บทที่ 491 วางแผนลับค้นหา ปลายดาบชี้ทิศตะวันตกเฉียงเหนือ

เว่ยอู๋หยาฟาดฝ่ามือลงบนโต๊ะด้านข้างอย่างแรง ตบจนมือตัวเองเจ็บปวด ทว่ายามนี้เขากลับไม่สนใจแม้แต่น้อย

เขาจ้องมองเว่ยจื่อฉีเขม็ง แววตาสลับซับซ้อน มีทั้งความโกรธเกรี้ยว ความเจ็บใจ แต่ที่มีมากที่สุด กลับเป็นความหวาดหวั่นเมื่อนึกย้อนหลัง

ตนเองโกรธจนหน้ามืดไปแล้วจริงๆ!

หากคำสั่งเมื่อครู่ถูกถ่ายทอดออกไปจริงๆ ผลที่ตามมาคงยากจะคาดเดา เขาคิดแต่เพียงว่าตนเองเสียหน้า แต่กลับลืมไปว่าเบื้องหลังเรื่องนี้เกี่ยวพันถึงความเป็นความตายของตระกูลเว่ยทั้งตระกูล

ผ่านไปเนิ่นนาน เว่ยอู๋หยาถึงได้พ่นลมหายใจขุ่นมัวออกมาเฮือกใหญ่ ร่างกายราวกับถูกสูบเรี่ยวแรงออกไปจนหมดสิ้น ทรุดตัวนั่งลงอย่างหมดอาลัยตายอยาก