บทที่ 488 ยืมม้าพรางกาย สาบานสังหารโจรขายชาติ

หัวใจของจ้าวเหยี่ยนเจ็บปวดราวกับถูกมีดกรีด เขาจ้องมองสามีภรรยาที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาอย่างหนักหน่วงตรงหน้า คำพูดนับพันหมื่นจุกอยู่ที่ลำคอ สุดท้ายก็กลายเป็นเพียงเสียงถอนหายใจอันหนักหน่วง

“ลำบากพวกท่านแล้ว...”

เฉินจงส่ายหน้า เขาจ้องมองจ้าวเหยี่ยนด้วยสายตาแน่วแน่

“ฝ่าบาท ขอเพียงพระองค์เสด็จออกมาได้อย่างปลอดภัย ความลำบากเพียงเท่านี้ของพวกกระหม่อมจะนับเป็นอะไรได้! พระองค์ทรงเป็นสายเลือดเพียงหนึ่งเดียวของอดีตฮ่องเต้ เป็นประมุขที่ชอบธรรมแห่งราชวงศ์ต้าอวี๋ ตราบใดที่พระองค์ยังอยู่ วิญญาณขององครักษ์เสวียนอู่ก็ยังคงอยู่!”

พูดจบเขาก็ตั้งท่าจะคุกเข่าอีกครั้ง