บทที่ 398 เลือดเนื้อสาดกระจาย ดั่งตกอยู่ในขุมนรก

กุ่ยนูเอ๋อร์พึมพำกับตัวเองโดยไม่รู้ตัว ความหนาวเหน็บจับขั้วหัวใจพุ่งจากจุดหย่งเฉวียนที่ฝ่าเท้า ย้อนศรขึ้นไปกระแทกสมองอย่างบ้าคลั่ง

นี่ไม่ใช่พลังของมนุษย์เดินดิน!

เขาทำศึกในทุ่งหญ้ามาสิบกว่าปี ไต่ขึ้นมาจากกองซากศพทะเลเลือด มั่นใจว่าเคยเห็นความตายที่โหดร้ายที่สุดมาทุกรูปแบบแล้ว

เขาเคยเห็นนักรบที่ถูกรุมฟันจนร่างเละเทะ จำอัตลักษณ์ได้จากเกราะที่สวมเท่านั้น

เคยเห็นคนที่โชคร้ายตกม้าระหว่างการชาร์จ ถูกกีบเหล็กนับหมื่นคู่เหยียบย่ำจนกลายเป็นแผ่นเนื้อบดละเอียด หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับโคลนตม