บทที่ 480 อัครเสนาบดีบีบคั้นราชบัลลังก์ เกมเดิมพันบนเตียงผู้ป่วย

เขาหยุดเว้นจังหวะเล็กน้อย ก่อนจะวิเคราะห์ต่อ "ครึ่งเดือนก่อน สายสืบรายงานว่าในศึกอวิ๋นโจว ทหารม้าเหล็กสองหมื่นนายของกุ่ยนูเอ๋อร์ มีเพียงสามสี่พันคนที่หนีตายกลับไปถึงด่านหูเหลา แม่ทัพใหญ่อย่างกุ่ยนูเอ๋อร์ถูกจับเป็น ไม่นานหลังจากนั้น จางเฉิงเย่ก็ถูกจับ และในตอนนี้ แม้แต่ทหารม้าชั้นยอดแปดพันนายของทัวป๋าเย่ ก็ต้องมาจบชีวิตที่หุบเขาหว่านเอ๋อร์"

"เรื่องราวทั้งหมดนี้ ล้วนชี้ไปที่ความจริงเพียงหนึ่งเดียว... ศักยภาพของค่ายชิงเฟิง ได้ก้าวข้ามขอบเขตการควบคุมของเราไปไกลโขแล้ว พวกมันไม่ใช่โจรป่าธรรมดา แต่เป็นกองทัพที่แข็งแกร่งพอจะสั่นคลอนชายแดนเหนือได้ทั้งแถบ!"

การวิเคราะห์ของเว่ยจื่อฉี เปรียบเสมือนน้ำเย็นจัดสาดรดลงกลางใจเว่ยอู๋หยา

จริงสินะ เขาถูกคำว่า "เศษเดนตระกูลถานไถ" ปิดหูปิดตามาตลอด คิดไปเองว่าฝ่ายตรงข้ามเป็นแค่สุนัขจนตรอกที่มุ่งแต่จะแก้แค้น ไม่น่ากังวลอะไร

แต่กลับมองข้ามการผงาดขึ้นอย่างน่าตกตะลึงของขุมกำลังนี้ภายในเวลาสั้นๆ เพียงครึ่งปี!