บทที่ 487 น้ำตาขุนนางผู้ภักดี เก้าปีที่เหลืออยู่

หัวใจของจ้าวเหยี่ยนแทบจะกระดอนออกมานอกอก เขาจ้องมองเงาร่างสองสายที่ใกล้เข้ามาทุกทีด้วยความหวาดหวั่น ฝ่ามือเต็มไปด้วยเหงื่อเย็น

จบสิ้นแล้ว! สุดท้ายก็หนีไม่พ้นอย่างนั้นหรือ?

เขาไม่ยินยอม! กว่าจะคลานออกมาจากกรงขังนั้นได้ยากลำบากเพียงใด จะต้องถูกจับกลับไปแล้ว "ประชวรตาย" อย่างเงียบเชียบในตำหนักบรรทมจริงๆ หรือ?

เงาร่างทั้งสองวิ่งมาอย่างรวดเร็ว เพียงพริบตาก็มาถึงเบื้องหน้า จ้าวเหยี่ยนเริ่มมองเห็นเครื่องแต่งกายของพวกเขาชัดเจน เป็นชุดผ้าป่านหยาบๆ ดูเหมือนชาวไร่ชาวนาในชนบท

ทว่าเขาไม่กล้าประมาทแม้แต่นิดเดียว สมุนภายใต้คำสั่งของเว่ยอู๋หยานั้น เชี่ยวชาญการแปลงกายที่สุด!