ตราบใดที่ยังไม่ตาย เขาก็ยังอ้างราชโองการ บิดเบือนขาวเป็นดำ สาดโคลนใส่ค่ายชิงเฟิงและเกิ่งคุนได้ต่อไป แผนนี้ ทำได้!

"ตกลง" ในที่สุดจ้าวเหิงก็พยักหน้า เอ่ยคำเดียวสั้นๆ การพยักหน้าของเขา เหมือนยาบำรุงหัวใจชั้นดีสำหรับทุกคน เกิ่งคุนฮึกเหิมขึ้นมาทันที ประสานมือกล่าว "ท่านอาจารย์ เรื่องนี้มอบให้ข้าเป็นคนจัดการวางแผน! ข้าคุ้นเคยกับสไตล์การทำงานของจางเฉิงเย่ และรู้นิสัยขุนพลใต้บังคับบัญชาของมันดี รับรองว่าจะให้พวกมันมีทางมาไม่มีทางกลับ!" "อืม" จ้าวเหิงมองท่าทางมั่นใจของเขา แล้วเสริมว่า "แผนการแม้นจะดี แต่อย่าได้ประมาท จางเฉิงเย่นั่งเก้าอี้แม่ทัพใหญ่ได้ ย่อมไม่ใช่คนไร้ฝีมือ นิสัยต้องขี้ระแวง รายละเอียดต้องทำให้เนียน ห้ามเผยพิรุธเด็ดขาด" "ท่านอาจารย์วางใจ!" เกิ่งคุนพยักหน้าหนักแน่น

ทันใดนั้น องครักษ์นายหนึ่งวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา รายงานเสียงดัง "รายงาน! ท่านอาจารย์ พี่น้องค่ายชิงเฟิงขับรถม้าเข้าเมืองมาแล้วขอรับ พวกเขาบอกว่าของบนรถคือของที่ท่านอาจารย์ต้องการ!" จ้าวเหิงได้ยินดังนั้น ดวงตาก็สว่างวาบ คำนวณเวลาแล้ว ก็ควรจะถึงพอดี "ให้พวกเขาเข้ามา ขนของไปไว้ที่คลังสินค้าแห้งหลังจวนเจ้าเมือง จัดทหารเฝ้าหนาแน่น ห้ามใครเข้าใกล้เด็ดขาด!" จ้าวเหิงสั่งการทันที "ขอรับ!" องครักษ์รับคำสั่งแล้ววิ่งออกไป ถานไถหมิงอวี่ชะโงกหน้าเข้ามาถามอย่างอยากรู้อยากเห็น "พี่เขย ของวิเศษอะไรหรือ ทำไมดูลึกลับจัง?" จ้าวเหิงมองเขา มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย "จะเป็นอะไรได้อีก ก็ระเบิดสะท้านฟ้าไม่กี่คันรถนั่นแหละ"