บทที่ 482 วิญญาณผู้ภักดีไม่สูญสิ้น ทางลับเพื่อความอยู่รอด

จ้าวเหยี่ยนไม่ได้ลุกขึ้นทันที แต่กลอกตาไปมาอย่างระแวดระวัง กวาดสายตามองไปรอบๆ

"ประตูหน้าต่างปิดสนิทดีแล้วหรือ?" แม้น้ำเสียงของจ้าวเหยี่ยนจะยังอ่อนแรง แต่ท่วงทำนองกลับหนักแน่นขึ้นกว่าเดิมมาก

"ทูลฝ่าบาท ปิดสนิททุกบานพะยะค่ะ" หลี่เต๋อเฉวียนรีบทูลตอบ "สายสืบพวกข้างนอกนั่น กระหม่อมก็ไล่ไปไกลแล้ว ตอนนี้ไม่มีใครกล้าเข้ามาใกล้พะยะค่ะ"

จ้าวเหยี่ยนถอนหายใจโล่งอก ยันกายลุกขึ้นนั่ง หลี่เต๋อเฉวียนรีบนำหมอนนุ่มมาหนุนหลังให้

ใบหน้าของจ้าวเหยี่ยนยังคงซีดขาว แต่แววตากลับฉายความดุดัน เขาจ้องเขม็งไปที่ประตูตำหนัก กัดฟันกรอด "ไอ้เฒ่าสารเลวเว่ยอู๋หยา บีบคั้นเราจนตรอก วันนี้ถ้าเราไม่แกล้งสลบ เกรงว่าตราหยกแผ่นดินคงถูกมันแย่งไปประทับลงบนราชโองการแต่งตั้งรัชทายาทหุ่นเชิดนั่นแน่ๆ"